ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

Τα τοπικά προβλήματα μένουν σκόπιμα στο απυρόβλητο






Λίγες μέρες πριν τις εκλογές κανείς δεν μιλάει για την τοπική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση. Απέμεινε μόνη η Δημοκρατική Αριστερά να υπερασπίζεται το αυτονόητο. Σιγά - σιγά  η απάτη αποκαλύπτεται αλλά είναι πια αργά. Σήμερα 26/10 ο Ν. Ξυδάκης θυμήθηκε στην Καθημερινή ότι:
«Η παρτίδα χάθηκε χωρίς καν να παιχτεί, τουλάχιστον προς το παρόν. Το Μνημόνιο, η ύφεση, η αβεβαιότητα του κόσμου, η αμηχανία και η ένδεια των πολιτικών σχηματισμών έπληξαν την αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση. Ελάχιστες ημέρες προ των εκλογών, ουδείς μεγαλόσχημος υποψήφιος με κομματικό χρίσμα μιλάει για τον «Καλλικράτη», τα προβλήματα, τις ενδεχόμενες λύσεις στο περιβάλλον, στους οικισμούς, στις υποδομές, στην ανόρθωση της παραγωγής». 

Με τη διακαναλική συνέντευξη του ΓΑΠ έκλεισε ο κύκλος όλων των κομμάτων, πλην της ΔΑ, που δεν δίνουν δίφραγκο για την τοπική αυτοδιοίκηση. Οι εκλογές για όλους αυτούς είναι απλώς μια καλή ευκαιρία να μετρήσουν την πολιτική τους εμβέλεια, μια πρόβα των βουλευτικών εκλογών. Το αποτέλεσμα θα είναι ότι μια σειρά ποντικοί της αυτοδιοίκησης θα επιπλεύσουν και πάλι και ένας νέος γύρος στην υποβάθμιση της ζωής μας θα ξεκινήσει.
Το ΠΑΣΟΚ εκβιάζει αφήνοντας σαφή υπονοούμενα ότι μια ήττα του στις τοπικές εκλογές ισοδυναμεί με πτώση της κυβέρνησης και είσοδο σε νέες περιπέτειες. Η ΝΔ με τον αντιμνημονιακό της αγώνα  ελπίζει να κερδίσει στο σβηστό τους μεγάλους δήμους που ήδη κατέχει και σημαντικές περιφέρειες, για να συνεχίσει τη «λαμπρή» πολιτική της. Το ΚΚΕ βρίσκει ευκαιρία να διατρανώσει ότι όλα θα λυθούν μόνο με την ανατροπή του καπιταλισμού και την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του κόμματος, οπότε οι εκλογές πρέπει να αναδείξουν κομμουνιστές υποψήφιους για να οργανώσουν την επανάσταση. Ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ σε μια πρωτοφανή έλλειψη λογικής βρήκε και πάλι την κατάλληλη στιγμή να ξαναδιασπαστεί, με καταλύτη ποιον άλλο τον Αλαβάνο. Ταυτόχρονα διατρανώνει ότι αν ψηφιστούν ο Μητρόπουλος, η Πορτάλιου και οι άλλοι αντισυστημικοί μπορούν να ανατρέψουν στην πράξη το μνημόνιο, δηλαδή τι; Να επαναφέρουν τους μισθούς και τις συντάξεις φαντάζομαι. Ο καθένας και με το πολιτικό βιολί του, αλλά όλοι στον ίδιο σκοπό. Μην συζητάτε τίποτα για τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας. Αφήστε τους πολίτες στο έλεος, της μόλυνσης, του ρατσισμού και της εξαθλίωσης. Μονάχα ο Μπουτάρης και ο Καμίνης στις δυο μεγάλες πόλεις προσπαθούν να μιλήσουν για τα πραγματικά επίδικα και να προτείνουν λύσεις, αλλά μέσα στην τύρβη ενός ηλίθιου πολιτικού πολτού, χάνονται.
Ο Καλλικράτης που τόσο μίσησαν όλοι οι αντιπολιτευόμενοι περνάει στο ντούκου. Τα σχέδια για τη διάσωση των δασών της Αττικής, ο Ασωπός, οι αναπλάσεις στο Ελληνικό και το Βοτανικό, το χάλι της Δυτικής Αθήνας, το συγκοινωνιακό, η καταπάτηση του δημόσιου χώρου, τα προβλήματα της Σαλονίκης και των άλλων μεγάλων πόλεων μένουν στο απυρόβλητο. Ποτέ ο πολιτικός κόσμός δεν έδειξε με τόσο θράσος την αδιαφορία του για τον πολίτη, ποτέ τα μικροκομματικά συμφέροντα δεν σκέπασαν τόσο βαριά την πολιτική αλήθεια.  
Όμως, πίσω απ’ όσα αναφέρθηκαν υπάρχουν οικονομικά συμφέροντα για τα οποία κανείς δεν φαίνεται ότι θέλει να αντιπαλέψει, γιατί κανένα κόμμα, πλην της ΔΑ, δεν θέλει να συγκρουστεί μαζί τους. Γιατί τα τρέφει και τρέφεται από αυτά.
Είναι καθήκον μας να αποκαλύψουμε έστω και την ύστατη στιγμή τον καθολικό πολιτικό αμοραλισμό.
Είναι καθήκον της πραγματικής Αριστεράς να κρατήσει ψηλά τα πραγματικά πολιτικά διακυβεύματα, που αφορούν την πόλη και τους πολίτες. Να αναδείξει τις πραγματικές αιτίες της υποβάθμισης της ποιότητας ζωής, που είναι η εκτεταμένη διαφθορά των τοπικών παραγόντων, οι πολιτικές συνδιαλλαγής με τα σκοτεινά κυκλώματα, η αδιαφορία για τον εργαζόμενο και το φτωχό λαό, η ηθική κατάπτωση των πολιτικών σχηματισμών.
Είναι καθήκον μας να αποδείξουμε ότι ο δεξιός ή αριστερός λαϊκισμός είναι σήμερα η πληγή που τρώει το σώμα της πολιτικής και της κοινωνίας μας.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου