ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

Συνέντευξη του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κουβέλη, στην εφημερίδα «Τα ΝΕΑ» και το δημοσιογράφο Σταύρο Θεοδωράκη




 Από  όλους τους ηγέτες που ζήσατε ποιος σας επηρέασε περισσότερο;

Ο Μπάμπης Δρακόπουλος, γραμματέας του ΚΚΕ Εσωτερικού. Ημουν μαζί του τότε στο Τμήμα Θεσμών. Νεαρός πολύ εγώ. Και ανακάλυψα κάποια στιγμή ότι στο εξωτερικό υπάρχουν ανοιχτές φυλακές.

Μιλάμε για πότε;

Το 1975. Και πάω στον Δρακόπουλο ενθουσιασμένος. Ναι, μου λέει, είναι πολύ σημαντικό, αλλά αν έχεις την καλοσύνη, αναζήτησε τα κείμενα του Διονύσιου Σκληρού που έχει μιλήσει πολλά χρόνια πριν για το σύστημα των ανοιχτών φυλακών. Κι εγώ κατέρρευσα.

Τέτοια ευρυμάθεια;

Αυτός μαζί με τον Λεωνίδα Κύρκο καθόρισαν τη σκέψη της δικής μου Αριστεράς. Ηταν κατηγορούμενος στο Εφετείο γα την πολιτική του δράση και στην απολογία του μίλησε για την ανάγκη της ενωμένης Ευρώπης. Το φαντάζεστε ; Στο πενταμελές Εφετείο.


Ποιος είναι αριστερός  για εσάς; Ο Tίτοs Πατρίκιος στο ΒΗΜΑ είπε ότι είναι αυτός που πιστεύει στις αρχές της Γαλλικής Επανάστασης.

Οι ιδέες του γαλλικού Διαφωτισμού, ναι, αναμφισβήτητα. Μαζί με την κοινωνική ευαισθησία, την κοινωνική αλληλεγγύη που είναι η πεμπτουσία μιας αριστερής πολιτικής. Εγώ δεν είμαι από εκείνους που πιστεύουν ότι πέθαναν οι ιδεολογίες.

Και το όραμά σας είναι μια μεγάλη Αριστερά, ένα νέο ΕΑΜ, όπως λένε κάποιοι πρώην σύντροφοι σας;

 Εχω την εκτίμηση ότι δεν μπορεί να συγκροτηθεί αυτό το μεγάλο μέτωπο της Αριστεράς. Η Δημοκρατική Αριστερά έχει στον πυρήνα τής πολιτικής της τον σταθερό ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας, τον αριστερό ευρωπαϊσμό...


To ΚΚΕ τον έχει αποκλείσει και ο ΣΥΡΙΖΑ απομακρύνεται.

Ετσι ακριβώς. Δεν αρκεί λοιπόν η αντι μνημονιακή στάση για να συγκροτηθεί ένα μέτωπο της Αριστεράς. Εγώ άλλωστε δεν πιστεύω ότι μπορούμε να οικοδομήσουμε πάνω στα συντρίμμια του κράτους. Η χώρα και η κοινωνία μπορούν να προχωρήσουν μόνο με μεταρρυθμίσεις.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας σήμερα;

Η αντιμετώπιση του χρέους και η δημιουργία ενός δικτύου προστασίας για το 30% του λαού που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και για το 18,5%, που είναι άνεργοι.

Και πώς δημιουργείς δίκτυο προστασίας; Με επιδόματα;

Με κοινωνική πολιτική, αλλά και ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα που θα λειτουργήσει ως αντίβαρο στην εξαιρετικά δυσχερή κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Δυστυχώς η προτεραιότητα δεν μπορεί να είναι μία. Πρέπει να γίνουν όλα μαζί. Εχουμε, βλέπετε, μια πολύμορφη κρίση.

Η απορία μου είναι πιο πεζή. Δηλαδή, αν ήσασταν ο Παπαδήμος αυτές τις μέρες, τι θα κάνατε;

Θα προσπαθούσα να εξασφαλίσω την εκταμίευση της έκτης δόσης και να έρθουν χρήματα στην Ελλάδα. Παράλληλα θα προχωρούσα σε αναδιαρθρώσεις του δημόσιου τομέα και ανάπτυξη. Αν δεν υπάρξουν άμεσα αποτελέσματα, η κρίση δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο.

Για την ανάπτυξη, βέβαια, εκτός από καλές προθέσεις χρειάζονται και λεφτά.

Ναι και πρέπει άμεσα να υπάρξει στοιχειωδώς έστω η χρηματοδότηση της εσωτερικής αγοράς. Τα λουκέτα συνεχώς αυξάνονται, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για το μικρομεσαίο επιχειρηματία και για την αύξηση της ανεργίας και για τα ασφαλιστικά ταμεία.

Συμφωνείτε και με την τήρηση των συμφωνιών τη 26ns Οκτωβρίου;

 Η συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου αποτελεί μια ανάσα. Από μόνη της όμως δεν αρκεί. Αυτή η ανάσα μπορεί να γίνει κομμένη ανάσα εάν δεν συνοδευτεί από μια άλλη πολιτική στο εσωτερικό.

Τότε γιατί συστήσατε στον Σαμαρά να μην υπογράψει;

Δεν συνέστησα στον Σαμαρά να μην υπογράψει. Απλώς σχολίασα ότι ήταν υπερβολική η απαίτηση των εταίρων μας.


Για να είμαι ειλικρινής μαζί σας, έπειτα από όσα μου λέτε δεν αντιλαμβάνομαι γιατί καταψηφίσατε τον Παπαδήμο.

Να σας πω. Διότι ήταν μια επιλογή στο πλαίσιο του συντηρητικού τόξου του πολιτικού συστήματος. Η συγκρότηση αυτού του τόξου απέκλεισε εκ των προτέρων τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και τούτο ανεξάρτητα από το τι θα έπρατταν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Ο Παπανδρέου δεν σας πρότεινε να συμμετέχετε στην κυβέρνηση;
Οχι. Ο κ. Παπανδρέου μου τηλεφώνησε και μου είπε ότι προωθεί τη ρύθμιση αυτής της κυβέρνησης. Του είπα ότι είμαι ενημερωμένος από τον Τύπο.

Σας είπε και για τον ΛΑΟΣ;

Βεβαίως υπήρξε αναφορά και στον ΛΑΟΣ. Εμείς βέβαια είχαμε αποφασίσει ότι δεν συμμετέχουμε σε μια κυβέρνηση με αυτά τα χαρακτηριστικά.

Σε ποια κυβέρνηση θα συμμετείχατε;

 Σε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας που θα μπορούσε να εξασφαλίσει τη μετατόπιση της πολιτικής προς μια προοδευτική κατεύθυνση.

Αν ο Παπανδρέου, πριν συμφωνήσει με τον ΛΑΟΣ, σας είχε πει να συζητήσετε το ενδεχόμενο μια κεντροαριστερής κυβέρνησης με τη συμμετοχή και της Νέας Δημοκρατίας, θα το συζητούσατε;

 Με τα χαρακτηριστικά της κυβέρνησης εθνικής ενότητας, ναι.


Και γιατί δεν το προτείνατε εσείς;

Γιατί θεώρησα ότι καλύτερη και από μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας είναι η γνήσια και καθαρή λύση της προσφυγής στις εκλογές.


Θα το δέχονταν οι δανειστές μας; Η’ θα χάναμε την έκτη δόση και θα πήγαινε στις  ελληνικές καλένδες και η συμφωνία της 26ns Οκτωβρίου;

 Εγώ πιστεύω ότι θα το αποδέχονταν. Οταν έκανα την πρόταση για εκλογές, ήξερα τα ασφυκτικά περιθώρια. Εχουμε όμως και μια κοινωνία διαλυμένη που πρέπει να εκφραστεί.

Οι εκλογές τι λύση θα έδιναν; Θα νικούσε ο Σαμαράς ... Ελπίζω να μην αμφισβητείτε τις δημοσκοπήσεις.

Οχι, δεν τις αμφισβητώ.

Θα ερχόταν δεύτερο το ΠΑΣΟΚ, θα βγάζατε και εσείς , όπως και τα άλλα κόμματα της Αριστεράς , περισσότερους βουλευτές και θα είχαμε μια πιο πλουραλιστική Βουλή.

Και θα αναζητούσαμε νέες συνθέσεις. Από τη στιγμή μάλιστα που κανένα κόμμα δεν θα έχει αυτοδυναμία δεν θα είχαμε και άλλη λύση.

Εκλογές και κυβέρνηση συνεργασίας δηλαδή μου λέτε.

Ναι, νέες συνθέσεις και κυβερνήσεις συνεργασίας. Να το πω καθαρά. Τη Δημοκρατική Αριστερά δεν την αφήνει αδιάφορη η κυβερνητική εξουσία. Ο τόπος πρέπει να κυβερνηθεί και να κυβερνηθεί προοδευτικά.

Κυβέρνηση συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ φαντάζομαι, όχι με την Κεντροδεξιά.

Βεβαίως, μιλάω πάντα για μια κεντροαριστερή κυβέρνηση. Εδώ βεβαίως τίθεται το θέμα με ποιες δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, όπως αντιστοίχως και στο ΠΑΣΟΚ θα θέτουν το ερώτημα με ποιες δυνάμεις της Αριστεράς.

Εσείς με ποιες δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσατε να συνεργαστείτε;

Δεν είναι θέμα προσώπων. Είναι θέμα πολιτικού περιεχομένου. Υπάρχει πολύς κόσμος που πίστεψε σε μια προοδευτική πολιτική, διαψεύστηκε και απομακρύνθηκε. Αυτές οι δυνάμεις όμως είναι υπαρκτές. Η Δημοκρατική Αριστερά θέλει να ανασυγκροτηθεί αυτός o χώρος με τη συμμετοχή των σοσιαλδημοκρατών, των σοσιαλιστών, των οικολόγων, των προοδευτικών πολιτών οι οποίοι δεν καλύπτονται από τα υπάρχοντα σχήματα.

Θα ήταν προτιμότερο μετά τις εκλογές να υπάρχει ένας καινούργιος ηγέτης στο ΠΑΣΟΚ;

Αυτό είναι θέμα που θα το αποφασίσει το ίδιο το ΠΑΣΟΚ.

Θα επιμείνω στο εξής. Μετά τις εκλογές η Δημοκρατική Αριστερά θα συζητήσει με το ΠΑΣΟΚ και με άλλες κεντροαριστερές δυνάμεις το ενδεχόμενο μιας συνεργασίας;

Ναι, βεβαίως.

Αυτή τη συζήτηση δεν θα μπορούσατε να γίνει τον Οκτώβριο και να μην καταλήγαμε σε μια κυβέρνηση που γέρνει δεξιά, για να το πω απλουστευτικά, αλλά να είχαμε μια κυβέρνηση που γέρνει αριστερά;

 Μα το συντηρητικό τόξο ήταν ήδη διαμορφωμένο. Για αυτό θεωρούσαμε ότι η αναγκαία πολιτική κίνηση ήταν οι εκλογές.

Κάποιες εφημερίδες του Βορρά έγραψαν Goodby Παπανδρέου Goodby Μπερλουσκόνι, καλώς ήρθε Μόντι-Παπαδήμο. Επισημαίνουν όμως μια βασική διαφορά, ότι τον Μόντι δεν τον στηρίζει η Ακροδεξιά αλλά τον στηρίζει η Αριστερά. Στην Ελλάδα έχουμε το αντίστροφο.

Το γεγονός πάντως ότι και στην Ελλάδα και στην Ιταλία αναζητήθηκε λύση τεχνοκρατών είναι ήττα της πολιτικής.

Δεν μου απαντάτε όμως. Οι αριστεροί στην Ιταλία στηρίζουν τον κεντροδεξιό τεχνοκράτη, εδώ γιατί όχι;
Μα και εμείς εδώ θα παρακολουθούμε, θα καταθέτουμε τις προτάσεις μας, τις διεκδικήσεις μας και θα στηρίζουμε ό,τι είναι χρήσιμο να στηριχθεί.

Που σημαίνει ότι θα ψηφίσετε μέτρα  του Παπαδήμου.

Βεβαίως, εάν είναι σωστά, γιατί να μην τα ψηφίσουμε;

Ποια είναι η άποψή σας για το νέο Πρωθυπουργό;

Είναι θετική η γνώμη μου. Αλλά να σας πω, όμως, αυτό το υπερτροφικό σχήμα των 49 υπουργών τι μαρτυρεί; Μαρτυρεί το βαθύτατα συμψηφιστικό χαρακτήρα αυτής της κυβέρνησης. Την ανεπάρκεια, αλλά και την παθολογία του πολιτικού συστήματος.

Δεν έχετε άδικο, αλλά ξέρετε τι λένε και για σας; Ότι συνέχεια μιλάτε για συνεργασίες, όταν όμως σας δίνεται η ευκαιρία, κάνετε πίσω. Χαρακτηριστική περίπτωση ο νόμος για τα ΑΕΙ. Συμφωνούσατε σε πολλά σημεία αλλά δεν τον ψηφίσατε.

Οχι, δεν είναι έτσι. Δεν ψηφίσαμε επί της αρχής. Ψηφίσαμε όμως 24 διατάξεις του νόμου. Η πολιτική δεν πρέπει να ασκείται με όρους μανιχαϊσμού, μαύρο άσπρο. Για αυτό και είπαμε ότι πρέπει να λειτουργήσει το πανεπιστήμιο και στην πορεία να αλλάξουν όσα πρέπει να αλλάξουν...

Ησασταν ενάντια στις καταλήψεις, μου λέτε.

Ναι, είπα ότι όλα τα σχολεία όλων των βαθμίδων πρέπει να είναι ανοικτά έτσι ώστε οι εκπαιδευτικοί, οι φοιτητές, η κοινωνία να διεκδικήσουμε αλλαγές. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο όταν τα σχολεία, τα πανεπιστήμια είναι ανοιχτά.

Δεν δέχεστε δηλαδή την κατηγορία κάποιων συντρόφων σας που αποχώρησαν λέγοντας ότι το βήμα σας είναι δειλό. Ότι ενώ ζητάτε μεταρρυθμίσεις, δεν τολμάτε να τις στηρίξετε κιόλας.

Οχι, δεν είναι δειλό και βέβαια να πούμε ότι μιλάμε για διαφωνίες ελάχιστων φίλων. Είμαστε ένα δημοκρατικό κόμμα όμως. Το ζήτημα της ψήφου προς την κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου το έφερα στην Κεντρική Επιτροπή. Η συζήτηση ήταν βασανιστική. Τελικά, με μεγάλη πλειοψηφία αποφασίσαμε να την καταψηφίσουμε. Υπήρξαν όμως μέλη της Κεντρικής Επιτροπής που υποστήριξαν να δώσουμε ψήφο ανοχής, να πούμε παρών . Και ένας βουλευτής μας μάλιστα δήλωσε ότι δεν θα πάρει μέρος στην ψηφοφορία διότι δεν συμφωνούσε με την καταψήφιση.

Υπάρχουν βουλευτές άλλων κομμάτων με τους οποίους νιώθετε μια συγγένεια; Oτι έχετε, ας πούμε, τις ίδιες αγωνίες για τη χώρα;

Είναι πολλοί αυτοί οι οποίοι συζητάμε, αλλά συνήθως, μόλις διαλυθεί η ομήγυρη, αυτή η συζήτηση χάνεται γιατί υποτάσσεται λίγα μέτρα μετά στις κομματικές σκοπιμότητες.
Παρ' όλα αυτά εγώ θα επιμείνω. Υπάρχουν βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που θα μπορούσαν να έχουν ρόλο σε μια μεταρρυθμιστική κυβέρνηση;

 Βεβαίως, έχω υπόψη μου βουλευτές και της Νέας Δημοκρατίας οι οποίοι, εάν εγκαταλείψουν βαρίδια και εξαρτήσεις, θα μπορούσαν να υπηρετήσουν μια χρήσιμη πολιτική για τον τόπο.

Ο ΛΑΟΣ; Πρέπει να αποκλειστεί εκ προοιμίου από τη συμμετοχή του σε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας;

Εγώ δεν θα μπορούσα να συνυπάρξω σε μια κυβέρνηση με τις απόψεις του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού.

Κάθε μέρα πιο κοντά ή κάθε μέρα πιο μακριά βρίσκεστε από τον ΣΥΡΙΖΑ;

Υπάρχει μια συνεχής πολιτική απομάκρυνση. Οι προσωπικές σχέσεις βέβαια παραμένουν ίδιες.

Πιστεύετε ότι η επόμενη Βουλή από άποψη ανθρώπινου δυναμικού θα είναι καλύτερη από την παρούσα Βουλή;

Δεν το ξέρω. Το θέμα είναι, αγαπητέ Σταύρο, η ανασύνθεση του πολιτικού συστήματος να γίνει με τη συμμετοχή της κοινωνίας και όχι από τους κομματικούς μηχανισμούς, γιατί τότε θα προκύψει κάτι ακόμα πιο επικίνδυνο από αυτό που ζούμε.

Στη βιβλιοθήκη σας διακρίνω μια φωτογραφία του Τσε Γκεβάρα, πώς ξέμεινε εκεί;

Δεν ξέμεινε. Μου την έστειλε πριν από 25-30 χρόνια ένας φίλος μου ιταλός ευρωκομμουνιστής. Από τότε την κουβαλάω συνεχώς μαζί μου. Κοιτάξτε, ο Τσε Γκεβάρα είναι τα νιάτα μου, είναι οι ευαισθησίες μου.

Είστε και με τον Κάστρο;

Οχι, δεν ήμουν ποτέ παρά μόνο όταν έκανε την επανάσταση. Για μένα σοσιαλισμός χωρίς δημοκρατία και ελευθερία δεν υπάρχει.
26 / 11 / 2011

2 σχόλια:

  1. Προσέξτε την απάντηση του Φώτη, στην ερώτηση γιατί δε στήριξε την κυβέρνηση Παπαδήμου. Κλασική κουτοπόνηρη αρλουμπολογία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο θαυμασμος του κυριου Κουβελη για τον Τσε μπορει να φαινεται φυσιολογικος αφου προκειται για τα νιατα του και τις ευαισθησιες του, αλλα κατα τη γνωμη μου ερχεται σε αντιθεση με τη θεωρια του για αλλαγη της κοινωνιας με μεταρυθμισεις.
    Για μενα ο Τσε ηταν ενας αδιστακτος εγκληματιας. Υποθετω πως ο κυριος Κουβελης δεν αγνοει ποσους αθωους πολιτες εστειλε ο Τσε στο εκτελεστικο αποσπασμα ως προεδρος του στρατοδικειου. Βεβαια οι "επαναστατες" θα απαντησουν πως δεν γινεται ομελετα χωρις να σπασουμε αυγα. Ας αναφωνησουμε λοιπον ολοι μαζι: LA REVOLUTION! (Με την προφορα της Κουβας)

    ΑπάντησηΔιαγραφή