ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

Μια νέα κυβέρνηση, του Αρίστου Δοξιάδη


Ο Αρίστος Δοξιάδης επαναφέρει την πρόταση της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας με στήριξη των βουλευτών της παρούσας βουλής και συνεπώς άκρως νομιμοποιημένη. Είναι μια ορθολογική πρόταση μέσα σε ένα ανορθολογικό και αυτοκτονικό πολιτικό περιβάλλον
του Αρίστου Δοξιάδη από το fractions
Μετά από την αιφνιδιαστική κίνηση του Γ. Παπανδρέου για δημοψήφισμα, τι είναι το καλύτερο που μπορεί να γίνει τώρα;
Η κίνηση του δημιούργησε δύο τετελεσμένα, τα εξής:
1. Οι Ευρωπαίοι εταίροι ξερουν τώρα οτι η απόφαση της 26 Οκτ. βρίσκεται στον αέρα από την ελληνική πλευρά. Δεν είχαν αυτή την εικόνα όταν αφιέρωναν άπειρες ώρες σε διαπραγματεύσεις, ούτε όταν ξόδευαν πολιτικό κεφάλαιο για να φτάσουν σε συμφωνία. Τώρα αποκλείεται να ξαναασχοληθούν σοβαρά με την Ελλάδα, μέχρι να υπάρξει αξιόπιστος συνομιλητής που εκπροσωπεί το κράτος.
2. Ο ΓΑΠ δεν μπορεί να συνεχίσει να κυβερνά, σα να μην έχει συμβεί τίποτε. Μόνο στην απίθανη περίπτωση που θα φτάναμε σε δημοψήφισμα, με συγκεκριμένη ευρωπαϊκή πρόταση στο τραπέζι, και που θα ψήφιζε "Ναι" ο λαός, θα μπορούσε να συνεχίσει. Αλλά οι κίνδυνοι μέχρι να πάμε εκεί είναι τόσο μεγάλοι, που κανένας δεν μπορεί να του δώσει το περιθώριο που ζητά.
Για να μην καταρρεύσει εντελώς η ευρωπαϊκή στήριξη (πράγμα που θα είχε ολέθριες συνέπειες για τους μισθούς, τις καταθέσεις, τις επιχειρήσεις μέσα σε λίγες μέρες), πρέπει να υπάρξει ταχύτατα μια νέα κυβερνηση. Στην καλύτερη περίπτωση, θα ήταν μια κυβέρνηση εξωκοινοβουλευτική, με ευρεία στήριξη από μια μεγάλη πλειοψηφία βουλευτών.
Ο πρώτος στόχος της πρέπει να είναι να έρθει σε συμφωνία με τους Ευρωπαίους για να ξαναπιάσουμε το νήμα των συμφωνιών. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν δύο ενδεχόμενα
Πρωτο, να πάμε σε μια γρήγορη λύση στο ζήτημα της νομιμοποίησης, δηλάδη σε εκλογές. Η προεκλογική κυβέρνηση θα διαπραγματευτεί μια βραχυπρόθεσμη στηριξη για δαπάνες και τράπεζες, μέχρι η εκλεγμένη να αποφασίσει τη νέα γραμμή πλεύσης της Ελλάδας. Για να το πετύχει αυτό (η προεκλογική κυβέρνηση), θα πρέπει τουλάχιστο να υλοποιήσει με σοβαρότητα μερικές από τις δεσμευσεις της Ελλάδας που θάπρεπε ήδη να είχαν υλοποιηθεί, για παράδειγμα να κλείσει μερικούς άχρηστους οργανισμούς του δημοσίου.
Δεύτερο, και προτιμώτερο, θα ήταν η νέα εξωκοινοβουλευτική κυβέρνηση να έχει χρόνο να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις, αυτές στις οποίες θα συμφωνήσει μια πλειοψηφία βουλευτών από διάφορα κόμματα. Αν έχει στήριξη π.χ. από 170 βουλευτές, και αποτελείται από έντιμους και ικανούς υπουργούς, θα μπορούσε να εξαντλήσει την τετραετία, να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, και να παραδόσει στην κοινοβουλευτική κυβέρνηση που θα προκύψει το 2013.
Αυτά είναι τα μόνα σενάρια που μπορούν να αποτρέψουν την καταστροφή. Στις επόμενες ωρες οι βουλευτές και τα κόμματα θα αποφασίσουν αν θα δόσουν στη χώρα την ευκαιρία να παραμείνει στη  ευρωζώνη και να έχει μια στοιχειώδη οικονομική σταθερότητα, ή όχι.  Ωρες ευθύνης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου