ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011

Οι διαμαρτυρίες για τη στοχοποίηση των καθηγητών που ζητούν ανοικτά πανεπιστήμια συνεχίζονται



Η παρέμβαση  του πρώην πρύτανη του πανεπιστημίου Αιγαίου, Ανδρέα Τρούμπη

Η σημερινή ημέρα ενδέχεται να χαρακτηρισθεί από την Ιστορία του ιδρύματος, ως μια από τις μελανότερες για την εσωτερική συνοχή μας, τη διατήρηση της δημοκρατίας ως τρόπου συμβίωσης και λειτουργίας και την εμπέδωση του Ασύλου των ιδεών ως πρωτεύουσας Αρχής του Πανεπιστημίου. Στο συγκρότημα του Λόφου στη Μυτιλήνη, εν μέσω πληθώρας αμφιβόλου αισθητικής γκράφιτι περί της περιφρούρησης του Ασύλου, έχουν τοιχοκολληθεί -παντού- ανυπόγραφες αφίσες με ευθείες απειλές προς τους "καθηγητές ρουφιάνους" που προσυπέγραψαν κείμενο υπέρ των Ανοιχτών Πανεπιστημίων. Έπονται 20-25 ονόματα και τα τμήματα καταγωγής τους, ώστε η στοχοποίηση να είναι πλήρης.

Εγείρομαι και εξεγείρομαι έναντι αυτών των πρακτικών που ντροπιάζουν την ίδια τη φύση και την ουσία της Ακαδημίας. Δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα, ούτε πεδίο ακόμα και καλοπροαίρετης κατανόησης απέναντι σ' αυτές τις αντιλήψεις και πρακτικές. Η σιωπή ή/και ανοχή έναντι αυτών αποτελεί, εντέλει, συνευθύνη!

Ως μέλος ΔΕΠ, με την όποια ιστορία επιπλέον στο χώρο, αναμένω την απερίφραστη καταδίκη και καταγγελία της πράξης αλλά και του πυρήνα της ιδεολογίας τρομοκράτησης όσων εξέφρασαν τη γνώμη τους ενυπογράφως, όσων ακολούθησαν την απόφαση της Συγκλήτου (ή μήπως κάνω λάθος), όσων επέλεξαν να παλέψουν υπέρ του Δημόσιου Πανεπιστημίου με γνώμονα τη λειτουργία και ανάδειξη του ρόλου του. Ακαδημαϊκές, διοικητικές και συνδικαλιστικές αρχές δεν δύνανται να σιωπούν ή να παρακάμπτουν την ανάδυση τέτοιων ολοκληρωτικών ιδεολογιών βίας. Οι περιστροφές του λόγου ακυρώνονται ακαδημαϊκά από τα ίδια τα γεγονότα ή τα συμβάντα.

Και για να μην υπάρχει αμφιβολία: παρακαλώ, προσθέστε το όνομα μου στη λίστα των "ρουφιάνων", όπως έπραξα στο παρελθόν σε περιπτώσεις στοχοποιημένων για τις θέσεις τους συναδέλφων και θα ζητούσα να γίνει σε κάθε περίπτωση τέτοιας ακραίας παραβίασης της ακαδημαϊκής ελευθερίας. Θα ήμουν ευτυχής να έβλεπα τη λίστα να μεγαλώνει....

 Ανδρέας Τρούμπης
Πρώην Πρύτανης ΠΑ.

Η αντίδραση του τομέα Παιδείας της Δημοκρατικής Αριστεράς

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Σε κτήρια της πανεπιστημιακής μονάδας Μυτιλήνης, τοιχοκολλήθηκαν ανυπόγραφες αφίσες, με τίτλο και περιεχόμενο που εκφράζει ευθεία επίθεση και απειλές απέναντι σε διδάσκοντες του Πανεπιστημίου Αιγαίου, οι οποίοι υπέγραψαν στη διαδικτυακή σελίδα «Ανοιχτά Πανεπιστήμια».
Με αμείωτη προσήλωση στην ουσιαστική έννοια του ακαδημαϊκού ασύλου, ο Τομέας Παιδείας της ΔΗΜΑΡ δηλώνει πως η στοχοποίηση μελών ΔΕΠ για τις απόψεις τους αποτελεί θλιβερή κατάλυση της ελεύθερης έκφρασης και διακίνησης των ιδεών.
Η βία, ο στιγματισμός, οι προγραφές και ο εκβιασμός μελών και συνιστωσών της ακαδημαϊκής κοινότητας είναι απαράδεκτα συμπτώματα παρακμής, τα οποία τροφοδοτούνται από την αδιέξοδη τακτική των καταλήψεων. Η τακτική αυτή πρέπει να εγκαταλειφθεί και οι εμπνευστές τέτοιων ενεργειών πρέπει να απομονωθούν.
Η επαναφορά της πλήρους ακαδημαϊκής και εκπαιδευτικής λειτουργίας των ιδρυμάτων είναι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα του δημόσιου πανεπιστημίου, που δοκιμάζεται σήμερα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου