ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

πίσω στα 60s

πίσω στα 60s

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012

Τι σχέση έχουμε εμείς μ’ αυτούς;



Με τη βοήθεια του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη βρήκα αυτό το κειμενάκι στο blog derlandstreicher και το μοιράζομαι μαζί σας. Είχε τον τίτλο "Μια χούφτα Άγιοι Έλληνες" και ας με συγχωρέσει ο(η) δημιουργός του που τον άλλαξα με την πρώτη πρόταση του κειμένου. 

Μια χούφτα άγιοι Έλληνες

- Τι σχέση έχουμε εμείς μ’ αυτούς;
- Τι σχέση έχουμε μ’ αυτή την ασφυξία που μας περιβάλλει;
- Ποτέ δεν μπήκαμε και ποτέ δεν ανήκαμε. Πάντα έτσι δεν ήταν; Τι άλλαξε τώρα; Τι άλλαξε για εμάς; Τίποτα. Δεν γουστάραμε και δεν μας γούσταραν.
- Υπάρχει μια παράλληλη Ελλάδα μέσα στην Ελλάδα της διαφθοράς, της παρακμής, του νεοέλληνα, του Καμμένου, του Βαρουφάκη, του Τράγκα, του Άνθιμου και του Μίκη. Ολόφωτη παρά το σκοτάδι, υπερήφανη παρά την υποχώρησή της, διαχρονική παρά την επικράτηση του εύκολου, του φλύαρου και του εφήμερου.
- Τι σημαίνει για εμάς Ελλάδα; Τίποτε εθνικά ή ιδεολογικά φορτισμένο. Ένα κομμάτι γης είναι που μυρίσαμε, αγαπήσαμε και μισήσαμε. Ένα κομμάτι γης που βρήκαμε μερικούς φίλους και συνοδοιπόρους. Στήσαμε ένα μικρόκοσμο και θέλουμε να μας αφήσουν να ζήσουμε. Διεκδικούμε το ζωτικό μας χώρο.
- Αυτοί εδώ είναι μια χούφτα Άγιοι Έλληνες. Ζήσαν, ζουν στα ίδια χώματα. Βράχηκαν από την ίδια βροχή, αγαπήσαν κάτω από το ίδιο δέντρο, σκόνταψαν στην ίδια πέτρα, έκλαψαν στην ίδια αγκαλιά, ονειρεύτηκαν στην ίδια ακροθαλασσιά. Διαφορετικοί, εξαιρετικά λίγοι. Άλλοι σεμνοί, άλλοι καταραμένοι, άλλοι του δρόμου και του περιθωρίου. Μεγαλοφυείς. Όλοι Όμορφοι, Αξιοπρεπείς, Ορθομέτωποι. Στο δρόμο θα βρεις ακόμη τις πατημασιές τους, ακολούθησέ τους:
Ο Καραγάτσης, ο Τερζάκης, ο Καρυωτάκης.
Η Έλλη Λαμπέτη.
Ο Πλωτίνος Ροδοκανάτης, ο Χρηστάκης, ο Ξενάκης.
Ο Παπαγιαννάκης, ο Τρίτσης, η Μερκούρη.
Ο Γ. Παπανικολάου.
Ο Αλεξανδράκης, η Καρέζη.
Ο Λογοθετίδης. Ο Θανάσης Βέγγος.
Ο Νίκος Γούναρης, η Κ. Μένδρη, η Δανάη.
Ο Χατζηδάκης, ο Ελία Καζάν. Ο Βασιλικός.
Ο Παπαναστασίου, ο Αλ. Σβώλος.
Η Κατερίνα Γώγου, ο Νικολαΐδης.
Ο Γ. Μακρής.
Ο Σκαλκώτας, ο Μητρόπουλος.
Ο Γύζης, ο Βολανάκης, ο Π. Πανταζής.
Ο Τσιτσάνης, ο Βαμβακάρης, ο Παπαϊωάννου.
Ο Σάντας. Ο Μπελογιάννης. Ο Λαμπράκης. Ο Κύρκος. Ο Ηλιού.
Οι Last Drive.
Ο Σιδηρόπουλος.
Ο Θ. Αγγελόπουλος.
Ο Καζαντζάκης.
Ο Βάρναλης, ο Λουντέμης, ο Λειβαδίτης.
Ο Γεώργιος Δοξόπουλος. Ο Αλφόνς Χόχαουζερ. ΄
Η Ελένη Κόλλια.
Οι Ανδριανόπουλοι, ο Γκάλης, ο Χατζηπαναγής.
Ο Θεοδ. Τάσιος.
Ο πατήρ Φιλόθεος Φάρος.
Ο Μπουτάρης.
- Ο ορεσίβιος τσοπάνης στο Μέτσοβο στο ασπρόμαυρο κάδρο στο γραφείο του πατέρα.  
- Ο πλανόδιος κιθαρίστας στη Δεξαμενή.
- ο Αγησίλαος και η Κασσιανή στη Λευκάδα.
- Ο ”μουγγός” με τα σπόρια στην παραλία του Βόλου.
- Ο Φώτης της Γορίτσας.
- Ο καλλιτέχνης του δρόμου.
- Ο Ζορμπάς. Ο Γιώργος Θαλάσσης. Ο πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης “Θανάσης”, χαρακτήρες που συμπυκνώνουν όλες τις αντιφάσεις, τα καλά και τα δεινά που κουβαλάει στο ταραγμένο και πολύβουο και παρδαλό αρβανίτικο, σλάβικο, βλάχικο, σαρακένικο, ρωμέικο, οθωμανικό, ενετικό κ.ο.κ αίμα του ο Έλληνας.  
Όταν λέμε Ελλάδα, εννοούμε τους Αγίους μας. Εμείς λοιπόν είμαστε απ’ αυτή την πλευρά του δρόμου. Live and let live.

3 σχόλια:

  1. καλά για τη Μελίνα κράτα και μια πισινή, δυστυχώς τα βλέπαν πολλοί "διανοούμενοι" από κοντά και δε μιλήσαν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ο μπουτάρης ο κύρκος ο παύλος οι last drive....κάπου τα έχασε ο ποιητής. Ισως η συντηρητικοποίηση του επελαύνοντα χρόνου προσπαθεί να γεφυρώσει το χθές με το no future.....δεν μας αφορά

    ΑπάντησηΔιαγραφή