ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011

Μια νέα κυβέρνηση, του Αρίστου Δοξιάδη


Ο Αρίστος Δοξιάδης επαναφέρει την πρόταση της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας με στήριξη των βουλευτών της παρούσας βουλής και συνεπώς άκρως νομιμοποιημένη. Είναι μια ορθολογική πρόταση μέσα σε ένα ανορθολογικό και αυτοκτονικό πολιτικό περιβάλλον
του Αρίστου Δοξιάδη από το fractions
Μετά από την αιφνιδιαστική κίνηση του Γ. Παπανδρέου για δημοψήφισμα, τι είναι το καλύτερο που μπορεί να γίνει τώρα;
Η κίνηση του δημιούργησε δύο τετελεσμένα, τα εξής:
1. Οι Ευρωπαίοι εταίροι ξερουν τώρα οτι η απόφαση της 26 Οκτ. βρίσκεται στον αέρα από την ελληνική πλευρά. Δεν είχαν αυτή την εικόνα όταν αφιέρωναν άπειρες ώρες σε διαπραγματεύσεις, ούτε όταν ξόδευαν πολιτικό κεφάλαιο για να φτάσουν σε συμφωνία. Τώρα αποκλείεται να ξαναασχοληθούν σοβαρά με την Ελλάδα, μέχρι να υπάρξει αξιόπιστος συνομιλητής που εκπροσωπεί το κράτος.
2. Ο ΓΑΠ δεν μπορεί να συνεχίσει να κυβερνά, σα να μην έχει συμβεί τίποτε. Μόνο στην απίθανη περίπτωση που θα φτάναμε σε δημοψήφισμα, με συγκεκριμένη ευρωπαϊκή πρόταση στο τραπέζι, και που θα ψήφιζε "Ναι" ο λαός, θα μπορούσε να συνεχίσει. Αλλά οι κίνδυνοι μέχρι να πάμε εκεί είναι τόσο μεγάλοι, που κανένας δεν μπορεί να του δώσει το περιθώριο που ζητά.
Για να μην καταρρεύσει εντελώς η ευρωπαϊκή στήριξη (πράγμα που θα είχε ολέθριες συνέπειες για τους μισθούς, τις καταθέσεις, τις επιχειρήσεις μέσα σε λίγες μέρες), πρέπει να υπάρξει ταχύτατα μια νέα κυβερνηση. Στην καλύτερη περίπτωση, θα ήταν μια κυβέρνηση εξωκοινοβουλευτική, με ευρεία στήριξη από μια μεγάλη πλειοψηφία βουλευτών.
Ο πρώτος στόχος της πρέπει να είναι να έρθει σε συμφωνία με τους Ευρωπαίους για να ξαναπιάσουμε το νήμα των συμφωνιών. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν δύο ενδεχόμενα
Πρωτο, να πάμε σε μια γρήγορη λύση στο ζήτημα της νομιμοποίησης, δηλάδη σε εκλογές. Η προεκλογική κυβέρνηση θα διαπραγματευτεί μια βραχυπρόθεσμη στηριξη για δαπάνες και τράπεζες, μέχρι η εκλεγμένη να αποφασίσει τη νέα γραμμή πλεύσης της Ελλάδας. Για να το πετύχει αυτό (η προεκλογική κυβέρνηση), θα πρέπει τουλάχιστο να υλοποιήσει με σοβαρότητα μερικές από τις δεσμευσεις της Ελλάδας που θάπρεπε ήδη να είχαν υλοποιηθεί, για παράδειγμα να κλείσει μερικούς άχρηστους οργανισμούς του δημοσίου.
Δεύτερο, και προτιμώτερο, θα ήταν η νέα εξωκοινοβουλευτική κυβέρνηση να έχει χρόνο να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις, αυτές στις οποίες θα συμφωνήσει μια πλειοψηφία βουλευτών από διάφορα κόμματα. Αν έχει στήριξη π.χ. από 170 βουλευτές, και αποτελείται από έντιμους και ικανούς υπουργούς, θα μπορούσε να εξαντλήσει την τετραετία, να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, και να παραδόσει στην κοινοβουλευτική κυβέρνηση που θα προκύψει το 2013.
Αυτά είναι τα μόνα σενάρια που μπορούν να αποτρέψουν την καταστροφή. Στις επόμενες ωρες οι βουλευτές και τα κόμματα θα αποφασίσουν αν θα δόσουν στη χώρα την ευκαιρία να παραμείνει στη  ευρωζώνη και να έχει μια στοιχειώδη οικονομική σταθερότητα, ή όχι.  Ωρες ευθύνης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου