ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Που ποντάρει το καλό σενάριο για την Ελλάδα...



του Κώστα Στούπα   www.capital.gr

Οι αποφάσεις της συνόδου κορυφής της περασμένης εβδομάδας δεν επεφύλασσαν κάποια έκπληξη, επί της ουσίας επιβεβαίωσαν τις τροχιές των εξελίξεων όπως έχουν δρομολογηθεί τους τελευταίους μήνες.

Ήτοι: Διατήρηση της Ελλάδα στην τροχιά του ευρώ με αυστηρό αντιστάθμισμα τις μεταρρυθμίσεις που θα την φέρουν πιο κοντά στον  μέσο όρο των κοινωνικών και οικονομικών δομών  της ευρωζώνης.

Συνέχιση της διαδικασία τραπεζικής και δημοσιονομικής ενοποίησης με προσεκτικά βήματα, μέχρι τις γερμανικές εκλογές σε ένα χρόνο περίπου και πιθανόν επιτάχυνση μετά με ένα κυβερνητικό μεγάλο συνασπισμό Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών.

Το σενάριο «τιμωρητικής» αποβολής της Ελλάδας, ως παραδείγματος προς αποφυγήν για τους υπόλοιπους, που φερόταν σαν επικρατέστερο μέχρι το καλοκαίρι, φαίνεται να έχει εγκαταλειφθεί, προς τον παρόν. Το τελευταίο εκλογικό αποτέλεσμα και πραγματιστική μεταστροφή του πρωθυπουργού βοήθησε σ’ αυτό.

Η Ελλάδα φαίνεται πως θα πάρει τις «τερατώδεις» από άποψη μεγέθους επόμενες δόσεις και το κρίσιμο σημείο αξιολόγησης, αν μπορεί να παραμείνει μεταξύ μιας ισχυρής οικονομικής και πολιτικής ελίτ της παγκόσμιας κοινότητας, αναβάλλεται τουλάχιστον για 12 μήνες.  Το ενδεχόμενο αυτό μπορεί να ανατραπεί μόνο από κάποιο εσωτερικό  ή εξωτερικό «ατύχημα», γεγονός που δεν φαίνεται να συγκεντρώνει προς το παρόν πολλές πιθανότητες. 

Αυτό είναι το σενάριο που προεξοφλεί το ελληνικό χρηματιστήριο και θα συνεχίσει να το κάνει τους επόμενους μήνες.

Το σενάριο αυτό θα ενισχυθεί τους επόμενους μήνες και από τις ευνοϊκές επιπτώσεις της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, της δρομολόγησης των έργων υποδομής, της εισόδου επενδύσεων με αιχμή του δόρατος τις αποκρατικοποιήσεις, τις επιχειρηματικές συγχωνεύσεις και εξαγορές που επιτάσσει η συγκυρία...

Υπάρχουν ενδείξεις πως από την ευρωζώνη πως θα υπάρξουν και άλλες κινήσεις εδραίωσης της εμπιστοσύνης στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας.

Η επανεκκίνηση της οικονομίας θα βοηθήσει στην ανακοπή της ύφεσης και κυρίως στην αλλαγή της ισχυρής αρνητικής κοινωνικής ψυχολογίας που προς το παρόν αντιδρά σε κάθε αλλαγή και προσπάθεια. Ο κοινωνικός αυτός μηδενισμός συντηρείται από τις «κούφιες» υποσχέσεις της άκρα αριστεράς και δεξιάς για συνέχιση της εποχής  της παρασιτικής ευημερίας με τα δανεικά.

Από μια πλευρά, αποτελεί ευτυχές γεγονός πως το ρόλο της θεμελιώδους αντιπολίτευσης έχουν αναλάβει σχηματισμοί που βασίζονται σε  πυρήνες  καρικατούρες σταλινικών και ναζιστικών απομειναριών της ιστορίας. Δηλαδή, σχηματισμοί με εγγενείς αυτοπεριορισμούς που είναι στείροι ιδεολογικά και πολιτικά και ως εκ τούτου ανίκανοι να γονιμοποιήσουν ιστορικά ρεύματα με διάρκεια...

Ως  ένα βαθμό, από την άποψη της κοινωνικής μηχανικής οι μηδενιστικές αντιδράσεις μπορεί να θεωρηθούν φυσιολογικές. Η αλλαγή της ψυχολογίας στη συνέχεια θα βοηθήσει να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις που αν γίνουν σωστά ενδέχεται να αναδείξουν την Ελλάδα ακόμη  και σε οικονομικό  «τίγρη» της ευρωζώνης. Η χώρα διαθέτει ικανά συγκριτικά πλεονεκτήματα, αρκεί να τα αναδείξει.

Ας μην μετράμε τα αυριανά αποτελέσματα με τα σημερινά πολιτικά και κοινωνικά δεδομένα. Το πολιτικό σκηνικό και οι οικονομικοεπιχηρηματικοί σχηματισμοί είναι σε ρευστή μεταβατική φάση. Τώρα δημιουργούνται οι  πόλοι πολιτικής και οικονομικής ισχύος της επόμενης μέρας.

Όλα αυτά είναι ορατά από τις αγορές και σε αυτό οφείλεται η κινητικότητα  στις ευρωπαϊκές αγορές και κυρίως στο ελληνικό χρηματιστήριο και την αγορά ομολόγων.

Πηγή:www.capital.gr

2 σχόλια:

  1. "Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος"
    Πρωταγόρας 490-420 π.Χ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "..αποτελεί ευτυχές γεγονός πως το ρόλο της θεμελιώδους αντιπολίτευσης έχουν αναλάβει σχηματισμοί που βασίζονται σε πυρήνες καρικατούρες σταλινικών και ναζιστικών απομειναριών της ιστορίας. Δηλαδή, σχηματισμοί με εγγενείς αυτοπεριορισμούς που είναι στείροι ιδεολογικά και πολιτικά και ως εκ τούτου ανίκανοι να γονιμοποιήσουν ιστορικά ρεύματα με διάρκεια..."

    "...Η αλλαγή της ψυχολογίας στη συνέχεια θα βοηθήσει να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις που αν γίνουν σωστά ενδέχεται να αναδείξουν την Ελλάδα ακόμη και σε οικονομικό «τίγρη» της ευρωζώνης. Η χώρα διαθέτει ικανά συγκριτικά πλεονεκτήματα, αρκεί να τα αναδείξει...."

    Αυτην την τιγρη που βρυχαται μεσα μου ακουω και ανεβαλλα την συνταξιοδοτηση μου απο το 2016 στο 2020, γιατι κατι οι διπλες εκλογες κατι λιγο ο Σαρκοζι (παει αυτος ειναι ηδη ...συνταξιουχος) και πολυ η Μερκελ που αγοραζει συεχεια χρονο, εχουν καθυστερησει το χρονοδιαγραμμα επιστροφης στην αναπτυξη.

    Ασε που (χωρις πλακα) επαθα υπερκοπωση τους τελευταιους 3 μηνες απο την πολυ δουλεια γιατι κατι καταθλιπτικοι συνεργατες δεν μπορουν να εργασθουν και να με βοηθησουν....

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή