ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2011

Σχολιάζοντας την απόφαση της ΔΗΜΑΡ για το εκπαιδευτικό νομοσχέδιο



Ένα πρώτο σχόλιο για την απόφαση της ΔΗΜΑΡ να καταψηφίσει το νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ. Το γράφει ο φίλος Ευθύμης Δημόπουλος και το προσυπογράφω (LEO)
 Τρία πράγματα μου αρέσουν στην ανακοίνωση της ηγετικής ομάδας της ΔΗΜΑΡ που αποφάσισε την καταψήφιση του νομοσχεδίου για τα ΑΕΙ.
Το πρώτο είναι η παρατήρηση πως το παρόν νομοσχέδιο δεν «υπηρετεί το δημόσιο πανεπιστήμιο και την αναβάθμισή του». Εδώ που τα λέμε  που να βρεθεί νομοσχέδιο να εξυπηρετήσει καλύτερα το δημόσιο χαρακτήρα των ΑΕΙ από το υπάρχον καθεστώς. Είναι απλώς ασυναγώνιστο.  Καύχημα και προπύργιο της δημοκρατίας και της επιστημονικής  παραγωγής της χώρας. Χάρη σε αυτό βρισκόμαστε  στην ευρωπαϊκή και  διεθνή εκπαιδευτική πρωτοπορία εδώ και χρόνια. Δεν αναβαθμίζεται άλλο σύντροφοι. Η παρακμή του απλώς οφείλεται στην κορύφωση της ακμής του. Φυσιολογικά πράγματα. Ο κύκλος της ζωής και της ιστορίας.
Το δεύτερο είναι πως οι διατάξεις του νομοσχεδίου «έχουν κριθεί απορριπτέες από την πανεπιστημιακή κοινότητα». Ε, άμα τιις απέρριψε η πανεπιστημιακή κοινότητα (βλέπε πρυτανική και συνδικαλιστική συντεχνία) τι να λέμε οι υπόλοιποι τώρα. Τι να πουν οι φοιτητές, τι να πουν οι καθηγητές που υποστηρίζουν ριζικές αλλαγές, τι να πει η κοινωνία και τι να πουν οι διεθνείς αξιολογήσεις. Καλύτερα να το βουλώσουνε, γιατί δεν έχουν ιδέα. Όπως έγραψε και ο Μυλόπουλος «έκαστος στο είδος του και ο Λουμίδης στους καφέδες».
Το τρίτο είναι το σχόλιο για την «αδιαλλαξία του Υπουργείου». Ενώ οι Πρυτάνεις, τα κόμματα, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις ξεχείλιζαν από διαλλακτικότητα και από μεταρρυθμιστική διάθεση. Κρίμα Διαμαντοπούλου, έχασες την ευκαιρία να παραδειγματιστείς από διαλλακτικούς συναδέλφους σου όπως ο Ρέπας και ο Καστανίδης.
Δεν πειράζει σύντροφοι. Η μεταρρύθμιση στα ΑΕΙ είναι προ των πυλών. Θα την αναλάβουν οι Πρυτάνεις. Αρκεί να τους εμπιστευτούμε. Βλέπω στο βάθος να σηκώνουν τα μανίκια ο Πελεγρίνης με το Μυλόπουλο με βιάση και νοικοκυροσύνη. Ετοιμάζουν το «λιτό και δημοκρατικό νομοσχέδιο». Όπου να ‘ ναι το καταθέτουν στην κοινωνία. Είναι εκείνο το ρημάδι το κοσκίνισμα που τους καθυστερεί στο ζύμωμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου