ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Η Βάσω, ο Μάνος, ο Σάκης έφυγαν. Έξω βρέχει Πασόκους.



Και ξαφνικά βρέχει Πασόκους. Πριν προλάβει η ΔΗΜΑΡ να βάλει μπροστά το project ανασύνταξης του σοσιαλιστικού χώρου, στελέχη του ΠαΣόκ βαθιού και ρηχού, κοινωνικού και εκσυγχρονιστικού συρρέουν γύρω από τις τάξεις της, συζητούν, εφάπτονται, συσκέπτονται ή εντάσσονται με δηλώσεις τους στο νεότευκτο κόμμα. Η παλιά προφητεία ότι δηλαδή, η ΔΗΜΑΡ θα ενταχθεί αργά ή γρήγορα στο ΠαΣόκ εκπληρώνεται από την ανάποδη. Το ΠαΣόκ ή καλύτερα ένα τμήμα του κινείται προς ένταξη στη ΔΗΜ.ΑΡ.
Όσο οι δημοσκοπήσεις δίνουν ολοένα και μεγαλύτερα ποσοστά, όσο οι αναλύσεις των στοιχείων δείχνουν ότι ένα σημαντικό μέρος (10%) αυτών που εγκαταλείπουν το ΠαΣόκ προτιμούν ΔΗΜ.ΑΡ, τόσο και  τα παραγκωνισμένα ή αποστασιοποιημένα στελέχη του πάλαι ποτέ κραταιού κόμματος σκέφτονται τη μεταπήδηση. Το κενό που άφησαν πίσω τους ο Ματσαγγάνης και η Κιντή είναι έτοιμο να καλυφθεί από πούρους σοσιαλιστές που απηυδισμένοι από τη νεοφιλελεύθερη στροφή των ΓΑΠ και Βενιζέλου, έρχονται να ζήσουν το σοσιαλιστικό τους όνειρο στις τάξεις μας. Ευτυχώς, Μάνο και Βάσω, πλάκωσαν οι «αντικαταστάτες» σας. Η ΔΗΜ.ΑΡ μετατρέπεται στο in κόμμα αυτών των δύσκολων καιρών. Γίνεται μόδα. Χάνει σε αξία;

 Δίχως άλλο οι κινήσεις αυτές έχουν ενδιαφέρον. Απομένει να δούμε τι γυρεύουν όλοι αυτοί στο παζάρι. Η εύκολη απάντηση είναι ότι είδαν φως και μπήκαν. Ένα κόμμα που σήμερα έχει γύρω στο 6-7%, και βρίσκεται σε συνεχή άνοδο, άνετα μπορεί να έχει ένα 10% μέχρι το τέλος του χρόνου και αν οι εκλογές γίνουν το Φλεβάρη, είναι πολύ πιθανό να βρεθεί στη Βουλή με 30-40 βουλευτές. Άρα ορέγονται βουλευτική έδρα, αφού τα δικά τους ονόματα θα βαρύνουν πολύ περισσότερο από τα αυτά της ανανεωτικής αριστεράς, στην επιλογή των ψηφοφόρων, όταν θα έρθει η ώρα της κάλπης. Αυτή, η εκ του πονηρού,  ερμηνεία  είναι λογική, αλλά δεν αρκεί για να ερμηνεύσει το φαινόμενο. Πολύ πριν τη δημιουργία της ΔΗΜ.ΑΡ υποστηρίζαμε ότι ένα κόμμα της εκσυγχρονιστικής και λογικής Αριστεράς ήταν αυτό που έλειπε από τα πολιτικά μας πράγματα, ειδικά και μετά την αριστερή στροφή του ΣΥΝ. Οι σημερινές συνθήκες ρευστοποίησης του πολιτικού σκηνικού δείχνουν ότι η δημιουργία του δεν ήταν ένα απονενοημένο άλμα στο κενό, αλλά μια εύστοχη κίνηση που κάλυψε ένα σημαντικό πολιτικό κενό. Το ζήτημα είναι, αν η πλήρωση του κενού θα χρησιμοποιηθεί απλά για να καλύψει την επαγγελματική αποκατάσταση κάποιων στελεχών ή για να θέσει ξανά τα προτάγματα της έλλογης αριστερά στο προσκήνιο. Αν δηλαδή, η ΔΗΜΑΡ θα αποτελέσει τον κριό της θραύσης του φαύλου πολιτικού συστήματος ή ένα ακόμα αριστερό κόμμα κόσμιας διαμαρτυρίας.
Στην τρέχουσα περίοδο, το πολιτικό σύστημα θα αναγκαστεί να πάρει καθαρή θέση για το μοντέλο της χώρας στην επόμενη εικοσαετία. Και πρώτη και καλύτερη πρέπει να απαντήσει η Αριστερά. Με ένα ΠαΣόκ ένοχο, ηττημένο και ημιθανές και μια αντισυστημική Αριστερά (ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ) στο ρόλο του σαμποτέρ της χώρας, η ΔΗΜ.ΑΡ φαντάζει αλλά και είναι, ένας υγιής χώρος  ανανέωσης του πολιτικού σκηνικού. Η κοινή γνώμη αγανακτισμένη από τα πολιτικά παιχνίδια, τη διαφθορά και τη χρεωκοπία είναι έτοιμη να κρεμαστεί από το λαιμό αυτού που θα προβάλει ένα καθαρό πρόσωπο, χωρίς σκιές του παρελθόντος. Και η ΔΗΜ.AΡ το έχει. Και οι παλιές πολιτικές καραβάνες το έχουν οσμιστεί. Και πλησιάζουν. Βλέπουν τη ΔΗΜ.ΑΡ ως μια κολυμπήθρα του Σιλωάμ, μέσα στην οποία θα ξεπλυθούν όλα τα πολιτικά τους ανομήματα και θα ξαναβρεθούν στον αφρό, διαμορφώνοντας ένα νέο λαϊκίστικο λόγο, με αριστερό και δημοκρατικό προσωπείο. Ο σημερινός πολιτικός λόγος της ΔΗΜ.ΑΡ, συχνά αμφίσημος, στρογγυλός, χωρίς αιχμές και με τις συνήθεις αριστερές κορώνες, τους επιτρέπει να παίξουν ρόλο. Μέσα στην εκλογική εφορία ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να συνδιαμορφώσουν το νέο πολιτικό προφίλ της και να τη χρησιμοποιήσουν ως δούρειο ίππο επιστροφής τους στα πολιτικά πράγματα.   

Οι πρόσφατες εξελίξεις βρίσκουν την εκσυγχρονιστική πτέρυγα της ΔΗΜ.ΑΡ σε άμυνα. Οι πρόσφατες παραιτήσεις και αποχωρήσεις κορυφαίων στελεχών της την αποδυνάμωσαν αισθητά. Η ηγετική ομάδα που έχει σαφή πλειοψηφία, ενισχυμένη και από τη δημοσκοπική έκρηξη δεν φαίνεται διατεθειμένη να ακούσει τις διαφορετικές φωνές που φέρουν και την κηλίδα της «δεξιάς απόκλισης». Η ιδεοκίνηση μέσα στη ΔΗΜ.ΑΡ δείχνει να κατεβάζει ταχύτητα.

Ωστόσο, ένα σημαντικό μέρος πολιτών που παρακολουθούν τη ΔΗΜ.ΑΡ με ενδιαφέρον, έλκονται ακριβώς από αυτή τη διχοστασία. Είναι αυτή που σηματοδοτεί τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν τις νέες προκλήσεις τα πολιτικά στελέχη του χώρου. Αν κάτι δεν πρέπει να φοβούνται στο κόμμα είναι οι αναζητήσεις, τα ιδεολογικά ρεύματα και οι γόνιμες συγκρούσεις. Αυτές είναι που διαμορφώνουν τις θέσεις και ορίζουν το πολιτικό στίγμα και όχι μόνο οι εμπνεύσεις της ηγεσίας και οι image maker.

 Για να ξαναζωντανέψει ο διάλογος χρειάζεται νέο αίμα. Είναι αναγκαία η διεύρυνση του κόμματος και από τη μεταρρυθμιστική, την « αριστερο - φιλελεύθερη» μπάντα του πολιτικού φάσματος. Αναγκαία και για να διατηρηθούν οι ισορροπίες και για να τονωθεί το ενδιαφέρον στα ενδότερα. Η παλαιοκομμουνιστική αντίληψη του μπετόν έχει τελειώσει. Η ενοχοποίηση των διαφωνούντων μόνο κακό μπορεί να κάνει στο σύνολο.
     
Φίλοι μεταρρυθμιστές, όσοι πιστοί προσέλθετε τώρα. Δεν δικαιούστε να «απολαμβάνετε» τις ρήξεις και τις παραιτήσεις, αμέτοχοι. Το «ιδεολογικό μέτωπο» με τις εντός αριστερές αγκυλώσεις και τις εισερχόμενες λαϊκίστικες εκφάνσεις, σας έχει ανάγκη.  Και κυρίως οι ευρισκόμενοι εντός, μην φεύγετε. Έχει ενδιαφέρον, τώρα που τα ερωτήματα γίνονται μεταλλικά και απαιτούν μεταλλικές απαντήσεις. Ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς σας υπόσχεται καινούργιες συγκινήσεις από εκείνες που μόνο αυτός ξέρει να δίνει. Αλλά να μην ξεχνάμε ότι η ΔΗΜ.ΑΡ  είναι για πολλούς από εμάς η τελευταία ευκαιρία να δούμε την Αριστερά να αλλάζει και να παίρνει τις τύχες της χώρας στα χέρια της.

16 σχόλια:

  1. Ελπίζω να με συγχωρήσεις αν φανώ λίγο απαισιόδοξος. Αφενός μεν μιλάμε για πολύ μικρό ποσοστό ΠΑΣΟΚων και όχι ιδιαίτερα σημαντικά στελέχη (από εκλογική οπτική) και αφετέρου ακόμα είμαστε σε δημοσκοπήσεις. Στο τρίμηνο που μεσολαβεί τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ θα ανασυντάξουν δυνάμεις και θα ανεβάσουν τα ποσοστά που τους δίνουν οι δημοσκοπήσεις. Το 10% φαντάζει τόσο ονειρικό όσο και το 12,5% που δίνεται στο ΚΚΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Και κυρίως οι ευρισκόμενοι εντός, μην φεύγετε. Έχει ενδιαφέρον, τώρα που τα ερωτήματα γίνονται μεταλλικά και απαιτούν μεταλλικές απαντήσεις.
    Ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς σας υπόσχεται καινούργιες συγκινήσεις από εκείνες που μόνο αυτός ξέρει να δίνει."
    Εμένα αυτό μου αρέσει....Η έκκληση.!!
    Γιατί όμως έχω την εντύπωση, όσο παρακολουθώ το blog σου κ. Leo, ότι τους 'φούσκωσες τα πανιά' και τώρα είναι δύσκολο να τα κατεβάσεις...?
    Οι εκκλήσεις (όποιου χαρακτήρα) ποτέ δεν βοήθησαν. Στα 'κρίσιμα' έρχονται οι αποφάσεις και... τα γινάτια. Η αριστερά της ευθύνης είναι για τα δύσκολα όμως.
    Και πως το εννοείς το 'μη φεύγετε'? Μήπως 'γυρίστε πίσω'? Αν ναι γιατί τόσο 'εκκωφαντικές' αποχωρήσεις? Ποιές στοχεύσεις έχουν? Μήπως κάποιοι νοιώθουν ιδιοκτήτες του χώρου και η γνώμη τους έχει πολλαπλάσια βαρύτητα από κάποιων άλλων και ας είναι μειοψηφική?
    Ξανά στην έκκληση...Γιατί εγώ την εισπράττω ότι κι'άλλοι είναι για 'φευγιό'...κάτι σαν ενεστώτα διαρκείας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ωστόσο, ένα σημαντικό μέρος πολιτών που παρακολουθούν τη ΔΗΜ.ΑΡ με ενδιαφέρον, έλκονται ακριβώς από αυτή τη διχοστασία. Είναι αυτή που σηματοδοτεί τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν τις νέες προκλήσεις τα πολιτικά στελέχη του χώρου. Αν κάτι δεν πρέπει να φοβούνται στο κόμμα είναι οι αναζητήσεις, τα ιδεολογικά ρεύματα και οι γόνιμες συγκρούσεις. Αυτές είναι που διαμορφώνουν τις θέσεις και ορίζουν το πολιτικό στίγμα και όχι μόνο οι εμπνεύσεις της ηγεσίας και οι image maker.

    Τα κόμματα διχοστασίας και διαλόγου είναι το μονο και απαραίτητο μέλλον.

    Οι διαφορές των κομμάτων δεν έίναι μόνο τα προγραμμάτα τους αλλά και οι εσωτερικές διχοστασίες τους. Αυτές είναι στοιχείο της ταυτοτητας τους.

    Η προσφατη διαφωνία εντος ΔΗΜΑΡ αλλά και η τελική λύση είναι σημείο υγείας και μάλλον της προσθετει ποντους σε αυτούς που τελευταία παίρνει,

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ανώνυμε:
    Το αντίθετο, Ως ιδιοκτήτες του χώρου φέρονται συχνά οι έχοντες και την πλειοψηφία. Πως θα μπορούσε να είναι διαφορετικά άλλωστε. Οι "ξένοι" ή οι "νέοι" είναι αυτοί που διαφωνούν με την πάλαι ποτέ αριστερή πτέρυγα. Η έκκληση απευθύνεται σε όλους και προφανώς κυρίως σε αυτούς που το σκέφτονται. Νομίζω ότι οι εξελίξεις μπορούν να φέρουν τούμπα τις πολιτικές και ως εκ τούτου χρειάζονται όλοι. Αν θες όμως αυτό που κυρίως με απασχολεί είναι η παραγωγή πολιτικής σκέψης. Το σλάλομ και ο τακτικισμός δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον γιατί είναι απλώς για επιβίωση. Η τόλμη και ο λογικός πολιτικός εστετισμός γεννούν. Δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός και θέλω και να απολαμβάνω τη διαδρομή. Και οι σκέψεις της Βάσως του Μάνου του Σάκη που δίνουν απόλαυση. Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Γιάννη ως είναι φυσικό το κειμενάκι μαζεύτηκε και μετά την επικοινωνία μας. Έχουμε ταύτιση απόψεων στο θέμα. Απλά αυτό σε εποχές προεκλογικού πολέμου δεν μπορεί να γίνει κατανοητό. Οι διαδικτυακές φωνές που ακούγονται διαφορετικά ενοχλούν. Το αιώνιο πρόβλημα της Αριστεράς της Ανανέωσης. Ο Στάλιν μέσα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Διόρθωση στο σχόλιο 9.19
    "με την πάλαι ποτέ ανανεωτική πτέρυγα."
    που σήμερα είναι αριστερή και οι άλλοι δεξιοί ( γέλια)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. "Η ενοχοποίηση των διαφωνούντων μόνο κακό μπορεί να κάνει στο σύνολο"
    Σωστά. Μόνον που στην προκειμένη περίπτωση μάλλον η μειοψηφία ενοχοποιεί την άλλη άποψη, τουλάχιστον απ' όσα δημοσιεύθηκαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δημήτρη: Σε κάθε δράση και μια αντίδραση. Ο 3ος νόμος του Νεύτωνα. Οι παραιτηθέντες από την ΚΕ δεν παραιτήθηκαν γιατί ξαφνικά τους την έδωσε. Αλλά αυτά δεν είναι για εν δήμω. Ωστόσο συμβαίνουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Της Βούλας Κεχαγιά, ΝΕΑ, 19.11.11
    "Χωρίς σοβαρές παρενέργειες πέρασε τελικώς η Δημοκρατική Αριστερά τον κάβο της ψήφου εμπιστοσύνης στην νέα κυβέρνηση Παπαδήμου.....Το κλίμα ευφορίας ενισχύεται από τα αμφίπλευρα ανοίγματα της Δημοκρατικής Αριστεράς στον χώρο της Κεντροαριστεράς και της Οικολογίας. Σ’ αυτήν την κατεύθυνση στις 28 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση («Γκλόρια») του περιοδικού «Μεταρρύθμιση» με ομιλητές τον Φώτη Κουβέλη, τον Νίκο Μπίστη και τον Νίκο Χριστοδουλάκη, ενώ χαιρετισμό θα απευθύνει και το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ Παρασκευάς Αυγερινός.
    Σύμφωνα με πληροφορίες, η εκδήλωση αυτή δεν αποκλείεται να αποτελέσει τον προπομπό της συνεργασίας προσωπικοτήτων από τον χώρο της Κεντροαριστεράς, όπως ο Νίκος Μπίστης και από την άλλη υποδηλώνει την ώσμωση που υπάρχει της ΔΗΜΑΡ και των στελεχών που έχουν αναφορές στο εκσυγχρονιστικό εγχείρημα Σημίτη. Επιπλέον, έπειτα από συνάντηση που είχε με τον Φώτη Κουβέλη προσχώρησε και ο πρώην υφυπουργός Περιβάλλοντος στην κυβέρνηση Σημίτη και ιδρυτικός διευθυντής της Greenpeace Ηλίας Ευθυμιόπουλος.
    Οι επιτελείς της ΔΗΜΑΡ συζητούν επιπλέον το ενδεχόμενο συνεργασίας και με την πλευρά του ανεξάρτητου βουλευτή Βασίλη Οικονόμου και την κίνηση Ελεύθεροι Πολίτες που έχει συγκροτήσει μαζί με άλλα στελέχη που αποχώρησαν από το ΠΑΣΟΚ....."


    O Φ. Κουβέλης, ας σταματήσει να φλερτάρει μόνο με τους Χριστοδουλακηδες και τους Μπίστηδες και ας συναντηθεί επίσημα με τους χτίστηδες και τον ΣΥΝ τουλάχιστον..

    Ο βασιλευς Φωτης δεχεται τον υποκομη περιβαλλοντος Ευθυμιοπουλο, οστις προσχωρει με 40 παλληκαρια στο διευρυνομενο βασιλειο της Δημ Αρ.
    Ο Μιχαλης Μοδινος γιατι δεν εδωσε τα οικολογικα του διαπιστευτηρια;

    Λαϊκό Μετωπο ενοψει των εκλογων χωρις τον ΣΥΝ η τουλαχιστον αρκετους ψηφοφορους του και μερικους απο τους ψηφοφορους του ΚΚΕ;

    Προκειται περι μικρομεγαλισμου, γνωστής ασθενειας της -κατα περιπτωσιν κοινοβουλευτικης- αριστερας.

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Η συμπόρευση με ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ είναι μια πρόταση αλλά η ΔΑ ιδρύθηκε ακριβώς από και για όσους δεν συμφωνούν στην ιδέα αυτή. Δεν θα την κρίνω επί της ουσίας (διαφορετικοί κόσμοι) θεωρώ όμως προτείνοντας λύσεις που εκ των προτέρων δεν έχουν βάση υλοποίησης είναι ένα θέμα επιεικώς ανεξήγητο.

    Η συνάντηση με στελέχη από τον χώρο του (επί Σημίτη ) εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ , τα οποία εξοντώθηκαν από το βαθύ ΠΑΣΟΚ είναι και λογική και σημαντική.

    Εάν φυσικά δεν προσχωρήσουμε στην παλαιά καλή μας τέχνη ( σεχταρισμός - ιδεολογική καθαρότητα) με την οποία ισοπεδώνονται πρόσωπα και πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ο όρος "δημοκρατικός σοσιαλισμός", ιδεολογική εισφορά του ευρωκομμουνισμού και του ιστορικού συμβιβασμού, απαντά στα ακόλουθα διλλήματα:
    1.Κατάκτηση της εξουσίας με δημοκρατικά μέσα ή βίαιη κατάλυση του πολιτεύματος; (βλ. χειμερινά ανάκτορα).
    2. Ελεύθερη οικονομία ή κρατικομονοπωλιακός καπιταλισμός;
    Τα διλλήματα αυτά, έστω και καθ' υποφοράν, δεν μπορούν να τίθενται σε μια αστική δημοκρατία από ένα κόμμα που δεν αμφισβητεί τα θεμέλια του πολιτεύματος και τη βασική μορφή της οικονομίας. Ο σοσιαλισμός ΔΕΝ μπορεί να είναι παρά μόνον δημοκρατικός. Ας αφήσει λοιπόν η ΔΗΜΑΡ την ιδεολογική οκνηρία που ενυπάρχει στο αναμάσημα ιδεολογημάτων, τα οποία δεν προσδιορίζουν τίποτε πλέον και αποτελούν τον αριστερό "ξύλινο λόγο", κι ας δώσει απαντήσεις -προγραμματικές και τακτικές- σε σημερινά ερωτήματα (όπως, καληώρα, το ζήτημα των κυβερνήσεων συνεργασίας)

    Αλίκη (βαριέμμαι ν' ανοίξω λογαριασμό)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Διόρθωση: Αμέσως πιο πάνω, κατά λάθος,έγραψα, στο δίλημμα υπ΄αριθ 2: "Κρατικομονοπωλιακός καπιταλισμός". Εννοούσα, φυσικά: "Κρατικός καπιταλισμός ", δηλαδή ελεγχόμενη οικονομία.
    Αλίκη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Aλίκη
    Εσύ βαριέσαι να ανοίξεις λογαριασμό και γω βαρέθηκα να επαναλαμβάνω αυτά που γράφεις. Τα τρίπτυχα δημοκρατικός σοσιαλισμός- αριστερός ευρωπαισμός- οικολογική εγρήγορση δεν λένε απολύτως τίποτα και είναι καιρός να τελειώνουμε με την πάρτη τους. Αλλά είναι θαυμάσιοι φερετζέδες για να λέμε αααα δεν ψηφίζω τη δανειακή σύμβαση γιατί δεν είναι αριστερός ευρωπαισμός και αφήνω τους άλλους να πάρουν την δόση και να σώσουν τους μισθούς και τις συντάξεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Η ΔΗΜΑΡ δεν έχει καμιά σχέση ούτε με ΣΥΡΙΖΑ ούτε με ΚΚΕ. Η ΔΗΜΑΡ δεν έχει στόχο την καταστροφή της χώρας, του λαού και της δημοκρατίας.
    Τώρα για τους Πασόκους. Η συνάντηση με στελέχη του εκσυγχρονιστικού πΑΣΟΚ είναι θετική χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα είναι άκριτη. Επειδή όμως η προσχώρηση είναι και από το βαθύ και μάλιστα το βαθύτατο ΠΑΣΟΚ, χρειάζεται να βρεθεί μια ισορροπία. Αυτό το νόημα έχει η έκκληση μου για συσπείρωση στη ΔΗΜΑΡ μεταρρυθμιστικών δυνάμεων που ακόμα διστάζουν να ενταχθούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Μπορεί να θεωρούσαμε αυτονόητα και επομένως ανούσιες επαναλήψεις αυτονόητων τα περί ευρωπαϊσμού και δημοκρατικού δρόμου αλλά φρόντισαν ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ να φέρουν πάλι στο προσκήνιο τις θέσεις αυτές. Ούτε το ευρωπαϊκό κεκτημένο αλλά ούτε και το δημοκρατικό πλαίσιο έχουν μείνει στο απυρόβλητο. Το ΚΚΕ μιλάει πλέον ανοιχτά για έξοδο από ΕΕ και Λαϊκή εξουσία ( κομματική δικτατορία με κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας για να συνεννοούμαστε ) και ο Τσίπρας ακολουθεί από κοντά.

    Τώρα για τους "ΠΑΣΟΚΟΥΣ" και μάλιστα από το βαθύ του κομμάτι μήπως έχουμε γίνει πολιτικά σχιζοφρενείς; Από τη μια θέλουμε να προσχωρήσουμε στην λογική της κυβερνώσας αριστεράς και από την άλλη δεν ανεχόμαστε ο ένας το άλλον. Ποιοι τέλος πάντων πλησιάζουν στην ΔΑ και πρέπει να βγούμε στα κάγκελα; Ο Μπίστης ; Ο Ευθυμιόπουλος; Ο Χριστοδουλάκης; Ο Αυγερινός; Έχουμε τρελαθεί;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. ΔΗΜ.ΟΙΚ.ΑΡ. Η ΛΥΣΗ
    Προτεινω να εξελιχθει η ΔΗΜ.ΑΡ. σε ΔΗΜ.ΟΙΚ.ΑΡ. ως εξης.

    Προεδρος ο βασιλευς Φωτης, ο οποιος δεχεται ως Αντιπροεδρο Οικολογιας τον υποκομη περιβαλλοντος Ηλια Ευθυμιοπουλο, οστις προσχωρει με 40 οικολογους-παλληκαρια στο διευρυνομενο βασιλειο της Δημ.Οικ.Αρ. με αναπληρωτη αντιπροεδρο οικολογιας τον Μιχαλη Μοδινο.
    Ως επαναστατικο αντιβαρο πρεπει να ενσωματωθει και το σωφρον τμημα των ψηφοφορων του ΣΥΡΙΖΑ.
    Λογω ανεπαρκους πληροφορησης , παρακαλω καποιος να συμπληρωσει το σχολιο.

    Αφωτιστος Φλελλην

    ΥΓ Οταν ανατειλει ο αυγερινος της λογικης, η ΔΗ.ΜΑΡ. ή η συνεχεια της, θα καταλαβουν οτι με την ΑΕΚΑ του Μπιστη και της Δρεττα, τους πρωην υπουργους του ΠΑΣΟΚ-καμμενα χαρτια μεταξυ των αλλων για το "οργιο" των οχι πλεον τοσο "νεων τζακιων" προοδος δεν γινεται. Βιαζεστε και μαλιστα πολυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή