ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010





Ανεβάζω ένα σχόλιο, άγνωστου σε μένα αποστολέα, που διάβασα στο blog  Αριστερή στουθοκάμηλος

Θεωρώ το σχόλιο σημαντικό και συμπληρωματικό στην προηγούμενη ανάρτησή "Μπλε και κόκκινο, τα χρώματα ξεθωριάζουν" που αναδημοσίευσε ο Γιώργος. Τουλάχιστον σε μας τους παλαιότερους γίνεται η αφορμή για σκέψεις.

drpkouts είπε...
…κάποιοι πρέπει να ξέρουν, να θυμούνται και ….να πράττουν τα δέοντα…

Κυκλοφορεί ευρέως και αναπαράγεται : "...Στη χώρα μας η παράδοση της ανανεωτικής αριστεράς έρχεται από το '68 και έχει βαθιές ρίζες στην κοινωνία..." , πράγμα το οποίο ναι μεν αιτιολογείται γι’ αυτούς που έχουν το νεαρό της ηλικίας αλλά δεν συνάδει με την πραγματική ιστορία της ελληνικής αριστεράς.
Η προσπάθεια για τον "...εκσυγχρονισμό της αριστεράς..." και την προσαρμογή της στην κοινωνική πραγματικότητα και την απεμπλοκή της από "ιερές βίβλους" της κομμουνιστικής μυθοπλασίας άρχισε αμέσως μετά τον εμφύλιο. Για τους μελετητές και γνώστες της ιστορίας η άνθηση της κοινωνικής δημοκρατικής αριστεράς έγινε τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '60...μέσα από το κίνημα των Λαμπράκηδων και της νεολαίας της ΕΔΑ...από αυτούς που αμφισβήτησαν τα "τρανζίστορ" και τα "ιερά τέρατα" του μηχανισμού ΚΚΕ. Τώρα αν κάποιοι του γραφείου εσωτερικού καβάλησαν το "κύμα" το μόνο που κατόρθωσαν ήταν να ποδηγετήσουν το "ρεύμα" και με τις γνωστές λενινιστικές τακτικές όχι μόνον να το φέρουν σε αδιέξοδο αλλά και να ανοίξουν το δρόμο στον Ανδρέα του ΠΑΣΟΚ και την αποδεδειγμένη πλέον καταστροφή της χώρας και ειδικά της κοινωνικής συνείδησης και του κοινωνικού ιστού...Αλλά τώρα ποιός να καθίσει να αναλύσει τέτοια πράγματα...
Αν παρ΄ ελπίδα κάποιος κοιτάξει την περίοδο '56 - '67, τα διαδραμματισθέντα στους χώρους εξορίας επί χούντας, τις πτυχές του κάθε καπελώματος των αντιδικτατορικών οργανώσεων αλλά και, κατά την γνώμη μου το ποιό σημαντικό, τους πρώτους μήνες της μεταπολίτευσης και τον "αχαρακτήριστο,... αλλά τόσο ευδιάκριτο και γνωστό παλαιοκομμουνιστικό" ρόλο της ηγεσίας του ΚΚΕεσ. στον τορπιλισμό της προσπάθειας συγκρότησης της ευρωπαϊκής δημοκρατικής και σύγχρονης αριστεράς μέσα στην ΕΔΑ. ...
Και φτάσαμε εκεί που φτάσαμε...Γιατί ..."άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα αλλιώς"...και τα φοράει ακόμα...και έκανε και τον πρώτο και τον δευτερο ΣΥΝ και μετά έκανε και την διεύρυνση προς τους παλιούς "γενίτσαρους της ΚΝΕ/ΚΚΕ" ...και σαν να μην έφτανε αυτό...ζητήθηκε και η αρωγή των "extraparlamentari" , τα γκρουπούσκουλα της ψυχασθένειας του εξωπραγματικού...για να δει ο ελληνικός λαός το "φως το αληθινό" και εγένετο ΣΥΡΙΖΑ και το μπάχαλο... προσομοίωση κατάληψης της Γκράβα...και το "πετεινάρι" αρχηγός...
Φίλοι και σύντροφοι...αφήστε την τακτική του ..."όπλον παρά πόδα"...δεν οδήγησε πουθενά. Το "σύνδρομο Πλουμπίδη" και τα λοιπά σύνδρομα, δεν μπορούν να βασανίζουν ακόμα την αριστερά που θέλει να είναι σύγχρονη, δημοκρατική και ευρωπαϊκή και να μην κοροϊδεύει τον εαυτό της...
Κύλισε πολύ νερό στο αυλάκι και "ο κόσμος δεν μασάει πλέον"...
Αν λοιπόν μελετώντας την ιστορία της αριστεράς, και επί τον τύπο των ήλων, βγαίνουν κάποια απαραίτητα συμπεράσματα….τότε δεν πλανάται …και δεν θρέφει φρούδες ελπίδες …και δεν επενδύει στους «λειτουργούς των εγκλημάτων του χθες» ….και στους χρεοκοπημένους σχηματισμούς τύπου ΣΥΝ…
Απομένει να δούμε αν, ο κομματικά παροπλισμένος κόσμος της σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατικής αριστεράς και οι ανένταχτοι πολίτες του ιδίου ιδεολογικοπολιτικού χώρου, βρουν το κουράγιο να αποτελέσουν τον πυρήνα για την δημιουργία του φορέα που θα φέρει την αριστερά στην πραγματικότητα του σήμερα και θα σχεδιάσουν το όραμα του «καλλίτερο αύριο».
Αρχής γενομένης από το τριήμερο συνέδριο του ΣΥΝ που πλέον έχει όλα τα χαρακτηριστικά της φάρσας…τουλάχιστον γι αυτούς που δεν έχουν ή δεν περιμένουν από αυτό τα officia και τους κομματικούς τίτλους και το …παντεσπάνι του στελέχους …
3-6-2010
Παναγιώτης Κ.

2 σχόλια:

  1. Αυτό είναι το ερώτημα. Αν θα ο πολιτικός χώρος της δημοκρατικής αριστεράς έχει το κουράγιο να στήσει κάτι από την αρχή. Θα δούμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το Θέμα έχει και συνέχεια:

    Τολμάω να πω « αλληλούια» ???
    Ή πως βίωσε τα τεκταινόμενα στον ΣΥΝ ένας ανέντακτος της σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατικής αριστεράς

    Στις 03.06.10 έγραφα στο ...ΚΑΙ Ο ΣΥΝ ...ΕΧΕΙ "ΣΥΝΕΔΡΙΟ"... .
    Και υπενθυμίζοντας, επιτρέψτε μου να ξαναπώ και να σχολιάσω με τα σημερινά δεδομένα:
    …..Κύλισε πολύ νερό στο αυλάκι και "ο κόσμος δεν μασάει πλέον"...

    -Φαίνεται ότι οι 320 από τους 326 , αν οι πληροφορίες αληθεύουν, δεν μασήσανε τα σερβιρισμένα στη φάρσα-συνέδριο.

    Αν λοιπόν μελετώντας την ιστορία της αριστεράς, και επί τον τύπο των ήλων, βγαίνουν κάποια απαραίτητα συμπεράσματα….τότε δεν πλανάται …και δεν θρέφει φρούδες ελπίδες …και δεν επενδύει στους «λειτουργούς των εγκλημάτων του χθες» ….και στους χρεοκοπημένους σχηματισμούς τύπου ΣΥΝ…
    -Δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο αν πράγματι βγήκαν τα απαραίτητα συμπεράσματα….ακούγονται φωνές για συνέχεια επενδύσεων στους «λειτουργούς των εγκλημάτων του χθες» ….και στους χρεοκοπημένους σχηματισμούς τύπου ΣΥΝ…

    Απομένει να δούμε αν, ο κομματικά παροπλισμένος κόσμος της σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατικής αριστεράς και οι ανένταχτοι πολίτες του ιδίου ιδεολογικοπολιτικού χώρου, βρουν το κουράγιο να αποτελέσουν τον πυρήνα για την δημιουργία του φορέα που θα φέρει την αριστερά στην πραγματικότητα του σήμερα και θα σχεδιάσουν το όραμα του «καλλίτερο αύριο».
    -Λογικά κάποιους «προβεβλημένους συμμάχους» θα μπορέσουν να βρουν ανάμεσα σ’ αυτούς που δεν μασήσανε και δεν θα μασήσουν μέχρι τέλους…

    Αρχής γενομένης από το τριήμερο συνέδριο του ΣΥΝ που πλέον έχει όλα τα χαρακτηριστικά της φάρσας…τουλάχιστον γι αυτούς που δεν έχουν ή δεν περιμένουν από αυτό τα officia και τους κομματικούς τίτλους και το …παντεσπάνι του στελέχους ………
    - Για να δούμε…κάποιος πάντως που χρησιμοποίησε την «σκάλα της ανανέωσης» και ανέβηκε ψηλά…μα πολύ ψηλά… και κάπου «έδεσε και την γαϊδούρα» που λέει σκωπτικά η λαϊκή σοφία…φαίνεται ότι έχει πρόβλημα…πάντα υπάρχει η δυσκολία να διακινδυνεύσεις την ρήξη και να σου λυθεί η γαϊδούρα…τι κάνεις λοιπόν??? Έκκληση για ενότητα…το παλιό το παραμύθι…και κτίζεις και ηγετικό προφίλ…και βάζεις και υποθήκες ένθεν κακείθεν… Πολύ ανθρώπινο …αλλά τόσο απογοητευτικό…

    Σκεφτόμουν εχθές διαβάζοντας το κείμενο θέση της ΑΠ την οποία παρουσίασε ο φιλοσύντροφος Χατζησωκράτης …τι συμβαίνει τώρα??? Ρωτούσε η ψυχή μου τον ταλαιπωρημένο από μια κουραστική μέρα εγκέφαλό μου… Θέλει να μιλά σε ώτα μη ακουόντων??...βίτσιο???...άλλο??? εκτός άν η κόκκινη γραμμή είναι το προεόρτιον της αποχώρησης... Και πήγα να ησυχάσω πρωινές ώρες λέγοντας στον εαυτό μου¨: Κοντός ψαλμός αλληλούια..
    Σήμερα κατά το μεσημέρι άρχισαν να έρχονται «μαντάτα» : 320 από τους 326 είπαν «δεν θα πάρουμε, σημ. officia κλπ, από το μενού του συνεδρίου του ΣΥΝ» , 4 είπαν να πάρουμε, 2 δεν ξέρανε τι κάνουν…..Βραδιάζοντας άρχισαν να ακούγονται σε διαφόρους τόνους τα περί αποχωρήσεως…και στις ειδήσεις της κρατικής TV μεγάλο κομμάτι.. .
    -Άρχισε η αποχώρηση ??? Τέλειωσε ο ψαλμός??? Τολμάω να ανακράξω Αλληλούια??? Θα συνεχισθεί η συντήρηση του πτώματος ΣΥΝ ???? Τον Λένιν τον συντηρούσαν χρόνια πολλά στο μαυσωλείο οι επιστήμονες του είδους…. Τι θα δείξει η αυτοψία???
    Βρήκε ο κομματικά παροπλισμένος κόσμος της σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατικής αριστεράς και οι ανένταχτοι πολίτες του ιδίου ιδεολογικοπολιτικού χώρου τους «προβεβλημένους συμμάχους» για την δημιουργία του φορέα που θα φέρει την αριστερά στην πραγματικότητα του σήμερα και θα σχεδιάσουν το όραμα του «καλλίτερο αύριο»???

    Ελπίζω όχι το « ώδινε όρος και έτεκεν μυν» για μια ακόμη φορά….

    5-6-2010
    Παναγιώτης Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή