ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

Δημόσιο Συμφέρον, Παλαιοσυνδικαλισμός και οι «Φίλοι» του Λαού


Από συστάσεως Αυτοδιοίκησης, τρία ήταν τα βασικά πεδία αρμοδιότητας – ευθύνης.
Η διαχείριση του νερού, αυτή των απορριμμάτων και ο φωτισμός των δημόσιων χώρων. Μέχρι πρότινος, που τελικός αποδέκτης των απορριμμάτων ήταν οι ανεξέλεγκτες χωματερές, η διαχείριση είχε να κάνει κυρίως με την αποκομιδή. Η συνήθης εμπειρία διαχρονικά των υπηρεσιών καθαριότητας, όλων των μεγάλων δήμων της χώρας, χαρακτηρίζεται από υψηλό κόστος για τους δημότες και χαμηλή ποιότητα προσφερόμενης υπηρεσίας. Πληθώρα προσωπικού, μόνιμου ή εποχικού, αφού αποτέλεσε βασικό τομέα πελατειακών εξυπηρετήσεων από πλευράς των αιρετών, αλλά και το σύνηθες κανάλι εισόδου στο δήμο και τακτοποίησης στη συνέχεια σε άλλο πόστο, διοικητικό συνήθως. Η κατάσταση που αντιμετώπισαν Καμίνης και Μπουτάρης με την ανάληψη των καθηκόντων τους, στις υπηρεσίες καθαριότητας Αθήνας και Θεσσαλονίκης, είναι ενδεικτικές.
Υπάρχει όμως και ένας σημαντικός αριθμός δήμων, οι τουριστικοί, όπου οι ανάγκες στον τομέα καθαριότητας πολλαπλασιάζονται για ένα διάστημα δύο έως έξι μηνών το χρόνο. Ακόμη και τον καιρό της φούσκας των εύκολων και φτηνών δανεικών κι όταν επιτρεπόταν οι προσλήψεις στους ΟΤΑ, ήταν ανορθολογικό και συνιστούσε διασπάθιση δημόσιου χρήματος και απροκάλυπτη έκφραση πελατειακής πολιτικής η συντήρηση ολόκληρο το χρόνο υπηρεσιών καθαριότητας με το προσωπικό που απαιτείται μόνο για τη θερινή περίοδο. Για τους τουριστικούς δήμους που παρουσιάζουν μεγάλες αυξομειώσεις στον πληθυσμό τους κι όπου οι απαιτήσεις καθαριότητας είναι πολύ αυξημένες, ο εξωτερικός συνεργάτης αποτελεί μονόδρομο, που διασφαλίζει οικονομικότερη αλλά και ποιοτικότερη λύση.
Ως Δήμαρχος Χερσονήσου, μόλις ανέλαβα, τον Μάϊο του 2003, προκηρύξαμε πανευρωπαϊκό διαγωνισμό για την ανάθεση της αποκομιδής και οδοσάρωσης στα παραλιακά διαμερίσματα του δήμου κατά τη θερινή περίοδο. Στην εξώφθαλμα ορθή απόφασή μας, αντιτάχθηκαν ΠΟΕ-ΟΤΑ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων – ΟΤΑ), Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου, Υπηρεσία Καθαριότητας Δήμου Ηρακλείου, που προχώρησαν μάλιστα στις γνωστού τύπου εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Ο...μόνιμος δε Πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ σε δηλώσεις του αναφέρθηκε σε μένα ως τον «πρώην αριστερό που έγινε φασίστας». Σε αντίθεση με την δραματική καταστροφολογία των αντιδρώντων συνδικαλιστών, το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικά επιτυχές. Ποιότητα υπηρεσιών – Εξοικονόμηση κόστους, όσο δε για τους εργαζόμενους στην καθαριότητα του δήμου, ουδενός απειλήθηκε ποτέ η θέση. Το μοντέλο αυτό ακολουθείται ακόμη στη Χερσόνησο, τον πλέον ευαίσθητο τουριστικά δήμο της Κρήτης.
Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε την περιπετειώδη διαδρομή αυτού του ορθολογικού μοντέλου διαχείρισης μιας κρίσιμης υπηρεσίας, ως χαρακτηριστικού παραδείγματος επιβολής των επιλογών του συντεχνιακού τυχοδιωκτισμού στο δημόσιο τομέα. Μόλις προσφάτως ρυθμίστηκε νομοθετικά η ανάθεση σε ιδιώτες του έργου της αποκομιδής, αφού η εκβιαστική στάση της ΠΟΕ-ΟΤΑ επέβαλε επανειλλημένως στον Υπουργό Εσωτερικών την απόσυρση νομοθετικών προτάσεων. Πέραν των συνεχών περιπετειών των δημοτικών αρχών με το Ελεγκτικό Συνέδριο, σχετικά με τη νομιμότητα των αντιθέσεων, η ανοχή της πολιτείας αναγόρευσε τους συνδικαλιστές των δημοτικών υπαλλήλων σε έναν επιπλέον παράγοντα συνδιοίκησης των δήμων, πλάι στην εκλεγμένη δημοτική αρχή, αποδυναμώνοντας κι απαξιώνοντας περαιτέρω την Αυτοδιοίκηση.
Αφορμή για να γράψω τα παραπάνω μου έδωσαν τα απαράδεκτα γεγονότα, κατ’ επανάληψη μάλιστα, που ακολούθησαν την καθ’όλα νόμιμη και υπέρ του δημοσίου συμφέροντος απόφαση του Δήμου Μαλεβιζίου για ανάθεση της αποκομιδής σε ιδιώτη. Φαίνεται δεν προβλημάτισαν κανένα δημόσιο παράγοντα, ούτε καν την Περιφερειακή Ένωση Δήμων. Ο μιθριδατισμός όλων μας στις εκδηλώσεις βίας και ανομίας δηλητηριάζει και απειλεί όλο και περισσότερο την κοινωνία. Η βάναυση καταπάτηση κάθε έννοιας δημοκρατικής νομιμότητας και η βίαιη επιβολή της βούλησης οργανωμένων μειοψηφιών, δυναμιτίζει τη δημόσια ζωή. Ο βουλευτής της Αριστεράς που συμμετέχει και καλύπτει την καταπάτηση του νόμου, δεν αντιλαμβάνεται ότι νομιμοποιεί τον νεοναζί συνάδελφό του στην Κορινθία που επιχειρεί να πουλήσει με αντίστοιχο τρόπο τη δήθεν φιλοπατρία του;
Γιατί, αλά κάρτ νομιμοφροσύνη δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει θεμιτή αριστερή βία και αθέμιτη δεξιά ή ακροδεξιά βία.
 Δεν μπορώ να μην προσθέσω πως σίγουρα απαιτείται ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ, ώστε ανερυθρίαστα οι συνδικαλιστές να απειλούν τη δημοτική αρχή Μαλεβιζίου στην ανακοίνωσή τους ότι «...πέρα από την συνδικαλιστική και την πολιτική αντίδραση, θα αντιμετωπίσει και τη νομική».
Η αντίδραση της ΠΟΕ-ΟΤΑ στην ανάθεση της αποκομιδής σε ιδιώτες είναι υποκριτική και ψευδεπίγραφη, καθώς αυτή δε συνιστά εκχώρηση και ιδιωτικοποίηση της καθαριότητας.
Ο πραγματικός κίνδυνος είναι αλλού. Ελλοχεύει στη μεθοδολογία διαχείρισης των απορριμμάτων.
Είμαι δίπλα στην ΠΟΕ-ΟΤΑ μ’ όλες μου τις δυνάμεις στην υποστήριξη της ολοκληρωμένης διαχείρισης. Ως γνωστόν, πλην των άλλων, έχει χαρακτηριστικά έντασης εργασίας, αντίθετα με την καύση που ως μεθοδολογία έντασης κεφαλαίου αναγκαστικά σημαίνει την εκχώρηση της καθαριότητας σε ιδιώτες, μαζί με την απεμπόληση της ευθύνης χάραξης πολιτικής διαχείρισης απορριμάτων, καθορισμού τιμολογιακής επιβάρυνσης των δημοτών κτλ.
 Η χώρα βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση. Η αποκομιδή μπορεί να παραμείνει ως τμήμα της ολοκληρωμένης διαχείρισης στην Αυτοδιοίκηση, ως ευθύνη των φορέων διαχείρισης στερεών αποβλήτων, με κατάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις, ώστε να τους επιτρέπεται η πρόσληψη εποχικού προσωπικού (επιτυχημένο παράδειγμα αποτελεί ο ΦοΔΣΑ Βόρειας Πεδιάδος, που διαχειρίστηκε αποτελεσματικά αντίστοιχο έργο).
Είναι απολύτως βέβαιο πως αν δεν αποβάλουμε όλες τις εκφράσεις του κακού μας εαυτού, που μας έφεραν ως εδώ, δεν μπορεί να μας σώσει τίποτα.
Για να προλάβω στρεψόδικες ενστάσεις, προφανώς και οι άνθρωποι που πραγματικά εργάζονται στην αποκομιδή απορριμμάτων και γενικά στην καθαριότητα είναι από τους πλέον σκληρά και ανθυγιεινά εργαζόμενους και προσφέρουν βαθιά κοινωνικό και χαμηλά αμοιβόμενο έργο.
Ο Σπύρος Δανέλλης είναι Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ

2 σχόλια:

  1. Ως μικρή απόδειξη των δυνατοτήτων της Τ.Α.- είδηση του...2009- η ευρωπαϊκή διάκριση του Σπύρου Δανέλλη, για τη διαχείρηση αποβλήτων και απορριμμάτων... [από το ιστολόγιο "εδώ είμαστε"]:http://eccoci.pblogs.gr/2009/05/dhmos-hersonhsoy-mia-efrwpa-kh-epibrabefsh.html

    Ας επιχειρήσουμε την κοινή πορεία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αντώνη σε ευχαριστώ και για τα κείμενο του Δανέλλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή