ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Αναζητώντας το χαμένο λόγο του συγκεκριμένου, του Μιχάλη Τριανταφυλλίδη


Του Μιχάλη Γ.Τριανταφυλλίδη
Ζούμε σε συνθήκες μιας βαθιάς χαύνωσης. 
Σ’ αυτή την κατάσταση, της παραζάλης, το μυαλό δε λειτουργεί και δε σκέφτεται.
Αποδέχεται άκριτα ότι παραμύθι και να το ταΐσεις.

Το δυστύχημα είναι ότι μετά δεν θα μείνει χρόνος για να σκεφτείς παραπάνω.
Δεν θα μείνει χρόνος για να διορθώσεις το σφάλμα σου, να κάνεις το σταθερό βήμα προς τη διέξοδο.

Ήδη αύριο... οι φαρμακοποιοί κλείνουν τα μαγαζιά τους και καταγγέλλουν την σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ. Γιατί ενώ έπρεπε να πάρουν κάποιο ποσό έναντι, από τα χρεωστούμενα, το κομμάτι της δανειοδότησης που αφορά κάλυψη ελλειμμάτων δεν ήρθε και ο ΙΚΑς είχε να διαλέξει μεταξύ συντάξεων και προκαταβολών στα φάρμακα.
Και διάλεξε τις πρώτες.
Κατάλαβε κανείς τελικά ότι παίρνουμε παράδες για να καλύπτουμε και τα ελλείμματα μας;;;

Τελικά όμως τον λογαριασμό σε ποιόν τον στέλνουμε;

Έχουν καταλάβει οι φαρμακοποιοί, οι φαρμακέμποροι, οι εταιρίες , όλος αυτός ο κύκλος, έχουν αντιληφθεί που πρέπει να στείλουν τον λογαριασμό;

Εγώ ως πολίτης να τον παραλάβω. Σε αυτούς που επιτείνουν την αγωνίας μου, φαρμακοποιέ, δεν θα πεις καμιά κουβέντα;

Τελικά μονίμως εγώ και εσύ θα μείνουμε να νταλαβεριζόμαστε;

Δεν παίζει όμως, έτσι το παιχνίδι.

Και συνεχίζουμε να τρώμε καθημερινά στην μάπα ότι αερολογία κατεβάσει η γκλάβα των σοφών της πολιτικής γιατί κατά τα άλλα δεν πρέπει να λέμε κακά λόγια γι’ αυτούς.

Γιατί ετούτοι είναι «οι παράκλητοι επί της γης» οι απεσταλμένοι της πολιτικής.
Της οποίας την ήττα απευχόμαστε γκρεμοτσακίζοντας την συνέχεια επάνω στα βράχια. Και νομίζοντας ότι έτσι μπορεί να διασωθεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου