ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012

Δύο παρεμβάσεις για τα γενόσημα



Δύο χρήσιμες αλλά και ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις για τα γενόσημα φάρμακα,  από ανθρώπους που γνωρίζουν το θέμα.

Γενόσημα ή η λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων

του Κώστα Κoυτσομητέλη από to fb

Και ξαφνικά όλος ο κόσμος έμαθε τη λέξη γενόσημο.
Για μια βδομάδα όλοι ασχολούμαστε με το γενόσημο, γίνονται απανωτές εκπομπές εικόνας και ήχου αλλά θεωρώ ότι ο μέσος άνθρωπος παραμένει απληροφόρητος. Η αιτία δεν βρίσκεται στη δυσκολία του θέματος αλλά στη σκόπιμη ασάφεια των άμεσα εμπλεκομένων. Δεν κατατίθενται επιχειρήματα αλλά φράσεις, λέξεις συναισθηματικά φορτισμένες όπως λαός, δημόσια υγεία, κίνδυνος και ολίγον τρίτος κόσμος και Εβραίοι ….
Η αλήθεια είναι απλούστερη. Η πραγματική μάχη γίνεται για να διατηρήσουν οι ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες τα υπέρογκα ποσοστά κέρδους τους εις βάρους των (ήδη ελλειμματικών) ασφαλιστικών ταμείων, δηλαδή του καθενός από μας τους ασφαλισμένους.
Τα γενόσημα φάρμακα χρησιμοποιούνται σε όλες τις προηγμένες χώρες (Γερμανία ΗΠΑ κλπ), είναι ασφαλή, αποτελεσματικά και ταυτόχρονα εξοικονομούν από 40 – 90% της φαρμακευτικής δαπάνης. Στην Ελλάδα μέχρι τώρα υπήρχε το εξής παράδοξο. Το γενόσημο φάρμακο πουλιέται το πολύ 20% φθηνότερα και συχνά στην ίδια τιμή με το πρωτότυπο. Η επίσημη δικαιολογία είναι ή προστασία της εγχώριας βιομηχανίας. Το ερώτημα είναι εις βάρος ποιού?
Κάντε έναν υπολογισμό. Η ετήσια φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα είναι 8,5 δις. Εάν μειώσουμε την τιμή των γενοσήμων κατά 40% εξοικονομούμε περίπου 3,5 δις. Τόσο είναι το επιπλέον ποσό που πληρώνουν τα ταμεία στην εγχώρια φαρμακοβιομηχανία σε αντάλλαγμα 8.500 θέσεων εργασίας. Αν υπολογίσουμε 2.500 Ε μισθολογικό κόστος ανά εργαζόμενο το σύνολο των εργαζομένων κοστίζει 300 εκ Ευρώ. Άρα για 300 εκ που δίνουν για μισθούς οι κύριοι βιομήχανοι απαιτούν από το Κράτος τουλάχιστον 2,5 δις επιδότηση.
Οι ίδιοι βεβαίως εξάγουν φάρμακα σε προηγμένες χώρες με ποσοστό κέρδους από 40 – 90% λιγότερο απ΄ την Ελλάδα. Εκεί τους συμφέρει. Στην Ελλάδα εκβιάζουν με κλείσιμο των εργοστασίων τους. Η επίκληση σαθρών και ολίγον ρατσιστικών επιχειρημάτων ότι θα μας κατακλύσουν γενόσημα από χώρες του τρίτου κόσμου δεν στέκουν πρώτον διότι και οι ίδιοι πιθανόν την πρώτη ύλη να την παίρνουν από τις χώρες του τρίτου κόσμου και δεύτερον φανταστείτε Γερμανοί φαρμακοβιομήχανοι να επικαλεστούν το ίδιο επιχείρημα.
Η πραγματική διάσταση νομίζω ότι είναι 
1) άμεση μείωση των ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων ,
2) κρατική βοήθεια για των εκσυγχρονισμό των ελληνικών φαρμακοβιομηχανιών για να γίνουν ανταγωνιστικότερες και
 3) αποδοχή εκ μέρους της ελληνικής επιχειρηματικής τάξης ευρωπαϊκών και όχι τριτοκοσμικών ποσοστών κέρδους.

Για τα γενόσημα

Ζωη Παπαδοπουλου-Νταϊφωτη από την Καθημερινή
Κύριε διευθυντά
Ηπολιτική του υπουργείου Υγείας για τα φάρμακα κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά διαφωνώ πλήρως με τον τρόπο εφαρμογής και ειδικά με τον δημόσιο λόγο που εκφράζουν κάποιοι χωρίς να είναι ειδικοί. Eχω λοιπόν να δηλώσω τα ακόλουθα και να ζητήσω συγγνώμη από τους αναγνώστες για κάποιες επιστημονικές ορολογίες που θα χρησιμοποιήσω, αλλά δυστυχώς αυτές έγιναν ήδη γνωστές και με λάθος τρόπο:
Τα τελευταία 30 χρόνια, όλοι οι φοιτητές Ιατρικής, Οδοντιατρικής, Φαρμακευτικής και Νοσηλευτικής διδάσκονται τα φάρμακα με την κοινόχρηστη ονομασία και ποτέ με την εμπορική. Aρα το επιχείρημα ότι οι ιατροί δεν τη γνωρίζουν δεν ευσταθεί. Εξάλλου, η υποχρεωτική ή σε εθελοντική βάση συνταγογράφηση με την κοινόχρηστη ονομασία γίνεται σε 22 από τις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Eνωσης χωρίς να το επιβάλλει καμία τρόικα.
Τα έκδοχα (άμυλο, σουκρόζη, λακτόζη, έλαιο, δισαπεσταγμένο ύδωρ κ.ά.) είναι αδρανείς ουσίες χωρίς καμία δράση στον οργανισμό. Προστίθενται στη δραστική ουσία-φάρμακο για λόγους που αφορούν στη μορφοποίηση των φαρμάκων, δηλαδή, για να γίνουν δισκία, κάψουλες, ενέσιμα κ.λπ. Oντως μπορεί κάποια από αυτά να προκαλέσουν αλλεργικές ή άλλες αντιδράσεις σε άτομα με γενετική προδιάθεση, όπως π.χ η λακτόζη σε άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη ή η σουκρόζη ως έκδοχο σε διαβητικούς. Αυτά είναι γνωστά στους θεράποντες ιατρούς και επισημαίνονται στα φύλλα οδηγιών των φαρμάκων που καθορίζονται τόσο από τον ΕΟΦ όσο και από τον Ευρωπαϊκό και άλλους οργανισμούς ελέγχου των φαρμάκων. Σε καμία χώρα του κόσμου οι ιατροί δεν συνταγογραφούν τα έκδοχα γιατί αυτό είναι αδύνατον, αλλά και δεν συνεισφέρει απολύτως τίποτα στη θεραπεία του ασθενούς. Βεβαίως και έχουν παρουσιαστεί προβλήματα τόσο με τα γενόσημα όσο και με τα πρωτότυπα φάρμακα, αλλά αυτό δεν κάνει τα γενόσημα «αλεύρι ή άριστα» και τα πρωτότυπα «άριστα ή προϊόντα των κακών πολυεθνικών». Χρειαζόμαστε και τα δύο. Οι πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες είναι αυτές που ερευνούν και ευτυχώς που το κάνουν γιατί διαφορετικά δεν θα είχαμε φάρμακα για το ΑIDS, τον καρκίνο, αντιβιοτικά για λοιμώξεις και άλλα που οδήγησαν στην αύξηση του μέσου όρου ζωής κατά τουλάχιστον 10 χρόνια. Επίσης, τα ελληνικά γενόσημα φάρμακα, αλλά και όσα από τα εισαγόμενα ελέγχονται και πληρούν τις προδιαγραφές, είναι απαραίτητα γιατί η μείωση των φαρμακευτικών δαπανών είναι κρίσιμη πολιτική απόφαση που αφορά όχι μόνο στην οικονομία, αλλά και στην υγεία των ασθενών. Πώς τα Ασφαλιστικά Ταμεία θα καλύψουν τη δαπάνη π.χ. της θεραπείας του καρκίνου του μαστού, που ο κάθε θεραπευτικός κύκλος (6 κύκλοι θεραπείας) κοστίζει περίπου 2.000 ευρώ, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται το κόστος των συνοδών φαρμάκων για την αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων ενεργειών;
Επίσης, ακούστηκαν στα τηλεοπτικά παράθυρα όροι όπως βιοϊσοδυναμία ή βιοδιαθεσιμότητα, που για να τους διδάξουμε στους φοιτητές χρειαζόμαστε τουλάχιστον δύο εβδομάδες. Νομίζετε ότι έτσι βοηθάμε τους τηλεθεατές ή τους δημιουργούμε μεγαλύτερη σύγχυση;
Απορώ και θλίβομαι με την ευκολία που ακούστηκαν όλες οι ανωτέρω επιστημονικές ανακρίβειες, όπως απορώ και θλίβομαι με την ευκολία που έγινε στη Βουλή απαξιωτική αναφορά για καθηγητή πανεπιστημίου επειδή προφανώς εξέφρασε δημόσια τη διαφορετική άποψή του, με την οποία μάλιστα είναι φανερό ότι δεν συμφωνώ. Επειδή πολλοί αναρωτιούνται πού βρίσκονται οι πνευματικοί άνθρωποι ή έστω οι αφοσιωμένοι επιστήμονες για να καταθέσουν τις θέσεις τους, με την επιστολή μου αυτή θέλησα να επισημάνω ότι και υπάρχουν και αρθρώνουν τον λόγο τους, με όρους όμως που εξασφαλίζουν την επιστημονική τους αξιοπρέπεια, ενώ οι όροι του παιχνιδιού της παρούσας πολιτικής δεν εξασφαλίζουν τίποτα από τα ανωτέρω. Ως παράδειγμα αναφέρω τη συχνή εμφάνιση στα τηλεοπτικά Mέσα του συμπαθούς κατά τα άλλα συνταξιούχου καθηγητή της Φαρμακευτικής Τεχνολογίας με τον τίτλο του καθηγητή της Φαρμακολογίας. Πότε επιτέλους θα σταματήσει η άνευ λόγου παραχάραξη της αλήθειας και η αναζήτηση των πραγματικών ειδικών στο επίπεδο της λήψης των αποφάσεων;
Συμπερασματικά θεωρώ ότι ήρθε η ώρα να ζητηθεί η άποψη των ειδικών επιστημόνων για την ορθολογική εφαρμογή των μέτρων, γεγονός που θα προσδώσει κύρος και εμπιστοσύνη στις όποιες αποφάσεις της Πολιτείας. Και εννοώ την άποψη των ειδικών και όχι των κομματικών ή πολιτικών φίλων.

Ζωη Παπαδοπουλου-Νταϊφωτη / Καθηγήτρια και διευθύντρια Φαρμακολογίας, διευθύντρια Τομέα Βασικών Ιατρικών Επιστημών Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών


5 σχόλια:

  1. Εγώ επισημαίνω όχι μόνο την πίεση της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας, αλλά και τον επιχειρούμενο αποπροσανατολισμό από μίντια και υπουργείο για τη διάλυση της δημόσιας υγείας. Η απομόνωση όλου του νομοσχεδίου μόνο στα γενόσημα, λειτουργεί συνειδητά εντελώς αποπροσανατολιστικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπραβο και στους δυο,καποιοι γιατροι πρεπει να λενε τα πραγματα με τ ονομα τους και να πουν ακομα περισσοτερα !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Kαι άλλες 2+1 τοποθετήσεις γιοα το ίδιο θέμα

    http://sxoliopoliti.blogspot.com/2012/03/blog-post_06.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στάμο θαυμάσιες επιλογές θα τις αναδημοσιεύσω και εγώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Είμαι Βιοχημικος, με θέμα ερευνάς γενοσημα φάρμακα σε ενος είδου καρκίνου και προσθέτω για αυτό το θέμα.. Πολλές μεγάλες φαρμακευτικές εταιρικές όταν πλησιάζει να λήξει η πατέντα τους για κάποιο φάρμακο, προνοούν οι ίδιοι να έχουν το γενοσημο έτοιμο (στην ουσία το ίδιο φάρμακο, με διαφορετικό χρώμα/σχήμα χαπιού) για να κρατήσουν το μερίδιο της αγοράς. Διαφορές δεν υπάρχουν..

    ΑπάντησηΔιαγραφή