ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Κλειδί στην ενίσχυση της μικροεπιχειρηματικότητας





Κλειδί στην ενίσχυση της μικροεπιχειρηματικότητας

ΑΡΙΣΤΟΣ ΔΟΞΙΑΔΗΣ | Κυριακή 13 Ιουνίου 2010 από το ΒΗΜΑ
Ποιος θα κάνει τις εξαγωγές που χρειαζόμαστε για να μπει σε τροχιά ανάπτυξης η οικονομία; Ποιος θα υποκαταστήσει τις εισαγωγές στα είδη που μπορούμε να παράγουμε, ώστε να υπάρχουν χρήματα για να εισάγουμε τα υπόλοιπα; Οι επιχειρήσεις, είναι μια πρώτη απάντηση, αυτές που έχουν οργάνωση και τεχνογνωσία. Που έχουν διευθυντές πωλήσεων, τμήματα προσωπικού, τεχνικούς πληροφορικής, στελέχη με μάστερ από καλά πανεπιστήμια. Εχουμε τέτοιες επιχειρήσεις; Βεβαίως. Ποιες είναι; Οι τράπεζες, οι μεγάλες αλυσίδες λιανικής, η τηλεφωνία, οι μεγάλοι εργολάβοι του δημοσίου. Τι μπορούν να εξάγουν; Τίποτα. Γιατί είναι όλες στους λεγόμενους διεθνώς μη εμπορεύσιμους (non-tradable) κλάδους. Οι διεθνώς εμπορεύσιμοι κλάδοι είναι η γεωργία, η εξόρυξη, η βιομηχανία (αλλά όχι οι κατασκευές), ο τουρισμός, η ναυτιλία, διακίνηση και μεταφορές, τα πνευματικά προϊόντα, το λογισμικό. Μπορεί να είναι και η παιδεία, όταν έρχονται μαθητές και φοιτητές από έξω (ή όταν μένουν εδώ αυτοί θα έφευγαν έξω), η ιατρική όταν έρχονται ασθενείς, και οι υπηρεσίες που παρέχονται από απόσταση. Πόσες μεγάλες επιχειρήσεις έχουμε σε αυτούς τους κλάδους; Ελάχιστες. Στο σύνολο της οικονομίας, οι απασχολούμενοι σε επιχειρήσεις άνω των 250 εργαζομένων δεν ξεπερνούν το 9% του εργατικού δυναμικού- μαζί με τις ΔΕΚΟ και τις τράπεζες. Ούτε οι μισοί από αυτούς δεν είναι σε εμπορεύσιμες δραστηριότητες. 


Φτάσαμε στην παράδοξη κατάσταση το εξωτερικό ισοζύγιο, άρα και η ανάπτυξη από εδώ και πέρα, να εξαρτάται από τους μικροεργοδότες και τους αυτοαπασχολούμενους.

Το πλήθος των μικροεπιχειρήσεων είναι μια ακραία ελληνική ιδιομορφία. Καμιά άλλη χώρα του ΟΟΣΑ δεν έχει τόσο μικρή επιχειρηματικότητα. Το οφείλουμε στην ιστορία, που απέτρεψε σε εμάς την πρωταρχική συσσώρευση κεφαλαίου των δυτικών οικονομιών, στους θεσμούς του σημερινού κράτους, που βοηθούν να επιβιώσει η μικρή ιδιοκτησία και εμποδίζουν τη μεγέθυνση των επιχειρήσεων, αλλά και στη νοοτροπία που μας αποτρέπει από το να συνεργαζόμαστε. (Ο αναγνώστης μπορεί να διαβάσει περισσότερα για το θέμα σε άρθρο μου στο Αthens Review of Βooks, Ιούνιος 2010). Η θεσμική προτίμηση προς τη μικρή κλίμακα είναι πολύ ισχυρή και δεν θα αλλάξει. Μακάρι να δημιουργηθούν περισσότερες μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά μια πολιτική ανάπτυξης δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτή την ελπίδα.

Με τις μικρές μονάδες πρέπει να κάνουμε εξαγωγές και να υποκαταστήσουμε εισαγωγές. Με τους μηχανικούς, γιατρούς, προγραμματιστές, ξενοδόχους, φιλόλογους, μαραγκούς, μάγειρες, καλλιεργητές που ένας- ένας ή δέκα δέκα θα φανταστούν τρόπους για να το κάνουν, και θα δουλεύουν εξήντα ώρες την εβδομάδα για να πετύχουν, όπως πολλοί από αυτούς κάνουν και τώρα.

Για να βοηθήσει το κράτος να συμβούν αυτά, πρέπει να αποδεχτεί η διοίκηση μερικά κρίσιμα στοιχεία της ελληνικής μικροεπιχειρηματικότητας. Μερικά παραδείγματα:

Στο μικρό μέγεθος κάθε γραφειοκρατική διαδικασία και κάθε περιορισμός έχει δυσανάλογα μεγάλο κόστος. Η μεγάλη μονάδα μπορεί να έχει υπαλλήλους να μαζεύουν υπογραφές, να καταθέτουν έγγραφα, να κυνηγάν τις άδειες. Μπορεί να αξιοποιεί πλήρως έναν χώρο γραφείου ή ένα φορτηγό για τον σκοπό για τον οποίο το αγόρασε. Η μικρή επιχείρηση δεν έχει τέτοιες πολυτέλειες.

Γιατί δεν επιτρέπεται να συστεγάζονται επιχειρήσεις στο ίδιο γραφείο; Γιατί είναι τόσο πολύπλοκος και απαιτητικός ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων; Γιατί υπάρχει διάκριση ανάμεσα σε φορτηγά ΔΧ και ΙΧ; Γιατί πρέπει κάθε τουριστική ιστοσελίδα να έχει την άδεια του ΚΑΣ για να αναρτήσει φωτογραφίες από τα μνημεία, και να πληρώνει στο ΤΑΠ 280 ευρώ το χρόνο για κάθε εικόνα(ποσό τόσο εξωπραγματικό που υποθέτω ότι δεν έχει εισπραχθεί ποτέ); Οι οικογενειακές και οι προσωπικές επαγγελματικές στρατηγικές στηρίζονται στην πολυέργεια. Η ασφαλιστική νομοθεσία ας την διευκολύνειήδη η ενοποίηση των ταμείων είναι σημαντικό βήμα, αλλά παραμένει η διάκριση ΙΚΑ και ΟΑΕΕ. Οι φορολογικές αρχές αδυνατούν να χειριστούν την πολυέργεια- ας αντικατασταθούν όλες οι επιμέρους απαιτήσεις με έλεγχο εσόδων- εξόδων μέσω ενός τραπεζικού λογαριασμού.

Είναι όμως εφικτό να αποκτήσουμε διεθνώς ανταγωνιστική οικονομία μικρής κλίμακας; Η «Τρίτη Ιταλία» τα κατάφερε μεταπολεμικά, στηριζόμενη σε δίκτυα συνεργασίας, στην εξειδίκευση, και στον καταμερισμό εργασίας ίσος-προς-ίσον για να εκτελούνται σύνθετες παραγγελίες.

Σε εμάς δεν υπάρχει αντίστοιχη νοοτροπία συνεργασίας. Υπάρχουν όμως άλλα δύο ευνοϊκά στοιχεία: πρώτο, η μεγάλη επένδυση των οικογενειών σε παιδεία, που ξεπερνά ακόμα και τις δυσλειτουργίες του δημοσίου. Και δεύτερο, οι δυνατότητες που δίνει η νέα τεχνολογία για συνεργασίες μικρής κλίμακας με όλη την υφήλιο, για συντονισμό χωρίς ιεραρχίες, για προβολή της ποιότητας χωρίς ακριβό μάρκετινγκ. Μήπως ο θεός της Ελλάδας διαφύλαξε τόσα χρόνια τη μικρή κλίμακα για να μπορέσουμε σήμερα να βρούμε μια δημιουργική θέση στην παγκόσμια οικονομία;

Ο κ. Αρίστος Δ. Δοξιάδης είναι επισκέπτης καθηγητής στη Γουόρικ Μπίζνες Σκουλ. 

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=337404&ct=114&dt=13/06/2010#ixzz13UsPrM2g

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου