ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

Η εισήγηση του Παν. Κουτσοπίνη στο συνέδριο



Παναγιώτης Κουτσοπίνης

Αγαπητοί σύνεδροι, Φίλες και φίλοι,

Πάρα πολλά σοφά ειπώθηκαν,  πολλά σχολιάστηκαν, αρκετά προτάθηκαν, λίγα κοντραρίστηκαν, λιγότερα αμφισβητήθηκαν, απειροελάχιστα ίσως προκάλεσαν και μειδιάματα. Τι μένει σε μένα τον μικρό να πω ???   

Σήμερα έχουμε τοκετό!
9μήνες κύηση από την 27/6/10. Όλοι μας  κυοφορήσαμε. Το έμβρυο έγινε μωρό, έφτασε τα 5.500 μέλη και τις 180 οργανώσεις.  

Τώρα με το συνέδριό μας «γεννάμε το μωρό μας».

Πριν γεννηθεί του δώσαμε, με συντριπτική πλειοψηφία, το όνομα Δημοκρατική Αριστερά.

Επίσης προσδιορίσαμε το πλαίσιο διαπαιδαγώγησής του με τις «θέσεις» και ετοιμάσαμε τον τρόπο  ζωής,  λειτουργίας, και ανάπτυξής  του με το «καταστατικό».
Την κηδεμονία - επιμέλεια του θα την αναθέσουμε αύριο στην νέα Πολιτική Επιτροπή και την καθημερινή του φροντίδα στην Εκτελεστική Επιτροπή.

Παραδίδουμε, λοιπόν επίσημα στην ελληνική κοινωνία, όπως χαρακτηριστικά και πολύ εύστοχα ο πρόεδρος μας είπε, ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Την αριστερά της ευθύνης.
Θα ήθελα να προσθέσω και το ΑΛΛΟ ΚΟΜΜΑ. Το κόμμα του σήμερα για την Ελλάδα του αύριο.

Αλλά για να γίνει αυτό χρειάζεται να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο!
Και εννοώ το κόψιμο του ομφαλίου με την ευρύτερη, ψυχολογική – ψυχιατρική, έννοια του όρου. Δηλαδή να απελευθερώσουμε αυτό το κόμμα από το κακό παρελθόν και την μιζέρια ημών των ιδίων και της παραδοσιακής αριστερής κουλτούρας μιας άλλης ξεπερασμένης εποχής.

Να  μην ωθήσει η όποια ανασφάλειά μας στον «καταναγκασμό της επανάληψης»!

Ας αφήσουμε το νεογέννητο να ανακαλύψει  νέους δρόμους στην ζωή του και να ανακαλύψει καινούργιες σύγχρονες αλήθειες.  Να δει, τον χθεσινό κόσμο του σήμερα που φεύγει και να αντικρίσει τον νέο κόσμο που έρχεται, χωρίς τις παραμορφωτικές διόπτρες του παρελθόντος.

Η μέχρι σήμερα πορεία μας έδειξε, και το συνέδριό μας δείχνει μέχρι στιγμής, ότι υπάρχουν ελπίδες  να κόψουμε τον ομφάλιο. Αρκεί να το πιστέψουμε και να προσέξουμε.

Και η κοινωνία έξω ελπίζει και περιμένει να το κατορθώσουμε!
Και θα αγκαλιάσει το μωρό μας  την ΔΗΜ.ΑΡ. και θα την βοηθήσει να μεγαλώσει και να μεγαλουργήσει αρκεί και η ΔΗΜ.ΑΡ. να  θελήσει να ανοιχτεί και να μπει στην μεγάλη αγκαλιά της κοινωνίας και να μάθει από αυτήν με ανοικτά και ελεύθερα τα αυτιά.  Χωρίς  τις  γνωστές  ωτοασπίδες τις κομμουνιστικογενούς αριστεράς. Ας την αφήσουμε την ΔΗΜ.ΑΡ. έξω από τα τείχη της παραδοσιακής κομματικής περιχαράκωσης να περπατήσει ελεύθερα!

Και δυο λέξεις ως σοβαρός σύνεδρος.

Μικρή συνεισφορά μου η πρότασή μου με τον τίτλο: « Για το Δημόσιο Σύστημα Υγείας: Μια πρόταση για τον εκ βάθρων ανασχεδιασμό και τη ριζική του ανασυγκρότηση-αναδιοργάνωση.» και η οποία έχει δημοσιευτεί στην ιστοσελίδα του κόμματος και έχει δοθεί στην επιτροπή θέσεων.

Η παρέμβασή μου αυτή για την υγεία πρέπει να θεωρηθεί και να αντιμετωπισθεί ως πρόταση συμπληρωματικής ανάπτυξης των θέσεων της ΠΠΕ . Η παραπάνω πρόταση με κανένα τρόπο δεν φιλοδοξεί να αποτελέσει την ολοκληρωμένη και τελική λύση στο πρόβλημα «Υγεία στην Ελλάδα». Ένα αναλυτικό, λεπτομερές, κοστολογημένο και πλήρως χρηματοδοτημένο πρόγραμμα για την Δημόσια Υγεία οφείλουμε να παρουσιάσουμε στους πολίτες προσεχώς.

Πιστεύω ότι έχουμε το χρέος να κοιτάξουμε κατάματα την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί στο χώρο της Υγείας. Και οφείλουμε, επίσης, να αποδείξουμε ότι έχουμε την τόλμη που απαιτούν οι συνθήκες και να προτείνουμε πραγματικές, ριζοσπαστικές λύσεις.           

Επίσης θεώρησα αναγκαίο να προτείνω την τροποποίηση του καταστατικού στο κεφάλαιο ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΜΕΛΩΝ

Για το πρώτο εδάφιο θεωρώ ότι αρκεί η διατύπωση: «Οι οργανώσεις της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ δημιουργούνται στον τόπο κατοικίας ή εργασίας των μελών του κόμματος.»

Σκεπτικό:
1)     Οποιαδήποτε άλλη οργάνωση των μελών στη βάση επαγγελματικών ή επιστημονικών ή  ειδικών ενδιαφερόντων αποτελεί κατά την άποψή μου «το θερμοκήπιο παραγωγής συντεχνιακών ενδιαφερόντων και συμφερόντων». Ιστορικά στην ελληνική μεταπολιτευτική πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα, οι λεγόμενες «κλαδικές οργανώσεις» λειτούργησαν, εξέθρεψαν και επέβαλαν το «ελληνικό συντεχνιακό τέρας», το οποίο είναι σε πολλά υπόλογο για την τραγική θέση, στην οποία βρίσκεται σήμερα η χώρα.
2)     Οι επιστήμονες κλπ μέλη του κόμματος, ας δημιουργήσουν «συμβουλευτικές ομάδες παραγωγής πολιτικής, προτάσεων, θέσεων και ολοκληρωμένων προγραμμάτων» τα οποία υποβάλλουν στο κόμμα και στην κοινωνία για διαβούλευση και έγκριση.
3)     Οι κομματικές οργανώσεις στις περιοχές κατοικίας δεν θα αιμορραγούν από «άτομα με γνώσεις»,  τα οποία είναι χρήσιμα για την κάθε τοπική οργάνωση και την τοπική κοινωνία.
4)     Υπάρχει αντίφαση στην θέση «πολεμάμε τις συντεχνίες» και ταυτόχρονα με το σχέδιο της επιτροπής καταστατικού, θα αναπαράγουμε με την οργανωτική μας δομή, τα «θερμοκήπια παραγωγής συντεχνιακών συμφερόντων».

Ας πρωτοπορήσουμε και στην οργανωτική δομή σύγχρονου κόμματος για να κάνουμε την «άλλη αριστερά»  αλλά και   «το άλλο κόμμα» που έχει ανάγκη και θα αγκαλιάσει η ελληνική κοινωνία.
Το κόμμα «εμβρυουλκό της ελληνικής κοινωνίας» για να κτίσουμε μια ΑΛΛΗ  Ελλάδα.

Σας ευχαριστώ που είχατε την υπομονή να με ακούσετε.
Παναγιώτης Κουτσοπίνης   1/4/11

1 σχόλιο: