ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Πρέπει να εφεύρουμε ξανά την Αριστερά, του Μιχάλη Τριανταφυλλίδη



Του Μιχάλη Γ. Τριανταφυλλίδη

Όταν κάποτε υπήρξα μικρό παιδί, οικογένειας Αριστερών, γνώριζα ότι το σωστό είναι να χειροκροτώ κάθε τι Ρώσικο, να δακρύζω με τα επιτεύγματα του ακοντιστή Λιούσης , τα άλματα του Σανέγιεφ, να κλαίω για τον πατέρα του τανκίστα και την αγωνίστρια Ζώγια, όπως και το « Σταυροί στο μέτωπο».

Λίγο αργότερα όλα γίναν ακόμη πιόεύκολα…Αριστερός ή ότι τέλος πάντων ζητούσες αποκατάσταση της δημοκρατίας και ήσουν εντός γραμμής.

Μετά, μεγαλώνοντας , το σωστό για αριστερό ανανεωτή όμως τώρα, σήμαινε να διαβάζεις προσεχτικά το τι είπε ο Μπερλινγκουέρ, τι σκέφτηκε ο Καρίγιο, ή ακόμη και για μια πρώτη περίοδο ο Μαρσέ , και όλα ήταν εύκολα.

Εν έτη 2012 την Αριστερά πρέπει να την ανακαλύψεις εξ αρχής.
Είσαι υποχρεωμένος και δεν ισχύει κανένας από τους τυφλοσούρτες που ήξερες
Αρα μην προσπαθείς να καλυφθείς.

Την Αριστερά πρέπει να την ανακαλύψεις εξ αρχής και να μάθεις ότι είναι αδύνατον να πορεύεται, όπως κι εσύ άλλωστε, με αποφθέγματα.

Γιατί η Αριστερά στον 21ο αιώνα θα γίνεται ολοένα και πιο απαραίτητη, όταν με την σοφία της αναγέννησης της, θα προτείνει, απαλλαγμένη από βαρίδια πολυετιών, αυτά που πράγματι αποτελούν δυνάμεις και πρωτοβουλίες προωθητικές για την σύγχρονη κοινωνία;

Ακόμη κοιτάμε με ανοιχτό το στόμα το τι συμβαίνει γύρω μας, χωρίς να αντιδρούμε ακόμη και στα απολύτως προφανή που γνωρίζουμε ότι δεν μας ταιριάζουν, δεν μας παν ως φορεσιά. Έρχεται στενό το κουστούμι. Και δε βγάζουμε άχνα. Αραγες ν’ αναρωτιόμαστε μήπως τάχα μου μπορεί και νάναι αριστερά όλα τούτα;

Όταν τελικά καταλάβουμε το τι συνέβη ίσως και να είναι αργά. Πολύ αργά γιατί υποσχεθήκαμε και τάξαμε στον εαυτό μας ότι θα ανακαλύψουμε ξανά την Αριστερά, ξεπερνώντας όλες τις φοβίες και τις βεβαιότητες του παρελθόντος και ακόμη με τις παλιατζούρες ασχολιόμαστε.

Το μόνο σίγουρο που μας έχει απομείνει απ’ όλο αυτό το πήγαινε έλα είναι πως ευτυχώς για μας και την κοινωνία, δεν περιμένει να σωθεί από εμάς.
Αρα την αριστερά σωτήρα δεν την περιμένει ούτε να την περιμένει κανείς….

Την αριστερά της πραγματικότητας, του πνεύματος, της ομορφιάς και της αισθητικής, θα την φτιάξουμε λιθαράκι-λιθαράκι, ξανά, για τα δύσκολα πού έρχονται.
Γιατί το να πορεύεται στα δύσκολα προτείνοντας, λύνοντας προβλήματα, με βήμα σταθερό μάλλον θα της έχει μείνει από συνήθειο..

1 σχόλιο:

  1. Επιχόρηγηση €500.000 για τις παιδικές κατασκηνώσεις των εργαζόμενων στο ΥΠΟΙΚ


    Ποσό 500.000 ευρώ για τις παιδικές κατασκηνώσεις των εργαζόμενων στο υπουργείο Οικονομικών εγκρίθηκε στις 7 Μαρτίου από τον τότε αναπληρωτή υπουργό και σημερινό υπουργό Οικονομικών, Φ. Σαχινίδη, σύμφωνα με τα όσα αναφέρει σε δημοσίευμά του το protothema.gr. Όπως αναφέρεται, το συγκεκριμένο ποσό δόθηκε «για την παιδική κατασκήνωση των υπαλλήλων του Υπ. Οικονομικών και την έκδοση ισόποσου χρηματικού εντάλματος». Πρόκειται για την κατασκήνωση που βρίσκεται στα όρια του Εθνικού Δρυμού Σουνίου καλύπτοντας μία πευκόφυτη έκταση 40 στρεμμάτων, η οποία έχει παραχωρηθεί στην ομοσπονδία από το υπουργείο Οικονομικών.

    Το 2011 για τον ίδιο σκοπό είχαν δοθεί 495.000 ευρώ, ενώ αναφέρεται ότι είχε προηγηθεί επιστολή της ομοσπονδίας των υπαλλήλων του υπουργείου Οικονομικών προς την πολιτική ηγεσία του στην οποία υπενθυμιζόταν ότι «η λειτουργία της κατασκήνωσης προϋποθέτει την τακτική επιχορήγησή μας».

    Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, ο κ. Σαχινίδης στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου το περασμένο καλοκαίρι και ύστερα από σχετική ερώτηση του βουλευτή Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Νίκου Νικολόπουλου, αποκάλυψε ότι τον Ιανουάριο του 2010 επιχορηγήθηκε η ίδια ομοσπονδία από το κράτος με 2.028.000 ευρώ. Το αντίστοιχο ποσό που είχε λάβει το συνδικαλιστικό όργανο στο υπουργείο Οικονομικών για το έτος 2009 ήταν της τάξης των 2.438.731 ευρώ. Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, με μια απλή πρόσθεση το συνολικό ύψος της κρατικής επιχορήγησης προς την ομοσπονδία των εργαζομένων σε διάστημα τριών ετών φτάνει τα 5,5 εκατ. ευρώ!

    Η προαγωγή του ευρύτερου πολιτιστικού επιπέδου στο υπουργείο Οικονομικών, μέσω κρατικών ενισχύσεων, προβλέπεται λεπτομερώς και από τον κανονισμό λειτουργίας της ομοσπονδίας των υπαλλήλων του: «Μέσα στα πλαίσια της ανάπτυξης πνεύματος συνεργασίας και βελτίωσης του πολιτιστικού επιπέδου των εργαζομένων και την ανάγκη τους για ψυχαγωγία, διοργανώνονται ή επιδιώκεται συμμετοχή σε κατασκηνώσεις, εκδρομές συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις εικαστικών».



    Πηγή:www.capital.gr

    ΑπάντησηΔιαγραφή