ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011

Για την εξέλιξη του χρέους, Ιούνιος 2011 του Γ. Προκοπάκη


Το δελτίο του δημόσιου χρέους από το Γιώργο Προκοπάκη

Με τη δημοσιοποίηση του Δελτίου Δημόσιου Χρέους Ιουνίου 2011, μπορούμε να ενημερώσουμε την εικόνα της πορείας του χρέους. Η κόκκινη καμπύλη είναι το «λογιστικό» χρέος, δηλαδή αυτά που έχει δανεισθεί η Ελλάδα. Η μπλε καμπύλη είναι το «λειτουργικό», δηλαδή, το λογιστικό μειωμένο κατά τα διαθέσιμα στο τέλος του τριμήνου. Η κίτρινη καμπύλη είναι το «ελεύθερο τόκων» χρέος, δηλαδή το λογιστικό, αφαιρουμένων των διαθεσίμων και όλων των πληρωμών για τόκους.

Το λογιστικό χρέος εμφανίζεται ελαφρώς μειωμένο, γιατί αναλώθηκαν τα υψηλά διαθέσιμα του τέλους του Q1 2011. Όμως, το λειτουργικό χρέος αυξήθηκε και μάλιστα με ρυθμό ψηλότερο από ποτέ (πλην των περιόδων έντονου δανεισμού), όπως άλλως τε και το ελεύθερο τόκων.
Παρατηρούμε τη σύγκλιση της κόκκινης με την μπλε καμπύλη, με τρόπο παρόμοιο με το τέλος του 2009. Δηλαδή, ταμειακή ασφυξία, προαναγγελία χρεοκοπίας. Εν ολίγοις, η κατάσταση στο τέλος του πρώτου εξαμήνου 2011 μπορεί να περιγραφεί με τον όρο χάλια μαύρα.

1 σχόλιο:

  1. χάλια μαύρα, ή μαύρα φίδια που μας έφαγαν (όπως θαλεγε κι η γιαγιά μου αν ζούσε)

    ΑπάντησηΔιαγραφή