ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

Θεωρία μα και πράξη με τα ομόλογα των ασφαλιστικών ταμείων




Γιώργος Προκοπάκης

Η θεωρία

Υπάρχει η μεταφυσική της "περιουσίας" που χάνεται ή δημιουργείται και οι πάντες καμώνονται πως όλα ήταν άριστα μέχρι τη στιγμή της στραβής, με κάποιους να είναι άγιοι, πάντα να λειτουργούν για το συμφέρον των ασφαλισμένων και της κοινωνίας, ενώ κάποιοι κακοί τους αντιπαλεύουν. Ο λόγος για τη διαχείριση της περιουσίας των Ταμείων.

1. Όταν την περίοδο Οκτώβριος 2009-Απρίλιος 2010 η κυβέρνηση στήριζε τα ελληνικά ομόλογα κάπως έπρεπε να το κάνει. Ο μόνος τρόπος είναι κάποιος να τα αγοράζει όταν άλλοι επιχειρούν ξεφόρτωμα.
2. Ξεφορτώνονταν οι κακοί ξένοι και φορτώνονταν οι αθώοι Έλληνες - μεταξύ αυτών και τα Ταμεία. Αγόραζαν τον Απρίλιο 2010 στο 75% της ονομαστικής αξίας για να εξοφληθούν στο 100% τον Μάιο 2010 (με τα χρήματα του Μνημονίου). Κάποιοι από αυτούς που στήριξαν - άκοντες - τα ελληνικά ομόλογα έβγαλαν 33% σε ένα μήνα, ή κάπου 400% σε ετησιοποιημένη βάση. Από ποιόν τα έβγαλαν; Από τους Έλληνες φορολογούμενους οι οποίοι δανείστηκαν με 5.2% για να έχει η κυβέρνηση να πληρώσει.
3. Πού βρήκαν τα λεφτά τα Ταμεία για να ενισχύσουν; Περιουσία τους ήταν! Η οποία επί επτά χρόνια αυγάταινε στο Χρηματιστήριο που ανέβαινε επειδή "είχαμε ισχυρή και θωρακισμένη οικονομία". [Μέχρι 24% της περιουσίας των ταμείων μπορεί να παίζεται σχεδόν α βολοντέ]
4. Κάποια από τα Ταμεία συνέχιζαν να τοποθετούνται σε ελληνικά ομόλογα. Το ρευστό από τις εξοφλήσεις λήξεων αγόραζε ομόλογα στη δευτερογενή - σκοτωμένα. Πόσο σκοτωμένα; Στο 65%-70% της ονομαστικής αξίας μέχρι τον Αύγουστο 2011, στο 40%-50% μέχρι τον Οκτώβριο 2011, στο 20%-25% μέχρι τον Μάρτιο 2012. Μόνον ο διοικητής του ΙΚΑ βγήκε και έκανε δήλωση τον Φεβρουάριο: "το ΙΚΑ δεν τοποθετήθηκε σε ομόλογα το 2011". Κανείς άλλος! Το Ταμείο Υπαλλήλων ΥΠΟΙΚ αγόραζε ομόλογα Μαρτίου 2012 μέχρι τις 23 Φεβρουαρίου στο 20%-23% και δεν ήθελε να συμμετάσχει στο PSI.
5. Επαναλαμβάνω: όλα αυτά τα εξοφλούσαν οι Έλληνες φορολογούμενοι με τα δανεικά της Τρόικας.
6. Έρχεται το PSI και τους αλλάζει τον αδόξαστο στις ονομαστικές αξίες. Ξαφνικά οι πάντες ανακαλύπτουν πως βρέθηκαν με ομόλογα που δεν ήθελαν να αγοράσουν! Κανείς δεν είπε να κάνει τους υπολογισμούς να βρει ποιό μέρος της περιουσίας που χάθηκε είχε πληρωθεί πανάκριβα από τους φορολογούμενους. Ως και το Ταμείο των Υπαλλήλων ΥΠΟΙΚ που τρέχει τους πάντες στα δικαστήρια με αγορά στο 23% στις 24/2, αν πουλούσε σήμερα τα παλιόχαρτα που πήρε θα έβγαζε συνολικά 31 για κάθε 23 ευρώ που επένδυσε, ή κάπου 35% σε 9 1/2 μήνες, ή κάπου 50% ετησιοποιημένο. Επαναλαμβάνω: όλα αυτά τα εξοφλούν οι Έλληνες φορολογούμενοι που δανείζονται από την Τρόικα.
7. Για να ξέρουμε με ακρίβεια τι χάθηκε από περιουσία πρέπει να έχουμε στοιχεία πράξεων, τα οποία τα ταμεία δεν δίνουν ούτε στα μέλη τους.
8. Στη διαχείριση άλλες φορές κερδίζεις, άλλες φορές χάνεις. Διαχείριση κινδύνου είναι το όνομα του παιχνιδιού. Η νομοθεσία υποχρεώνει σε κάποιο πλαίσιο και ενίοτε κάνει πονηριές. Είναι υποκρισία όμως, επί δύο χρόνια η υποχρεωτική διαχείριση να μη συζητείται όσο οι αποδόσεις είναι αστρονομικές (και μεταφέρονται πόροι από το σύνολο των φορολογουμένων στα ταμεία) και η στραβή να είναι η απόλυτη καταστροφή. Ας πουν με συνέπεια λόγου: δεν θέλουμε να στηρίξουμε τα ελληνικά ομόλογα κι ας χρεοκοπήσει η χώρα (το 2010) όπως λένε δεν θέλουμε να κουρευτούμε ώστε να μειωθεί το χρέος όλων και να μη χρεοκοπήσει η χώρα (το 2012).
9. Όταν φθάνεις στο σημείο να δημιουργείς τεχνητά προβλήματα για να τρέχεις στα αντιμνημονιακά δικαστήρια, όταν ως διαχειριστής καμώνεσαι πως δεν καταλαβαίνεις τη διαφορά ανάμεσα στην ονομαστική αξία και την αγοραία και το πώς διαχειρίζεται η ΤτΕ το Κοινό Κεφάλαιο, καταλήγεις να ζημιώνεις τους ασφαλισμένους και όλους τους Έλληνες φορολογούμενους. Όπως έγινε με το Ταμείο των Δημοσιογράφων. Για κάθε 20 ευρώ που "σήκωνε" το καλοκαίρι το ταμείο από ΤτΕ, πληρώνει σήμερα 41 ευρώ (με την επαναγορά) ο Έλληνας φορολογούμενος. Τη διαφορά την καρπούται ο τζογαδόρος που αγόραζε το καλοκαίρι από τους δημοσιογράφους. Ούτε καν μεταφορά πόρων από τους φορολογούμενους στο ταμείο δεν είχαμε! Τα κοράκια ταίσαμε. Και το Ταμείο τραβιέται με το Σωματείο, και οι δύο μαζί με την ΤτΕ και το δημόσιο.

Και η Άσκηση:

Έχω κάνει την εξής άσκηση:

Έστω κάποιος που θέλει να στηρίξει τα ελληνικά ομόλογα και παράλληλα χρειάζεται υψηλές αποδόσεις γιατί θέλει τα έσοδα από τόκους. Αν σας θυμίζει τα Ταμεία, σωστά. Ξεκινάει με κεφάλαιο 75 εκατ (αυτή είναι η αρχική του περιουσία).

1. Με 75 εκατ αγοράζει τον Απρίλιο 2010 ομόλογο Μαίου 2010 ονομαστικής αξίας 100 εκατ.
2. Τον Μάιο 2010 με 100 εκατ ανά χείρας (μετά την εξόφληση από τροικανά δάνεια), αγοράζει ομόλογο Αυγούστου 2011 ονομαστικής αξίας 133 εκατ.
3. Τον Αύγουστο 2011 (αφού έχει εισπράξει τόκους 5% επί των 133 ενώ ξεκίνησε με κεφάλαιο 75) έχει 133 ανά χείρας και αγοράζει ομόλογο Μαρτίου 2012 ονομαστικής αξίας 266 εκατ (είχαν κατρακυλίσει τα ομόλογα κάτω από 50%).
4. Τον Μάρτιο 2012 κουρεύεται, αφού έχει εισπράξει τόκους επί των 266 ενώ το αρχικό κεφάλαιο ήταν 75.
5. Μετά το PSI μένει με 40 εκατ ρευστό (πέραν των τόκων) και ονομαστική αξία ομολόγων (νέων) 84 εκατ.
6. Στον κύκλο λοιπόν, εισέπραξε αστρονομικούς τόκους και με 35 εκατ (η διαφορά 75-40) βρέθηκε με ομόλογα ονομαστικής αξίας 84 εκατ. Τα "αγόρασε" δηλαδή στο 42% της ονομαστικής αξίας.
7. Ας υποθέσουμε πως προσέφερε αυτά τα ομόλογα στην επαναγορά χρέους στο 35%. Θα εισέπραττε 29.4 εκατ.

Να κάνω και τη σούμα:
1. Απρίλιος 2010 περιουσία 75 εκατ
2. Δεκέμβριος 2012 - έχουν εισπραχθεί 20.4 εκατ (χωρίς ανατοκισμό) τόκοι και υπάρχει ρευστό 40 εκατ (του PSI) - σύνολο 60.4 εκατ, και επί πλέον
2.1 Είτε 84 εκατ ονομαστικής αξίας νέων ομολόγων
2.2 Είτε 29.4 εκατ μετά την προσφορά για επαναγορά

Ας πάρουμε την 2.2 που συγκρίνουμε ρευστό με ρευστό.
Ξεκίνησε με 75 εκατ και κατέληξε μετά 30 μήνες με 89.8 εκατ. Δεν τα πήγε κι άσχημα ο φίλος. Έβγαζε ένα άνετο 7% στο κεφάλαιό του. Οι Έλληνες φορολογούμενοι δανείστηκαν 89.8 εκατ από την τρόικα και του τάδωσαν, έσβησαν χρέος 266 εκατ - μπορεί και να πήραν κάτι από τα αρχικά 75 του φίλου μας.

Εάν ο φίλος ήταν όντως Ταμείο, οι φορολογούμενοι επιχορηγούσαν τα ελλείμματά του και το κράτος φρόντιζε να δανείζεται με 3.5%.

Η άσκηση αφορά ένα απλό σενάριο, για κάποιον ο οποίος βρισκόταν με λεφτά ανά χείρας και δεν είχε πού να τα επενδύσει. Όχι τζογαδόρους που θα έκαναν εκατοντάδες πράξεων.

Εδώ και ενάμισυ χρόνο λέω για τους λαϊκιστές να βγάλουν έξω τα λογιστικά των ταμείων να δούμε ποιός έχασε τι σ' αυτήν την ιστορία.

Από το facebook 

3 σχόλια:

  1. Θέλω και εγώ να δω αυτά τα στοιχεία,έπρεπε να είναι προσβάσιμα σε όλους, και αν δεν κάνω λάθος τα έχει η ΤτΕ, που διαχειριζόταν τα αποθεματικά.Τα άλλα που λέει -ηθικολογώντας- ο ν/φ (κέρδη από χρηματιστήριο, δευτερογενή κλπ), δεκτά, αλλά ας τα γενικεύσει.Με τον ίδιο τρόπο ,την περίοδο των παχειών αγελάδων, πλούτισαν πολλοί.Ιδιώτες, τράπεζες κλπ.Προτείνει κούρεμα καταθέσεων, περιουσιακών στοιχείων κλπ όλων αυτών (χωρίς ανακεφαλαιοποίηση φυσικά)?Τότε μέσα κι' εγώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και κάτι ακόμα.Βεβαίως το ίδιο που περιγράφει μπορεί να έκαναν-ακριβώς το ίδιο διάστημα- και οι τράπεζες , οπότε η ζημιά τους απ' το psi να είναι σημαντικά μικρότερη.Και όλο αυτό να γινόταν έχοντας ήδη εσωτερική πληροφόρηση για το όλο κόλπο.Οπότε η ανακεφαλαίωση (που επίσης πληρώνει ο περίφημος "φορολογούμενος") είναι σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό σκανδαλώδης, απ' όσο ήδη φαίνεται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λογικότατα τα βλέπω όσα γράφεις Alberich. Οι φορολογούμενοι τα πληρώνουν όλα. Ο ΓΠ εστιάζει στα ασφαλιστικά ταμεία που διαμαρτύρονται ενώ δεν θάπρεπε. Προφανώς και οι τράπεζες δεν είναι παρθένες. Φαντάζομαι ότι και ο ΓΠ δεν θα έχει άλλη γνώμη.

      Διαγραφή