ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2012

Η Δημοκρατική Συμμαχία χάνει το φιλελεύθερο μισό της



Από τον καλό μας φίλο Δημήτρη Σκάλκο λάβαμε μέσω fb την επιστολή αποχώρησης 10 στελεχών από τη Δημοκρατική Συμμαχία. Η "μαργαρίτα" θα συνεχίσει να παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον  τις φιλελεύθερες μεταρρυθμιστικές δυνάμεις. Φίλοι, το βήμα αυτό θα είναι πάντοτε φιλικό για σας.

Στη σύντομη προεκλογική περίοδο που διανύουμε, το μεταρρυθμιστικό κέντρο φαίνεται να συνθλίβεται ανάμεσα στην Αριστερά της δραχμής και τη Δεξιά της πεντάρας. Ανάμεσα σε μια ανεύθυνη Αριστερά που οχυρωμένη πίσω από έναν αριστερόστροφο εθνο-λαϊκισμό επιχειρεί να συσπειρώσει τα απομεινάρια του χρεοκοπημένου κρατισμού. Και ανάμεσα σε μια γερασμένη και εξίσου ανεύθυνη Δεξιά που επιχειρεί την αναπαλαίωσή της ανασύροντας επιχειρήματα από το ιδεολογικό οπλοστάσιο μιας ανιστόρητης αντι-κομμουνιστικής ρητορικής. Όμως ούτε ο Τσίπρας είναι ο Τσε Γκεβάρα, ούτε ο Σαμαράς είναι ο ντε Γκωλ. Και για να χρεοκοπήσει η χώρα δεν είναι αναγκαίος ο «τροπικός» λαϊκισμός του Τσίπρα. Μας αρκεί και η «βαλκανική χριστιανοδημοκρατία» του Σαμαρά.

Το μεταρρυθμιστικό κέντρο οφείλει άμεσα να αρθρώσει φιλελεύθερο πολιτικό λόγο και να αναδείξει τα πραγματικά αίτια των σημερινών αδιεξόδων, δηλαδή την απροθυμία των πολιτικών δυνάμεων να προβάλουν και να υποστηρίξουν τις αναγκαίες μεταρρυθμιστικές πολιτικές και να συγκρουστούν με τα κατεστημένα συμφέροντα που κατέστρεψαν και συνεχίζουν να καταστρέφουν τον τόπο.

Οι παρακάτω υπογράφοντες πρόθυμα συνέδραμαν το εγχείρημα της Ντόρας Μπακογιάννη για τη δημιουργία ενός φιλελεύθερου πόλου που θα λειτουργούσε ως αντίβαρο στο πολιτικό τέλμα και την ιδεολογική καχεξία της δημόσιας ζωής και θα πρόσφερε διέξοδο στους πολίτες που αρνούνται τα επίπλαστα και ανέλπιδα διλήμματα που τους θέτουν οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις. Ο στόχος της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης δεν επετεύχθη με τις ευθύνες να βαρύνουν όλους μας. Δυστυχώς όμως, η ηγεσία της Δημοκρατικής Συμμαχίας απεμπόλησε άστοχα και αδικαιολόγητα τη δεύτερη ευκαιρία που προσφέρουν οι επερχόμενες εκλογές με την πιθανή προοπτική συγκρότηση ενός φιλελεύθερου μεταρρυθμιστικού μετώπου με συγγενείς πολιτικές δυνάμεις.

Οι προσωπικές διαδρομές μας, οι πολιτικές επιλογές μας και οι σχέσεις που σφυρηλατήσαμε με μεγάλο αριθμό ατόμων με τους οποίους συν-διαμορφώσαμε το πρόγραμμα και την παρουσία της Δημοκρατικής Συμμαχίας, δεν μας επιτρέπουν να ακολουθήσουμε την ηγεσία του κόμματος στο αδιέξοδο εγχείρημα της προσχώρησης στη Νέα Δημοκρατία. Είμαστε ωστόσο βέβαιοι ότι οι δρόμοι ανθρώπων που υπηρετούν με συνέπεια τις ίδιες πολιτικές αρχές αναπόφευκτα κάποτε συναντώνται.

Γιώργος Αναστασόπουλος
Αντώνης Βλυσίδης
Πολυδεύκης Γκουρλάκης
Νίκος Λιολιόπουλος
Γιώργος Μπήτρος
Κωνσταντίνος Παπαχαράλαμπος
Χάρης Πεϊτσίνης
Φώτης Περλικός
Γιώργος Σαρηγιαννίδης
Δημήτρης Σκάλκος

3 σχόλια:

  1. Δεν μπορώ να καταλάβω το τι περίμεναν οι Σκάλκος, Περλικός, Μπήτρος και λοιποί, από την κ. Ντόρα!

    Η φιλαινάδα του κ. Μιχάλη Χριστοφοράκου, δεν είναι η πρώτη φορά, που κάνει τέτοιου είδους τούμπες και κωλοτούμπες. Το ποιόν της είναι γνωστό. Είναι γνωστός ο οπορτουνισμός της - απόκτημα εκ του πατρός της.

    Την "Δημοκρατική Συμμαχία" την έκανε, για να επιβιώσει πολιτικά και να μείνει μέσα στο πολιτικό παιχνίδι. Και αυτό το κατάφερε, έστω και με ... καραμπόλα.

    Και η κ. Ντόρα Μητσοτάκη και το ποιόν της και οι προσωπικές της επιδιώξεις ήσαν, ως μεγέθη, εν γνώσει των αξιότιμων κυρίων, που, με κόσμιο τρόπο, αλλά και με πολύ πικρία, διατυπώνουν την παραπάνω επιστολή.

    Ως εκ τούτου, δεν μπορώ να αντιληφθώ τον λόγο, για τον οποίο διαμαρτύρονται. Και τούτο διότι, εάν ανέμεναν κάποιο είδος συνέπειας, από την κ. Ντόρα, τότε προφανώς, ελέγχονται, για, ακραίας μορφής, πολιτική αφέλεια. Και ως εκ τούτου, είναι άξιοι της μοίρας τους και του γεγονότος ότι απετέλεσαν το εφαλτήριο, για την πολιτική επιβίωσή της.

    (Άλλωστε, όσον αφορά την ουσία του θέματος, μπορώ να πω ότι κατανοώ - αν και δεν συμφωνώ μαζί του - και το όποιο πολιτικό περιεχόμενο της πράξης της κ. Μητσοτάκη).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εντάξει Τάσο
    Όταν είναι να διαμαρτυρηθούν πάλι θα τους πω να σε ρωτήσουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν χρειάζεται να με ρωτήσουν Leo. Το δικαίωμά τους να είναι, πολιτικά, αφελείς είναι αναφαίρετο.

    Διάβασα και την επιστολή παραίτησης του κ. Φώτη Περλικού, από την "Δημοκρατική Συμμαχία", που την δημοσίευσε στο e-rooster και εντυπωσιάστηκα από το μέγεθος της πολιτικής αφέλειας του ανδρός, με τον οποίον διαφωνώ, βαθύτατα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν τον εκτιμώ, για την ειλικρίνεια των θέσεών του και των όσων υπερασπίζει.

    Το περιεχόμενο της επιστολής δεν μου άλλαξε την απορία, που εξέφρασα, ως σχόλιο και στο παρόν δημοσίευμα. Και όχι μόνο δεν άλλαξε το περιεχόμενο της απορίας αυτής, που αφορά το μέγεθος της πολιτικής αφέλειας των πρώην συνεργατών της κ. Ντόρας Μητσοτάκη, αλλά το ενίσχυσε κιόλας.

    Υπήρξε ποτέ (νεο)φιλελεύθερη, σε επίπεδο οικονομικής αντίληψης, η κ. Ντόρα; Ουδέποτε. Τι έκανε τον κ. Περλικό, ή τον κ. Μπήτρο, ή τον κ. Σκάλκο και τους άλλους κυρίους, να πιστέψουν ότι η εν λόγω κυρία άλλαξε; Και γιατί να αλλάξει, άλλωστε; Και πιστεύει κάποιος ότι η κυρία αυτή έχει, ή υπηρετεί κάποιο συγκεκριμένο ιδεολογικό ρεύμα, μέσα στα πλαίσια της κεντροδεξιάς πολυκατοικίας;

    Είχε αναλάβει κάποιες προσωπικές δεσμεύσεις, πολιτικού περιεχομένου, ενώπιόν τους και οι ίδιοι στηρίχθηκαν σε αυτές τις δεσμεύσεις; Και αν ναι, πίστεψαν σε αυτές τις δεσμεύσεις, που (τυχόν) ανέλαβε; Μα η κυρία αυτή στην προεκλογική εκστρατεία που αφορούσε την ανάδειξη νέου αρχηγού στην Ν.Δ., ύστερα από την παράιτηση του Κώστα Καραμανλή, ισχυριζόταν ότι δεν επρόκειτο ποτέ να διασπάσει την Νέα Δημοκρατία. Υπήρξε κάποιος, που την πίστεψε τότε; Όχι φυσικά. Και φρόντισε η κ. Ντόρα να επιβεβαιώσει την δυσπιστία του κόσμου, διότι, λίγους μήνες αφότου έχασε την εσωκομματική εκλογική μάχη του Νοεμβρίου του 2009, διέσπασε την Ν.Δ., αφού προηγουμένως, καλλιέργησε το έδαφος, σε αυτή την κατεύθυνση. Όπως, επίσης και στην διάρκεια της πρόσφατης προεκλογικής περιόδου των βουλευτικών εκλογών της 6/5/2012, ισχυρίστηκε ότι, εάν η Δημοκρατική Συμμαχία δεν μπει στην Βουλή, η ίδια θα παραιτηθεί - δηλαδή ότι θα πάει σπίτι της. Υπήρξε κάποιος λογικός άνθρωπος, που την πίστεψε; Από ό,τι φαίνεται, ελάχιστοι - τους οποίους φρόντισε να διαψεύσει. Και φυσικά, δεν πήγε στο σπίτι της, αλλά στην αγκαλιά της Ν.Δ. και του μισητού της αντιπάλου (του Αντώνη Σαμαρά)!

    Τόση, μα τόση, πολιτική αφέλεια; Σε ποιόν κόσμο ζουν αυτοί οι άνθρωποι; Και θέλουν να κυβερνήσουν τον έρημο αυτόν τόπο!

    Τι άλλο να πω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή