ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2012

Η Ανάγκη συνεργασίας, Γιώργου Προκοπάκη



Μια πρόταση συνεργασίας από το Γιώργο Προκοπάκη προς όλες τις μικρές δυνάμεις της κοινής λογικής που αναμένεται να συμπιεστούν στις νέες αφόρητα διλημματικές εκλογές. Την ανάγκη συνεργασιών έχει επισημάνει και η "μαργαρίτα" προτάσσοντας καταρχήν τη συνεννόηση ΔΗΜΑΡ -ΟΠ. Φυσικά είμαστε ανοικτοί σε κάθε συζήτηση, αρκεί να ξεκινήσει άμεσα.
   
του Γιώργου Προκοπάκη

Το μπαλλάκι ΚΑΙ σε σας αγαπητοί (ενδεικτικά - για μεταφορά στα κόμματά σας και τις ομάδες που δραστηριοποιείσθε):
Λεωνίδας Καστανάς
Μάνος Ματσαγγάνης
Λενιώ Μυριβήλη
Αντύπας Καρύπογλου
Γιώργος Παπασπυρόπουλος
Λαμπρινή Ρόρη
Κωνσταντίνος Αλεξάκος
Σάκης Παπαθανασίου
Σταύρος Λιβαδάς
και όποιος άλλος έχει προβληματισμό αντίστοιχο με τα παρακάτω.

Καθένας μας έχει τις μικρές του δυνάμεις τις οποίες είναι διατεθειμένος να προσφέρει στην ενότητα του "χώρου". Κάθε στιγμή όμως η οπτική από τις "μικρές μας δυνάμεις" προσκρούει στους ρεαλισμούς της κρίσιμης μάζας, της ηγεσίας, του καψίματος εφεδρείας, στις δευτερεύουσες στοχεύσεις του όποιου "μεγαλύτερου", στην έλλειψη "πολιτικού χρόνου", στο "έλα μαζί μου και τα βλέπουμε". Ο πολιτικός χρόνος τελειώνει κι αυτός των μερικών μηνών που φάνταζε ελάχιστος έχει γίνει τεράστιος: τέσσερις ή πέντε μέρες. Τέσσερις ή πέντε μέρες για να δοθεί μια ευκαιρία στις πολλές μικρές δυνάμεις να γίνουν μία μεγάλη δύναμη - έστω μεσαία.

Η δική μου εκτίμηση είναι ότι οι εκλογές του Ιουνίου θα είναι δημοψηφισματικές. Το διακύβευμα των εκλογών είναι μεν η σωτηρία της χώρας, πλην όμως μεταφράζεται στο "σε ποιόν θα καταλήξει το δωράκι των 50 εδρών" και στην κυβερνησιμότητα. Μοιραία λοιπόν το δίλημμα θα τεθεί στον ψηφοφόρο "Σαμαράς ή Τσίπρας". Η τραγελαφική διαδικασία των διερευνητικών εντολών είχε δύο παράπλευρα αποτελέσματα: (α) νομιμοποίησε τον ΣΥΡΙΖΑ ως δυνητική λύση καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολη την προσπάθεια εκλογικευμένης συμπεριφοράς της ψήφου διαμαρτυρίας ή οργής, (β) ανέδειξε ως πιθανή λύση κάθε παραλογισμό περί τσαμπουκαλίδικης απεμπλοκής από το Μνημόνιο, καθιστώντας εξαιρετικά δύσκολο τον επαναπατρισμό ψήφων. Φαίνεται ότι ο Τσίπρας βγαίνει με σύνθημα την αυτοδυναμία.

Υπό τις συνθήκες αυτές, η πίεση σε όλες τις μικρές δυνάμεις, ΔΗΜΑΡ, ΟΠ, ΔΗΣΥ, Δράση θα είναι αφόρητη, με κίνδυνο εξαφάνισης. Η επιβίωση όποιου εξ αυτών με οριακή είσοδο στη Βουλή δεν προσφέρει παρά ελάχιστα. Η ΝΔ έχει περιθώρια συσπείρωσης από ΛΑΟΣ, ΑνΕλ (αμφίβολο αυτό) και κανιβαλισμού του "κέντρου". Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δυνατότητες κανιβαλισμού της ΔΗΜΑΡ, ΟΠ, και συσπείρωσης από "αριστερά". Το ΠΑΣΟΚ βαίνει προς παταγώδη κατάρρευση - οι ψήφοι του φαίνεται να ήταν αφενός του προσωπικού μηχανισμού υποψηφίων και αφετέρου αυτοπροσδιοριζόμενων ως "κεντροαριστεροί" που θεωρούν την ευρωπαϊκή προοπτική ως ύψιστη προτεραιότητα.

Τούτων δοθέντων, η μόνη πολιτική διέξοδος είναι μια μεγάλη συμμαχία του ευρωπαϊκού τόξου, "από τα κάτω". Στόχος πρέπει να είναι (α) η συγκράτηση των όποιων δυνάμεων μάζεψε στις τελευταίες εκλογές, (β) η ανάδειξη ενός ενιαίου υποδοχέα των δεκάδων κινήσεων πολιτών, με κάποια μαζικότητα και επιρροή, αλλά με ατομική εκλογική έκφραση, (γ) η ανάδειξη μιας ρεαλιστικής ευρωπαϊκής εναλλακτικής για τους εγκαταλείποντες το ΠΑΣΟΚ, (δ) η ανάδειξη μιας μη πελατειακής εναλλακτικής για την επιστροφή της ψήφου διαμαρτυρίας και οργής που πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ, (ε) η παροχή εναλλακτικής πολιτικής για την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΧΗ των περίπου 700.000 ψηφοφόρων του 2009 που δεν ψήφισαν στις 6/5.

Το εκτακτο των καταστάσεων και η χρονική πίεση υποχρεώνουν πρώτα σε συμφωνία συνεργασίας και μετά σε προγραμματικές συγκλίσεις. Είναι περισσότερο από φανερό ότι οι εκλογές δεν θα παιχθούν στα προγράμαατα, αλλά στην κυβερνησιμότητα με κάποια θετική προοπτική της επόμενης μέρας.

Ε λοιπόν, ας σταματήσουμε τα ευχολόγια για ενότητα και ας την κάνουμε πράξη. Ας ενώσουμε τις μικρές και λιγότερο μικρές δυνάμεις μας σε ένα ελάχιστο σωτηρίας:
1. Ευρωπαϊκή προοπτική
2. Κυβερνησιμότητα στις 18/6
3. Κυβερνητικές προτεραιότητες: Σταθερότητα/ρευστότητα, ασφαλιστικό, φορολογικό, υγεία, ασφάλεια, με αναφορές στα επί μέρους προγράμματα με έμφαση στη σύγκλιση επί τη βάσει των κοινών στοχεύσεων και χαρακτηριστικών τους.

Η έκκληση απευθύνεται προς όλους και ενδεικτικά προς τους φίλους που συχνάζουν εδώ και μπορούν να μεταφέρουν την πρόσκληση στα κόμματά τους και τις ομάδες τους. Η στιγμή της ευθύνης και της δραστηριοποίησης είναι τώρα.

Στο παιχνίδι πρέπει να είναι μέσα ΔΗΜΑΡ, ΟΠ, Δράση, ΔΗΣΥ, και οι ομάδες όπως Μπροστά, Νέοι Μεταρρυθμιστές, Ελλάδα Τώρα, Π80, και όποιες άλλες δεν μούρχονται τώρα και αναγνωρίζουν την ίδια ανάγκη παρέμβασης στη ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ.

Ζητήματα ηγεσίας, εκλογιμότητας με τις λίστες και τέτοια δεν πρέπει να υπάρχουν. Για όσους υπάρχουν, οι υπόλοιποι μπορούμε να κάνουμε πίσω.

5 σχόλια:

  1. Παρών

    Δημόπουλος Ευθύμης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. K. Prokopaki, kalite ti DIMAR se sinergasia?! I mono tous k. Kastana ke Matsagani? I episimi DIMAR, opos ekfrazete me ton k. Kouveli ke ton k. Margariti den kolai sta plana sas. O k. Kouvelis simera miilse gia kivernisi se ”proodeftiki katefthinsi” (metafrasi: me KKE, Antarsia, KKE light (Siriza) ke Pasok, oloi 100% skotadistes, thiasotes tou Fotopoulou, Pelegrini, Milopoulou ke company). Esis pou thelete metarithmisis, mipos ke (mazi me kanena thavma) anastithi i idi pethameni xora, den iste mesa stous "proodeftikous". O k. Margaritis, xthes stin NET, se ena apo ta 5 parathira, analose OLO to xrono tou na pisi tous amirous akroates oti KE i DIMAR ine GNISIO antimnimoniako koma.

    I prospathia sas ine anektimiti ke anagkea. Fovame omos oti ta apotelesmata den tha ine poli epitiximena. “The odds (and the Gods) are against you”. To pnevmatiko ke opio alo epipedo tou Elinikou laou ine antistrofa analogo me ton arithmo ton parathiron stis idisis tis kratikis tileorasis ke ton (panta asxeton ke anideon) “idikon” sta mpouloukia ton tileoptikon panel.

    Ilikrina, ilikrinotata: kali epitixia stin prospathia sas.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το γεγονός και μόνο ότι την φράση "κυβέρνηση σε προοδευτική κατεύθυνση" την μεταφράζετε κατ' αυτόν τον τρόπο, μη λαμβάνοντας υπόψη ούτε τον "Λόγο" ούτε τα "Έργα" της ΔΗΜΑΡ, δείχνει την "άλογη" (άνευ "Λόγου") κακοπιστία σας και επιβεβαιώνει απρόσμενα το συμπέρασμά σας (που δεν το ασπάζομαι έτσι όπως διατυπώνεται).

      Διαγραφή
  3. Γιώργος Β. Ριτζούλης16 Μαΐου 2012 - 10:18 μ.μ.

    1. Θεωρώ την αυτοδυναμία ΣΥΡΙΖΑ παντελώς ανέφικτη. Άν ήταν εφικτή, φυσικά θα την θεωρούσα ανεπιθυμητη.
    2. Η στάση της ΔΗΜΑΡ στις διαπραγματεύσεις ήταν ορθή και το έχω επισημάνει. Οι ανακοινώσεις των ΟΠ (μετα τη συνάντηση με ΣΥΡΙΖΑ και μετά το νευάγιο των διαπραγματεύσεων) επίσης προς σωστή κατεύθυνση.
    4. Η σύγκλιση του ευρωπαϊκού τόξου "από τα κάτω" με προγραμματική συμφωνία, είναι σκόπιμη και ρεαλιστική. Με την αυτονόητη επισήμανση όμως, ότι μπορεί να γεννήσει πολιτικό μόρφωμα που θα κληθεί ν' αναλάβει μέρος κυβερνητικών ευθυνών.
    5. Υπάρχει όμως ένα σημείο για σοβαρή σκέψη: Η σημερινή πολιτική αντιμετώπισης της κρίσης, σε εθνική αλλά και σε Ευρωζωνική κλίμακα, δεν "βγαίνει". Έχει αποτύχει. Χωρίς σύγκλιση στο ζήτημα αυτό - και ιδιαίτερα με Ευρωζωνική οπτική - θεωρώ την εκλογική σύγκλιση οικοδόμημα στην στην άμμο. Κανέις δεν θέλει να του "σκασει" στα χέρια το Ελληνικό Τραπεζικό σύστημα ή πολύ χειροτερα να γίνει πυροκροτητής για ν' ανατιναχτεί όλη η Ευρωζώνη.
    Αυτά δεν είναι καινούρια. Θα παραπέμψω ενδεικτικά στην ομiλία Κ. Σημίτη στο Ινστιτούτο Heinrich Boll (Ιανουάριος 2012) και στην αρθρογραφία του Σ. Βαλντέν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Agapite Dimitri: Sevasti i kritiki sou.

    Ke xoris na exi sxesi me afti, tha ithela na apogrifopiiso to arnitiko mou sxolio gia ton k. Margariti. Ixe tin efkeria ke to xrono na pi ksekathara se 120 defterolepta:

    0) Gia na ginis vouleftis - to poli mexri 8 xronia - prepi prota na exis doulepsi gia 8 xronia.
    1) Apotritokosmopiisi ke aposintexnopiisi (pane mazi afta ta 2) tis Eladas.
    2) Finlandopiisi tis deftorovatmias ekpedefsis
    3) Amerikanopiisi tis tritovathmias.
    4) Na telioni to kalampouri tis diplis apatis tis "dorean" "igias" tou ESI.
    5) Ekso ola ta tsoxlania apo to sindikata. Apolimansi tou sindikalismou.
    6) Katholou lefta gia kanena kilo. Epanakaliergisi tis gis.
    7) Skasmos, ke mi me diakoptete (Ton diakopti o Voutsis ke o Zois).
    8) NAI re magkes ke magkitises, imaste mnimoniakoi, me to "ALLO minimonio" tou Matsagani, exete kanena provlima?
    9) Na antikatastathi amesa i istoselida tis DIMAR me afti tis Margaritas.

    Deka protasis se 120 defterolepta. Anti gia afta, ti ipe o k. Margaritis san DIMAR? Tipote apo afta pou endiaferete na akousi o k. Prokopakis. Tipota pou voithai na apofigi i nekri xora ke tin eperxomeni tafoplaka. Aera kouventa gia "antimnimoniakous" theates Koloseon tou Kaligoula.

    (Tis ales 10 protasis mporouse na tis ixe pi i k. Repousi paraproxthes.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή