ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

Mας πάνε για ελεγχόμενη χρεοκοπία;




από το portal sofokleous 10

Μυστικά σχέδια χρεοκοπίας από την Ομάδα των Έξι


Μια νέα ομαδοποίηση κρατών στην ευρωζώνη, η Ομάδα των Έξι που διατηρούν το αξιοζήλευτο «τριπλό Α» στην πιστοληπτική τους αξιολόγηση (Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία, Ολλανδία, Φινλανδία, Λουξεμβούργο) προκαλεί έντονες ανησυχίες στις πρωτεύουσες των υπερχρεωμένων χωρών, με πρώτη την Αθήνα, καθώς υπάρχουν πλέον σοβαρές ενδείξεις, ότι προχωρούν σε μυστικό σχεδιασμό για ελεγχόμενες χρεοκοπίες των αφερέγγυων κρατών μελών.
Μια πρώτη, αλλά σαφής ένδειξη αυτής της «ύποπτης» κινητικότητας ήταν η ξεχωριστή συνάντηση που είχαν πριν από την τελευταία συνεδρίαση τουEurogroup στις Βρυξέλλες οι υπουργοί Οικονομικών του… G6. Όπως αναφέρουν κυβερνητικά στελέχη στην Αθήνα, στη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης που ακολούθησε φάνηκε καθαρότερα από ποτέ ο συντονισμός του… νεοσύστατου G6, που με κοινή γραμμή μπλοκάρισαν τη λήψη αποφάσεων για την «τελική λύση» στην κρίση χρέους και μετέθεσαν τις συζητήσεις τον Μάρτιο.
Αμέσως μετά τη σύνοδο αυτή -και με τις αποφάσεις για ενίσχυση των κεφαλαίων και των λειτουργιών του Ευρωπαϊκού Ταμείου Οικονομικής Σταθερότητας να έχουν μπλοκαριστεί- δεν θεωρείται τυχαίο ότι άρχισαν καταιγιστικές «διαρροές» στα διεθνή μέσα, περί των σχεδίων ελεγχόμενης χρεοκοπίας της Ελλάδας, που επεξεργάζονται οι τεχνοκράτες του Βερολίνου. Παρά τις διαψεύσεις από Γερμανούς αξιωματούχους, που εντάσσονται στο πλαίσιο της διπλωματικής ρουτίνας και δεν πρέπει να λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψη, ακολούθησαν οι δηλώσεις του νέου οικονομικού συμβούλου της Μέρκελ, Λαρς Φελντ, σε τρεις γερμανικές εφημερίδες.
Ο Φελντ ανέφερε ξεκάθαρα, ότι η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει μόνη της, ότι θα χρειασθεί κάποιου είδους αναδιάρθρωση του χρέους και ότι η Γερμανία θα πρέπει να μετρήσει προσεκτικά τα κόστη και τους κινδύνους από τη διάσωση των υπερχρεωμένων χωρών της ευρωζώνης, καθώς μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο το σχέδιο του Βερολίνου για μείωση του διαρθρωτικού ελλείμματος κοντά στο μηδέν μέχρι το 2016 και ήδη αυξάνεται το κόστος δανεισμού της χώρας.
Καθώς πλησιάζει η κρίσιμη διπλωματική αναμέτρηση του Μαρτίου, αρχίζει όλο και περισσότερο να αποκαλύπτεται η κοινή γραμμή του G6, που μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά επικίνδυνη για τα ελληνικά συμφέροντα, ανατρέποντας πλήρως τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης να αποφύγει την αναδιάρθρωση χρέους, με το σκληρό «πακέτο» μέτρων τριετούς διάρκειας του μνημονίου. Αντίθετα, η γραμμή του G6 οδηγεί σε λιτότητα χωρίς ημερομηνία λήξης, αλλά και σε ελεγχόμενη χρεοκοπία της χώρας!
Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, οι χώρες που με την υψηλή πιστοληπτική τους αξιολόγηση στηρίζουν τα προγράμματα διάσωσης των υπερχρεωμένων και ουσιαστικά καλούνται να πληρώσουν το λογαριασμό της κρίσης χρέους (έχοντας, βέβαια, αποσπάσει και τα μεγαλύτερα οφέλη από τη νομισματική ένωση), θα επιχειρήσουν ως το τέλος Μαρτίου να επιβάλλουν τη δική τους «συνταγή» εξόδου από την κρίση, αναπόσπαστο στοιχείο της οποίας θα είναι οι αναδιαρθρώσεις χρέους, με πρώτη υποψήφια την Ελλάδα.
Οι χώρες του νεόκοπου G6 φοβούνται, ότι αν δώσουν τώρα την έγκριση αύξησης (ακόμη και διπλασιασμού) των κονδυλίων που θα έχει στη διάθεσή του το EFSFγια διασώσεις, χρηματοδοτική στήριξη χωρών και αγορές ομολόγων για «εκλογίκευση» των spread, θα καταλήξουν να χρηματοδοτούν με τις δικές τους εγγυήσεις χώρες που θα είναι αδύνατο στην πορεία να εξυπηρετήσουν ομαλά τα χρέη τους και θα οδηγηθούν σε κάποιας μορφής χρεοκοπία, μεταφέροντας τα βάρη στους πλούσιους της ευρωζώνης.
Αν βρισκόταν μόνο η Ελλάδα σε κίνδυνο χρεοκοπίας, ίσως τα πράγματα να ήταν ευκολότερα για το G6, αφού πρόκειται για μια μικρή χώρα, με χρέη που θα μπορούσαν να απορροφηθούν από τις πλουσιότερες χωρίς σοβαρούς κραδασμούς. Όμως, οι μελλοντικές διασώσεις και στηρίξεις μπορεί να χρειασθούν ακόμη και μεγάλες οικονομίες, όπως η ισπανική, και το G6 δεν φαίνεται διατεθειμένο να «βάλει πλάτη» για τόσο μεγάλα ποσά χρεών, χωρίς πρώτα να επιβάλει τους όρους του.


Σε αυτό το πλαίσιο, το τελευταίο σενάριο που κυκλοφορεί έντονα στους τραπεζικούς κύκλους, στο οποίο είχε αναφερθεί έμμεσα και ο κεντρικός τραπεζίτης της Αυστρίας, Νοβότνι, είναι να επιταχυνθεί από τον Μάρτιο η μετάβαση από τον προσωρινό μηχανισμό του EFSF στο μόνιμο Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, που επρόκειτο να λειτουργήσει από το 2013 και η λειτουργία του έχει συνδεθεί με τις γερμανικές ιδέες για ελεγχόμενες χρεοκοπίες.
Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, οι χώρες του G6 θα συναινέσουν στην παροχή εγγυήσεων δανεισμού μεγάλου ύψους, ώστε το «ταμείο» του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας να αποκτήσει επαρκή κεφάλαια ακόμη και για διασώσεις μεγάλων οικονομιών, αλλά ταυτόχρονα θα ζητήσουν «ανταλλάγματα» σε δύο πεδία:
1.      Στην καθιέρωση αυστηρότατων κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας, που θα οδηγούν ουσιαστικά στην κατάργηση των δυνατοτήτων άσκησης εθνικής δημοσιονομικής πολιτικής και στην επιβολή μακροχρόνιων και σκληρών προγραμμάτων λιτότητας στους «απείθαρχους».
2.      Στην άμεση ενεργοποίηση του μηχανισμού ελεγχόμενων χρεοκοπιών, ώστε να αναδιαρθρωθούν πολύ γρήγορα τα χρέη όσων προβληματικών χωρών ενισχύονται από το μηχανισμό στήριξης και να μην υποχρεώνεται αυτός να χρηματοδοτεί χώρες που αργότερα θα χρεοκοπήσουν. Αυτό σημαίνει, ότι αντί να προχωρήσουν το 2013 τα αυστηρά τεστ φερεγγυότητας από την Κομισιόν και το ΔΝΤ, με βάση τα οποία θα κρίνεται ποιες χώρες θα προχωρούν σε αναδιάρθρωση χρέους, αυτό θα πρέπει να γίνει πολύ νωρίτερα, ίσως και μέσα στο 2012.
Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν δεν προχωρήσει αυτό το «προωθημένο» σενάριο «τελικής λύσης», γεγονός είναι ότι ο εμφανής πλέον συντονισμός των ισχυρότερων οικονομικά χωρών της ευρωζώνης και η διάθεσή τους να περιορίσουν όσο γίνεται το λογαριασμό που θα πρέπει να πληρώσουν για τη διάσωση του ευρώ οδηγεί σε μια διαπραγμάτευση τον Μάρτιο, που δεν θα φέρει «εύκολες» λύσεις για τις υπερχρεωμένες χώρες, με πρώτη την Ελλάδα. Η έξοδος από την κρίση χρέους θα είναι μια αργή και επώδυνη διαδικασία και είναι πλέον πολύ πιθανό ότι σε κάποιο στάδιο θα περιλαμβάνει μια «κεραυνοβόλα επιχείρηση» αναδιάρθρωσης χρέους, δηλαδή ακριβώς αυτό που η κυβέρνηση πασχίζει να αποφύγει μέσω της εφαρμογής του μνημονίου…


1 σχόλιο:

  1. Το πρόβλημα/ζητούμενο είναι μέχρι ποιο σημείο θα φτάσουν οι ενδοευρωπαϊκοί ανταγωνισμοί των επιχειρήσεων, ώστε να βρουν μια βιώσιμη λύση για τους πολίτες των κρατών. Και βέβαια, σε ποιο βαθμό θα ακολουθούν οι εθνικές επιχειρήσεις τα ψίχουλα των υπερεθνικών βιομηχανιών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή