ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Aσυλία





γράφει ο Δημήτρης Δανίκας  από 24grammata.com/ Λόγος
Ασυλο είπατε; Φυσικά. Ασυλο στην αυθαιρεσία. Ασυλο στον χαβαλέ. Ασυλο στην εγκληματικότητα. Ασυλο στα ναρκωτικά. Ασυλο σε καθετί που ουδεμία σχέση έχει με γνώση, γράμματα, διάλογο, έρευνα, φιλοσοφία, τεχνολογία, αναζήτηση. Σε οτιδήποτε συνιστά Κουλτούρα, Παιδεία, καθημερινό Πολιτισμό. Είτε το θέλουν είτε δεν το θέλουν εχθροί του ασύλου είναι όλοι αυτοί που με ιδεολογικές μπαρούφες στηρίζουν τους εισβολείς των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Με ένα λόγο, το μπάχαλο που κάθε λίγο και λιγάκι συντελείται στα Πανεπιστήμια μετατρέπει ακόμα και τον αριστερό σε οπαδό της Εισαγγελίας και της Αστυνομίας. Μπράβο Τσίπρα. «Γαία πυρί μειχθήτω» και «ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Καθετοποιημένη η βιομηχανία Ασύλου. Γιατί αυτού του τύπου η ασυλία πορεύεται με την άλλη, την ανώτερη της εξουσίας. Ασυλο στην ατιμωρησία. Ασυλο στη φοροδιαφυγή. Ασυλο στο πολιτικό μαύρο χρήμα. Ασυλο στη διαπλοκή. Ασυλο σε όσους ευθύνονται γι΄ αυτή την απροσμέτρητη οικονομική καταστροφή. Ασυλία παντού. Στις συντεχνίες. Στην οικογενειοκρατία των καθηγητών. Στους ελεύθερους επαγγελματίες που αρνούνται να αποδώσουν ΦΠΑ. Στους κρατικοδίαιτους συνδικαλιστές. Στην τηλεοπτική ανθυποκουλτούρα. Αποτέλεσμα; Ο φτωχός πληρώνει τους φοροφυγάδες. Ο μεροκαματιάρης τα σκουπίδια της τηλεόρασης καταναλώνει. Τα κορίτσια των πολυκαταστημάτων και των 600 ευρώ, με πρόωρη από την ορθοστασία φλεβίτιδα, πληρώνουν τα σπασμένα της απεργίας των μέσων μαζικής μεταφοράς. Ο αδέκαρος φοιτητής πληρώνει το κλείσιμο της Σχολής. Ο μισθοσυντήρητος του ιδιωτικού τομέα παρέα με τον συνταξιούχο πληρώνουν τα σπασμένα της καταστροφής. Ετσι αυτό που στα λόγια και στις ιδέες εμφανίζεται ως αριστερό και προοδευτικό, στην πράξη βάζει πλάτες για ακόμα σκληρότερα μέτρα των πάσης φύσεως καρχαριών. Η διαστροφή των εννοιών. Η αντιστροφή των αξιών. Η στρέβλωση των ιδεών. Ολοι αυτοί της ασυλίας φοβάμαι ότι στρώνουν μαζί το κόκκινο χαλί για την επέλαση μιας ακόμα πιο ακραίας δεξιάς, σχεδόν φασιστικής κυριαρχίας!
ddanikas@dolnet.gr / www.tovima.gr

2 σχόλια:

  1. Βλέπω ότι το θέμα επανέρχεται συνεχώς, ή εσύ το επαναφέρεις. Ίσως δεν κάνεις άσχημα. Κι εγώ ετοίμασα κάτι ακόμα, αλλά περιμένω μερικές μέρες να τελειώσω με τον εθνικό παροξυσμό των ημερών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δείμο, το θέμα θα ξαναμπεί σύντομα και μάλιστα οξυμένα μόλις κατατεθεί το νομοσχέδιο αλλαγών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, δηλαδή Απρίλη, όπου λογικά θα αρχίσει ένα ακόμα πόλεμος. Ας είμαστε ζεστοί. Καλά κάνεις και δουλεύεις πάνω στο ¨Ασυλο, είναι επίκαιρο πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή