ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012

Αστεία, ψεύδη, αλήθειες



 του Παναγιώτης Γκλαβίνη

Είμαστε αποκομμένοι από τις αγορές. Άλλη πηγή χρηματοδότησης εκτός από την ΕΕ και το ΔΝΤ δεν έχουμε. Αυτοί, όμως, συμφώνησαν να χρηματοδοτούν πλέον μόνο τις δανειακές μας υποχρεώσεις για να διατηρήσουν την πιστοληπτική μας ικανότητα, με την ελπίδα πως, κάποια στιγμή, θα καταφέρουμε να ξαναβγούμε στις αγορές, ώστε να συνεχίσουμε να χρηματοδοτούμαστε όπως όλα τα αναπτυγμένα έθνη. Άλλο δεν χρηματοδοτούν το πρωτογενές έλλειμμά μας. Δεν πρόκειται να δεχτούν να βάλουν βαθύτερα το χέρι στην τσέπη των δικών τους φορολογουμένων για να μπορούμε εμείς να διατηρούμε εδώ ένα δημόσιο τομέα που αδυνατούμε να συντηρήσουμε με δικούς μας πόρους. Θα πρέπει να τον αναδιαρθρώσουμε, ώστε να μειώσουμε τις δαπάνες, για να μην έχουμε άλλο πρωτογενές έλλειμμα. Διαφορετικά, θα υποχρεωθούμε να το χρηματοδοτήσουμε με δραχμές. Απλά πράγματα.

Ποιος, λοιπόν, στην Ευρώπη θα δεχτεί να μας χρηματοδοτήσει το επιπλέον πρωτογενές έλλειμμα όταν μόλις προχθές ο νέος Πρόεδρος της Γαλλίας δήλωσε, παρουσία της Γερμανίδας Καγκελαρίου, την πρώτη κιόλας ημέρα άσκησης των καθηκόντων του, ότι θα πρέπει να σεβαστούμε τις δεσμεύσεις που αναλάβαμε; 
Περιέργως, δεν δόθηκε στη δήλωση του νέου Γάλλου Προέδρου η δημοσιότητα που της έπρεπε. Ήταν ο Μεσσίας για πολλούς να διατηρηθούν ή να έλθουν στην εξουσία χωρίς ν’ αλλάξουν. Γι’ αυτό και περίμεναν από αυτόν ν’ αλλάξει το Μνημόνιο, αντί να επιχειρήσουν ν’ αλλάξουν οι ίδιοι. Πολλοί επικαλούνται σήμερα «τους συσχετισμούς που αλλάζουν στην Ευρώπη». Ποιοι συσχετισμοί αλλάζουν στην Ευρώπη; Για μας δεν αλλάζει απολύτως τίποτε. Η Ευρώπη περιμένει από εμάς ν’ αλλάξουμε. Αυτά γράψαμε στις 17 Μαΐου.

Όσοι, από τα αριστερά μέχρι τα δεξιά της Κυβέρνησης, είπαν άλλα πράγματα πριν τις εκλογές, ας πρόσεχαν διότι τώρα κυβερνούν! Με τα ψέματα μπορεί να εκλεγείς. Όμως δεν κυβερνάς!

Είδαμε σήμερα τις δηλώσεις της κυρίας Μέρκελ στην κοινή συνέντευξή της με τον Έλληνα Πρωθυπουργό (εδώ)  Ήταν καλές οι δηλώσεις αυτές. Και ελπιδοφόρες. Όχι, βέβαια, για αλλαγή του Μνημονίου και άλλα τέτοια... Αλλά για να μην μας ωθήσουν εκτός Ευρωζώνης. Με άλλα λόγια, για να μας δώσουν την επομένη δόση, διότι, χωρίς αυτήν, εμείς θα γυρίσουμε αναγκαστικά στη δραχμή.

Η περιοδεία του Έλληνα Πρωθυπουργού στην Ευρώπη αυτή την εβδομάδα ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ Ή ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟ ΑΝ ΘΑ ΛΑΒΟΥΜΕ Ή ΌΧΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΔΟΣΗ.
Αύριο επίκειται η συνάντηση του κ. Σαμαρά με τον Γάλλο Πρόεδρο. Πρέπει με πάσα ειλικρίνεια να σας πούμε πως χθες βρήκαμε ιδιαίτερα ΚΑΚΗ την δήλωση του κ. Hollande, την οποία έκανε πριν τη συνάντησή του με την Καγκελάριο στο Βερολίνο. Η δήλωση αυτή ήταν σύντομη, διάρκειας μόλις 30 δευτερολέπτων, πλην όμως ιδιαίτερα αποκαλυπτική για τις προθέσεις της Γαλλίας πλέον απέναντι στη χώρα μας (διότι, τις προθέσεις της Γερμανίας, του άλλου πόλου, δηλαδή, τις γνωρίζουμε, δεν περιμέναμε σήμερα από την κα Μέρκελ να τις μάθουμε).
Διασκεδάζω ιδιαίτερα όταν ακούω δημοσιογράφους (μάλιστα κάποια έκανε και σχετική ερώτηση στην κυρία Μέρκελ σήμερα) να συντηρούν τη φιλολογία στα καθ’ ημάς ότι Γαλλία και Γερμανία, δήθεν, δεν έχουν κοινή προσέγγιση των ελληνικών αιτημάτων. Αυτό το άκουγα σήμερα όλη μέρα, το άκουγα και χθες, παρά τις ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗΣ ΩΜΟΤΗΤΑΣ (για όσους γνωρίζουν τους Γάλλους) ΔΗΛΩΣΕΙΣ του Γάλλου Προέδρου. Δείτε τις εδώ:
 «Nous avons aussi, et toujours (ça fait des mois que cela dure), à traiter de la Grèce. Madame Merkel va rencontrer, donc, Monsieur Samaras demain, ce sera mon tour de le recevoir Samedi. Nous voulons, je veux que la Grèce soit dans la zone Euro. C’est une volonté que nous avons exprimée depuis le début de la crise. Il appartient aux Grecs de faire des efforts indispensables pour que nous puissions atteindre cet objectif.»
Μετάφραση:
«Πρόκειται επίσης να ασχοληθούμε, όπως πάντα (κρατάει μήνες αυτό το πράγμα), με την Ελλάδα. Η κυρία Μέρκελ θα συναντήσει, λοιπόν, τον κ. Σαμαρά αύριο, θα είναι η σειρά μου να τον δεχθώ το Σάββατο. Θέλουμε, εγώ θέλω, η Ελλάδα να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Πρόκειται για μια βούληση που έχουμε εκφράσει από την αρχή της κρίσης. Εναπόκειται στους Έλληνες να κάνουν τις απαραίτητες προσπάθειες ώστε να μπορέσουμε να πετύχουμε αυτό το στόχο».
Από τη δήλωση αυτή του Γάλλου Προέδρου προκύπτει αβίαστα ότι, αφού εξαντλήθηκε η υπομονή των Γερμανών απέναντί μας, τώρα εξαντλείται και η υπομονή των Γάλλων.
ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ, επαναλαμβάνω, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ. Είναι η δόση. Η ΔΟΣΗ!

Καλό σαββατοκύριακο

Ο Παναγιώτης Γκλαβίνης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής του Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Α.Π.Θ

3 σχόλια:

  1. Το ζητούμενο δεν είναι το ταξίδι του Σαμαρά. Το ζητούμενο είναι ότι η ελληνική τρόικα δε θέλει ακόμα να ακούσει τη φωνή του ελληνικού λαού, δε θέλει να αφουγκραστεί ούτε τις φωνές της ανθρωπιστικής κρίσης ούτε τα αποτελέσματα των δύο εκλογών και των ψεύτικων ρητορειών/υποσχέσεών τους. Αντί των προεκλογικών δεσμεύσεων βλέπουμε τα αντίθετα και μετά έκπληκτοι θα αναρωτιόμαστε γιατί έχουμε βία, γιατί αντιδρούν οι πολίτες και θα διδάσκουμε το "σωστό" (καλή ώρα)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στις χθεσινές (25-8-2012) δηλώσεις του μετά την συνάντησή του με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, ο κ. Hollande επέμεινε στο ΩΣ ΕΔΩ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ που εξέφρασε στο Βερολίνο πριν 3 μέρες, και μάλιστα σε δυο σημεία της δήλωσής του. Είπε συγκεκριμένα: nous devons faire en sorte que la question de la Grèce dans la zone euro ne se pose plus. ... Cela fait maintenant deux ans et demi que la question est posée. Il n'y a plus de temps à perdre.
    http://www.elysee.fr/president/les-actualites/declarations/2012/declaration-du-president-de-la-republique-a.13801.html
    Η είδηση που έβγαλε η συνάντηση είναι το χρονοδιάγραμμα που πρόκειται να ακολουθηθεί από τώρα μέχρι τον Οκτώβρη, στη Σύνοδο Κορυφής, όπου και θα ληφθούν οι οριστικές αποφάσεις για τη χώρα μας. Πριν από την Σύνοδο αυτή, ο Γάλλος Πρόεδρος ανακοίνωσε πως εμείς θα πρέπει να έχουμε περάσει όλα τα μέτρα (των 11,6 δις) από το Κοινοβούλιο και η Έκθεση της Τρόικας να είναι θετική => το χρέος μας να παραμένει εξυπηρετήσιμο μετά τα νέα μέτρα. Αν όχι, θα πρέπει να τα βρούμε από τις αποκρατικοποιήσεις ή να μας τα δώσει το EFSF (το ΔΝΤ δεν θα το κάνει) ή να χαλαρώσουν περαιτέρω οι εταίροι μας τους όρους αποπληρωμής της χρηματοδότησης που έχουμε λάβει από το Loan Facility Agreement. Μια πρώτη χαλάρωση επήλθε πέρυσι στις 25 Μαρτίου 2011. Αυτά, όμως, αφορούν την βιωσιμότητα του χρέους μας. Δεν έχουν να κάνουν με την επιμήκυνση του χρόνου προσαρμογής μας, που είναι ένα διαφορετικό ζήτημα, το οποίο όμως δεν τίθεται στη φάση αυτή, διότι η βιωσιμότητα του χρέους μας θα κριθεί με βάση τα μέτρα των 11,6 δις του μεσοπροθέσμου, που λαμβάνονται με την παραδοχή ότι ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ. Από τα λεγόμενα του Γάλλου Προέδρου, όταν περιέγραψε το χρονοδιάγραμμα, δεν μου πέρασε ούτε στιγμή από το μυαλό ότι συζητάει την επιμήκυνση του χρόνου δημοσιονομικής μας προσαρμογής. Σκόντο στα δάνειά τους (αυτά που εκταμιεύθηκαν με το Loan Facility Agreement) για να βγει η βιωσιμότητα του χρέους μας ώστε να μπορέσει να καταβάλει τη δόση το ΔΝΤ, ναι, κατά τη γνώμη μου μπορούν να συζητήσουν. Ενδεχομένως, αλλά αυτό εξαρτάται από την ΕΚΤ, να μπορούν να αποφασίσουν και ένα buy back των ομολόγων μας που έχει η ΕΚΤ στο χαρτοφυλάκιό της μέσω δανείου που θα μπορούσε να μας χορηγήσει το EFSF. Όμως, από το πνεύμα των λεγομένων του Γάλλου Προέδρου (θα τελειώνουμε με την Ελλάδα τον Οκτώβριο, εννοώντας είτε προς τη μια είτε προς την άλλη κατεύθυνση), η παράταση στην δημοσιονομική προσαρμογή μας ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ.

    Εγώ πιστεύω ότι αυτά είναι καλά νέα αν οδηγήσουν τον Οκτώβριο σε παραπέρα χαλάρωση των όρων πληρωμής του δημοσίου χρέους μας (και συγκεκριμένα του τμήματος εκείνου του χρέους μας που οφείλεται σε δημόσιους διεθνείς δανειστές μας, μια χαλάρωση που θα καθιστά το χρέος μας βιώσιμο, ταυτόχρονα με την έγκριση της εκταμίευσης της επόμενης δόσης, χάρη στην οποία θα ανακεφαλαιοποιηθούν οι Τράπεζες και θα πληρωθούν τα εσωτερικά χρέη του Δημοσίου, δίνοντας ρευστότητα στην αγορά.

    Παναγιώτης Γκλαβίνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. O γυρισμός του (δις) ξενιτεμένου (τραγικό, 2015)
    Μνήμη Γ. Σεφέρη

    ― “Παλιέ μου φίλε τί γυρεύεις;
    χρόνια ξενιτεμένος ήρθες”
    ελπίδες ειχες, χρόνια σ’ αδικούσαν
    κάτω απ’ τη σκιά του Παρθενώνα
    απ’ τα 80 ως την αυγή του αιώνα
    μακριά απ' το μικρό χωριό σου.

    ― “Γυρεύω τον παλιό μου κήπο”
    λάχανα, χόρτα τον χειμώνα
    ξινά κι άλλα καρποφόρα
    αυγά, κουνέλια και τα ‘ζα
    γάλα κατσίκας, τυριά, γιαούρτια στραγγιστά
    έτσι ζούσαμε ως το ‘70 μια χαρά.

    ― ”Παλιέ μου φίλε ξεκουράσου”
    του Αλη απ’ την Ντακα το ‘χουν νοικιασμένο
    έλειψες χρόνια κι είναι καταπατημένο
    απ’ τον ξάδερφο σου τον βλαμενο
    εσύ βλέπεις, έφυγες για να σπουδάσεις
    δεν είχες και πολλά να χάσεις
    δουλειά το βράδυ, λαχαναγορά
    τα μεσημέρια στην Παντειο δημοσιονομικά

    ― “Γυρεύω το παλιό μου σπίτι”
    τ’ άλλο οι τράπεζες το πήραν
    μετοχές το ‘99, επάθαμε ζημιά
    ενώ πριν όλα ήταν μια χαρά
    κάτι οι σπουδές των δυο παιδιών
    πέτυχαν σε ΤΕΙ εκτός Αθηνών
    μείωση αποδοχών, απόλυση στην κυρά
    για χρόνια άνεργη, κρίση στην αγορά.

    ―”Παλιέ μου φίλε δε μ' ακούς;”
    το σπίτι είναι γκρεμισμένο απ’ τον σεισμό
    να κοίτα: πλίνθοι, κέραμοι ένα σωρό
    και τον νότιο τοίχο τον ορφανό
    ένα container φέρε με 800 ευρώ
    αν θα να ‘χεις δυο δωμάτια εδώ..

    ―” Γιατί είναι απόμακρη η φωνή σου;”
    θα ‘ναι που ’μαι μακριά
    και συ καλέ μου φίλε με βοηθάς
    με την camera του laptop video τραβάς
    και με το skype μεταδίδεις.

    ― “Παλιέ μου φίλε συλλογίσου”
    δεύτερη ξενιτιά , θα συνηθίσεις
    καλά που’ φυγες πριν την χρεοκοπία
    ταξί δουλεύεις στην φιλέλληνα Αυστραλία
    μείνε εκεί,
    χώρα των δακρύων
    η Ελλάδα μας και των ερειπίων.*

    ― ”Πια δεν ακούω τσιμουδιά”
    λες για τον φορητό του έπαθε ζημιά
    πέθανε κι ο καλός μου φίλος;
    Μα τι ελπίδα πια να θρέφω
    ένα χωριό, μια χώρα που δεν υπάρχει
    που η νοσταλγία μου είχε πλάσει.

    *η οθόνη του pc στην Αυστραλία τρεμοπαίζει,
    ακούγονται θόρυβοι, μια κραυγή κι ένας γδούπος.
    Μετά σιωπή, η οθόνη δείχνει τον γαλανό ουρανό.

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή