ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2012

Άντε γιατί δεν αντέχεται η φτώχεια της παραλιακής



του Λεωνίδα Καστανά

"Αγαπητοί μου ακροατές βρισκόμαστε στο κατάμεστο στάδιο του Γιουρογκρούπ. Είναι το 90ο λεπτό και η Γαλλία βγάζει υποδειγματική άμυνα και βγαίνει μπροστά, πασάρει στην Ισπανία, εκείνη σηκώνει το κεφάλι, σεντράρει και βρίσκει την Ιταλία. Αυτή στοπάρει με το στήθος και σουτάρει δυνατά. Η μπάλα κατευθύνεται προς την εστία, η Γερμανία πιάνει αέρα και ναι, ναι εμείς μπορούμε να πανηγυρίσουμε τη διάσωσή μας, ναι αγαπητοί μου, ο θεός της ορθόδοξης Ελλάδας είναι καθολικός, μπορούμε….. αλλά δυστυχώς η μπάλα χτυπάει στο δοκάρι και βγαίνει έξω. Δεν μας θέλει η πουτάνα, αυτό είναι φανερό¨.

Η ελπίδα: Οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής και κυρίως η δυνατότητα ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών απ' ευθείας από τον μόνιμο ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης (ESM) συνιστά μοναδική ευκαιρία για την Ελλάδα να μειώσει το χρέος της κατά 25 μονάδες του ΑΕΠ ή κατά 50 δισ. ευρώ, όσο δηλαδή το βάρος της κεφαλαιακής ενίσχυσης των ελληνικών τραπεζών.

Η απογοήτευση: Μετά ήρθε ο κύριος Γιοργκ Άσμουσεν που βλέπετε από πάνω και σφύριξε τη λήξη.

Εμ βέβαια, κατεβάζοντας έτσι, με τη μέθοδο του by pass, το χρέος μας στο 135% του ΑΕΠ θα απέχουμε ελάχιστα από το στόχο του 120% ώστε να μπορούμε να βγούμε πλέον ελεύθεροι στις αγορές. Και τότε μνημόνια και προσαρμογές τέλος. Πεινασμένοι καρβέλια ονειρεύονται. Όσοι μιλούν για θετική εξέλιξη για τη χώρα μας, παραλείπουν να σημειώσουν ότι όλα αυτά θα ισχύσουν για χώρες που θα έχουν τα δημοσιονομικά τους εν τάξει. Για χώρες που θα έχουν ενσωματώσει στη νομοθεσία τους το σύμφωνο σταθερότητας. Αλλά και πάλι θα υπάρχει ένα μνημόνιο που θα εγγυάται τη συνέχιση της "χρηστής διαχείρισης". Και όλα αυτά  θέλουν χρόνο και ως τότε τα κεφάλια μέσα, δουλειά και μεταρρυθμίσεις.  Δηλαδή κάτι σαν την Ελλάδα; Καμία σχέση.

Αναθαρρήσαμε, γιατί προς στιγμή πιστέψαμε ότι οι άλλοι νότιοι καθάρισαν και για μας. Εμάς που τρία χρόνια δουλεύουμε εαυτούς και αλλήλους ότι προσαρμοζόμαστε και αλλάζουμε. Ανοίγουμε τα κλειστά επαγγέλματα που όμως για ένα μυστήριο λόγο παραμένουν κλειστά, ενοποιούμε ταμεία αλλά κάποια ευαγή καταφέρνουν και ξεγλιστρούν, καταργούμε τους φόρους υπέρ τρίτων, αλλά όλο και κάποιοι τη γλιτώνουν και φυσικά αποκρατικοποιούμε δημόσιες εταιρίες. Λόγω όμως της στρατηγικής τους σημασίας για το έθνος, σηκώνονται από τους τάφους τους ο Περικλής με τον Κολοκοτρώνη και τις ξανακάνουν δημόσιες. 
Μόλις «μειωθεί» το χρέος θα αναδειχθούν όλες οι αρετές της φυλής και τότε θα δουν οι Γερμανοί, που μας μισούν επειδή αντισταθήκαμε στο Χίτλερ. Αν στα δύσκολα χρόνια αυξήσαμε απλά τους ΔΥ, τώρα ήρθε η ώρα να τους διπλασιάσουμε. Αν δεν κλείσαμε καμιά δημόσια υπηρεσία, τώρα ήρθε η ώρα να φτιάξουμε και δημόσια καράβια να μας πηγαίνουν τσάμπα στα νησιά για τις διακοπές μας. Αν δεν εφαρμόζουμε τους νόμους που οι ίδιοι ψηφίζουμε, όπως στην περίπτωση των ΑΕΙ, ήρθε η ώρα να νομοθετούν απευθείας και εκτός κοινοβουλευτικής διαδικασίας, οι ίδιοι οι πρυτάνεις με τους μπάχαλους. Αν η ηλεκτρονική συνταγογράφηση δεν σταμάτησε το όργιο στο χώρο της Δημόσιας Υγείας, ήρθε η ώρα να νομιμοποιήσουμε το φακελάκι και τη μίζα, αφού τους βάλουμε και έναν φόρο υπέρ του Ταμείου Νομικών.
Όσο για την ανάπτυξη κανείς δεν πρέπει να ανησυχεί. Αρκεί να μας δώσουν τα δις και εμείς ξέρουμε πώς να την κάνουμε. Το ομόλογο υπουργείο έχει ικανά στελέχη για να διαθέσουν το μπαγιόκο όπως πρέπει. Δεν εννοώ εκείνα που πιάστηκαν μέσα στο καφενείο με τα Ευρώ στα χέρια. Άλλα στελέχη τελευταίας τεχνολογίας που δεν θα πιάνονται. Και μη νομίσετε ότι η ανάπτυξη θα έρθει με υγιές τραπεζικό σύστημα, με καινοτόμες δράσεις, με ιδιωτική πρωτοβουλία, με σταθερό και δίκαιο φορολογικό σύστημα. Αυτά είναι για την κόλαση του Βορρά και όχι για τον παράδεισο του Νότου. Αυτά είναι για τους βάρβαρους και όχι για τον περιούσιο λαό μας.  Η ανάπτυξη δεν θάρθει ούτε με νεοφιλελεύθερα κόλπα ειδικών οικονομικών ζωνών. Δηλαδή να μην μπορούν οι Παμετζήδες να στείλουν όποιον θέλουν αδιάβαστο;  Θα αναπτυχθούμε με την ατμομηχανή της ανάπτυξης που λέγεται ελληνικό κράτος. Με τσιμέντα χωρίς οπλισμούς, με δρόμους που βουλιάζουν στην πρώτη νεροποντή, με «δημοτικές εταιρίες ανάπτυξης», με γήπεδα, στάδια και Ολυμπιάδες, με κατοικίες των Θεών δίπλα στη θάλασσα, μέσα στο δάσος. Θα αναπτυχθούμε με τον ελληνικό δικό μας τρόπο, με την δανεική κατανάλωση, αυτήν την παγκόσμια πατέντα που δυστυχώς δεν έχουμε κατοχυρώσει ακόμα. Τώρα που καθιερώνεται το Ευρωπαϊκό Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας πρέπει να το φροντίσουμε.   

Γιατί εδώ στην Ελλάδα ξέρουμε ότι, η χρηστή διαχείριση, ο εξορθολογισμός, η δίκαιη λιτότητα, οι μεταρρυθμίσεις, η νομιμότητα και η διαφάνεια είναι εκ του πονηρού, είναι κόλπα του παγκόσμιου καπιταλισμού που μας μισεί γιατί είμαστε ανυπότακτοι, επαναστάτες και αριστεροί. Μπορεί να μην μας έφτασαν δύο εκλογές για να βιώσουμε την ελπίδα του ΣΥΡΙΖΑ στο αριστερό πετσί μας, αλλά που θα πάει; Το όραμα της Κούβας της Μεσογείου είναι κοντά. Η Ελλάδα θα γίνει κόκκινη, θα φροντίσουμε εμείς και γι’ αυτό. Και λίγο οι Ευρωπαίοι βέβαια. Μπορεί ο Ολάντ να μας βγήκε τζούφιος, αλλά τι να πει ο Μπενζεμά μπροστά στο Μπαλοτέλι. Ο Μόντι σκοράρει  και εμείς σώζουμε την κατηγορία και το παντεσπάνι των λαμόγιων. Όσο για τους φτωχομπινέδες, αυτοί μπορούν να περιμένουν. Μόλις χορτάσουν και πάλι οι insiders, όλο και κάποιο κόκαλο θα βρεθεί και για τους απέξω. Και μέσα στην πολυπόθητη κοινωνική μας συνοχή μπορούμε να ξαναχτίσουμε νέους Παρθενώνες. Άντε γιατί δεν αντέχεται η σημερινή φτώχια της παραλιακής.

4 σχόλια:

  1. Ακριβώς!!

    Αλίκη

    ΥΓ: Τι εννοείς; Δεν είναι το ελληνικό κράτος ατμομηχανή της ανάπτυξης; Δεν θέλω ειρωνείες! Κάτι τέτοια λένε οι βόρειοι που δεν μας μισούν μόνο. Μας ζηλεύουν κιόλας, γιατί είμαστε ωραίοι και μάγκες (σε σημείο μάλιστα που κάνουμε και περιστασιακή εξαγωγή μαγκιάς -βλ. ευρωπαϊκή περιοδεία Τσίπρα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αρη εσύ είσαι; Τι θέλεις εδώ παιδί μου; Πίσω στο στούντιο και στην εκπομπή σου που έχει μεγαλύτερη ακροαματικότητα από ένα μπλογκ!
    Τσακίσου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιατί εμένα (δεν θα με χαρακτήριζα βέβαια και ειδήμονα) οι πρόσφατες λατινικές επιτυχίες μου φαίνονται κάπως σαν λογιστικά κολπάκια που δεν λύνουν (και δεν θα λύσουν αν εφαρμοσθούν και σε εμάς) κανένα πραγματικό πρόβλημα της οικονομίας; (Ρίξε μια ματια αν θέλεις στο Κυριακάτικο "Ευρωπαική σωτηρία ή πυροτέχνημα;" της Δεναξά στο aixmi.gr)
    Οσο για εμάς .... είμαστε μάγκες, λεβέντες, ανυπότακτοι και καραμπουζουκλήδες. Θα μας πούνε οι ξενέρωτοι Βόρειοι τι θα κάνουμε στο σπίτι μας;;; Ο,τι θέλουμε θα κάνουμε! Ας "στάξουνε" αυτοί τα ευρούλια ... εμείς θα ασχοληθούμε με την... αναδιανομή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω αν είναι κόλπα λογιστικά, ξέρω όμως ότι δεν αναιρούν την τραγική μας θέση αλλά και νοοτροπία. Τεράστιο χρέος που δεν παλεύεται πια αλλά και καμιά διάθεση για αλλαγές και προσπάθεια ανάκαμψης.

      Διαγραφή