ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011

Μετά το άρθρο του Σημίτη, τι;




του Γιώργου Προκοπάκη από το fb.

Το άρθρο Σημίτη στην Καθημερινή 2/10/2011 είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Δεν λέει τίποτε καινούριο, κάτι που διάφοροι (όχι πολλοί είναι αλήθεια) δεν έχουν ήδη πει. Είναι όμως μια πλήρης και συνεκτική κατάθεση της πραγματικής πραγματικότητας και των πραγματικών ζητημάτων που παίζονται. Αναδεικνύει με τον εναργέστερο τρόπο το θέμα ως ζήτημα "διαχείρισης της κρίσης" με καθαρούς τους κινδύνους, άρα και τους στόχους της διαχείρισης, και σαφή χρονικό ορίζοντα, τη δημιουργία του ESM, είτε γίνει το 2013 όπως προγραμματίζεται είτε μεταφερθεί για το 2012 όπως φαίνεται να επιχειρείται. Το κύρος του και η προϊστορία του στο κυβερνητικό κόμμα, καθιστούν αδύνατη την αγνόηση του σχήματος που περιγράφει.
Τα πολιτικά συμπεράσματα τα οποία βγαίνουν αβίαστα είναι:
1. Είναι καταστροφικό να αφεθεί η διαχείριση της κρίσης στη συγκυβέρνηση ΓΑΠ-Βενιζέλου
2. Είναι καταστροφικό να αφεθεί η διαχείριση της κρίσης στην επερχόμενη ΝΔ
3. Είναι αμφίβολη έως καταστροφική η ενδεχόμενη διαχείριση της κρίσης από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ
4. Οι ιδεοληψίες της αριστεράς και οι τσαρλατανισμοί μέσα και έξω από την οργανωμένη αριστερά είναι ακόμη πιο καταστροφικοί.
Το κείμενο σταματάει στο "δια ταύτα" και δεν προσφέρει διέξοδο. Προσφέρει απλώς υλικό για κουβέντα στα καφενεία μετά από πέντε χρόνια: "είδες που άλεγε ο Σημίτης! αν τον ακούγαμε...". Για την ώρα! Θα επιχειρήσω να πάω λίγο παρακάτω.
Η διαχείριση της κρίσης απαιτεί:
1. Συμφωνία στην ανάγνωση της πραγματικότητας περί τη συγκυρία
2. "Ομάδα διαχείρισης της κρίσης" η οποία να έχει πλήρως και ειλικρινώς αποδεχθεί την ανάγνωση και να είναι προσηλωμένη στην αντιμετώπιση όλων των σχετικών προβλημάτων, πάντα με οδηγό τη συγκεκριμένη ανάγνωση.
Ο Σημίτης με το άρθρο προσφέρει την "ανάγνωση". Μένει η "Ομάδα διαχείρισης". Απλά πράγματα!
Ποιά είναι η επόμενη μέρα του άρθρου Σημίτη; Μια περίπτωση είναι, η θεία φώτιση να την πέσει στον ΓΑΠ και τον Σαμαρά, να αποδεχθούν την ανάγνωση Σημίτη, κι από κει και πέρα όλα είναι εύκολα. Συναινετικές διαδικασίες, συγκυβέρνηση με ειλικρινείς προθέσεις και τέτοια. Κομματάκι δύσκολο. Μια άλλη πιθανότητα είναι να υιοθετήσει ο ΓΑΠ την ανάγνωση Σημίτη και να αλλάξει ο ίδιος. Θάχει πρόβλημα όμως τόσο με τον Βενιζέλο που του χαλάει την ανάδειξη του πολιτικού αμοραλισμού και αμπλαουμπλισμού σε εργαλείο απόσπασης δαχτυλιδιού, όσο και με 5 ή 6 από τα 18 ΠΑΣΟΚ που κυκλοφορούν στην πιάτσα.
Το ζήτημα λοιπόν είναι το πάντα απλό: η Ομάδα Διαχείρισης. Το ερώτημα κατά τη γνώμη μου είναι:
"υπάρχει η δυνατότητα να φτιαχτεί μια αξιόπιστη Ομάδα Διαχείρισης η οποία να διεκδικήσει τον συγκεκριμένο ρόλο, έστω και χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση σήμερα".
Κι εδώ ερχόμαστε ξανά στον Σημίτη. Το κείμενο ας πούμε ότι είναι η "προγραμματική βάση". Ο ίδιος είναι διατεθειμένος να παίξει; Κι αν είναι, είναι διατεθειμένος να παίξει εξ αρχής ή να αναμένει δίκην Καραμανλή στο Παρίσι; [Ακόμη και το τελευταίο είναι θεμιτό, μπορεί να είναι και θετικό γιατί θα έλθει χωρίς φθορά στην τελική ευθεία.] Υπάρχει διαδικασία στο πλαίσιο του ελληνικού κοινοβουλευτισμού που να επιτρέπει κάτι τέτοιο; Η άποψή είναι ότι, ακόμη κι αν δεν υπάρχει, πρέπει να βρεθεί - με κοινοβουλευτικά παιχνίδια, πιέσεις, ακόμη και παλατιανά πραξικοπήματα. Η κατάθεση Σημίτη προσφέρει ένα άλλο μεγάλο καλό: αφαιρεί το άλλοθι από όλους τους πραγματικά ή δήθεν προβληματιζόμενους κοινοβουλευτικούς όλων των κομμάτων. Το ζάρι ρίχτηκε, δεν υπάρχουν αδαείς, αθώοι και με καλές προθέσεις. Υπάρχουν αυτοί που θέλουν λύση κι αυτοί που δεν θέλουν (θέλουν άλλη λύση, βολική γι αυτούς, καταστροφική για την Ελλάδα).
Λοιπό, τι; Θα περιμένουμε την επόμενη φορά που ο Σημίτης θα αποφασίσει να παρέμβει; Η προφανής αναντιστοιχία της πραγματικότητας Σημίτη με τις απόψεις περί τη διαχείριση που μέχρι την προηγουμένη κατετίθεντο από τους γνωστούς "στενούς συνεργάτες του" μάλλον υποδηλώνει ότι δεν υπάρχει κανενός είδους σχέδιο. Πλην ίσως του Καραμανλή εν αναμονή στο Παρίσι. Μέχρι τότε, με κάποιο τρόπο πρέπει να έχουν φτιαχτεί οι συνθήκες.
Υπάρχει τρόπος να ξεκινήσουν διαδικασίες ουσιαστικής αντιμετώπισης της κρίσης; Γύρω από την ανάγνωση που καταθέτει ο Σημίτης, με ή χωρίς αυτόν.

8 σχόλια:

  1. Χρειάζεται άμεση κινητοποίηση όσων νομίζουν ότι μπορούν να προσφέρουν προς την κατεύθυνση που αναφέρει ο Γιώργος. Αν υπάρχουν πολιτικοί άνδρες και γυναίκες που είναι εκτός του φαύλου πολιτικού συστήματος και πιστεύουν στη σωτηρία της χώρας θα πρέπει να συντονιστούν και να επέμβουν. Λύσεις σωτηρίας υπάρχουν και το θεσμικό πλαίσιο θα βρεθεί. Να πάρουν τη μπάλα από αυτούς που απεργάζονται τα σχέδια καταστροφής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το ερώτημα είναι το πώς θα γίνει αυτό.
    Ο Σημίτης (που δεν είναι άμοιρος ευθυνών) σταματά, όπως και όλοι οι άλλοι, πρίν το δια ταύτα.
    Η ιδέα περί παλατιανών πραξικοπημάτων είναι καταδικασμένη από την φύση της. Κανένας δεν μπορεί να σώσει κάποιον που δεν θέλει να σωθεί.
    Επιπλέον, η συμφωνία σε συγκεκριμένα μέτρα δεν είναι καθόλου εύκολη, ακόμα και γι'αυτούς που πραγματικά θέλουν να σωθεί η χώρα απο την ολοκληρωτική καταστροφή. Πέραν των θεωρητικών οικονομικών διαφωνιών που έχουν μεταξύ τους όσον αφορά στην αποτελεσματικότητα του κάθε μέτρου, υπάρχει και το πρακτικό και ανθρώπινο θέμα της ιδεολογικής αφετηρίας του κάθενός.
    Με δύο λόγια, ποιοί και πόσο θα πληρώσει ο καθένας από εμάς για να σωθεί η χώρα.
    Το ερώτημα αυτό, δεν είναι τόσο απλό, ούτε οι απαντήσεις αυτονόητες, ιδιαίτερα όταν επηρεάζουν ή καταστρέφουν εκατοντάδες χιλιάδες ζωές.
    Δύσκολα τα πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμπληρώνω ότι φυσικά και υπάρχουν αρκετά μέτρα που είναι αυτονόητα, δίκαια και σχεδόν κοινής αποδοχής.
    Το πρόβλημα είναι ότι ενώ αυτά τα εύκολα μέτρα (πχ κατάργηση των αναπηρικών συντάξεων μαϊμού) μπορούν να προσφέρουν μια ηθική ικανοποίηση, δεν μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την οικονομική κατάσταση της χώρας.
    Για να γίνει αυτό, πρέπει να πάρουμε μέτρα που θα είναι σκληρά έως βάναυσα για πολλούς συμπολίτες μας.
    Αυτό είναι μια πολύ δύσκολή δουλειά, για όποιον δεν θέλει απλώς να σώσει το τομάρι του (όπως πχ οι πολιτικοί και οι κρατικοί επιχειρηματίες).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @επαναστατικες δυναμεις

    ΣΑΝ ΤΟΝ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΤΟΥ 60
    Η ...ΚΟΥΒΑ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ

    2025
    ................................
    Ο συνταξιουχος αριστερος πολιτικος μηχανικος μπηκε στην σκουριασμενη πλεον Alfa Romeo 156, που καποτε ηταν κοκκινη, ενω τωρα πια ειχε χασει το νευρο της, λογω ελλειψης ανταλλακτικων, επειδη απο το 2015 ειχαμε αποχωρησει απο την Ε.Ε. και ειχαμε ξανα την δραχμη ως νομισμα.
    Κουβα του 90 γιναμε, σκεφτηκε χαμογελωντας, ενθυμουμενος το ταξιδι του την δεκαετια του 70 για συλλογη ζαχαροκαλαμου και τις ομορφες μιγαδες συντροφισσες που γνωρισε εκει, αυτος ο ευρωπαιος αριστερος φοιτητης.

    Η συνταξη του ηταν απο τις υψηλοτερες 700.000 δρχ που αντιστοιχουσε σε 1000 ευρω.
    Ηταν αρρωστος και το φαρμακο που επρεπε να παρει, ηταν πανακριβο σε συναλλαγμα (ευρω), ακομα και το πλουσιο ταμειο του κινδυνευε να καταρευσει λογω της οριστικης μεταναστευσης πολλων νεων μηχανικων, ενω δεν παρασκευαζοταν επισημα σε γενοσημο. Εψαχνε μια επαφη με Βουλγαρια η Κινα για το βρει φτηνοτερα, μηπως παρατεινει την ζωη του ισως και μια πενταετια.

    Ειχε γυρισει στο σπιτι του παππου του στο χωριο και συμπληρωνε το εισοδημα του δουλευοντας στη μαυρη ως μικροεργολαβος.
    300.000 νεοι ειχαν μεταναστευσει.
    ................................
    (συνεχιζεται)

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το διαβασα και στο αλλο μπλοκ [φυσικα...] και απολαυσα τα κοιν/κα παιχνιδια και τα... πραξικοπηματα! Οπως και το δικο σου'' φαυλο πολιτικο συστημα'' . Οι συμβολισμοι ειναι, οπως θα ξερεις, σημαντικοτατος παραγοντας στην κοινωνικη ζωη των πρωτευοντων θηλαστικων! Συμπερασμα, ενας ελληναρας με στολη ανθυπομοιραρχου μπορει και να μας σωσει. Υ.Γ. τΟ αρθρο Σημιτη, απηχει και περιγραφει την πραγματικη πραγματικοτητα και καμμια σχεση δεν εχει με τις τρελλες των νεοφωτιστων που διαβαζω mike

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ρε mike τώρα με λες και χουντικό; Για όνομα.
    Μιλάω για κίνημα όπως ξέρεις, για πολιτική λύση ανάγκης που θα βγάλει τη χώρα από τα αδιέξοδα. Για το ίδιο μιλάει και ο ΓΠ. Αλλά κανείς δεν λαμβάνει την πρωτοβουλία.¨Ετσι αφήνουν τους φαύλους ένθεν και ένθεν να καταστρέφουν τη χώρα. Εσύ δεν μας λες τι θέλεις.; Μια αριστερά που απλά θα λέει τα σωστά και θα χαζεύει το πλοίο που βυθίζεται. Ή μια αριστερά που θα κάνει πολιτική και θα αναζητά συσπειρώσεις που θα δίνουν λύσεις. Κοίτα το να ανασυσταθεί ο σοσιαλιστικός χώρος με τα ρετάλια του ΠΑΣΟΚ δεν είναι η λύση για τη χώρα. Χρειάζεται κάτι ευρύτερο, που θα κυβερνήσει. Είπαμε έχουμε διαφωνίες αλλά ρε φίλε όχι και έτσι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. minority
    Συμφωνώ απόλυτα. Το θέμα είναι ένα συνολικό σχέδιο που να δίνει λύσεις βιώσιμες και όχι σπασμωδικές κινήσεις που καταστρέφουν ανθρώπους με αμφίβολα κέρδη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. 1. Eισαι παντα φιλος μη λες τρελλα. 2. οι μεθοδες που προτεινει ο Γ.Π. για οποιον ξερει λιγο πολιτικη ιστορια παραπεμπει στο 1960 . Χωρισ δημοκρατια δεν σωνεσαι με τιποτα, οι σωτηρες οι Αλκιβιαδηδες με απωθουν. 3.Επαναλαμβανω οτι το αρθρο Σημιτη σωστοτατο στις διαπιστωσεις.Πλην ομως στηριξε μπενι απεναντι στον ΓΑΠ. 4. Δεν σε ειπα ρε χουντικο, να σε ξιταρω ηθελα λιγο , γιατι καταπινετε οτι χοντραδα γραψει ο Προκοπακης λες και εισαστε κνιτες. ο φιλος σου mike

    ΑπάντησηΔιαγραφή