ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Η αφορμή και η αιτία, του Γιώργου Μπράμου


του Γιώργου Μπράμου από τη Μεταρρύθμιση

Ο Γιώργος Μπράμος ειναι υποψήφιος της ΔΗΜ.ΑΡ. στην Α’ Αθήνας,

Παραφράζοντας την πασίγνωστη ρήση, αισθάνομαι πως ένα (αποτρόπαιο, αυτή τη φορά) φάντασμα πλανιέται πάνω από τη χώρα μου. Είναι η πιο αλλοπρόσαλλη, ανήθικη, επιθετική και επικίνδυνη εκδοχή της πολιτικής έκφρασης, ένας χώρος έξω από τη δημοκρατική και κοινοβουλευτική νομιμότητα, που οι συγκυρίες, αλλά και οι πράξεις και οι παραλήψεις της Μεταπολίτευσης, του προσφέρουν το περιθώριο για την κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση.

Αναπτύχθηκε με τις τρομολαγνικές και ξενοφοβικές κραυγές μιας δημοσιογραφίας ανιστόρητης, ανεύθυνης και λαϊκιστικής. Ενισχύθηκε  από ένα πολιτικό σύστημα, που δεν μπορεί να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τις πραγματικές δυνάμεις του μόχθου, της δημιουργίας και της καινοτομίας. Θράφηκε από τη χυδαιότητα όσων μούντζωναν τη Βουλή και τον Κοινοβουλευτισμό και δεν είχαν το ελάχιστο κουράγιο να σκεφτούν και τη δική τους συμμετοχή στο δρόμο που μας έφερε στην τωρινή συμφορά.
Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη καμπή. Έχουμε ανάγκη μιας νέας αισιοδοξίας, εντελώς διαφορετικής από τα ψεύδη και τις υπεκφυγές του παρελθόντος και τον ζόφο του σήμερα. Μιας αισιοδοξίας που θα βασίζεται στην πραγματικότητα και την αλήθεια και θα επαναφέρει την Πολιτική της Αριστεράς στη δημιουργική της μήτρα, που είναι η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη και Δημοκρατία.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ εκπροσωπεί το χώρο του Ορθού Λόγου και της Κοινωνικής Ευαισθησίας. Είναι ένας συγκερασμός δύσκολος και πρωτοφανής για τη χώρα μας, όπου, κατά κανόνα, ο Ορθός Λόγος συγχέεται, αν δεν ταυτίζεται, με τον κυνισμό της Νεοφιλελεύθερης Οικονομικής επιλογής και η Κοινωνική Ευαισθησία κατάντησε προνόμιο συνδικαλιστικών συντεχνιών. Σ’ αυτήν την εποχή, όπου τα παλιά σχήματα λειτουργούν πλέον ως καρκινώματα και εμποδίζουν την αναγκαία έξοδο προς τα εμπρός, όπου οι νέοι πολιτικοί σχηματισμοί που αναδύονται, τροφοδοτούνται από εθελοτυφλία, λαϊκισμό και αμετροέπεια, η Αριστερά που έρχεται από την μακρά παράδοση των δημοκρατικών αγώνων, έχει ένα κρίσιμο και καθοριστικό περιεχόμενο. Με προτάσεις και επεξεργασίες, είναι ανάγκη να επανακαθοριστούν οι έννοιες της Πολιτικής και της Δημοκρατίας, η θέση της χώρας στην Ευρώπη, η προστασία και κυρίως, η διεύρυνση του Κοινωνικού Κράτους, η αξία της Εργασίας ως βασικής συνιστώσας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, η ενίσχυση της δημιουργικότητας και της αλληλεγγύης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου