ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

πίσω στα 60s

πίσω στα 60s

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

Με λένε Λέλα και προσπαθώ να είμαι καλά



της Λέλας Παπαγιανακοπούλου από τη Μεταρρύθμιση

Χθες ήταν η παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών και οι ευαίσθητες κεραίες της τηλεόρασης προσπάθησαν να αναδείξουν το θέμα. Η προσέγγιση, πάντα η ίδια. Ο αναχρονιστικός νόμος για τα ναρκωτικά, η αδυναμία την Πολιτείας για εναλλακτικές θεραπείες, κ.λπ. Ωραία, κάναμε το καθήκον μας με τη δέουσα ευαισθησία, είμαστε πολιτικά ορθοί, τελειώσαμε. Του χρόνου πάλι τέτοια μέρα τα ξανάλεμε.

Δεν έχει κανείς καταλάβει ότι αυτές είναι συζητήσεις της περασμένης 10ετιας; Ότι πια το πρόβλημα έχει ξεφύγει τόσο πολύ, που είναι πολυτέλεια να αναλωνόμαστε σε τέτοιου είδους συζητήσεις; Μα πού κυκλοφορούν, τέλος πάντων; Μόνο στην Τοσίτσα και στην Τριλογία είναι το πρόβλημα;

Δεν υπάρχει εσοχή στο κέντρο της πόλης, που να μην έχει στηθεί ένα πρόχειρο τσαρδάκι όπου «διαμένουν» ναρκομανείς. Δεν υπάρχει σημείο που να μη σε πνίγει η μπόχα και η βρωμιά. Δεν υπάρχει πια γωνιά που να μη συναντάς μπροστά σου τη συναλλαγή.

Πριν από 15 μέρες, Κυριακή πρωί, 11 η ώρα, γωνιά Καπιστρίου και 3ης Σεπτεμβρίου, δύο νεαροί με τα παντελόνια κατεβασμένα και ο ένας προσπαθούσε να μπήξει τη σύριγγα στο πουλί του αλλουνού. Δεν μου το είπαν, το είδα.

Πλατειά Βάθη, στις 4 με 5 το απόγευμα, οι έμποροι έρχονται και ο καυγάς στήνεται. Πολλές φόρες καταλήγουν σε μαχαιρώματα. Δεν μου το είπαν, το βλέπω.

Όλο το κέντρο, ένα απέραντο πανοραμικό υπνωτήριο. Όλο το κέντρο, μια απέραντη αγορά ναρκωτικών. Όλο το κέντρο, μια πόλη σε πλήρη αποσύνθεση.

Δεν ξέρω ποιοι είναι οι αρμόδιοι, εκείνο που ξέρω είναι ότι πρέπει κάτι να γίνει… χθες! Κάπου να στεγαστούν αυτοί οι άνθρωποι, έστω και με βία. Καταλαβαίνω ότι η λέξη ενοχλεί, αλλά τι να κάνουμε… Δεν μπορεί να είναι θέμα δικής τους επιλογής για το πού θα ζήσουν, είναι και θέμα για το πού ζούμε εμείς, είναι κυρίως θέμα δημόσιας υγείας. Και όταν έχουν ένα κρεβάτι και ένα πιάτο φαϊ, ας συζητήσουμε και για εκσυγχρονισμό νομοθεσίας και για μεθαδόνες και για επανένταξη και για ό,τι άλλο χρειάζεται. Αλλά τώρα, χρειάζεται δράση. Αλλιώς θα αναλάβει να καθαρίσει η Χρυσή Αυγή.

1 σχόλιο:

  1. Από χρόνια η κατάσταση αυτή στο κέντρο της πόλης εξελίσσεται δραματικά. Δυστυχώς παρά τις φωνές
    τα πράγματα χειροτερεύουν. Μου αρέσει που από την περιοχή περνάει και το τουριστικό λεωφορείο city sightseeing!... (Για να θαυμάζουν οι τουρίστες όλα τ' αξιοθέατα!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή