ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2012

ΑΤΕ: Το δομημένο snowball και η νομική φίρμα στο Λονδίνο




Στη χώρα αυτή η ληστεία του δημόσιου πλούτου θεωρείται πράξη προοδευτική και αριστερή. Αρκεί να εκμεταλλεύεται κρατικές δομές στις οποίες διορίζονται και σιτίζονται μέλη στελέχη, κουμπάροι και φίλοι του κομματικού συστήματος όλης της χρωματικής παλέτας. Όταν το σύστημα φτάνει στα όριά του και αναγκάζεται να πετάξει λίγο έρμα, (βλέπε ΑΤΕ) φροντίζει να σώσει πρώτα τους πελάτες του. Μετά απομένει η «αντισυστημική Αριστερά» να κλαίει και να οδύρεται επειδή ο κομπραδόρικος καπιταλισμός χάνει μια μηχανή του. Μιλάμε για το θέατρο του παραλόγου ή μάλλον για το θέατρο μιας κακοστημένης φάρσας. (leo)  

του Θανάση Μαυρίδη από το  capital.gr  
Ξέρετε τι είναι η χιονόμπαλα; Είναι ένα από τα στοιχεία εκείνα που χαρακτηρίζουν το παιγνίδι στο χιόνι. Σίγουρα οι εμπνευστές του δομημένου προϊόντος snowball είχαν δυνατή την αίσθηση του χιούμορ. Όσοι αγόρασαν το επενδυτικό αυτό προϊόν ζουν έναν επενδυτικό χειμώνα. Μεταξύ αυτών και η ΑΤΕ των κυρίων Μηλιάκου και Πανταλάκη. Ο πρώτος το αγόρασε. Ο δεύτερος το κράτησε και πλήρωνε και 47.000 λίρες την εβδομάδα σε ένα δικηγορικό γραφείο στο Λονδίνο. Πάλι το Λονδίνο μπροστά μας...

Η ΑΤΕ είχε χάσει μέσα σε τρία χρόνια περισσότερα από 280 εκατομμύρια ευρώ από τα δομημένα. Το ένα τρίτο από αυτά τα έχασε με την χιονόμπαλα. Και ο λογαριασμός δεν έχει ακόμη κλείσει. Αυτά ήταν τα λεφτά του ελληνικού λαού που «επένδυσε» ο κ. Μηλιάκος στα διεθνή Καζίνο. Λεφτά που ήταν απαραίτητα για την λειτουργία της τράπεζας. Τις «επενδύσεις» αυτές τις διατήρησε ο κ. Πανταλάκης. Δεν τράβηξε το χειρόφρενο, αλλά άφησε το τραινάκι του τρόμου να ολισθαίνει στην κατηφόρα...
Προσέξτε! Για τα δομημένα της Αγροτικής δεν έχει μέχρι σήμερα κινηθεί η οποιαδήποτε έρευνα. Παρά το γεγονός ότι η Αγροτική Τράπεζα προχώρησε σε επενδύσεις ιδιαίτερα υψηλού ρίσκου και μάλιστα δίχως να έχει την τεχνογνωσία για να τις παρακολουθεί. Δεν πήρε μερικές συμμετοχές. Έβαλε όλα της τα λεφτά στο Καζίνο. Και δεν έχει βρεθεί μέχρι τώρα ένα πολιτικό κόμμα να απαιτήσει να μάθει την αλήθεια.

Για την Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ δεν το συζητούμε. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ; Τώρα που είναι και αξιωματική αντιπολίτευση, γιατί δεν ζητάει εξ ονόματος του ελληνικού λαού να ανοίξει ο «φάκελος δομημένα» της Αγροτικής Τράπεζας; Τι είναι αυτό που φοβάται ο πολιτικός κόσμος και δεν αναφέρεται σχετικά; Μιλάμε καθαρά, δίχως υπονοούμενα. Και ρωτάμε: Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ζητάει να ερευνηθεί σε βάθος η υπόθεση;

Θα πει κάποιος ότι τα ελληνικά ομόλογα αποδείχτηκαν περισσότερο τοξικά. Κατ΄ αρχάς να διευκρινίσουμε ότι για μία τράπεζα έχει σημασία ποιος είναι ο χαρακτηρισμός μιας επένδυσης την ώρα που αυτή πραγματοποιείται. Όταν η Αγροτική επένδυσε όλα της τα λεφτά στα δομημένα, οι επενδύσεις αυτές ήταν  υψηλού ρίσκου. Και επρόκειτο για μία κρατική τράπεζα.

Έτσι λειτουργούσε η Αγροτική, έτσι λειτουργούσαν οι κρατικές τράπεζες στο παρελθόν. Φτιάχνανε νέα τζάκια με τα λεφτά του ελληνικού λαού. Κι αυτός είναι και ο λόγος που ισχυρές πολιτικές δυνάμεις θα ήθελαν και πάλι κρατικό το σύνολο του τραπεζικού τομέα στην Ελλάδα. Για να δημιουργήσουν την νέα γενιά των... επιχειρηματιών.

Αγοράστηκαν, λοιπόν, τα δομημένα, για τα οποία μένει να δούμε τις τελικές τους αποδόσεις. Αν θα μείνουν ή όχι λεφτά από την αρχική επένδυση και πόσα θα είναι αυτά. Ανεξάρτητα από αυτό, η δική μας ένσταση ήταν από την αρχή ότι δεν μπορεί μία τράπεζα και μάλιστα κρατική να τοποθετεί την συντριπτική πλειονότητα των κεφαλαίων της σε τέτοιου είδους επενδύσεις.

Ωστόσο οι επενδύσεις αυτές έγιναν. Το ερώτημα είναι για ποιο λόγο η διοίκηση Πανταλάκη δεν τις ρευστοποίησε. Δεν ξεκαθάρισε το τοπίο. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά για το συγκεκριμένο προϊόν (το οποίο είχε δήθεν ετήσια απόδοση 1,75%) πλήρωνε σε δικηγορικό γραφείο στο Λονδίνο επί σειρά μηνών εβδομαδιαία αμοιβή 47.000 λιρών, επειδή υπήρχε δικαστική διαμάχη με ξένη τράπεζα για τον τρόπο υπολογισμού της επένδυσης. Πόσα λεφτά «έφυγαν» προς την ξένη νομική εταιρεία; Πάνω από 600.000 λίρες, σύμφωνα με τις δικές μας πληροφορίες. Προσέξτε! Όχι μόνο δεν πούλησαν μία επένδυση (ο Θεός να την πει έτσι) που δεν ταίριαζε σε ένα κρατικό τραπεζικό ίδρυμα, αλλά συνέχισαν σαν να είχαν κάνει αυτοί την επένδυση και όχι η προηγούμενη διοίκηση. Σαν να λέμε, ότι οι δύο διοικήσεις λειτουργούσαν σαν να επρόκειτο για μία διοίκηση. Να το πούμε πιο απλά: Η διοίκηση Πανταλάκη δεν αμφισβήτησε στην πράξη τις επιλογές της διοίκησης Μηλιάκου.

Το μεγαλύτερο πολιτικό σκάνδαλο των τελευταίων ετών προσπερνάται από μία άνευ σημασίας συζήτηση για το αν ο Πανταλάκης είχε 8 ή 48 εκατομμύρια ευρώ στο όνομά του.  Ασφαλώς και έχει τόσα και ίσως και άλλα τόσα. Μετρήστε μόνο τις αμοιβές του στην Εθνική, στην Πειραιώς και στην Αγροτική. Δεν είναι εκεί το θέμα. Μην μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια. Τα δομημένα είναι το θέμα. Αυτά «γέννησαν» τα μεγάλα δάνεια στα κόμματα. Κι όχι μόνο! Η συνέχεια στιες επόμενες ημέρες...

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@capital.gr


1 σχόλιο:

  1. "Είναι ευρέως γνωστό ότι οι συμπολίτες μας δεν καταλαβαίνουν το τραπεζικό και το χρηματοοικονομικό μας σύστημα, διότι αν το καταλάβαιναν, θεωρώ ότι θα επαναστατούσαν πριν καν ξημερώσει αύριο"
    Henry Ford (1863-1947) American industrialist

    Kατά τ' άλλα, "το αυγό έκανε την κότα κύριε διευθυντά"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή