ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

Η ΔΗΜΑΡ και τα ισοδύναμα μέτρα


"Προειδοποιούμε τη κυβέρνηση ότι η στήριξη μας δεν σημαίνει εκχώρηση πολιτικής, δεν σημαίνει αποδοχή των θέσεων της ΝΔ. Η κυβέρνηση συνεργασίας προϋποθέτει συμβιβασμούς. Επομένως είναι ανάγκη να μελετηθούν και να υιοθετηθούν οι εναλλακτικές προτάσεις της ΔΗΜΑΡ για ισοδύναμα μέτρα στη θέση επώδυνων επιλογών που θα πλήξουν τα μεσαία και χαμηλά κοινωνικά στρώματα. Η ΔΗΜΑΡ σταθερά αγωνίζεται για την επαναδιαπραγμάτευση των επαχθών όρων του μνημονίου, για την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη" δήλωσε στο Ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ ο Θόδωρος Μαργαρίτης και μας βρίσκει απολύτως σύμφωνους. Αν και τα όρια των ισοδυνάμων είναι περιορισμένα με δεδομένα την κατάσταση της οικονομίας και την σαφή άρνηση του κρατικού μηχανισμού να περιορίσει τη σπατάλη.

Ακολουθούν ένα πολύ καλό ρεπορτάζ για τη ΔΗΜΑΡ από την Καθημερινή και ένα κατατοπιστικό κείμενο του Σάκη Παπαθανασίου για τη ρήτρα των ισοδυνάμων μέτρων.

Ισοδύναμα μέτρα 4 δισ. από τη ΔΗΜΑΡ

του Κωνσταντίνου Zούλα από την Καθημερινή

Σκληραίνει τη στάση της η ΔΗΜΑΡ, καθώς με δημόσιες τοποθετήσεις, αλλά και διαρροές της ηγεσίας διαμηνύει πλέον πως δεν προτίθεται να ψηφίσει το πακέτο των 11,6 δισ. ευρώ, αν δεν υιοθετηθούν κάποιες από τις δικές της αντιπροτάσεις. Ετσι, ο κ. Δημ. Χατζησωκράτης, που εκπροσωπεί την ΔΗΜΑΡ στις σχετικές διαβουλεύσεις, έκανε αίφνης γνωστό ότι ήδη από την Κυριακή κοινοποίησε στον κ. Γ. Στουρνάρα ισοδύναμα μέτρα της τάξεως των 4 δισ. ευρώ, εις αντικατάστασιν των επιλογών με τις οποίες η ΔΗΜΑΡ διαφωνεί καθέτως. Δηλαδή τη μείωση των δώρων σε μισθωτούς και συνταξιούχους, την κατάργηση εποχικών επιδομάτων, την αναπροσαρμογή της σύνταξης των ανασφάλιστων ηλικιωμένων, τη μετατόπιση του ΕΚΑΣ άνω των 65 κ.ά. Παράλληλα δε από το περιβάλλον του κ. Φ. Κουβέλη διοχετευόταν η πληροφορία ότι δεν προτίθεται να συναινέσει στο τελικό κείμενο των μέτρων που θα δοθεί στην τρόικα, αν δεν έχει προηγηθεί νέα συνάντηση και πλήρης συμφωνία των τριών αρχηγών.
Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι η ΔΗΜΑΡ έσπευσε χθες να δημοσιοποιήσει σε γενικές γραμμές ποια ειναι τα ισοδύναμα μέτρα που εισηγείται, επιδιώκοντας έτσι να θέσει όχι μόνον τον κ. Στουρνάρα, αλλά και τον πρωθυπουργό προ των ευθυνών τους. Οπως εξήγησε ο κ. Χατζησωκράτης, από το υπουργείο Αμύνης μπορούν να εξοικονομηθούν 2 δισ. ευρώ πέραν των προβλεφθέντων (με μεγαλύτερες περικοπές σε λειτουργικές και εξοπλιστικές δαπάνες), επιπλέον 1,2 δισ. μπορούν να μειωθούν τα έξοδα στον χώρο της Υγείας (από προμήθειες και επιστροφές οφειλομένων στον χώρο του φαρμάκου), 500 εκατ. ευρώ στον χώρο της ενέργειας, ενώ το κόμμα του κ. Κουβέλη επιμένει να επωμισθεί στο εξής η Εκκλησία το 50% της μισθοδοσίας των κληρικών. Πρόταση που φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση το ΠΑΣΟΚ και κυρίως τη Ν.Δ., καθώς ο κ. Σαμαράς έχει δεσμευθεί προεκλογικά να μη μεταβάλει το μισθολογικό καθεστώς των κληρικών. Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι ο κ. Χατζησωκράτης επέδωσε τη Δευτέρα τα συγκεκριμένα ισοδύναμα στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους το οποίο, όπως είπε στην «Κ», «επιβεβαίωσε την κοστολόγησή τους σε ποσοστό 90%», ενώ χθες οι αντιπροτάσεις της ΔΗΜΑΡ κοινοποιήθηκαν διά του κ. Χρ. Πρωτόπαπα στο ΠΑΣΟΚ.
Κατόπιν τούτων, είναι προφανές ότι ο κ. Φώτης Κουβέλης επιδιώκει όχι μόνον να καταστήσει απολύτως διακριτό τον ρόλο του στην κυβέρνηση, αλλά και να καρπωθεί τυχόν υπαναχώρηση του κ. Σαμαρά στα μέτρα που εκείνος αντιπροτείνει. Δεν πρέπει, τέλος, να περνάει απαρατήρητο ότι η ΔΗΜΑΡ πρόλαβε να δημοσιοποιήσει τις αντιπροτάσεις της πριν από το ΠΑΣΟΚ...

Ρήτρα ισοδυνάμων μέτρων

Η λήψη μέτρων μόνιμης μείωσης των δαπανών κατά 11,5 δισ. συνιστά μια βασική υποχρέωση του μνημονίου, συνδεόμενη με το δημοσιονομικό στόχο του μηδενικού ελλείμματος. Ομως, ο στόχος αυτός μπορεί να καλυφθεί και μέσω ενός άλλου μίγματος στη σχέση δαπανών - εσόδων. Χαρακτηριστική είναι η απάντηση του Πέτερ Μπόφινγκερ -ενός εκ των σοφών συμβούλων της Γερμανίας- στο ερώτημα αν θα βοηθούσε η απάλειψη της σχεδιαζόμενης μείωσης κρατικών δαπανών: «Αυτό είναι θέμα οικονομικών μοντέλων. Γεγονός είναι ότι η μείωση των δαπανών βρίσκεται σε συνάρτηση με τα έσοδα. Αν αυξηθούν ουσιαστικά τα έσοδα μέσω ενός καλύτερου φορολογικού συστήματος, τότε θα ελαττωθεί και η ανάγκη μείωσης του ποσοστού των κρατικών δαπανών...».
Βεβαίως το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει δείξει πλήρη ανικανότητα στην πάταξη της φοροδιαφυγής και κάθε τέτοιος συνυπολογισμός στην κάλυψη του δημοσιονομικού στόχου φαντάζει αφερέγγυος. Αν θέλουμε όμως η χώρα μας να ξεφύγει από την απειλή της χρεοκοπίας, αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει, με επίτευξη άμεσων αποτελεσμάτων σε αυτόν τον τομέα, συμπεριλαμβάνοντας την εκ των υστέρων φορολόγηση όσων φοροδιέφυγαν και την ανάκτηση των ποσών που ιδιοποιήθηκαν πολιτικά πρόσωπα και διαχειριστές υποθέσεων δημόσιου χρήματος.
Η αναθεώρηση κατά 11,5 δισ. των δαπανών και η επικαιροποίηση της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής προσαρμογής είναι συμβατική υποχρέωση, όμως η υιοθέτηση των μέτρων αφορά τους προϋπολογισμούς 2013 και 2014 ή και τους προϋπολογισμούς έως το 2016, αν λάβουμε χρονική επιμήκυνση. Αυτή η χρονική κατανομή μάς δίνει τη δυνατότητα να διεκδικήσουμε συμφωνία επί των 11,5 δισ. με ρήτρα ισοδύναμων μέτρων. Αυτό σημαίνει:
- Συμφωνία σε ένα καλάθι μέτρων, από τα οποία κάποια θα ενταχθούν σε ρήτρα με δυνατότητα αντικατάστασης σε περίπτωση ανεύρεσης ισοδυνάμων.
- Ψήφιση από το συνολικό πακέτο όλων των μέτρων εκτός αυτών που εντάσσονται στη ρήτρα ισοδυνάμου.
- Αντικατάσταση και μη υλοποίηση των μέτρων που περιλαμβάνονται στη ρήτρα, εφόσον πετύχουμε ισοδύναμη δημοσιονομική απόδοση από καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας και μείωση των δαπανών λειτουργίας/προμηθειών.
Στη ρήτρα ισοδύναμων πρέπει να ενταχθούν αυτά τα μέτρα που θεωρούμε ότι είναι ιδιαιτέρως κοινωνικά δυσβάστακτα, όπως η μείωση χαμηλών συντάξεων, η αύξηση του ηλικιακού ορίου για ένταξη στο ΕΚΑΣ, η κατάργηση των ειδικών επιδομάτων ανεργίας για εποχιακά απασχολουμένους, η περικοπή δώρων των δημοσίων υπαλλήλων, ο περιορισμός των κοινωνικών επιδομάτων στη βάση αυστηρών εισοδηματικών κριτηρίων και άλλα.
Η συμπερίληψη ρήτρας ισοδυνάμων δεν συνιστά παρελκυστική τακτική, αντίθετα βοηθάει στην κινητοποίηση του πληθυσμού υπέρ της υλοποίησης εξυγιαντικών για την ελληνική οικονομία και κοινωνία αλλαγών (αρκετές από τις οποίες συμπεριλαμβάνονται στα προβλεπόμενα μέτρα) και αφορούν στην προώθηση της διοικητικής μεταρρύθμισης, τη βελτιστοποίηση της διαχείρισης των δημόσιων πόρων, την εξυγίανση του κοινωνικού προϋπολογισμού με καθιέρωση της ανταποδοτικότητας σε παροχές, όπως το εφάπαξ και οι επικουρικές συντάξεις.
Μαζί με τη ρήτρα ισοδυνάμων είναι απαραίτητη η παροχή μιας αναπτυξιακής έγχυσης στην ελληνική οικονομία. Ο ισοσκελισμένος προϋπολογισμός θα προκύψει λιγότερο δύσκολα και επώδυνα όταν η δημοσιονομική εξυγίανση συνδυαστεί με την ανάπτυξη και τη διεύρυνση της απασχόλησης. Γι' αυτό η μείωση κρατικών δαπανών παθογόνου ή κοινωνικά αναποτελεσματικού χαρακτήρα πρέπει να συνοδευτεί από μια παράλληλη αύξηση των αναπτυξιακών παρεμβάσεων μέσω ΕΣΠΑ και ΕΤΕ με υψηλό εισοδηματικό πολλαπλασιαστή, ώστε να αντιμετωπιστεί η ύφεση.
Η ρήτρα ισοδύναμων μέτρων και η ελεγχόμενη - στοχευμένη αναπτυξιακή έγχυση προς την ελληνική οικονομία για την προώθηση μιας νέου τύπου ανάπτυξης είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για συντεταγμένη κοινωνική προσαρμογή.

*Ο ΣΑΚΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς και εκπρόσωπος της ΔΗΜΑΡ στην ομάδα διαπραγμάτευσης των τριών κομμάτων της κυβέρνησης

2 σχόλια:

  1. Δεν πρόκειται να σωθούν, όσα "ισοδύναμα" και αν παρουσιάσουν. Όποια ρήτρα και αν βάλουν και όση έκταση και αν έχει αυτή η ρήτρα.

    Τα περισσότερα από αυτά τα ισοδύναμα, άλλωστε, θα τα αγνοήσει και τα έχει, ήδη, απορρίψει η τρόϊκα των τοκογλύφων, ως μη έχοντα άμεση απόδοση.

    Η ΔΗΜΑΡ θα πιεί το πικρό ποτήρι της σωτηρίας του ευρώ και της ζώνης του, μέχρι τον πάτο, μέχρι την τελευταία σταγόνα, όσο και αν σκούζει, όσο και αν "απειλεί" ο, παταγωδώς, αποτυχών κ. Θεόδωρος Μαργαρίτης.

    Η ΔΗΜΑΡ θα καταλήξει στον βυθό, μαζί με το υπόλοιπο πολιτικό ναυάγιο των αμετροεπών "ευρωπαϊστών" και θα ταφεί μαζί τους, επωμιζόμενη και το μέγιστο και ύψιστο, εκ του αποτελέσματος, όνειδος, που θα προκύψει, τρεφόμενο από τα κουφάρια των "ευρωπαϊστών" ναυαγών και από την πλήρη αποτυχία των εξωπραγματικών στρατηγικών τους επιλογών.

    Το μέγιστο και ύψιστο αυτό όνειδος έχει ονοματεπώνυμο και διεύθυνση. Προσωποποιείται και συγκεκριμενοποιείται, με την ραγδαία άνοδο της πολιτικής και κοινωνικής επιρροής της "Χρυσής Αυγής" του κ. Νίκου Μιχαλολιάκου και των "παλικαριών" του, η οποία ραγδαία άνοδος δεν θα μπορούσε, φυσικά, να πραγματοποιηθεί, παρά μόνον πάνω στα ερείπια της, εξ ορισμού, αποτυχημένης και καταστροφικής βολονταριστικής πολιτικής της ένταξης της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Την δράση αυτών των "παλικαριών" θα την "απολαύσουμε" όλοι μας.

    Ελπίζω μόνον ότι τα επίχειρα της "απόλαυσης" θα έχουν την τιμή να τα πληρώσουν πρώτοι οι "ευρωπαϊστές" μας (δηλαδή η ΔΗΜΑΡ και η τωρινή παρέα της), ως οι κύριοι υπεύθυνοι για την εκκόλαψη του αυγού του φιδιού, το οποίο εκκολαύθηκε και αναπτύχθηκε, πάνω στην βάση της υλοποίησης και της πρακτικής εφαρμογής των "ευρωπαϊστικών" πολιτικών, που εκπορεύονται από την ελίτ της ευρωζώνης, η οποία πειραματιζόμενη, με την Ελλάδα και τον πληθυσμό της, από τον Νοέμβριο του 2009 και μετά - και αφού ο πληθυσμός της χώρας παρεδόθη, από τους εντόπιους "ευρωπαϊστές", στην ευρωζωνική ελίτ, προς, κατά βούληση, εκμετάλλευση -, παρήγαγε τα αποτελέσματα αυτά, τα οποία, για να πούμε και την αλήθεια, δεν είναι τα χειρότερα. Και δεν είναι τα χειρότερα, διότι αυτά είναι μπροστά μας.

    Το θέαμα από εδώ και πέρα θα έχει σκληρό περιεχόμενο, το οποίο θα είναι αυστηρώς ακατάλληλο για ανηλίκους (και όχι μόνον γι' αυτούς, αφού η σκληρότητά του θα είναι τέτοια που θα καταστήσει το εν λόγω θέαμα ακατάλληλο και για τους ενηλίκους - και ιδιαίτερα, μάλιστα, για τους υπερηλίκους, οι οποίοι θα υποστούν μια πλήρη ανθρωπιστική καταστροφή, χάρη στα πολιτικά έργα του κ. Φώτη Κουβέλη, του κ. Πέτρου Παπασαραντόπουλου, του κ. Παναγιώτη Παναγιώτου και της λοιπής παλαιάς "ανανεωτικής" παρέας του "Ρήγα Φεραίου", η οποία βρήκε και τον παλαιό διαγραφέντα κ. Χρύσανθο Λαζαρίδη, στεγαζόμενο στην Ν.Δ. και κολλητό του Αντώνη Σαμαρά, για να συμπληρώσει το καρέ).

    Και ακριβώς, επειδή τα ψέματα και τα φούμαρα της μετεκλογικής "προγραμματικής συμφωνίας" (το περιεχόμενο της οποίας, όπως είχα γράψει, εκείνες τις ημέρες, οδηγούσε, εάν εφαρμοζόταν, την Ελλάδα, εκτός ευρωζώνης) της συγκυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, υπό τον κ. Αντώνη Σαμαρά τελείωσαν και επειδή ήλθε η ώρα της εκτύλιξης του φιλμ, στο σκληρό κομμάτι της ταινίας, εγώ θα πράξω αυτό που μου αναλογεί.

    Θα υποστώ την σκληρότητα του έργου. Αλλά τουλάχιστον, θα το δω με ενδιαφέρον, διότι η αύρα της εποχής μας, που θυμίζει την Γερμανία, στις αρχές της δεκαετίας του 1930, έχει να μας διδάξει πολλά, τα οποία η δική μου γενεά τα διάβασε στα βιβλία, αλλά δεν τα γνώρισε.

    Και η αλήθεια είναι ότι η εμπειρία είναι πάντοτε αναντικατάστατη, ως πηγή γνώσης και μάθησης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν έχω, λοιπόν, παρά να ευχηθώ στους πρωταγωνιστές της ταινίας - οι οποίοι πρωταγωνιστούν σε αυτήν, με, αποκλειστικά, δική τους επιλογή και με νοοτροπία καμικάζι -, καλό πάτο, καλό βυθό και κατά το δυνατόν, ανώδυνο πολιτικό θάνατο. Αυτοί μπορούν, άλλωστε, να παρηγορηθούν, με το γεγονός ότι η μνήμη τους θα είναι αιωνία, λόγω των έργων τους.

    Όπως ακριβώς συνέβη και με τον
    Ηρόστρατο, του οποίου τα χνάρια ακολουθούν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή