ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Μαθητής με απολυτήριο Γυμνασίου δεν ομιλεί την ελληνική



Πατέρας από το Πακιστάν πήγε σε Επαγγελματικό Λύκειο των Δυτικών συνοικιών της Αθήνας να γράψει το γιο του, στην Α λυκείου. Μιλούσε πολύ καλά ελληνικά, είχε όλα τα απαιτούμενα χαρτιά (καμιά δεκαριά) μεταφρασμένα, με τις σφραγίδες τους και τις επικυρώσεις τους. Το απολυτήριο του Γυμνασίου του νεαρού μαθητή είχε σταλεί υπηρεσιακά στο Λύκειο και τον περίμεναν. Η συνάδελφος, που ήταν επιφορτισμένη με τις εγγραφές, σύντομα διαπίστωσε ότι ο απόφοιτος ενός κανονικού Ελληνικού Γυμνασίου δεν μπορούσε να μιλήσει καθόλου μα καθόλου ελληνικά. Δεν ήξερε ούτε λέξη. Αναγκάστηκε να συνεννοηθεί μαζί του στα Αγγλικά. 
Ο μαθητής είχε απολυτήριο Γυμνασίου με γενικό βαθμό κοντά στο 11 και βαθμούς πάνω από τη βάση στα Αρχαία, στην Ελληνική Γλώσσα, στη Λογοτεχνία, στην Ιστορία κλπ. Αλλά ελληνικά δεν ήξερα γρι. Η συνάδελφος έκανε την εγγραφή, όπως ήταν υποχρεωμένη από το νόμο και του συνέστησε να πάει σε κάποιο σχολείο μεταναστών για να μάθει τη γλώσσα μας. Είναι πολύ πιθανό  ο φίλος μας σε τρία χρόνια να έχει και απολυτήριο λυκείου και πτυχίο κάποιας ειδικότητας. Είναι αμφίβολο όμως αν θα έχει μάθει να συνεννοείται στα  ελληνικά.

Σε τι μπορεί να ελπίζει μια χώρα που δίνει απολυτήρια γυμνασίου σε μαθητές που δεν γνωρίζουν ούτε καν τη γλώσσα της; Σε τι μπορεί να ελπίζει μια χώρα που εξευτελίζει με τον πιο βάρβαρο τρόπο τους τίτλους σπουδών της; Αντί να φροντίσει να μάθει στο παιδί αυτό τα στοιχειώδη, τη γλώσσα τουλάχιστον, φρόντισε να του δώσει ένα επίσημο χαρτί που πρακτικά του είναι τελείως άχρηστο. Ποιοι καθηγητές εξέτασαν αυτόν το μαθητή και ποιοι υπέγραψαν αυτό το απολυτήριο;

Αυτό το ακραίο αλλά πραγματικό παράδειγμα δείχνει ανάγλυφα τη νοοτροπία της ελληνικής εκπαίδευσης. Μοιράζει απλόχερα πτυχία και τίτλους σπουδών που δεν έχουν καμιά αξία, νομίζοντας ότι έτσι βοηθάει τους νέους να σταδιοδρομήσουν. Είναι μια εκπαίδευση τελείως υποκριτική, που διδάσκει ότι, δεν έχει σημασία τι ξέρεις αλλά τι χαρτί έχεις. Με αυτήν τη νοοτροπία είναι τελείως φυσιολογικά τα πλαστά πιστοποιητικά αναπηρίας, οι συντάξεις - μαϊμού και όλα τα ανάλογα που βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας.
Ταυτόχρονα όμως μαθαίνει και τους μετανάστες ότι ήρθαν σε μια χώρα που βασιλεύει η ανομία, η παραμύθα, η απάτη. Τους διδάσκει ότι δεν είναι παράνομοι μόνο αυτοί, αλλά και η χώρα στην οποία διάλεξαν να ζήσουν.    

1 σχόλιο:

  1. Akousa kapote kapion pou girise disarestimenos apo ena sinedrio stin Italia na lei oti "kolasi ine to meros opou i chefs ine Eglezi, i erastes Elveti, ke i organotes Itali." To ksanakousa ke alios, ara o orismos tis kolasis den ine monadikos.

    Oso gia ton paradiso ine sigoura to meros opou iatrika pistopiimeni tifli ine aeti, ekpedeftiki aksiologoun ala den dexonte aksiologisi, kompogianites aksiologoun genosima farmaka, anepagelti ginonte politiki arxigi ke prothipourgi, forous plironoun mono i ftoxi, ke vevea i Fotopouli ine ethnosindikalistes.

    ΑπάντησηΔιαγραφή