ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Συνεννόηση = σωτηρία= πρόοδος, του Λεωνίδα Καστανά




Πλησιάζουμε στη δεύτερη συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση με τους πολίτες να βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση. Το εκλογικό αποτέλεσμα αναμένεται το ίδιο αμφίσημο και αδιέξοδο με αυτό της 6ης Μαΐου. Κανένα κόμμα, ή συνασπισμός κομμάτων δεν μπορεί να δώσει  προοπτική διεξόδου από την κρίση, έχοντας απέναντι ισχυρή αντιπολίτευση  και  ισχυρές κοινωνικές ομάδες. Η πολλά υποσχόμενη αριστερή έξοδος είναι τυφλή. Ούτε σοβαρές επεξεργασίες υπάρχουν, ούτε κατάλληλα πρόσωπα για να τις κάνουν. Μόλις οι αγανακτισμένοι ψηφοφόροι διαπιστώσουν ότι οι υποσχέσεις της προεκλογικές περιόδου ήταν απλή δημαγωγία, θα στραφούν με μανία κατά αυτών που τους τις έδωσαν. Το χάος είναι μπροστά μας. Το πολιτικό σύστημα πάσχει σοβαρά από έλλειψη ηγετών, διάθεση συνεργασίας, πολιτική νομιμοποίηση, και σχέδιο.

Δύο χρόνια τώρα κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και νομίζουμε ότι κοροϊδεύουμε την κρίση και τους δανειστές.
Το ΠαΣόκ φρόντισε να υλοποιήσει από το μνημόνιο μόνο τα επαχθή οριζόντια οικονομικά μέτρα. Αρνήθηκε να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και σε πολιτικές που θα ευνοούσαν την ανάπτυξη. Φρόντισε μόνο να διασώσει το πελατειακό του κράτος, αλλά τελικά δεν απέφυγε την πανωλεθρία. Τώρα  μας ζητά να το εμπιστευτούμε για να μας βγάλει από το μνημόνιο σε τρία χρόνια. Προβάλει πράγματι ένα άλλο πολιτικό λόγο, αλλά είναι πολύ αργά γι’ αυτό. Λίγοι το πιστεύουν.

Ο Σαμαράς αρχικά φρόντισε να διαλύσει το κόμμα του σε αντιμνημονική βάση. Μετά και αφού σύρθηκε στην κυβέρνηση Παπαδήμου, φρόντισε να την υπονομεύσει, για  να πάμε γρήγορα σε εκλογές μπας και αποκτήσει αυτοδυναμία. Ούτε τα γκάλοπ δεν μπορούσε να διαβάσει. Σήμερα μαζεύει όσους έδιωξε, ακούγοντας πια καθαρά την καρέκλα του να τρίζει. Μπροστά στην επερχόμενη πανωλεθρία, μοιράζει χρήματα, μειώνει τους φορολογικούς συντελεστές, θέλει να συγκρατήσει τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα και σαν κερασάκι στην τούρτα του, ετοιμάζεται να ανακηρύξει την  ΑΟΖ. Προσπαθεί να αντιμετωπίσει τη λαίλαπα του Σύριζα με παλιακές θεωρίες κομμουνιστικού κινδύνου. Πείθει μόνο κάποιους από τους απελπισμένους δεξιούς.

Ο Σύριζα στις 17 Ιουνίου καταργεί  μονομερώς το μνημόνιο, δηλαδή φεύγει από το Ευρώ, αλλά προχωρεί και σε επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης. Με ποιους; Δεν ξεχνά βέβαια και το πάγιο αίτημα της Αριστεράς, τη «ριζοσπαστική αναδιανομή των εισοδημάτων και του πλούτου». Του διαφεύγει ότι ο πλούτος την έχει κοπανήσει εδώ και καιρό, καμιά πεντακοσαριά εκατομμύρια την έκαναν μετά τις τελευταίες δηλώσεις των στελεχών του. Θέλει να ξαναφορτώσει στο κράτος την Ολυμπιακή και τον ΟΤΕ, μόνο που δεν μας λέει από που θα βρει τα λεφτά, αλλά ούτε και το λόγο. Μάλλον για να μειώσει την ανεργία διορίζοντας εκείνες τις 100 χιλιάδες εργαζόμενους, που δεν μπόρεσε να διορίσει ως κινηματική Αριστερά.

Ο Σύριζα φρόντισε να υπονομεύσει, 2 χρόνια τώρα, την αστική δημοκρατία, υποστηρίζοντας ή μεθοδεύοντας κάθε ακραία δραστηριότητα. Μέχρι και τα διόδια των εθνικών οδών τον ενοχλούσαν. Τώρα, ως κυβέρνηση εν αναμονή, σχεδιάζει νέους φόρους για να τους ρίξει στο απύθμενο πηγάδι του πελατειακού, αλλά δικού του πλέον, κράτους. Μπιζάρισε τους αγανακτισμένους,  πλειοδότησε σε θεωρίες κατοχής και ανθελλήνων, κάλυψε τα γιαούρτια, τις βίαιες αντισυγκεντρώσεις, τις δραστηριότητες των μπάχαλων, απείλησε με ελικόπτερα. Τώρα μάλλον θα πρέπει να συνηθίζει στην ιδέα ότι τα ελικόπτερα ζεσταίνουν τις μηχανές τους και για τα δικά του στελέχη. Που θα βρει τα χρήματα να βουλώσει τα στόματα των τέως πελατών του ΠαΣόκ που ξαφνικά τον ερωτεύτηκαν; Πως φαντάζεται ότι θα διαχειριστεί μια χώρα που θα βγαίνει πανικόβλητη από το Ευρώ, όταν η αγοραστική δύναμη των πολιτών θα βυθίζεται και τα είδη πρώτης ανάγκης, αν υπάρχουν, θα πουλιούνται στη μαύρη αγορά; Το πρωί εκείνης της Δευτέρας που θα σκάσει το Run Bank, ο Αλέξης νομίζει ότι θα πίνει τη φραπεδιά του ατενίζοντας τον Παρθενώνα; Πως θα αντιμετωπίσει την καθολική φτώχια με την οποία απειλεί τους ψηφοφόρους του; Με θεωρίες περί εθνικής ανεξαρτησίας και σοσιαλισμού;

Πλησιάζοντας προς τις εκλογές, θα βλέπουμε κάθε μέρα φούσκες γεμάτες Ευρώ και υποσχέσεις να ανεβαίνουν στον καταγάλανο ελληνικό ουρανό, αλλά δεν θα βλέπουμε ούτε ένα συνεκτικό, συμβιβαστικό και άμεσα υλοποιήσιμο σχέδιο σωτηρίας. Το επίδικο πια δεν είναι η απαγκίστρωση από το μνημόνιο. Είναι να μην φαγωθούμε μεταξύ μας.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Να συνεργαστούμε. Η πρόταση της ΔΗΜΑΡ για οικουμενική κυβέρνηση είναι η μόνη λύση. Κυβέρνηση συνεργασίας αξιόπιστων και σοβαρών ανθρώπων που ξέρουν τα αντικείμενα των υπουργείων που θα αναλάβουν και συμφωνούν σε ένα ελάχιστο πρόγραμμα, άμεσης δράσης. Πολιτικοί κύρους, αλλά και τεχνοκράτες εξωκοινοβουλευτικοί. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορεί να είναι ο Μανιτάκης υπουργός Εσωτερικών ή ο Ρουπακιώτης υπουργός Δικαιοσύνης στη νέα κυβέρνηση. Ορθολογιστές, καθαροί και ικανοί υπάρχουν σε όλους τους πολιτικούς χώρους από τη Κεντροδεξιά έως την Αριστερά και θα μπορούσαν να συγκροτήσουν μια κυβέρνηση άμεσων αλλαγών. Δηλαδή να
1. μειώσουν ακόμα περισσότερο το έλλειμμα με ισοδύναμα μέτρα
2. κάνουν την αναγκαία ασφαλιστική μεταρρύθμιση
3. ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα,  
4. προστατεύσουν θέσεις εργασίας αυξάνοντας την ανταγωνιστικότητα και την ευελιξία
5. προχωρήσουν σε εξορθολογισμό των  κρατικών δαπανών
6. ανεβάσουν την παραγωγικότητα του δημόσιου τομέα
7. να αντιμετωπίσουν τη φοροδιαφυγή.

Αυτά είναι  7 καίρια σημεία που πρέπει να προτάξουν οι προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, παράλληλα με την επαναδιαπραγμάτευση. Και αυτά πρέπει να γίνουν οι στόχοι των ανθρώπων της εργασίας, οι στόχοι του Έθνους.

Τα πολιτικά κόμματα πρέπει να αντιληφθούν ότι μέσα σε μια καταρρέουσα χώρα, το κομματικό όφελος είναι ένα πουκάμισο αδειανό. Η δημαγωγία και ο λαϊκισμός μπορεί να φέρνουν ψήφους, αλλά κάνουν τεράστια ζημιά στην εθνική συνοχή. Αν τα πράγματα χειροτερέψουν το πρώτο θύμα θα είναι τα ίδια τα κόμματα, η πολιτική και η δημοκρατία. Πρέπει άμεσα να δρομολογηθούν επαφές, να καλλιεργηθεί  κλίμα εθνικής συνεννόησης. Ο χρόνος τελειώνει.  Η χώρα δεν μπορεί να πάει σε τρίτη εκλογική αναμέτρηση, αλλά ούτε και σε κυβέρνηση ισχνής πλειοψηφίας, που θα πυροδοτήσει εντάσεις.
 Η διαφορά της Ιταλίας από την Ελλάδα είναι ότι στην γείτονα χώρα υπάρχει ισχυρός καπιταλισμός. Μόλις τα πράγματα έσφιξαν, το κεφάλαιο έστειλε το Μπερλουσκόνι στα κορίτσια του και έδωσε τη χώρα τους επαγγελματίες. Εδώ το όποιο κεφάλαιο, παρασιτικό και κρατικοδίαιτο, φρόντισε να το σκάσει αφήνοντας τη χώρα έρμαιο των δημαγωγών και των αμοραλιστών. Η πλειοψηφία των πολιτών κρέμεται από τα χείλη τους, ενώ κατά βάθος γνωρίζει ότι αυτοί τον δουλεύουν. Απλά δεν θέλει να δει την καταστροφή και επιμένει να ελπίζει σε μέρες του 2004.
Το βράδυ της 17ης Ιουνίου, το Σύνταγμα και όλες οι μεγάλες πλατείες της χώρας πρέπει να γεμίσουν ασφυκτικά από γυναίκες, άντρες και παιδιά που θα απαιτούν με μια φωνή, Οικουμενική κυβέρνηση τώρα. Μια τέτοια κυβέρνηση δεν μπορεί παρά να είναι προοδευτική. Γιατί η πρόοδος, σήμερα, είναι συνώνυμο της σωτηρίας. 

18 σχόλια:

  1. Αγαπητέ Λεό, τί εννοείς με κυβέρνηση ορθολογιστών από κεντροδεξιά έως αριστερά; Αποκλείεις τη ΝΔ και περιλαμβάνεις το ΣΥΡΙΖΑ, ίσως και το ΚΚΕ;
    Κίμων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλε Κίμωνα
    Όχι με τίποτα. Κεντροδεξιά είναι η ΝΔ και την περιλαμβάνω, όχι βεβαια τα ακροδεξιά βαρίδια της. Η Αριστερά ναι φτάνει μέχρι τους λογικούς του ΣΥΝ. Το ΚΚΕ δεν είναι κόμμα της Γης είναι εξωγήινο πλέον και δεν περιλαμβάνεται από μόνο του. Θέλουμε δεν θέλουμε η εθνική συνεννόηση δεν μπορεί να μην περιλαμβάνει και την Αριστερά του Σύριζα, είναι λαϊκή απαίτηση. Αυτός είναι ο λαός μας, αυτούς θέλει, αυτούς ψηφίζει. Αν τους έχεις απέναντι τα πράγματα θα είναι δύσκολα, συγκρουσιακά. Ο μόνος τρόπος να γλυτώσεις από την καταγγελτική αριστερά είναι να της δώσεις εξουσία. Αλλά ελεγχόμενη βεβαίως. Τότε και θα διασπαστεί και θα καταλάβει ότι με τις ιδεοληψίες δεν κυβερνιέται η χώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Λεό, φοβάμαι ότι διαφωνώ. Τα κόμματα είναι δεδομένα, δεν διαλέγουμε κομμάτια τους αλά καρτ. Δυστυχώς η ηλιθιότητα έβγαλε 20% ακροδεξιά και 26% ακροαριστερά. Η ΝΔ σήμερα αναπτύσσει ακροδεξιά ατζέντα διότι μόνο έτσι θα έλθει πρώτη, γονατίζοντας τον Καμμένο. Κανείς δεν μπορεί να κάνει τώρα κάτι αντίστοιχο για να γονατίσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν όμως δοθεί ένα μέρος εξουσίας στην ακροαριστερά, επέρχεται οικονομική κατάρρευση πριν καταλάβει κανείς ο,τιδήποτε. Επομένως, η σωτηρία απαιτεί: ΝΔ πρώτη, κυβέρνηση ΝΔ+ΠΑΣΟΚ+ΔΗΜΑΡ, σκληρή σύγκρουση με ακροαριστερά και η Ευρώπη βοηθός...

      Διαγραφή
    2. Κίμωνα αυτό είναι το σενάριο που θα γίνει πραγματικότητα. Είναι το καλύτερο, αρκεί η επιλογή προσώπων να είναι η άριστη και το πρόγραμμα να μπορεί να υλοποιηθεί. Εχει δυσκολίες λόγω της περίπτωσης Σαμαρά που είναι χείριστη. Ωστόσο θα επιμείνω, η οικουμενική με όλους θα ήταν η καλύτερη αρκεί ο ΣΥΡΙΖΑ να ήθελε πραγματικά να σωθεί η χώρα στο Ευρώ. Θα σταματούσε τις κοινωνικές συγκρούσεις και θα απομόνωνε πολιτικά τις συντεχνίες. Αλλά δυστυχώς η χώρα αυτή δεν έχει τύχη.

      Διαγραφή
  3. Οταν μια ομαδα παραπαιει για πολλα ετη μεταξυ της Γ και Β εθνικης(πανω η κατω απο το 3%), αν τυχει και σε αγωνα μπαραζ, οι σοβαροι αντιπαλοι χασουν 5 κλασσικες ευκαιριες, εχουν δυο δοκαρια και -επιπλεον- χασουν 2 πεναλτυ, τοτε ενδεχεται να ανεβει στην Α Εθνικη . Και τοτε τι κανει η νεοκοπη ομαδα;

    Αφώτιστος Φιλέλλην

    ΥΓ Το ως ανω θεμα μπορει να αναπτυχθει και απο αλλους σχολιαστες (μεταγγραφες με καθηγητες ημεδαπους η απο την εσπερια, χρησιμοποιηση ως επιθετικων πρωην αντιπαλων συνδικαλιστων του βαθεως ΠΑΣΟΚ, διαμαρτυριες απο τα μακροχρονης θητειας «στελεχη» που θα καθονται στον παγκο, τα πρωτα κακα αποτελεσματα θα φθασουν μαλλον γρηγορα, οι θεατες απογοητευμενοι ή τσαντισμενοι θα αλλαξουν ομαδα, διχονοια και αποχωρησεις απο την ομαδα και
    νασου ο ….θειος Φωτης, ετοιμος απο παλια
    να σας παρει στην δικη του αγκαλια
    (εκανα και ριμα))
    συνεχιστε …..εχει πολυ πλακα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Οι επτά (7) άμεσες αλλαγές που παρατίθενται, και που θα προωθήσει η κυβέρνηση αυτή, όσο δεν εξειδικεύονται στον τρόπο που θα επιτευχθούν, παραμένουν ως γενικότητες αποδεκτές σχεδόν από όλους. Συγκεκριμένα:
    1. Το έλλειμα δεν μειώνεται με ισοδύναμα μέτρα. Εξ' άλλου δεν προτείνονται για αυτόν τον σκοπό.
    2. Ποια είναι η "Αναγκαία ασφαλιστική μεταρρύθμιση"; Συμφωνούμε π.χ. στην ενοποίηση σε ένα (1) Ταμείο με δραστικές περικοπές στις υψηλές συντάξεις;
    3. Στην Ελλάδα υπάρχει ένα κλειστό επάγγελμα (Συμβολαιογράφοι) και πολλά προστατευμένα, με πλήθος (παράλογων πολλές φορές) προνομίων. Να ξεκινήσουμε από αυτούς και στην συνέχεια με σειρά προτεραιότητας από αυτούς που μέσω της προστασίας και των προνομίων αποκομίζουν τα μεγαλύτερα οφέλη;
    4. Πως προστατεύει μια κυβέρνηση θέσεις εργασίας αυξάνοντας ταυτόχρονα την ανταγωνιστικότητα και την ευελιξία; Στις δεδομένες συνθήκες πρόκειται μάλλον για αλληλοσυγκρουόμενους στόχους.
    5. Εξορθολογισμός των δαπανών. Ίσως το μόνο εφικτό μέτρο που δεν απαιτεί ιδιαίτερη μέριμνα για παρενέργειες.
    6. Πως αυξάνεται η παραγωγικότητα του Δημοσίου με τους υπαλλήλους αντιπάλους; Ποιός ο χρονικός ορίζοντας της (απαραίτητης) επανάκτησης εμπιστοσύνης; (το κείμενο μιλάει για άμεσες αλλαγές).
    7. Η Αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής είναι ίσως το δυσκολότερο έγχείρημα.

    Τέλος λείπει μια όγδοη αλλαγή, θα την αριθμούσα ως 0 (αφετηρία) και που αποτελεί προϋπόθεση επιτυχίας των υπολοίπων επτά (7). Η προστασία των κοινωνικά αδύναμων και όσων πλήττονται από την κρίση καθώς και η αξιοπρεπής αμοιβή. Η επίτευξη παραγωγικότητας και αναταγωνιστικότητας κατά κανόνα δεν είναι υπόθεση ενός ευφυούς επιχειρηματία αλλά συλλογική εργασία από ευχαριστημένους εργαζόμενους. Η δραστική μείωση των μισθών θα οδηγήσει σε στροφή σε τομείς με χαμηλή παραγωγικότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δημήτρη
      Το άρθρο δεν φιλοδοξεί να είναι οι προγραμματικές δηλώσεις της νέας οικουμενικής κυβέρνησης. Απλά δείχνει ένα δρόμο. Και τα 7 είναι δύσκολα. πολύ δύσκολα αλλά μπορούν να ξεκινήσουν, πρέπει να ξεκινήσουν. Το 0 είναι σαφώς το πρώτο όμως προυποθέτει και τα 7. Χωρίς ανάπτυξη και οικονομία, δεν θα μαζέψεις έσοδα για να στηρίξεις τους αδύνατους. Για το ασφαλιστικό τόχω γράψει τόσες φορές ένα ταμείο ασφάλισης και περίθαλψης, το προβλέπει και το μνημόνιο/
      Η παραγωγικότητα στο δημόσιο αυξάνεται με μείωση της γραφειοκρατίας που είναι εφικτή χάρις στην πληροφορική, αξιολόγηση και πάταξη της διαφθοράς. ¨Ολα γίνονται αν μια κυβέρνηση θέλει και έχει τη στήριξη όλων, ή περίπου όλων. Αν δεν το κάνουμε αυτό, το πολιτικό κόστος θα μας θάψει.

      Διαγραφή
  5. Leo, to pio simantiko ine i afksisi tis antagonistikotitas tis xoras. Xoris afti, i xora tha paramini katestrameni ke (ousiastika) xreokopimeni, ITE mini sto Evro ITE girisi sti draxmi. Tha prostheta ke kati (#8): to KLISIMO ton kliston epagelmaton ton Fotopoulon, Milipoulon ke lipon leventidon. Somatia ke panepistimia sxetizonte amesa me paragogi ke antagonistikotita.

    To alo, pou den akouo na kouventiazete apo kanena, ine i monomeris ipotimisi tom misthon ke sintakseon. Ipotimisi ton timon ke ipiresion den egine. Xoris esoteriki ipotimisi TON PANTON, elipsi ipotimisis tou nomismatos, i eksathliosi tou biotikou epipedou misthoton ke sintaksiouxon entinete drastika. Pote den girise mia xora piso apo xreokopia xoris oliki ipotimisi.

    Episis, o laos paramithiazete. Kanenas den tou lei oti den tha girisi POTE sto epipedo tou 2009. Kanenas den tou lei oti to poli na girisi 31 xronia piso, sto epipedo tou 1981, prin arxisi to orgio tou danismou ke tis katastrofis tis opias paragogikis vasis tis xoras. Ke oti tha xriastoun toulaxiston 31 xronia skliris doulias ke thision....to xtisimo perni panta pio poli apo to gkremisma.

    Exo pali ke kala nea: TGIF

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όποιος είναι στην αγορά βλέπει ότι οι τιμές των υπηρεσιών κατρακυλούν καθημερινά, τουλάχιστον σε όσα επαγγέλματα δεν βρίσκονται υπο την προστασία της νομοθεσίας. Το επόμενο διάστημα η τάση αυτή θα ενταθεί ακόμα περισσότερο.
      Στα προστατευμένα επαγγέλματα, θα μειωθεί σημαντικά η ζήτηση, για να προσαρμοστεί στο πολύ μικρότερο διαθέσιμο εισόδημα των καταναλωτών.
      Τα εμπορεύματα και τα προιόντα έχουν, δυστυχώς, ελάχιστα περιθώρια υποτίμησης, λόγω του αυξημένου ΦΠΑ, του αυξημένου χρηματοοικονομικού κόστους, του αυξημένου κόστους ενέργειας και των εισαγώμενων πρώτων υλών και του μηχανολογικού εξοπλισμού, των ειδικών φόρων στο πετρέλαιο, στις τηλεπικοινωνίες κλπ κλπ.
      Για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα το κόστος των εμπορευμάτων και των προιόντων, είτε ντόπιων είτε εισαγωγής, μάλλον θα αυξάνεται παρά θα μειώνεται, άσχετα με την μείωση των μισθών και των υπηρεσιών.
      Μειώσεις τιμών θα δούμε μόνο αν μειωθεί ο ΦΠΑ, η ενέργεια (πετρέλαιο και ηλεκτρικό ρεύμα), απελευθερωθούν όλα τα επαγγέλματα κλπ.
      Αυτό όμως θα προκαλέσει ταχύτερη μείωση φορολογικών εσόδων, σε μια περίοδο που το κράτος είναι έτοιμο να βάλει χέρι στις καταθέσεις και τα σπίτια του κόσμου, για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις.
      Γι αυτό οι φόροι, τα χαράτσια και οι τιμές των κρατικών μονοπωλίων ενέργειας κλπ, μάλλον θα αυξηθούν το επόμενο διάστημα, προκαλώντας μεγαλύτερη ύφεση και φυσικά επιπλέον μείωση φορολογικών εσόδων, που με τη σειρά τους θα προκαλέσουν κλπ κλπ

      Αν ξεκινάμε με υπόθεση εργασίας ότι το κράτος πρέπει να ξοδεύει υποχρεωτικά € 80 δις τον χρόνο (€ 105 δις μαζί με τις εκροές των ασφαλιστικών ταμείων), καμμιά πολιτική δεν μπορεί να ανακαλύψει τη λύση γιατί απλούστατα, λύση σε αυτό το πρόβλημα δεν υπάρχει.
      Το κράτος πρέπει να βολευτεί για ένα διάστημα περίπου με τα μισά.
      Τόσα μπορεί να δώσει αυτή τη στιγμή η οικονομία χωρίς να κατεβάσει ρολά.
      Αυτό είναι κάτι που ακόμα και οι "προστάτες" των νυκτερινών μαγαζιών το καταλαβαίνουν και γι αυτό προσαρμόζουν κατάλληλα τις απαιτήσεις τους, για να μην κλείσει το μαγαζί και τα χάσουν όλα οριστικά.

      Διαγραφή
    2. mo συμφωνούμε απολύτως. Το δημόσιο πρέπει να συμπλεύσει με την ιδιωτική οικονομία. Και αυτό θεωρείται αδιανόητο για τους εργαζόμενους στο δημόσιο και για την παλαβή αριστερά. Αποτέλεσμα οι δημαγωγίες του Τσίπρα να βρίσκουν οπαδούς.

      Διαγραφή
  6. Makis
    H υποτίμηση των τιμών και των υπηρεσιών είναι αυτό που μας χρειάζεται άμεσα. Αλλά κανείς δεν το λέει για να δείχνει ότι γρήγορα θα ανατιμηθούν οι μισθοί και οι συντάξεις και θάρθουμε στο επίπεδο του 2008. ¨Ολοι μιλούν για επαναφορά, κανείς για λιτότητα που πρέπει να είναι δίκαιη, λογική και καθολική. Αν σήμερα υπάρχει κόσμος που πεινάει δεν οφείλεται μόνο στην ανεργία, στην έλλειψη προστασίας κλπ αλλά και στις σκανδαλωδώς υψηλές τιμές των πάντων. Το χειμώνα πχ ο κόσμος θα ξεπαγιάσει επειδή το κράτος δεν θέλει και όχι δεν μπορεί να πιάσει το λαθρεμπόριο καυσίμων. ΘΑ συνεχίσουμε αργότερα, φίλε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λεό, καλημέρα. Θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Κίμωνα. Επιπλέον, θα ήθελα να σε ρωτήσω το εξής: Ο Φώτης Κουβέλης, μετεκλογικά, δήλωσε δύο πράγματα: α)Ότι την επομένη των εκλογών η χώρα θα έχει κυβέρνηση -υποννοώντας ή δηλώνοντας ευθέως (δεν είμαι βέβαιη) ότι η ΔΗΜΑΡ θα συμμετάσχει σε κυβέρνηση ΝΔ/ΠΑΣΟΚ και β)ότι η ΔΗΜΑΡ δεν πρόκειται να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις νέες εκλογές.
    Να συμπεράνω -με βάση την απάντησή σου στο σχόλιο του Κίμωνα- ότι τις παραπάνω δηλώσεις δεν θα πρέπει να τις πάρουμε τοις μετρητοίς ή ίσως ακόμη κι ότι πρέπει να τις ξεχάσουμε;

    Φιλικά,
    Αλίκη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αλίκη
    Έγινε παρανόηση. Εγώ καλώ σε οικουμενική κυβέρνηση που προφανώς θα πρέπει να τους περιλαμβάνει όλους εκτός της ΧΑ. Δίνω ιδιαίτερη σημασία στο να είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ αφού λογικά θα αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο ποσοστό (...25%). Αν δεν δεχτεί που είναι και το πιθανότερο, είναι προφανές ότι οι άλλοι θα προχωρήσουν σε κυβέρνηση, με τη ΔΗΜΑΡ να παίζει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της. Δηλαδή η ΔΗΜΑΡ δεν θα κρατήσει τώρα τη θέση που κράτησε στην 1η εκλογή. Η χώρα θα έχει κυβέρνηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Thanks,για την απάντηση. Ευχάριστο αυτό που λες.

      Αλίκη

      Διαγραφή
  9. συμφωνώ απολύτως, θα προσθέσω:
    8) αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας...πρέπει και πάλι να παράγουμε προιόντα!!!

    ..."να μην φαγωθούμε μεταξύ μας"
    πολύ το φοβάμαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πετάλι
      Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε πολλά και σημαντικά. Έβαλα απλά κάποια που θα μπορούσαν να ξεκινήσουν αμέσως και να κάνουν τη διαφορά. Μετά τις σημερινές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ δυστυχώς το κόμμα αυτό αυτοαποκλείεται από μια τέτοια κυβέρνηση, αλλά και από την προσπάθεια σωτηρίας της χώρας.

      Διαγραφή
  10. Γιώργος Β. Ριτζούλης1 Ιουνίου 2012 - 7:03 μ.μ.

    Φίλε leo,
    Το πραγματικό πρόβλημα του τόπου, που παράγει αδιέξοδα εδώ και 30 χρόνια, είναι αυτό που επισημαίνεις για το Ελληνικό κεφάλαιο, σε αντιδιαστολή με την Ιταλία.
    Εύχομαι να γίνει αυτό που προτείνεις, για το βράδυ της 17ης Ιουνίου.
    Δεν έχω αυταπάτες για τη συμβολή που μπορεί να έχει η όποια Ελληνική κυβέρνηση - και η καλύτερη - στην αντιμετώπιση της Ευρωπαικής κρίσης. Η οποία εξελίσσεται σε όλο και περισσότερο παν-Ευρωπαική, από τη Λισαββώνα μέχρι τη γραμμή Όντερ - Νάισσε, και πάει σε όλο και περισσότερο βάθος, σε όλο και περισσότερο ανεξερεύνητες θάλασσες. Μικρή θα είναι.
    Αλλά το σίγουρο είναι ότι μπορεί να είναι 2 κυρίως πράγματα: Ριζική επαναδιαπραγμάτευση της "συνταγής" για την "οξεία ασθένεια" - στην Ελλάδα, στην Ισπανία και τις άλλες χώρες.
    Ριζική μεταρρύθμιση του κράτους και του παραγωγικού μοντέλου για την "χρονία Ελληνική ασθένεια".
    Οικουμενική πολιτική κυβέρνηση, λοιπόν με αριστερό μεταρρυθμιστικό κέντρο βάρους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Φίλε Γιώργο, χαίρομαι που τα συνόψισες σε δύο μόνο αιτήματα. Η προσπάθεια της Ελλάδας για σωτηρία μέσα στο Ευρώ σίγουρα θα αλλάξει το παράδειγμα στην Ευρώπη. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να εμφανιστούμε κατά το δυνατό ενωμένοι. ΘΑ τα καταφέρουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή