ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

Η κόλαση των πανελλαδικών εξετάσεων εις τριπλούν, του Λεωνίδα Καστανά


 του Λεωνίδα Καστανά

Σύμφωνα με στοιχεία του Υπουργείου (2008) 1.053.000.000Ε δαπανώνται ετησίως από τα ελληνικά νοικοκυριά για φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα προκειμένου να προετοιμαστούν οι μαθητές και οι μαθήτριες για τις πανελλαδικές εξετάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΑΤΕΙ. Και να πετυχαίναμε κάτι σημαντικό με αυτήν τη δαπάνη, να μάθαιναν πραγματικά τα παιδιά μας, θα λέγαμε χαλάλι. Αλλά δεν, και είναι κοινά παραδεκτό αυτό στην εκπαιδευτική κοινότητα. 
Και δεν φταίνε ούτε οι μαθητές, ούτε οι δάσκαλοι, Φταίει κυρίως το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα, η διάρθρωση και το περιεχόμενο της διδακτέας ύλης όλων των βασικών μαθημάτων στα οποία καλούνται να εξεταστούν τα παιδιά μας. Φταίει ένα τεράστιο αλλαλούμ που επικρατεί στο τι είναι βασικό και τι όχι, φταίει η παρουσίαση της ύλης από τα σχολικά βιβλία, η ποιότητα των θεμάτων, ο τρόπος της εξέτασης. Φταίει ακόμα το γεγονός ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα αδυνατεί  να αξιολογήσει αξιόπιστα τους μαθητές και τις μαθήτριες μέσα στο ίδιο το σχολείο, σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς, σε όλες τις τάξεις του λυκείου. 
Η πρόταση του Υπουργείου για το νέο λύκειο και το σύστημα πρόσβασης στις ανώτατες σχολές φιλοδοξεί όπως διατείνεται να γλιτώσει την ελληνική οικογένεια από το δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος, αλλά και τους μαθητές και τους γονείς τους από την αφόρητη ψυχολογική πίεση των Πανελλαδικών. Και πως το πετυχαίνει αυτό; Ως συνήθως πάλι με εξετάσεις . Μόνο που τώρα είναι εις τριπλούν. Πανελλαδικές εξετάσεις και στις τρεις τάξεις του λυκείου Α, Β και Γ. Πριν από 7 χρόνια καταργήθηκαν οι Πανελλαδικές στη Β λυκείου και τώρα επανέρχονται δριμύτερες. Και μάλιστα προτείνεται ο συνολικός βαθμός της κάθε τάξης να μετράει, με άγνωστο προς το παρόν ποσοστό, στο τελικό βαθμό εισαγωγής. Δηλαδή μετατρέπεται το λύκειο σε μια συνεχή διαδικασία πανελλαδικών, σε μια κόλαση. ¨Οπου ο στόχος δεν θα είναι να απολαύσουν τα παιδιά τη διαδικασία κατάκτησης της γνώσης και παράλληλα να ζήσουν την εφηβεία τους, αλλά να μάθουν τεχνικές και να απομνημονεύσουν πληροφορίες για τη συλλογή υψηλής βαθμολογίας.  Και όλα αυτά για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια θέση στη λίστα των ανέργων επιστημόνων.
Πέρα από καλές προθέσεις που ίσως να υπάρχουν (αν και δεν το νομίζω), η ελληνική οικογένεια έχει συγκεκριμένο τρόπο αντίδρασης απέναντι στις Πανελλαδικές. Πανικός, καταπίεση, άγχος, περισσότερα φροντιστήρια και χαμηλής ποιότητας αποτέλεσμα. Δηλαδή όλα αυτά που διατείνεται ο νομοθέτης ότι θέλει να εξαλείψει, τα πολλαπλασιάζει στο έπακρο. Μπορεί να είναι ένα δώρο στους φροντιστές και κυρίως στους καθηγητές που είδαν το εισόδημά τους να μειώνεται δραματικά, αλλά το μέτρο δεν θα έχει κανένα καλύτερο εκπαιδευτικό αποτέλεσμα. Το πρόβλημα δεν είναι απλά να αναγκάσεις τους μαθητές να διαβάσουν περισσότερο. Αλλά να προσδιορίσουμε νηφάλια και με επιστημονική ακρίβεια τι είναι αυτό που πρέπει να μάθουν, με ποιο τρόπο, ποια θα είναι η συμμετοχή τους στην κατάκτηση της γνώσης και με ποιο στόχο. Και αυτά δεν τα έχουμε δει και πολύ φοβάμαι ότι όταν θα τα δούμε δεν θα συναντήσουμε καμιά σοβαρή καινοτομία που να ανατρέπει την κακή προηγούμενη κατάσταση.  Το σημαντικότερο; Με ποιο τρόπο θα τους εμπνεύσεις να ασχοληθούν περισσότερο και πιο σοβαρά με τα αντικείμενα. Και οι συνεχείς πανελλαδικές με όλη την καταπίεση που επιφέρουν, ποτέ δεν βοήθησαν στην κατεύθυνση αυτή, αλλά το αντίθετο.
Υπάρχει όμως και ένα σοβαρό θέμα που ανάγεται στην ταξική διάσταση της πρόσβασης στα ΑΕΙ. Το ίδιο το υπουργείο επισημαίνει ότι με το σύστημα των πανελλαδικών « δημιουργούνται και αναπαράγονται κοινωνικοί φραγμοί καθώς τα παιδιά των οικονομικά ασθενέστερων οικογενειών έχουν σαφέστατα λιγότερες ευκαιρίες» . Γι’ αυτό  πολλαπλασιάζει τις εξετάσεις επί τρία για να είναι σίγουρο ότι η πρόσβαση επιτρέπεται μόνο για τους οικονομικά πανίσχυρους; Αν αυτό συνδυαστεί με τη μείωση των εισακτέων και την κατάργηση σχολών και τμημάτων, τότε το αποτέλεσμα είναι προφανές. Η καθημαγμένη πλέον μεσαία τάξη και οι προλετάριοι αποκλείονται από τα πανεπιστήμια. Αλλά ποια τύχη τους επιφυλάσσουν; Μήπως η εναλλακτική πρόταση είναι τα τεχνολογικά λύκεια, η «αναβαθμισμένη» τεχνική εκπαίδευση. Καλό είναι ο κόσμος να ξέρει ότι στην Ελλάδα, η αρχική τεχνική εκπαίδευση (ΕΠΑΛ) είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ και όπως γίνεται σήμερα και ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ για τη ψυχική υγεία των εφήβων. Και από τις αντίστοιχες προτάσεις που βλέπω για το τεχνολογικό λύκειο δεν φαίνεται ότι  θα αλλάξει  κάτι προς το καλύτερο. Αλλά τα τεχνικά σχολεία θα αναφερθούμε σε άλλη ανάρτηση και θα γελάσει ο κάθε πικραμένος. 
Ακόμα να μην ξεχνάμε ότι με την αυξανόμενη φτώχια, η ελληνική οικογένεια θα αναγκαστεί σύντομα να βγάλει και τους εφήβους της στην αναζήτηση δουλειάς παντός είδους. Πως θα γίνουν όλα αυτά, χωρίς χρήμα, χωρίς δίχτυ προστασίας για τους αδύναμους, χωρίς σοβαρή βοήθεια από το καταρρέον δημόσιο σχολείο, χωρίς σοβαρά τεχνικά μέσα;
Και κάτι τελευταίο. Με ποια λογική οι επιδόσεις ενός παιδιού στην Α λυκείου θα καθορίσουν το μέλλον του; Δεν μπορεί δηλαδή να αλλάξει νοοτροπία και επιλογές κατά τη διάρκεια του Λυκείου, να διαβάσει περισσότερο αργότερα και εισαχθεί στη σχολή που θέλει; Γιατί να μην του δώσουμε την ευκαιρία να αλλάξει την τύχη του καθοδόν; Αν θέλουμε να τον (την) εξετάσουμε σε όλη την ύλη του Λυκείου μπορούμε να διαμορφώσουμε κατάλληλα την εξεταστέα ύλη κατά τις εισαγωγικές εξετάσεις. 
Ήδη προτείναμε να τελειώνουν οι μαθητές το Λύκειο και να υπάρχει ένα έτος, ή και λιγότερο, προετοιμασίας πριν δώσουν τις εξετάσεις εισαγωγής στις σχολές. Έτσι και το Λύκειο θα αποκτήσει την αυτόνομη εκπαιδευτική του αξία, και το άγχος θα υποχωρήσει και τα έξοδα μπορούν να μειωθούν, αν λειτουργήσουν αξιόπιστα δημόσια φροντιστήρια. Ταυτόχρονα έτσι δίνουμε τη δυνατότητα σε πιο ώριμους εφήβους να ανακεφαλαιώσουν την ύλη που διδάχθηκαν και να επιλέξουν με ασφαλέστερα κριτήρια την κατεύθυνση που θα ακολουθήσουν. Ακόμα δίνουμε δουλειά σε χιλιάδες νέους και άνεργους επιστήμονες. 

Με την πρόταση του Υπουργείου η πολιτεία δείχνει μια τιμωρητική διάθεση σε όσα παιδιά θέλησαν να είναι πιο χαλαρά στα 15 τους χρόνια. Σε μια γεροντοκρατούμενη και άδικη χώρα αυτό δεν μας προξενεί καμιά εντύπωση. Φανταζόμαστε ότι οι δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις να μην επιτρέψουν ένα ακόμα έγκλημα στη μέση εκπαίδευση.

Τα σχέδια του υπουργείου μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά ΕΔΩ.
Την πρόταση της «Μαργαρίτας» πάλι εδώ.

9 σχόλια:

  1. Πολύ καλό κείμενο. Μεστό και στην πραγματική βάση. Ανάλογη θέση με απόλυτη συμφωνία στα βασικά έχω εκφράσει προ εβδομάδων με τον τίτλο Αντί για πανελλαδικές ακόμα περισsότερες εξετάσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. 1. "Στα εργασιακα θεματα και σε θεματα ανωτατης εκπαιδευσης χρησιμοποιειται ο δεικτης συν. πληθος επιστημονων ειδικοτητας ι / συνολικο πληθυσμο η συν. πληθος επιστημονων ειδικοτητας ι / συνολ. εργατικο δυναμικο. Για λογους απλουστευσης ας χρησιμοποιησουμε τον πρωτο δεικτη ως % συνολικου πληθυσμου.

    2.Τα τελευταια 20 ετη ... το υπερβολικο πληθος των εισαγομενων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, ειναι εντελως αναντιστοιχο με τις αναγκες της χωρας, με οποιαδηποτε σεναριο, δομη και ρυθμο οικονομικης αναπτυξης. Λ.χ. Δεν μπορει, οταν στις αγγλοσαξωνικες χωρες σπουδαζει σε ανωτατο επιπεδο μολις το 25 με 30%, στην χωρα μας αυτο το ποσοστο να ξεπερνα το 70%.Λες και υπαρχει ενα σχεδιο μαζικης μεταναστευσης νεων και -οχι μονον- επιστημονων.

    Οι πρυτανεις ψελιζουν τα τελευταια ετη κατι περι δραστικης μειωσης των εισαγομενων (40 με 50%)και το υπουργειο μειωνει το πληθος μολις κατα 10%.

    3. Το πληθος των ελληνων δικηγορων ειναι περιπου ισο με της Γαλλιας, δηλ. 6πλασιος/εκατομ. κατοικους.

    4. Ομοιως οι διπλ. μηχανικοι 5ετους φοιτησης ειναι 110.000 (ποσοστο 1% του πληθυσμου), ενω στην Γερμανια η στην Πορτογαλλια περιπου 0.25% του πληθυσμου).

    5.Το προβλημα του εξωφρενικου υπερπληθυσμου πολυτεχνειων, πανεπιστημιων & ΤΕΙ δηλ. των 60 πανεπιστημιων και του 4 πλασιου πληθους αποφοιτων ιατρικων,νομικων, πολυτεχνικων , οικονομικων και αλλων σχολων, σε σχεση με τον μεσο ορο της Ε.Ε. μαζι με το χαμηλο επιπεδο α-βαθμιας και β-βαθμιας εκπαιδευσης ηδη απο το 1980 ,το εχω αναλυσει εκτενως προ 6 μηνων στην ΑΣ και στην Μαργαριτα. Οτι και να προσπαθησουμε ως Ελλαδα ή ως Νοτια Ευρωπη, η ντοπια ζητηση επιστημονων αποκλειεται να απορροφησει την προσφορα και το διαρκως διευρυνομενο χασμα ισως αντιμετωπισθει με ολιγοχρονη ή μονιμη μεταναστευση και οχι μονον των νεων επιστημονων. Σιγουρα το πληθος των εισαγομενων στις κορεσμενες ειδικοτητες πρεπει να περιορσθει δραστικα, ισως και κατα 2/3.

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΥΓ Προσφατα, βλεποντας ενα αφιερωμα στην Ρουμανια της ΕΤ3, διαπιστωσα οτι πολλα ελληνοπουλα σπουδαζουν ιατρικη και φαρμακευτικη. Μαλιστα σε ενα τμημα 60 φοιτητων οι 30 ηταν ελληνες.Για τους φοιτητες φαρμακευτικης υποθετω οτι οι περισσοτεροι ηταν παιδια φαρμακοποιων που θα διαδεχθουν την οικογενειακη επιχειρηση. Οποτε, επειδη αναλογα ισχυουν και για τα παιδια μηχανικων, το προβλημα του επαγγελματικου νεποτιμου θα επιδεινωνεται με την δεκαετη (;) κριση.
    Εχει επελθει το τελος της ευρειας κοινωνικης κινητικοτητας της περιοδου 1960-2000 μεσω ανωτατων σπουδων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Leo
    Πολυ καλο το κειμενο σου
    Ειδικα τωρα που δεν βιαζομαστε μου αρεσε πολυ το "... προτείναμε να τελειώνουν οι μαθητές το Λύκειο και να υπάρχει ένα έτος, ή και λιγότερο, προετοιμασίας πριν δώσουν τις εξετάσεις εισαγωγής στις σχολές."
    Οι εξετάσεις εισαγωγής να γινονται (οπως εμεις) τελος Αυγουστου η και την αρχη του επομενου ετους.

    Επισης συμφωνω απολυτα οτι οι "..Πανελλαδικές εξετάσεις και στις τρεις τάξεις του λυκείου Α, Β και Γ", δεν εχουν κανενα απολυτως νοημα και μπορει να ειναι πολλαπλως καταστροφικες.

    Μερικες σκεψεις για το εκπαιδευτικο πριογραμματης της α’- και β’-βάθμιας εκπαίδευσης και τις εισαγωγικες εξετασεις
    1.Απαιτείται η ριζική αναδιάρθρωση/αναβάθμιση του εκπαιδευτικού προγράμματος της α’- και β’-βάθμιας εκπαίδευσης ώστε η παιδεία να προάγει την μέθοδο μάθησης, τις δεξιότητες και την κριτική σκέψη των μαθητών και όχι την αποστήθιση, και έκαστος, ανάλογα με τα ενδιαφέροντα και τις ικανότητές του να οδηγείται στις αντίστοιχες σπουδές, διαφόρων βαθμίδων (με λιγότερο του 25% σε ανώτατες σπουδές).
    2.Η βαθμολόγηση, σε κάθε τάξη του γυμνασίου και λυκείου πρέπει να αλλάξει, ώστε να απεικονίζει με την μέγιστη ακρίβεια τον συνδυασμό ικανοτήτων/δεξιοτήτων και προσπάθειας κάθε εξεταζόμενου. Τα εγχειρίδια ψυχολογίας υποδεικνύουν ότι η ευφυΐα ακολουθεί, γενικά, την κανονική κατανομή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο βαθμός δυσκολίας των ασκήσεων είναι κλιμακωτός (item difficulty).Το ίδιο πρέπει να ακολουθείται, τουλάχιστον στις τελικές εξετάσεις κάθε βαθμίδας εκπαίδευσης. Τα τελευταία 30 έτη π.χ. στα λύκεια, η βαθμολογία είναι παραπλανητική (ο ισοπεδωτικός Μ.Ο. 17, οι λεγόμενοι «αριστούχοι μέτριοι»), δηλαδή παρατηρείται ισχυρή παραμόρφωση της συμμετρίας του κώδωνα της κανονικής κατανομής προς τα δεξιά. Είναι γνωστό (από εξετάσεις με θέματα κλιμακωτής δυσκολίας) ότι βαθμολογία 16 ως 20 θα έχει μόνον το 7% του συνόλου και 12 έως 16 το 24%. (Από το 31% (=7+24) είναι φυσικό να αναζητηθούν οι κατάλληλοι για ανώτατες σπουδές (15 έως 25% του συνόλου)). Φυσικά πρέπει να υπάρχουν και οι ασφαλιστικές δικλίδες δεύτερης ευκαιρίας εισαγωγής και συνέχισης ανώτατων σπουδών από ΤΕΙ σε Πολυτεχνεία, στα πλαίσια των δυνατοτήτων τους.
    3.Έτσι, η βαθμολόγηση θα είναι αυστηρή αλλά δίκαιη και αξιοκρατική και θα ξεχωρίζουν με σαφήνεια οι άριστοι, οι καλοί και οι μέτριοι, με αποτέλεσμα, οι μαθητές (και οι γονείς τους) να αντιλαμβάνονται έγκαιρα εάν είναι κατάλληλοι ή όχι για την α ή β κατεύθυνση και σε ποια βαθμίδα σπουδών, ανάλογα με τις δυνατότητες/ δεξιότητες (και όχι σύμφωνα με τις φαντασιακές επιθυμίες τους).

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αφώτιστε και πάλι σε ευχαριστώ για την τεχνική υποστήριξη της ανάρτησης

      Διαγραφή
  4. Υπερθεματίζω το κείμενο και τα σχόλια και εύχομαι το ΥΠΕΠΘ από ότι απέμεινε να μην το καταστρέψει τελείως , αλλά να κινηθεί στη λογική του παραπάνω κειμένου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Υπερθεματίζω το κείμενο και τα σχόλια και εύχομαι το ΥΠΕΠΘ από ότι απέμεινε να μην το καταστρέψει τελείως , αλλά να κινηθεί στη λογική του παραπάνω κειμένου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μήτσο θα δούμε, δεν ξέρω τι γίνεται αλλά μάλλον τα πράγματα δεν θα είναι καλά.

      Διαγραφή
  6. "Φανταζόμαστε ότι οι δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις να μην επιτρέψουν ένα ακόμα έγκλημα στη μέση εκπαίδευση". To paraphrase:
    "Surely you' re joking Mr Kastanas". THA to epitrepsoun.

    To giati ine aplo (mia apli ke diaxroniki apati se varos tou laou):

    Aftes i dinamis asxolounte panta ke mono me ta dikeomata ton ekpedeftikon sintexnion ke kartel. Ta dikeomata ton pedion (ke ton gonion, ke tou kinonikou sinolou) ine diaforetika omos.

    Kali vdomada se olous.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Makis P
    Πήγα και γω να κάνω μια ενωτική έκκληση στις δυνάμεις της αριστερά και μου το χάλασες. Προφανώς και δεν πρόκειται να ασχοληθούν στο μέτρο που δεν εμπλέκονται τα συμφέροντα των δασκάλων. Αντιθέτως θα το ανεχτούν στο μέτρο που αυξάνει τα φροντιστήρια εις βάρος της ελληνικής οικογένειας.
    Καλή βδομάδα σύντροφε

    ΑπάντησηΔιαγραφή