ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2012

Ανδρός πεσούσης γ...... κι άφησέ τα....





Ρούλα Γεωργακοπούλου  από τα ΝΕΑ

Πολύ καλά κάνει ο Αλέξης Τσίπρας και ροκανίζει τον χρόνο χαριεντιζόμενος δεξιά-αριστερά με τα αποφόρια του συστήματος. Χρόνος υπάρχει άπλετος, ώσπου να περάσουν τα χρόνια και να 'ρθει επιτέλους η σειρά του να μας εξυπηρετήσει. Μέχρι τότε οι προσπάθειες της Ευρώπης και του χειμαζόμενου ελληνικού λαού θα έχουν κουτσά-στραβά καρποφορήσει, να 'χει κι αυτός το τράτο ξανά-μανά να μοιράζει. Προς το παρόν, μικρό παιδί είναι ακόμη, νομίζω ότι τον παίρνει άνετα να «φασώνεται» με τον κάθε πικραμένο, μακάρι να ήμουν από μια μεριά να καταγράφω την εμπειρία.
Από την όλη φάση εξαιρώ τον κύριο Μιχελογιαννάκη, απορώ μάλιστα με ορισμένους που βιάστηκαν να τον κατατάξουν στους ομοφοβικούς. Από πού κι ώς πού; Προσωπικά αμφιβάλλω κι αν κατέει πράμα περί τίνος πρόκειται αυτό για το οποίο τον μέμφονται και τον λοιδορούν. Το κατ' εμέ η άποψή του ότι η λιτότητα θα αποθαρρύνει τους νέους από την τεκνοποιία και θα τους οδηγήσει ντουγρού στην ομοφυλοφιλία δεν μου φαίνεται διόλου ομοφοβική αλλά μάλλον τεχνικής φύσεως. Η ομοφυλοφιλία ως μέθοδος αντισύλληψης, αν και δεν είναι τόσο αποτελεσματική όσο η πλήρης αποχή και η ερωτική αυτοαπασχόληση, έχει πάντως μικρότερο ποσοστό αποτυχίας από τη μέθοδο του ρυθμού και από το κλασικό προφυλακτικό. Ας κάνει ο καθένας τα κουμάντα του. Το ρίσκο είναι αλλού και έχει ευφυώς διατυπωθεί από τον ίδιο τον βουλευτή σε ανύποπτο χρόνο. Ανδρός πεσούσης γ... τα κι άφησέ τα, κύριε Μιχελογιαννάκη μου.

1 σχόλιο:

  1. Λόγω της εντυπωσιακής ταύτισης με τις εκτιμήσεις της α¨ παραγράφου υποκύπτω στον πειρασμό να παραθέσω απόσπασμα από το "Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ το νέο (παλιό) ΠΑΣΟΚ; -β΄μέρος " 1/9/2012 στο firiki2010 q
    "Λεφτά δεν υπάρχουν ΣΗΜΕΡΑ! Γι αυτό και ο κ Τσίπρας είναι πανευτυχής που δεν είναι υποχρεωμένος από θέση κυβερνητικής ευθύνης να ψάξει να βρει (κάτι που θα εξαέρωνε το ποσοστό του πολύ γρηγορότερα απ΄ότι το είδε να δημιουργείται). Σε δυο τρία χρόνια όμως; Σε τέσσερα; Δεν λέω και δεν περιμένω ότι σε τέσσερα χρόνια θα τρώμε με χρυσά κουτάλια ούτε ότι θα έχουμε γυρίσει από πλευράς βιοτικού επιπέδου στο 2009. Ομως είναι παρα πολύ πιθανό να έχει μπει κάποια τάξη σ΄ αυτή τη χώρα, οι πολίτες της να βρίσκουν σιγά -σιγά την αισιοδοξία και κάποια από τα χαμένα τους εισοδήματα, η Ευρώπη να προχωράει με πιο σίγουρο βηματισμό, με μεγαλύτερη δημοσιονομική πειθαρχία, με πιο ομαδικό πνεύμα, με καινούργιους σφιχτούς κανόνες στους οποίους θα έχουμε δεσμευθεί και το ενδεχόμενο της δραχμής να είναι σχεδόν ένα παραμύθι κι ένας κίνδυνος που … δεν υπήρξε ποτέ.

    Και τότε … τότε ίσως…. ίσως θα είναι η ώρα του ΣΥΡΙΖΑ. Μεταλλαγμένος από την συνεύρεση του με το παλιο καλό ΠΑΣΟΚ , απέναντι σ΄ ένα κόσμο κουρασμένο μεν που όμως δεν θα φοβάται τα χειρότερα (όπως κατά κάποιο τρόπο η παρουσία του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην Προεδρία το 1981 και η ένταξη στην ΕΟΚ απάλυναν τους φόβους ανόδου του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία) ο ΣΥΡΙΖΑ ή κάποια μετάλλαξη του ίσως.. ίσως … βρεθεί στην εξουσία.( Το σενάριο μπορεί φυσικά να ανατραπεί από ευτυχή ή ατυχή γεγονότα που μπορεί να περιλαμβάνουν από την επιστροφή του Γιώργου στην ενεργό δράση ( !) ή την μέσω της κρίσης ωρίμανση του Ελληνικού λαού (!!!) , μέχρι μια χρεωκοπία ή και μια πλήρη αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού)

    Κι αν βρεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία;;; Πολύ απλά κάπου εκεί θ΄ αρχίσει πάλι ο γνωστός κύκλος που έχει επαναληφθεί ουκ ολίγες φορές στην Ελλάδα. Κάποιος άχρηστος ή ασυνείδητος ή κολλημένος τα κάνει μπάχαλο και μετά τρέχουν τα κορόϊδα να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα ( αν τα καταφέρουν, διότι ορισμένα μπάχαλα δεν παίρνουν γιατρειά).... "
    Συγγνώμη αν έκανα κατάχρηση της φιλοξενίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή