ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Σκύψε ευνοημένη



Από του πολιτικούς συσχετισμούς, στους "αγώνες" μεταξύ συζύγων, γύρω από ένα θέμα για το οποίο αποφεύγουμε να μιλάμε. Το θέμα του sex. (leo)

Γράφει η Μαρίνα Δημητρέλη από το eyedoll

Ώρα δέκα και μισή. Έβαλες τα παιδιά για ύπνο, είπες να κάνεις κι ένα μπάνιο σαν άνθρωπος.
Άπλωσες τις ενυδατικές σου και νοιώθεις σαν να σε πέταξαν σ' ένα λιβάδι με λουλούδια. Κοιτάχτηκες στον καθρέφτη κι είπες «φτου σου κοπελάρα μου, ούτε ρυτίδα ακόμα». Βγήκες τσίτσιδη, με τα μαλλιά σου χείμαρρο στην πλάτη.
Πέρασες δήθεν τυχαία από το σαλόνι.
"Αγάπη μου, μήπως είδες πουθενά το τσιμπιδάκι για τα φρύδια;" του είπες κι έσκυψες πάνω απ’ το τραπεζάκι.
"Κάνε ρε παιδί μου στην άκρη, δεν βλέπω!" είπε αυτός, γιατί παρακολουθούσε το Αποκαλυπτικό Δελτίο.
Έκανες λίγο στην άκρη να δει το δελτίο, αλλά ταυτόχρονα επανέλαβες την ερώτηση, προσθέτοντας και λίγο νάζι, στρίβοντας την κορμάρα λίγο δεξιότερα. Μήπως δεν πρόσεξε καλά ο άνθρωπος.
"Είδες το τσιμπιδάκι για τα φρύδια;".
"Κάτσε λίγο ν΄ακούσω!" φώναξε συγκρατημένος.
Θέλει να βλέπει, θέλει και να ακούει το γαϊδούρι. Είτε πέρναγε από μπροστά του ξεβράκωτη μπεκάτσα είτε εσύ, ένα και το αυτό.
Μάζεψες όλη σου την τσακισμένη αυτοπεποίθηση, σήκωσες το κεφάλι τάχα υπερήφανη και πήγες να φορέσεις τις πυτζάμες με τα αρκουδάκια.
"Δεν πάει στο διάολο;" σκέφτηκες.
Μόλις τυλίχτηκες στα αρκουδάκια και ήσουν έτοιμη για το κρεβάτι, τον ακούς να σε φωνάζει από το σαλόνι.
"Έλα λίγο να σου δείξω κάτι!".
"Τι; Βρήκες το τσιμπιδάκι; Σε εμποδίζει ο φίκος; Μήπως πεινάς;".
"Έλα σου λέω να δεις!" φώναξε πιο επιτακτικά.
Σκέφτηκες ότι θα ‘ναι ανάγκη. Μήπως είδε καμιά αράχνη στον τοίχο; Πέταξες πάνω σου μια ρόμπα μην ξυλιάσεις κι έτρεξες να δεις τι θέλει ο αποκαλυπτικός δελτίος.
Καθότανε στον καναπέ με το εργαλείο του κατάρτι.
"Κοίτα μωρό μου, κοίτα ποιος σε περιμένει. Θαύμασε και σκύψε!".
Σε έπιασε νευρικό γέλιο. Τι να κάνεις όμως, εδώ που σ΄ έφερε η μοίρα πώς να της πας κόντρα; Δεν ήθελες σκυψίματα απόψε, ήθελες κάτι στο πιο τρυφερό, αλλά δε βαριέσαι, σκύβεις. Δεν πρόκανες να κάνεις δυο επικύψεις, δυο συστροφές της γλώσσας, να το χορτάσεις μια σταλιά, ακούστηκε η φωνούλα.
«Μαμά...».
 Όχι, που να πάρει! Ξαναμάζεψες το κουράγια σου, τη ρόμπα σου, πετάχτηκες μέχρι το παιδικό, διάβασες ακόμα ένα παραμύθι μέχρι που βεβαιώθηκες ότι ήρθε ο Μορφέας επιτέλους.
Σίγουρη ότι τώρα το πουλάκι πάει, πέταξε, γυρνάς στο καθιστικό με τα μούτρα στα πατώματα, έτοιμη για γκρίνια που δεν τον νοιάζουν τα παιδιά και όλα μόνη σου τα κάνεις.
Οποία έκπληξις! Το εργαλείο σε περίμενε εκεί καμαρωτό.
Σκέφτηκες ότι ξύπνησε μέσα του το ζώο. Γρήγορα να προλάβουμε τη χειμερία νάρκη!

6 σχόλια:

  1. Καλά κι αυτός ο ευλογημένος πήρε Viagra την ώρα του δελτίου ειδήσεων;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Konstantinos Floridis ωραίο αλλά γιατί να πάρει viagra; μπορεί να μην τον είχαν πάρει τα χρόνια φίλε μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλο, ανοιξιατικο...

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κειμενο καλογραμμενο, με ευθυγραμμη συμβατικη αφηγηση Πασοκικου ρεαλισμου που ομως συμβαλλει στην ανανεωση της ελληνικης λογοτεχνιας. Νομιζω πως αν στο τελος τον εβαζε ν΄αυνανιζεται ερεθιζοντας τον προστατη με sex toy θα ηταν περισσοτερο ανατρεπτικο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κώστα δεν είναι ήθελε μάλλον να το χουλιγκανέψει.
      Το μόνιμο σχήμα σύζυγος, μάνα και ερωτική σύντροφος σε πλήρες αδιέξοδο. Για να χαλαρώνουμε δημιουργικά.

      Διαγραφή
  5. @Kostas ALEXOPOULOS

    Ανωμαλος ο ανδρας! Πηγε με την ... μητερα των παιδιων του!
    Υποθετω, λογω οικονομικης κρισης.

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΠΩΣ ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΕ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ (ΜΑΣ;) –PLAN B
    (Σχεδίασμα αφηγηματικού δοκιμίου )
    ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ
    ......
    ΙΙΙ. Μάρτιος 2013

    .....

    Η κρίση όμως έχει χτυπήσει και την "αγορά" των διαζυγίων, τα οποία σημειώνουν μεγάλη πτώση λόγω του οικονομικού κόστους που συνοδεύει έναν χωρισμό (αμοιβές δικηγόρων, έξοδα ενοικίου και εξοπλισμού δυο σπιτιών,… ).Έτσι αρκετά ζευγάρια, προηγουμένως στα πρόθυρα του χωρισμού με ημιθανή γάμο, ανανέωσαν την ερωτική τους ζωή κυρίως για …οικονομικούς λόγους. Οι γυναίκες αγόραζαν sexy κινέζικα η βιετναμέζικα εσώρουχα (ήταν τα φθηνότερα) και μάθαιναν από συνταξιούχες χορεύτριες την αισθησιακή έκδυση (strip tease) κατ’ οίκον (όπως Αμερική)….
    …………………………………………………………………………………………………………
    ” Τα στοιχεία από το ληξιαρχείο του Δήμου Αθηναίων δείχνουν κάθετη πτώση 25% τα τελευταία χρόνια. … το 2006 είχαν καταγραφεί στην Αθήνα 1579 διαζύγια. Από το 2009, μαζί με την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης, το πλήθος των διαζυγίων αρχίζει να πέφτει και το 2010 ο αριθμός των χωρισμών με το νόμο μειώθηκε σε 1149. Ους ο Θεός συνέζευξε, ΔΝΤ μη χωριζέτω! Tην ίδια ώρα, τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας καταγράφουν μικρή πτώση των γάμων, από 63.997 γάμους το 1995 σε 59.512 το 2009.”
    .............

    ΑπάντησηΔιαγραφή