ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2011

Επείγον-εμπιστευτικό: οκτώ αναφορές από τα μέτωπα του Γ' Παγκοσμίου Πολέμου




του Μάκη Ανδρονόπουλου από το site "Προοδευτική Πολιτική"

Αναφορά 1η (22/7/1944): Σαράντα τέσσερις χώρες υπογράφουν τη διεθνή συμφωνία του Μπρέτον Γουντς που καθόριζε τη λειτουργία ενός συστήματος σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών, σύστημα το οποίο συνδέθηκε με την «χρυσή περίοδο» της μεταπολεμικής περιόδου. Η συμφωνία προέβλεπε ότι οι ισοτιμίες των νομισμάτων συνδέονται με το δολάριο και αυτό με το χρυσό, δημιουργώντας έτσι ένα πλαίσιο σταθερότητας και ανάπτυξης.

Αναφορά 2η (1971-1973): Οι Αμερικανοί άρχισαν να τυπώνουν δολάρια, χωρίς όμως να έχουν κάλυψη σε χρυσό, χωρίς να πουν κουβέντα σε κανένα. Κάποια στιγμή το μυρίζονται οι Γάλλοι, οι οποίοι  ζήτησαν να εξαργυρώσουν αξιόγραφά τους σε χρυσό. Οι Αμερικάνοι, αφού δεν είχαν χρυσό να τους πληρώσουν, απέρριψαν το αίτημα για να αποφύγουν να την χρεοκοπία. Έκαναν όμως κι ένα βήμα παραπέρα. Ξεκίνησαν μια διαδικασία αποδέσμευσης του δολαρίου από το χρυσό και την κατάργηση της διεθνούς συμφωνίας του Μπρέτον Γουντς, που ουσιαστικά θα καταλήξει το 1973. Στο διάστημα που είχε προηγηθεί, το δολάριο είχε γίνει το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα και οι Αμερικανοί είχαν «πείσει» τους Σαουδάραβες να πουλάνε το πετρέλαιο σε δολάρια.

Αναφορά 3η (1989): Ο Ουίλιαμ Κλαρκ (William R. Clark) συγγραφέας του βιβλίου «ο πόλεμος των πετροδολαρίων»,  εξηγεί πως όλες οι χώρες που ήθελαν να αγοράσουν πετρέλαιο, αγόραζαν πρώτα δολάρια για να το πληρώσουν. Οι Αμερικάνοι τύπωναν δολάρια και τα πουλούσαν και ταυτόχρονα τύπωναν δολάρια και αγόραζαν τζάμπα το πετρέλαιο! Είναι η ευημερία των πετροδολαρίων... Οι Αμερικανοί κόβουν χρήμα και όλοι κάνουν τα στραβά μάτια γιατί είναι εγκλωβισμένοι σε δολάρια παρ' ότι συνήθως χάνουν από τα σκαμπανεβάσματα της ισοτιμίας του και τα παιγνίδια με τα επιτόκιά του. Η αποδέσμευση του δολαρίου από το χρυσό και το τύπωμα δολαρίων έδωσε τεράστια ώθηση στην αμερικάνικη οικονομία και στις αγορές της δύσης, με αποτέλεσμα να ανέβει το βιοτικό επίπεδο και να εκτιναχθεί η τεχνολογία. Η Σοβιετία δεν μπόρεσε να ακολουθήσει αυτούς τους ξέφρενους ρυθμούς και κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος.     

Αναφορά 4η (2002): Μέσα στη μέθη του μονοπολικού κόσμου ο Φράνσις Φουκουγιάμα(Francis Fukuyama) ευαγγελίζεται το «τέλος της ιστορίας» και λίγο αργότερα την «εμπιστοσύνη».  Είναι η εποχή του εδραιωμένου πλέον μονεταρισμού. Το χρήμα παράγει από μόνο του χρήμα χωρίς καν να μπαίνει στην πραγματική οικονομία! Η φούσκα έχει αρχίσει να φουσκώνει. Μέσα στην μέθη της μίας και παγκόσμιας αγοράς, γεννιέται το ευρώ. Ήδη από το 1999, οι Αμερικανοί προαναγγέλλουν μέσω του «φόρεϊν αφέρς» την «επερχόμενη σύγκρουση δολαρίου - ευρώ», όπου, όπως μας θύμισε ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου (Καθημερινή, 30.5.2010) στο εν λόγω αφιέρωμα, ο πρώην υφυπουργός οικονομικών των ΗΠΑ Φρεντ Μπέργκστεν (C. Fred Bergsen), έγραφε:«τώρα η ευρωζώνη θα φτάνει ή και θα ξεπερνάει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε κάθε σημαντικό δείκτη οικονομικής ισχύος και θα μιλάει, ολοένα και περισσότερο, με μία φωνή σε ευρύ φάσμα ζητημάτων. Το ευρώ είναι πιθανό να αμφισβητήσει τη διεθνή κυριαρχία το δολαρίου. Επιπλέον, το τέλος του "ψυχρού πολέμου" μείωσε αισθητά τη σημασία της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος για την Ευρώπη και τράβηξε τον μανδύα της ασφάλειας που έκρυβε τις οικονομικές αντιθέσεις μεταξύ των δύο πλευρών ή τις υπέτασσε στο ευρύτερο συμφέρον της αντικομουνιστικής συμμαχίας. Έτσι, η διμερής σχέση διολισθαίνει επικίνδυνα προς την κρίση».

Αναφορά 5η (2003): Όταν ο Σαντάμ (Saddam) ξεκίνησε πωλήσεις ιρακινού πετρελαίου σε ευρώ, οι Αμερικανοί κατάλαβαν πως έπρεπε να ανατραπεί. Έγινε η εισβολή στο Ιράκ και το πρώτο πράγμα που έκαναν οι Αμερικάνοι το 2003 ήταν να επαναφέρουν τις  πωλήσεις πετρελαίου σε δολάρια.Thus, for a short time our currency crises was averted.  In 2006, Hugo Chavez thePresident of Venezuela started selling his country's oil for currencies other than dollars and anumber of attempts on his life and regime change were attempted, which were traceable to ourCIA.Το 2006, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες (Hugo Chávez) άρχισε να πουλάει το πετρέλαιο της χώρας του σε άλλα νομίσματα εκτός δολαρίου, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίσει μια σειρά από απόπειρες δολοφονίας. Next, the Iranian President Ahmadinejad decided to startselling oil for every currency except US dollars.Ακολούθησε ο Ιρανός πρόεδρος Αχμαντινετζάντ(Ahmadinejad) που αποφάσισε να πουλά  το ιρανικό πετρέλαιο σε κάθε νόμισμα -εκτός δολαρίου. Αποτέλεσμα,  αντιμετωπίζει συνεχώς απειλές και κυρώσεις λόγω του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν. The petrodollar scam is coming to an end.

Αναφορά 6η (2005): Το κόλπο των πετροδολαρίων έχει τελειώσει. As the nations of the worldfind that they can buy oil with their own currencies instead of holding our dollars, and moreOPEC nation will abandon the dollar. Κάποιο άλλο κόλπο έπρεπε να βρεθεί για να μην σημάνει αιφνιδίως το τέλος της συστηματικής υπερ-χρηματοδότησης της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος,  την καταστροφή της αμερικάνικης οικονομίας και κατ' επέκταση, της ίδιας της αμερικάνικης αυτοκρατορίας.  Η απελευθέρωση της κυκλοφορίας των κεφαλαίων, η αποϋλοποίηση των τίτλων (μετοχές, ομόλογα, αξιόγραφα) και οι «λεωφόροι της πληροφορικής» θα διευκολύνουν το πέρασμα σε ένα νέου τύπου καπιταλισμό, τον άυλο και στην παγκοσμιοποίηση. Μια νέα εποχή αρχίζει για την ανθρωπότητα. Όλα αυτά συμβαίνουν σε μεγάλο βαθμό ανεξέλεγκτα, με αποτέλεσμα να προκύψουν νέοι παίκτες.
Ο ισχυρότερος από τους νέους παίκτες είναι το ευρώ. Το ευρώ θα ανδρωθεί και θα γίνει εναλλακτικό διεθνές αποθεματικό νόμισμα, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση θα φθάσει τα 27 μέλη!
Η Ρωσία θα εκμεταλλευθεί μια δεκαετία παγκόσμιας ανάπτυξης για να θησαυρίσει με το πετρέλαιό της, να ξεχρεώσει, θα μπει στο G8 και να αναταχθεί σε σημείο που να κάνει ο στόλος της γυμνάσια στην Καραϊβική.
Η Κίνα που γίνεται το 2005 δεκτή στον «παγκόσμιο οργανισμό εμπορίου» (ΠΟΕ), θα πάρει όλες τις δουλειές και θα γίνει το παγκόσμιο εργοστάσιο, με 364,000 εκατομμυριούχους (σύμφωνα με την 13η ετήσια «έκθεση παγκοσμίου πλούτου») και με μια νέα μεσαία τάξη 200 εκατομμυρίων.
Η Ινδία, η Βραζιλία συμπληρώνουν το καρέ των BRIC και το G7, θα υποχρεωθεί να μετεξελιχτεί σε G20 (με την Τουρκία δυναμικό μέλος του και όχι μόνο...).

Αναφορά 7η (2008): Οι Αμερικανοί θορυβήθηκαν μόλις άρχισαν να αντιλαμβάνονται πως χάνουν το παιγνίδι της παγκοσμιοποίησης. Το 1987 τοποθετούν τον 'Αλαν Γκρίνσπαν (AlanGreenspan) διοικητή της ομοσπονδιακής τράπεζας (FED), η οποία είναι ιδιωτική τράπεζα και έχει το αποκλειστικό προνόμιο έκδοσης δολαρίων. Ο Τζον Κένεντι (John Kennedy) αναίρεσε το προνόμιο αυτό μερικούς μήνες πριν δολοφονηθεί... Ο Γκρίνσπαν, έχοντας αντιληφθεί τον ανορθολογισμό των αγορών, έριξε τα παράγωγα, τις «βόμβες υδρογόνου», στις αγορές χρήματος και κεφαλαίου, καταργώντας κάθε κανόνα. Έδωσε έτσι τη δυνατότητα στις αμερικανικές τράπεζες να αλλάξουν επάγγελμα και να γίνουν σπεκουλαδόροι. Έτσι, από το μυαλό του μεγάλου αυτού οικονομολόγου γεννήθηκε η πυραμίδα των δομημένων ομολόγων που οδήγησε την αγορά  των παραγώγων σε υπερθέρμανση και στο σκάσιμο της φούσκας. Η FED έκτοτε τυπώνει τόνους δολαρίων για να σώσει τις τράπεζες...

Αναφορά 8η (2011): Η παγκοσμιοποίηση έχει συντελεστεί. Η Κίνα έχει βάλει ένα μεγάλο μέρος των κερδών της σε αμερικάνικα ομόλογα και είναι εγκλωβισμένη, όπως άλλωστε και όλος ο κόσμος. Ο μέσος κοσμοπολίτης αισθάνεται πως κάτι πολύ μεγάλο παίζεται, μια συνομωσία(συνομωσία είναι ένας εφαρμοσμένος ορθολογισμός από ολίγους) που υπερβαίνει τις ΗΠΑ, που είναι μεγάλη ιστορική καμπή.  Οι αγορές με τους μηχανισμούς τους επιτίθενται κατά των κρατών. Δηλαδή, αυτοί που καθοδηγούν το χρηματιστικό κεφάλαιο και που εκπροσωπούνται πολιτικά από τους λαϊκιστές του «τσαγιού» επιτίθενται ευθέως κατά της δημοκρατίας. Οι κακοί μοιάζει να έχουν το πάνω χέρι. Ο Ομπάμα (Obama) συμβιβάστηκε, στη λογική να κερδίσει χρόνο για μία δεύτερη εκλογή. Το ερώτημα είναι αν το παγκόσμιο σύστημα μπορεί να περιμένει. Φαίνεται πως όχι, εκτός κι αν όλοι οι παίκτες τρομάξουν πολύ. 'Aλλωστε υπάρχουν και οι αστάθμητοι παράγοντες της ιστορίας, όπως οι πιτσιρικάδες του Λονδίνου, η μεσαία τάξη του Τελ Αβίβ, οι γενναίοι της Χάμα, οι «απολίτικοι» στις πλατείες (ΤαχρίρΠουέρτα ντελ ΣολΣυντάγματος), οι εργαζόμενοι του Ουισκόνσιν κ.ο.κ. Υπάρχουν βέβαια και οι μη απολίτικοι, όπως ο 'Αντερς Μπρέιβικ (AndersBreivik), που είναι και καλά εξοπλισμένοι. Οι αστάθμητοι παράγοντες της ιστορίας, έχω την αίσθηση πως έχουν ενεργοποιηθεί.

ΥΓ: Τι θεωρία συνομωσίας ήταν εκείνο που έβγαλαν πρόσφατα οι Ρώσοι, ότι δηλαδή ο Στρος-Καν(Strauss-Kahn) ανακάλυψε ότι οι Αμερικάνοι που χρωστούσαν κάποια τρισεκατομμύρια δολάρια σε χρυσό από την συμφωνία εγκατάλειψης του Μπρέτον Γουντς 1973 και που έπρεπε να τα πληρώσουν τώρα, αλλά δεν είχαν τα λεφτά και έτσι ξέσπασε το σκάνδαλο...


'Aλλα άρθρα του Μάκη Ανδρονόπουλου:


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου