ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2011

Ν’ αλλάξουμε ταχύτητα - του Ευ. Δημόπουλου



του Ευθύμη Δημόπουλου

Βρισκόμαστε σε φάση εκδίπλωσης των συνεπειών της κρίσης και της χρεοκοπίας και μάλιστα υπό την πίεση του χρόνου και των υποχρεώσεων προς δανειστές και εταίρους. Σε περίοδο που οι αλλοπρόσαλλοι κυβερνητικοί χειρισμοί σε συνδυασμό με τους σπασμούς των δομών του υπάρχοντος καθεστώτος και τις έκδηλες ελλείψεις στη λειτουργία της διοικητικής μηχανής οδηγούν σε μεγάλη αναστάτωση και αναταραχή την κοινωνική ζωή.

Η συνθήκη αυτή παράγει τρεις πολύ επικίνδυνες συνέπειες, των οποίων ήδη ζούμε όψεις τους.

·    Πρώτη, η παραλυσία της κρατικής μηχανής
·    Δεύτερη, η γενίκευση της βίας στην καθημερινή ζωή της χώρας
·    Τρίτη, μια συνολικότερη, μονιμότερη και διαρκώς «νομιμοποιούμενη», από έναν εξτρεμιστικό λαϊκισμό, ακύρωση των αρχών του δημοκρατικού κοινωνικού συμβολαίου, από την  εργασία και την εκπαίδευση μέχρι τα συναλλακτικά ήθη.

Ο πολιτικός ρόλος της Δημοκρατικής Αριστεράς θα κριθεί από τη στάση της απέναντι σε αυτές τις συνέπειες που όχι μόνο παρεμποδίζουν την πραγμάτωση των μεταρρυθμίσεων αλλά υποθηκεύουν την κοινωνική συνύπαρξη και συνοχή. Ωστόσο, ως κόμμα, δείχνουμε αδύναμοι και απροετοίμαστοι, όχι απλώς να ηγεμονεύσουμε στον πολιτικό αγώνα εναντίον αυτού του διαλυτικού κλίματος αλλά ακόμη και να αντιδράσουμε. Περιχαρακώσαμε το πολιτικό μας ακροατήριο και μας κατάπιε η μεγάλη χοάνη της δημοσκοπικής πολιτικής. Παγιδευτήκαμε στο «μικροζημιές και μικροκέρδη συμψηφίζοντας».
Και όμως στο θεωρητικό πυρήνα της ΔΗΜΑΡ βρίσκονται οι διακηρύξεις για  τη μη βία ως αντίληψη και πολιτική πρακτική σε συνδυασμό με την τόλμη και την ευθύνη. Οι αρχές αυτές αναδεικνύονται ως μείζονα χαρακτηριστικά από την πρώτη κιόλας σελίδα καταγραφής του ιδρυτικού πολιτικού μας στίγματος. Πολύ λίγα όμως κάνουμε για να τα προβάλλουμε και να τα υπερασπίσουμε. Χρειάζεται να αλλάξουμε ταχύτητα.
Για να είναι αποτελεσματική η πολιτική μας δράση εναντίον της διαλυτικής και βίαιης ατμόσφαιρας χρειάζεται η ΔΗΜΑΡ :

·         να μην παραιτείται από την κριτική της κυβερνητικής πολιτικής αλλά και να μη σιωπά απέναντι σε δραστηριότητες που αναιρούν την κοινοβουλευτική νομιμότητα και παρεμποδίζουν κρίσιμες λειτουργίες της κοινωνικής ζωής (καταλήψεις σχολείων και σχολών, απεργία ΠΟΕ – ΟΤΑ)

·         να καταγγείλει τη διαρκή απόπειρα ιδεολογικού ισοσκελισμού κυβερνητικής ανικανότητας  και καταστροφής του κράτους (π.χ. η έλλειψη βιβλίων δεν μπορεί να δικαιολογεί ως αντίδραση το κλειστό ή κατεστραμμένο σχολείο) . Αυτός ο ισοσκελισμός είναι συνένοχος για την κοινωνική διάλυση

·         να αναδειχθεί σε κύριο εκφραστή της  κοινωνικής φωνής που ζητά ενότητα, συνεννόηση, αλληλέγγυες δράσεις για τη συντεταγμένη αντιμετώπιση των συνεπειών της χρεοκοπίας και της κρίσης, για τη συντεταγμένη αντιμετώπιση των συνεπειών της ήττας και της κατάρρευσης του καθεστώτος. Και αυτό σήμερα σημαίνει πρωτίστως λειτουργία του κράτους. Σημαίνει σεβασμό του κοινωνικού συμβολαίου. Δεν βρισκόμαστε σε προεπαναστατική περίοδο για την ανατροπή του συστήματος ούτε την επιδιώκουμε. Ζητάμε τη μεταρρύθμισή του.

Στο πλαίσιο αυτό χρειάζεται να επεξεργαστούμε και να αναλάβουμε άμεσα πολιτικές πρωτοβουλίες σε ηγετικό κομματικό – κοινοβουλευτικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο οργανώσεων, χώρων εργασίας, σπουδών και καθημερινής διαβίωσης για  την ανάσχεση αυτών των φαινομένων.

Περιγράφουμε πρόχειρα ορισμένες από αυτές τις πρωτοβουλίες:

·         Κοινοποιούμε με ανακοίνωση και συνέντευξη τύπου τις θέσεις μας απέναντι στο υπάρχον διαλυτικό κλίμα.
·         Απευθυνόμαστε, μέσω του προέδρου, στα κοινοβουλευτικά κόμματα που εμφανίζονται υπερασπιστές της δημοκρατικής αστικής νομιμότητας και προτείνουμε να υπογράψουμε κοινή διακήρυξη κατά των διαλυτικών φαινομένων.
·         Επιδιώκουμε συμπαράταξη με μικρές αλλά πολιτικά παραγωγικές δυνάμεις και προσωπικότητες που βρίσκονται εκτός κοινοβουλίου και υπερασπίζονται την ορθολογική διαχείριση της χρεοκοπίας (π.χ. Σημίτης, ΔΡΑΣΗ)
·         Καλούμε σε κοινή δράση και κοινές εκδηλώσεις για την εκπαίδευση οργανώσεις φοιτητών, μαθητές, διευθυντές ή καθηγητές σχολείων και σχολών που τάσσονται υπέρ των ανοιχτών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Επιδιώκουμε την προβολή αυτών των εκδηλώσεων από την τηλεόραση.
·         Απευθυνόμαστε στο Δήμαρχο Αθηνών, στις οργανώσεις που έχουν αναλάβει καινοτόμες δράσεις για την πόλη (π.χ.Atenistas, ποδηλάτες) στεκόμαστε πλάι τους και συνδιοργανώνουμε εκδηλώσεις ή καθιστικές διαδηλώσεις σε περιοχές του ιστορικού κέντρου που μαστίζονται από τη βία του εμπορίου ναρκωτικών και της σωματεμπορίας.
·         Επιδιώκουμε, μέσω του διαδικτύου, την προπαρασκευή και την διοργάνωση μιας μεγάλης (χωρίς μέγεθος είναι καταδικασμένη) διαδήλωσης κατά της βίας και της κοινωνικής διάλυσης σύμφωνα με τα πρότυπα των ισπανικών "Basta ya" (φθάνει πια) )

Ο Ευθύμης Δημόπουλος είναι δάσκαλος και μέλος της Δημοκρατικής Αριστεράς  

24 σχόλια:

  1. Εκείνο που παραβλέπει η ανάρτηση είναι η αίσθηση του αδιέξοδου που έχει δημιουργηθεί τόσο από την πολιτική της κυβέρνησης όσο και από την έλλειψη εναλλακτικών τόσο από την ΝΔ όσο και από την Αριστερά.
    Εκείνο που διαισθάνονται οι πολίτες είναι ότι η κατάρρευση έχει αποφασισθεί. Προσωπικά δυσκολεύομαι να βρω έστω και ένα επιχείρημα που να δικαιολογεί την πολιτική της κυβέρνησης.
    Με αυτές τις συνθήκες και την απουσία εναλλακτικής πρότασης είναι σχεδόν αδύνατη η υλοποίηση των ζητουμένων.
    Εξ' άλλου η ταχύτητα με την οποία εξελίσσονται τα γεγονότα δεν άφησε περιθώρια αυτοοργάνωσης και συνεργασίας μεταξύ των πολιτών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μου κάνει μεγάλη εντύπωση, η μυωπική εμμονική σας στάση που θέλει τις προσχηματικές 'κυβερνητικές' μεταρρυθμίσεις (το ηθικολογικό περίβλημα του ξηλώματος της Χώρας αλλά και του ευρύτερου ευρωπαϊκού πολιτικού-πολιτισμικού "κεκτημένου") ως σημαία και δημοκρατικό-αριστερό επίδικο. Η τυφλότητα σας, απέναντι στην καθημερινή πλέον επιβεβαίωση των παραπάνω -με βολικό/σχεδιασμένο επίκεντρο την Ελλάδα- ενός καταφανούς πλαισίου αναδιάταξης/μεταρρύθμισης της παγκοσμιοποιημένης βαρβαρότητας.

    Και βέβαια αποτελούν ποιοτικό κριτήριο της οπτικής σας, τα ενδεικτικά παραδείγματα-προτεραιότητες σας στην συνδιαχείριση της χρεοκοπίας μας:
    (π.χ. Σημίτης, ΔΡΑΣΗ π.χ. Atenistas, ποδηλάτες

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Eντυπωσιάζουν, η εμμονική τυφλότητα που θέλει ως σημαία και αριστερό-δημοκρατικό επίδικο, τις "μεταρρυθμίσεις" δηλαδή το ηθικολογικό περίβλημα του ξηλώματος της Χώρας μας αλλά και αυτού του ευρύτερου ευρωπαϊκού πολιτικού και πολιτισμικού κεκτημένου.
    Η μυωπική ανάγνωση της αναδιάταξης/μεταρρύθμισης της παγκοσμιοποιημένης βαρβαρότητας, εις βάρος ακόμα περισσοτέρων, της καθημερινής πια αξίωσης για απόλυτη προσαρμογή των τελευταίων στα κελεύσματα των Αγορών, δηλαδή των ολιγάριθμων λόμπυ συμφερόντων που τις συναποτελούν.

    Απέναντι σ' αυτά, η "Δημοκρατική Αριστερά" μάλλον ως φέρελπις "Δημοκρατική Αγορά" επιμένει να αναγνωρίζεται, (και) με τις ενδεικτικές οριοθετήσεις-επιλογές της, για την αντιμετώπιση της συντελεσμένης χρεοκοπίας μας: (π.χ. Σημίτης, ΔΡΑΣΗ)(π.χ.Atenistas, ποδηλάτες)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αμα θελετε δραση με την ''δραση'' να κανετε δικο σας κομμα αγαπητε αρθρογραφε. εαν θελαμε να ''φιλελευθεροποιηθουμε'' θα το καναμε απευθειας και οχι μεσω λαμιας. επισης ζουμε ακομη σε δημοκρατια και οχι σε καθεστως [που καταρρεει]. mike, επισης μελος της ΔΗΜΑΡ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Απάνω τους mike! Θάνατος στους μενσεβίκους αριστεροφιλελεύθερους της μειοψηφίας - ζήτω ο πρωινός καφές της Δημαρ (και της υπόλοιπης μέρας, μήνα, χρόνου). Προσοχή στους φιλελεύθερους - νοθεύουν την πολιτική ορθότητα των δεξιών του Συν που έγιναν αριστεροί νεοφώτιστοι. Η Δράση σας μάρανε...ας σοβαρευτούμε λίγο:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δηλαδή mike τον διαγράφεις; Ουάου. Τον Μαντέλη τoν ρώτησες; Συμφωνεί; Μια με είπες χουντικό, τώρα επιτίθεσαι σε αυτονόητα πράγματα δράσης κατά της διάλυσης, της βίας και της έκπτωσης. Δηλαδή είσαι γραμμή ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, όσο χειρότερα τόσο καλύτερα; Ο Ανώνυμος Συριζαίος που βλέπει την παγκοσμιοποιημένη βαρβαρότητα και όχι το σκουπιδαριό στην πόρτα του, τα λέει πιο light/ Ρε mike γιατί φύγατε από κείθε; Και τώρα την έχεις στημένη σε ότι ανεβάζω που νομίζεις ότι θίγει την παρέα σου και μας την πέφτεις έτσι; Για όνομα.... Απόψεις γράφουμε, δεν πουλάμε τίποτα, ούτε λαμόγια είμαστε, ούτε βουλευτές θέλουμε να γίνουμε. Σε μας βρήκες να την πέσεις με τέτοιες εκφράσεις; Δεν θάθελα να σε δω μπροστά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ανώνυμε είμαστε εμμονικοί με τις μεταρρυθμίσεις. Τι εμμονικοί, ανώμαλοι ρε φίλε, ανωμαλάρες. Πως να στο πω τόσο ανώμαλοι που θέλουμε να αλλάξει η κοινωνία, να λειτουργεί η εφορία, το σχολείο, ο δήμος και το νοσοκομείο. Τόσο ανώμαλοι. Και μέσα στην ανωμαλία μας τη βρίσκουμε με Σημίτη και ποδηλάτες και βατραχάνθρωπους. Ανωμαλίες είναι αυτές. Θα μπορούσαμε να τη βρίσκουμε με σκουπίδια, σπασίματα. ΚΚΕ και Τσίπρα. Αλλά δεν μας βγαίνει. Σεβάσου το αν θέλεις. Αν όχι πάλι μπορείς να μας χλευάζεις όσο θέλεις. Τη βρίσκουμε/ Εδώ μας τα χώνει ο mike, σ'εσένα θα κωλώσουμε ρε μεγάλε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ναι να σοβαρευτούμε λίγο.
    1. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ κυριαρχούν ακόμη, τόσο στο κοινοβούλιο όσο και επί της ουσίας. Οι αποστασιοποιημένοι (προσωρινά ή όχι) δεν προκρίνουν ούτε Δ.Α. ούτε Δράση ούτε ποδηλάτες ούτε Λαιστρυγόνες.
    2. Η Συμμετοχή της Δ.Α. σε οποιαδήποτε προσπάθεια, η οποία δεν περιέχει ένα μέρος αυτού που την κατατάσσει στην αριστερά αλλά και την διαφοροποιεί από τους "μη αριστερούς" σχηματισμούς, μπορεί να είναι στο επίπεδο π.χ. να υπερψηφίσει κάποιο νομοσχέδιο. Δεν μπορεί να είναι πρόσκληση του τύπου "ελάτε να προωθήσουμε μόνο αυτά που θέλετε".

    3. Το "φθάνει πια" δεν μπορεί να είναι μονόπλευρο. θα είναι και "φθάνει πια" ενάντια στην αλλοπρόσαλλη πολιτική της κυβέρνησης που συμπεριλαμβάνει και την πολιτική Λοβέρδου, Διαμαντοπούλου, Ραγκούση.
    Αλίμονο, αν όποιος γράφει μια επιστολή που περιέχει κάποια θετικά στοιχεία (ως να ήταν απλοί σχολιαστές) γίνεται αυτομάτως και καλός πολιτικός. Λες και δεν υπάρχει το έργο τους.
    4. Τα ίδια ισχύουν και για τον Σημίτη και (λιγότερο ίσως) και για τον Μάνο. Αν δεν τα κατάφερε 8 χρόνια ως πρωθυπουργός, τι είναι εκείνο που σας κάνει να πιστεύετε ότι μπορεί τώρα.
    5. Δυστυχώς η μόνη λύση που μένει είναι οι (καταστροφικές μεν αλλά απαραίτητες) εκλογές. Αυτοί που θα προκύψουν θα κληθούν να προωθήσουν την λύση που θα έχουν περιγράψει προεκλογικά. Αυτό είναι το σύστημα έχουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εαν ενοχλει η αλλη αποψη, ενταξει δεν ξαναγραφω.Εαν απο ολη την κοινωνια μπορουμε να συννενοηθουμε μονο με τον Σημιτη μονο του μαλιστα και τον Μανο με 10 νοματαιους που εχει κυριολεκτικα, τοτε εχουμε προβλημα που ξεπερναει το στενα πολιτικο. Εαν η ανατριχιλα στη λεξη ''καθεστως'' με κανει συριζαιο παω πασο. Εαν υπαρχει βρισια στο σχολιο μου να μου την υποδειξεις συγκεκριμενα.Εαν νομιζεις οτι σε ειπα χουντικο[!] σε παλαιοτερη αναρτηση ή δεν εχεις χιουμορ ή δεν ειδες την ανταπαντηση μου.Εαν νομιζεις οτι ειναι κακοβουλα τα σχολια μου, σβηστα, δικο σου ειναι το μπλογκ.Τελος, παρα το οτι δεν θελεις να με δης μπροστα σου εγω την κοινωνικη αποψη που εχω για σενα δεν την εχω αλλαξει.Πολιτικες διαφορες εχουμε αυτο ειναι ολο, αλλα σε αυτες δεν κανω καμμια εκπτωση mike

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. mike καλό είναι να μας αδειάζεις τη γωνιά. Το χόντρυνες ενώ εγώ από εδώ το διασκεδάζω. Οκ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Δημήτρη έχω κάτι επί αυτού αλλά άλλη ώρα. Είμαι τσαντισμένος και πάω για ύπνο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σε λίγο θα είναι πρωθυπουργός ο Σαμαράς και όλοι στην Αριστερά θα είναι ενθουσιασμένοι, ΘΑ μετράνε ποσοστά, θα τσιμπάνε την επιδότηση, θα πουλάνε αριστεριλίκι και η ζωή θα συνεχίζεται με 500Ε μεροκάματο εκεί έξω. Αυτοί που μιλάνε για μια άλλη πολιτική δράση, για συμμαχίες, για κυβέρνηση σωτηρίας κλπ θα είναι οι δεξιοί και οι νεοφιλελεύθεροι, που θέλουν να φέρουν το Σημίτη κλπ. Αρκεί που δεν μαγαριστίκαμε παιδιά και δεν συνεργαστήκαμε με μη αριστερούς. Ας είμαστε μέχρι το λαιμό μέσα στο σκατό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μετα την εμπεριστατωμενη σου απαντηση, σου χαριζω την αδιαφορια μου mike

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Μαζί σου για "να αλλάξει η κοινωνία, να λειτουργεί η εφορία, το σχολείο, ο δήμος και το νοσοκομείο". Ακόμα και μέσα στο βουητό της κατάρρευσης. Δεν θα σε πιστέψω όμως αν μου πεις ότι η πρακτική της μεταδημοκρατικής 'κυβέρνησης' ή οι παλιότερες ανασυσκευασμένες, άλλων αναθερμασμένων επίδοξων διάδοχων σχημάτων και 'κυβερνητικών' κομμάτων σε πείθουν ότι κινούνται ή θα κινηθούν έστω κι ένα μετέωρο βήμα προς σ' αυτή την κατεύθυνση. Αλλού ενισχύεται η δυναμική μιας τέτοιας πολύτιμης στάσης, στην ίδια τη φλεγόμενη κοινωνία και στους επερχόμενους πολιτικούς (μετα)σχηματισμούς της, που θα την αφουγκραστούν και θα την διαπαιδαγωγήσουν χωρίς να κρύψουν το τίμημα και την προοπτική των επιλογών που προτείνουν, κάτω από καταχρηστικά, αλλά επιτέλους ληγμένα πολιτικά στερεότυπα. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι θα συνεχίσουν να υπάρχουν, έστω και υποτυπωδώς, κοινωνία, εφορία, σχολείο, δήμος και νοσοκομείο.

    Τώρα, για τα κουραστικά σχόλια μου, παραπάνω, δυστυχώς βγήκαν και δύο, γιατί νόμιζα ότι το πρώτο χάθηκε κατά την αποστολή.

    Παραμένω μικρός,
    ο Ανώνυμος 6.35 ^ 7.02

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. “Παραμερίστε, η ζωή εμάς θέλει, η νέα Ελλάδα εμάς περιμένει”
    Σήμερα που η Eλλάδα ατιμάζεται και που καταδικάζεται να μείνει στο περιθώριο για δεκαετίες, καλούμαστε όλοι εμείς που δεν είχαμε συμμετοχή στο μεγάλο έγκλημα, να διαχειριστούμε ευφυώς τη χρεοκοπία. Διαβάστε περισσότερα στο:
    http://panayotiskoutsopinis.blogspot.com/2011/10/blog-post_18.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. leo, μάλλον φυσιολογικά θα είναι ο Σαμαράς πρωθυπουργός, αλλά επαναλαμβάνω αυτοί εκπροσωπούν τους πολίτες, δεν μπορείς να επιβάλεις άλλους. Δεν συνάγεται όμως ότι στην Δ.Α. θα είμαστε ενθουσιασμένοι. Χωρίς συμμετοχή ΠΑΣΟΚ ΝΔ (όπως έχουν ως τώρα τα πράγματα) δεν μπορεί να υπάρξει κυβέρνηση διαχείρισης της κρίσης.
    Και έρχομαι στα λόγια σου: Αν το αποτέλεσμα της κυβέρνησης Σαμαρά θα είναι μισθοί των 500Ε (αισιόδοξο σε βρίσκω), δεν βλέπω κάτι στους Σημίτη, Μάνο κλπ που θα το κάνει διαφορετικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Η φλεγόμενη κοινωνία φίλε ανώνυμε δεν είναι ένα πράγμα. Η πλειοψηφία της ετοιμάζεται να υποδεχθεί ως σωτήρα το Σαμαρά και μετά τον Φούφουτο και το Μπόμπο. ¨Ενα τμήμα της περιμένει την Αλέκα να ανακηρύξει τη μετασοβιετική δημοκρατία. Κάποιοι σαν και μένα πιστεύουν ότι θα μπορούσαν λίγοι σοβαροί να αποπειραθούν να σταματήσουν την κατάρρευση. ΜΑκάρι αυτοί να είναι όλοι νέοι και άφθαρτοι. Μακάρι αλλά δεν το βλέπω. ΚΑι επειδή βαρέθηκα να ονειρεύομαι πρότεινα κάποιους που εν δυνάμει θα μπορούσαν αν και αν και αν.... ΟΚ μη φοβάσαι δεν θα έρθουν, όπως και δεν θα βρεθούν οι νέοι, ικανοί και άφθαρτοι.
    Θα κυβερνήσουν ο Αντώνης ο Βαγγέλης ο Γιώργος οι γνωστοί μέχρι να μην μείνει τίποτα.
    Τέτοια ώρα τέτοια λόγια. Αλλά η αριστερή ιδεοληψία του κόσμου προτιμά να πεινάσουμε όλοι να σφαχτούμε μεταξύ μας προκειμένου να έρθη η Ξαφά ή ο Δοξιάδης να μαζέψουν την κατάσταση και να πουλήσουν τη ΔΕΗ και το Φωτό... μαζί βέβαια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά στην πρόσφατη ελληνική ιστορία το συντριπτικά μεγαλύτερο τμήμα αυτού του χώρου που αυτοαποκαλείται ελληνική αριστερά φαντασιώνεται ώριμες εξεγερσιακές συνθήκες. Και παίζει επικίνδυνα με τη φωτιά τροφοδοτώντας την εξαλλοσύνη, το φανατισμό και τη βία με εκτελεστικό βραχίονα δυνάμεις της ήττας και της χρεοκοπίας. Ευτυχώς, το μεγαλύτερο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας δε θα τους ακολουθήσει. Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά η παλαβή αριστερά δεν κάνει τίποτα για να αναπροσανατολίσει την αγανάκτηση της κοινωνίας στο δρόμο της ομαλότητας, της ενότητας και της συντεταγμένης διεξόδου. Το κείμενο, το οποίο υπογράφω, επιχειρεί να αναδείξει αυτό τον κίνδυνο. Τον κίνδυνο να παρασυρθούν δυνάμεις καταστατικά μεταρρυθμιστικές (ΔΗΜΑΡ) στις κραυγές πολέμου του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και των συντεχνιών του Δημοσίου ή στην αδράνεια μιας ποντιοπιλατικής στάσης. Οι κραυγές θυμού που ακούγονται σε ορισμένα από τα σχόλια για το κείμενό μου επιβεβαιώνουν αυτή την ανησυχία.
    Δημόπουλος Ευθύμης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Από το να "επιδιώκουμε συμπαράταξη με μικρές αλλά πολιτικά παραγωγικές δυνάμεις και προσωπικότητες που βρίσκονται εκτός κοινοβουλίου και υπερασπίζονται την ορθολογική διαχείριση της χρεοκοπίας (π.χ. Σημίτης, ΔΡΑΣΗ)" (εδώ γελάνε τρανταχτά) κε Δημόπουλε, απείρως καλύτερος ο, έστω και αδιέξοδος, θυμός! Έχουμε τρελαθεί τελείως????

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Οι κατά καιρούς διαφωνίες μου και τα σχετικά σχόλιά μου στο blog αυτό με τη Δ.Α. και κυρίως με κάποια στελέχη της που αρθρογραφούν σ’ αυτό και άλλα blogs και έντυπα, π.χ. Καστανάς, Δημόπουλος, Αντωνίου κ.α., συνοψίζονται στην παρακάτω διαφορετική αντίληψη που έχουμε:
    Πιστεύω ότι μια σύγχρονη αριστερά πρέπει να πατάει και στους δύο πόλους των παρακάτω διπόλων: να είναι ταυτόχρονα θεσμική και κινηματική, μεταρρυθμιστική και αντισυστημική, ρεφορμιστική και επαναστατική. Και ένα σωρό άλλα δίπολα που μπορεί κανείς να σκεφτεί σ’ αυτή τη λογική.
    Η παραδοσιακή αριστερά «ξεχνάει» τον πρώτο πόλο από αυτά τα δίπολα. Η Δ.Α. (και κυρίως τα στελέχη που προανέφερα) «ξεχνάει» τον δεύτερο πόλο. Έτσι η μεν πρώτη μπορεί να είναι αριστερά (προς συζήτηση αυτό) αλλά δεν είναι σύγχρονη, η δε δεύτερη μπορεί να είναι σύγχρονη αλλά δεν είναι αριστερά.
    Παράδειγμα: ο κ. Σακιώτης, μέλος σήμερα της Κ.Ε. της Δ.Α., είχε κάποτε ονομάσει το κόμμα που είχε φτιάξει «Δημοκρατικοί». Σκέτο. Ήταν πιο έντιμο νομίζω. Όταν δημιουργήθηκε η Δ.Α., εντάχθηκε σ’ αυτήν και εξελέγη σε καίρια θέση, αν και δεν αισθανόταν καθόλου αριστερός. Δε λέει κάτι αυτό;
    Αυτά και τέλος τα σχόλιά μου στο blog. Έχουμε διαφορετική αντίληψη και δεν έχει νόημα, στα πλαίσια αυτής της διαφοράς, η κάθε επιμέρους διαφωνία μας σε συγκεκριμένα θέματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. "...η αριστερή ιδεοληψία του κόσμου προτιμά να πεινάσουμε όλοι να σφαχτούμε μεταξύ μας προκειμένου να έρθη η Ξαφά ή ο Δοξιάδης να μαζέψουν την κατάσταση και να πουλήσουν τη ΔΕΗ και το Φωτό... μαζί βέβαια...."

    Με συγχωρείς που θα στο πω, και κλείνω εδώ. Η φράση σου είναι ταμάμ για δημοψήφισμα αλά Καστανίδη. Κάτι πιο "δημοκρατικό-αριστερό" δεν υπάρχει;

    Ανώνυμος ο μικρός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Οχι μεγάλε ανώνυμε. Δεν έχω πιο αριστερό και δημοκρατικό. Φαντάζομαι ότι έχεις εσύ. Κάτι από αυτά που λανσάρονται από ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ. Προγραφές, ξύλο, γιαούρτια, σκουπίδια, ταξιτζήδες, σκοτωμοί, αγώνες ταξικοί τρομάρα τους. Εμφύλιος με θύμα το λαό και νικητές τους νάνους. Δυστυχώς εγώ μιλάω για μια άλλη αριστερά, ενώ εσύ για αυτήν που ξέρουμε όλοι. Έχουμε διαφορετικά αξιακά συστήματα. Ωστόσο μπορούμε να συζητάμε διαφωνώντας. Ο Καστανίδης τρίβει τα χέρια του από τη δράση της Αριστεράς σου. Η έκπτωση συμφέρει αυτόν και την παρέα του. Γιατί είναι ισχυρός και θα σαρώσει όταν θα έρθει η ώρα της δραχμής και της χρεοκοπίας. Η λύση της ορθολογικής διαχείρισης θα έσωνε το μεροκάματο των αδυνάμων.Αλλά τα είπαμε η Αριστερά μας θέλει σκλάβους για να κυριαρχεί επάνω μας ιδεολογικά. Βγες από το λούκι μεγάλε. Η ζωή είναι αλλού και αυτό τα καθίκια το ξέρουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Στο Σπύρο
    Ο Σακιώτης δεν ήταν ποτέ μέλος της ΚΕ. Ήταν απλώς σύνεδρος και μέλος της ΔΑ/ Νομίζω ότι έχει αποχωρήσει τελείως από το κόμμα.
    Το πιο επαναστατικό σήμερα στην Ελλάδα είναι να κάνεις καλά τη δουλειά σου, Σπύρο. Αν το κάνεις έχεις μια ελπίδα να σώσεις το μεροκάματο το δικό σου και κάποιων άλλων. Τα υπόλοιπα τα βλέπεις στα δελτία των 8.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Περίμενα μια απάντηση από το Leo για την άποψή μου περί του πώς θα έπρεπε να είναι σήμερα η σύγχρονη αριστερά και δυστυχώς δεν την έλαβα. Αντ' αυτού, έλαβα απάντηση περί Σακιώτη, που ποσώς μ' ενδιαφέρει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή