ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Επιβάλλονται παραιτήσεις




Φίλε μου Αχιλλέα, αυτοί οι καταξιωμένοι επιστήμονες που εκλέχθηκαν στα συμβούλια διοίκησης είναι το πρόβλημα για τις δυνάμεις της αντίδρασης. Οι πρυτάνεις και όσοι από τους συναδέλφους σου αντιστέκονται ακόμα φοβούνται το ενδεχόμενο να αναβαθμιστεί το ελληνικό πανεπιστήμιο και να συνδεθεί ουσιαστικά με τα διεθνή εκπαιδευτικά δίκτυα. Οι δε θιασώτες του Στάλιν και του Μάο τρέμουν στο ενδεχόμενο να μετατραπούν τα πανεπιστήμια σε αμιγείς χώρους αναζήτησης της επιστημονικής αλήθειας. Ο εκσυγχρονισμός είναι ο μεγαλύτερος εχθρός όλων τους. (leo)

του Αχιλλέα Γραβάνη από τα ΝΕΑ

Οι πρυτάνεις αντιτάχθηκαν λυσσαλέα επί έναν χρόνο στην εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου για τα ΑΕΙ, με βασικά επιχειρήματα ότι είναι ανεφάρμοστος και εναντίον του η πλειονότητα των καθηγητών.
Εν τούτοις, στις πρόσφατες εκλογές για τα εσωτερικά μέλη του Συμβουλίου Ιδρύματος, που έγιναν με ηλεκτρονική ψηφοφορία, συμμετείχε η συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών (75-90%), σχεδόν σε όλα τα πανεπιστήμια της χώρας (πλην του ΕΜΠ και του Πολυτεχνείου Κρήτης), παρά το κλίμα τρομοκρατίας, τις καταλήψεις και τους προπηλακισμούς που βίωσαν από επιθετικότατες μειοψηφίες φοιτητών και καθηγητών που πρόσκεινται κυρίως στους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Τα εκλεγμένα εσωτερικά μέλη των Συμβουλίων εξέλεξαν όπως ορίζει ο νέος νόμος τα εξωτερικά μέλη, σε πολλές περιπτώσεις καταξιωμένους διεθνώς επιστήμονες που δραστηριοποιούνται σε κορυφαία πανεπιστήμια όπως τα Harvard, Oxford, Cambridge, ΜΙΤ κ.λπ. Επιπλέον, οι νέες διαδικασίες για την ακαδημαϊκή εξέλιξη των καθηγητών και οι καθημερινές δραστηριότητες των πανεπιστημίων διέπονται πλέον από τον νέο νόμο.
Επειτα από αυτές τις ελπιδοφόρες εξελίξεις θα περίμενε κανείς ότι οι πρυτάνεις θα σεβόντουσαν τη δημοκρατικά εκφρασμένη άποψη της συντριπτικής πλειοψηφίας των συναδέλφων τους και θα εφάρμοζαν απρόσκοπτα τον νόμο. Δυστυχώς όμως οι πρυτάνεις, καταφανώς προσχηματικά, προσέφυγαν και πάλι εναντίον του νόμου στο Συμβούλιο της Επικρατείας, επικαλούμενοι για άλλη μία φορά σοφιστείες. Συμβάλλουν έτσι στην περαιτέρω αποδιοργάνωση των πανεπιστημίων με στόχο την προστασία της εκλογικής τους πελατείας, συντεχνιακών συμφερόντων και την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Μετά την εκλογή των Συμβουλίων και τη στάση των συναδέλφων τους πανεπιστημιακών, η στοιχειώδης αξιοπρέπεια και αυτοσεβασμός θα επέβαλε στη συνείδηση των πρυτάνεων να υποβάλλουν την παραίτησή τους. Μερικοί εξ αυτών είναι πλέον το μείζον πρόβλημα των ιδρυμάτων τους. Είναι καθήκον της πανεπιστημιακής κοινότητας να ζητήσει την άμεση παραίτησή τους. Η έξοδός τους από τη διοίκηση των πανεπιστημίων θα διευκολύνει την εφαρμογή του νέου νόμου, ο οποίος, ούτως ή άλλως, τους δίνει τη δυνατότητα να «αναβαπτισθούν» και πάλι στην εμπιστοσύνη των συναδέλφων τους ως υποψήφιοι για τη θέση του νέου πρύτανη.
Ο Αχιλλέας Γραβάνης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου