ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Έλλειψη εναλλακτικών;







Που παίζεται τελικά το παιχνίδι; Εδώ ή στην Ευρώπη; Και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς;
         
 Η κοινή λογική, λέει, στην Ευρώπη: στην έκδοση ή όχι ευρωομολόγων, τον δανεισμό με χαμηλό επιτόκιο, την παράταση αποπληρωμής του δανείου - με λίγα λόγια στα βήματα ολοκλήρωσης της κοινής δημοσιονομικής πολιτικής της ΕΕ ...που θα δώσουν αναπτυξιακή ανάσα και ευκαιρία ανάκαμψης στη χρεοκοπημένη μας χώρα. Η "πολιτικά ορθή" λογική, διαφωνεί και εξανίσταται αλλά η ζωή είναι αλλού...

Στο εσωτερικό της χώρας η ύφεση μοιάζει αναπόφευκτη όσο η Άγκελα Μέρκελ επιμένει στους χωριστούς δρόμους - η ανάπτυξη, παραμένει μαγική εικόνα χωρίς την ανάσα της επιμήκυνσης χωρίς επιβάρυνση των επιτοκίων.

Οι μεταρρυθμίσεις βέβαια στον τρόπο λειτουργίας του πελατειακού κράτους είναι απαραίτητες και κοινωνικά δίκαιες αλλά όταν συνοδεύονται από επίθεση στο εισόδημα των χαμηλόμισθων και χαμηλοσυνταξιούχων, χάνουν την λαϊκή νομιμοποίηση.
Όσο δεν απελευθερώνεται η δικαιοσύνη από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό κόμματος και κράτους για να αποδώσει έσοδα στα δημόσια ταμεία, όσο δεν αγγίζεται η κολοσσιαία περιουσία της εκκλησίας - αντίθετα συνεχίζεται η μισθοδοσία και η συνταξιοδότηση των κληρικών από το κράτος την ώρα που η Εκκλησία ΑΕ φροντίζει τις επενδύσεις της, ακόμα και οι καλύτερες προθέσεις μοιάζουν κοροϊδία. Όσο συνεχίζουμε να υποκύπτουμε τους εθνικιστικούς μύθους των γειτόνων-αιώνιων εχθρών και δεν συνεργαζόμαστε μαζί τους με σκοπό το αμοιβαίο όφελος, θα βυθιζόμαστε στα εξοπλιστικά χρέη αντί να παγώσουμε τώρα κάθε σχετική πληρωμή.

Τα μέτωπα αυτά είναι τα λαϊκά μέτωπα και όχι η αοριστία της αντιμνημονιακής ...άμιλλας.
Λαϊκισμός είναι το να προβλέπεις μόνο καταστροφές και να ενισχύεις τον διάχυτο φόβο και την ανασφάλεια για μικροκομματικά οφέλη - λαϊκό αντίθετα είναι να πείθεις και να κινητοποιείς με όσα μέσα διαθέτεις με αιχμές αιτήματα που πιέζουν σε θετική κατεύθυνση.
Έστω και χωρίς μια συνολική εναλλακτική πρόταση.
Θάθελα λοιπόν να δω κινητοποιήσεις στο Σύνταγμα με αίτημα την άμεση έκδοση των ευρωομολόγων, την επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου με ανταποδοτική μείωση του επιτοκίου στην κατεύθυνση του 1% που δανείζονται οι τράπεζες, την ευρωπαϊκή δημοσιονομική ενοποίηση.

Να ακουστεί στην Ευρώπη και τους λαούς της ότι ο ελληνικός λαός θέλει την ενοποίηση, την κοινή δημοσιονομική πολιτική, την όχι κερδοσκοπική μεταφορά μέρους του πλεονάσματος των βορείων στον ελλειμματικό νότο, αλλά ταυτόχρονα, θέλει την μεταρρύθμιση του σπάταλου και άδικου πελατειακού κράτους, το κυνήγι του παράνομου πλουτισμού, την φορολόγηση της εκκλησίας και τον οικονομικό της χωρισμό από το κράτος και τα ασφαλιστικά ταμεία, το πάγωμα των εξοπλιστικών δαπανών και άλλα πολλά κι όλα αυτά για να μην την πληρώνουν οι μισθωτοί και οι μικροεπιχειρηματίες μέχρι να έρθει η ανάκαμψη.

Όσοι τώρα αρέσκονται στις προφητείες για την αναπόφευκτη πτώση του καπιταλισμού και θεωρούν ότι κάθε συγκεκριμένο αίτημα ...την καθυστερεί, ας παραμείνουν στο ακουστικό τους.
Ας είναι... έχουμε δει και χειρότερα από την παρωχημένη αριστερά.
Στο μεταξύ οι υπόλοιποι, μπορούμε να ενωθούμε σε κινητοποιήσεις με αιχμή τα αγωνιώδη και καυτά διακυβεύματα που μόνο αν γίνουν λαϊκά αιτήματα έχουν ελπίδες επιτυχίας;


Πάσχουμε που πάσχουμε από έλλειψη εναλλακτικών, ας μην χαρίζουμε και τις κινητοποιήσεις στους χιλιαστές της πολιτικής και τις συντεχνιακές αντιστάσεις.
Οι δυνάμεις της μεταρρυθμιστικής αριστεράς και της οικολογικής εγρήγορσης πρέπει να κατεβούν στον δρόμο ...να εκφράσουν την εποχή και τα αιτήματά της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου