ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Συνεννόηση στα βραζιλιάνικα



Ο πρόεδρος Λούλα μετά τη συνάντηση με τον Αλέξη Τσίπρα δήλωσε, χωρίς να κάνει καμιά αναφορά στο πρόσωπο.

«Tο μήνυμα που θα ήθελα να στείλω στον Ελληνικό λαό είναι ότι σ' αυτή τη στιγμή της κρίσης πρέπει να είναι ψύχραιμοι, να έχουν μεγάλη θέληση και να αναζητήσουν λύσεις. Να μη γίνονται πολλά σχόλια για την κρίση, αλλά να συζητούν ποιες είναι οι λύσεις. Εδώ στη Βραζιλία η λέξη κλειδί ήταν η οικονομική ανάπτυξη μαζί με το εμπόριο, μαζί με τις επενδύσεις, μαζί με τις θέσεις εργασίας, μαζί με την κατανάλωση και γι' αυτό η Βραζιλία έχει ανέβει από τη δέκατη στην έκτη θέση στην παγκόσμια οικονομία.»

Και τι κατάλαβε ο Τσίπρας:

«Στο πρόσωπο του Προέδρου Λούλα βρήκαμε έναν ισχυρό σύμμαχο στην προσπάθεια του ελληνικού λαού να ξεπεράσει την κρίση, στην προσπάθειά του να αντέξει και να νικήσει τις βάρβαρες νεοφιλελεύθερες πολιτικές.»

Ωραία συνεννόηση. Σε ποια γλώσσα έγινε; Πρόεδρε αυτό ακριβώς κάνει και ο Αλέξης. Δεν μιλάει καθόλου, ούτε καν ουρλιάζει κάθε τρεις και λίγο και είναι όλο συγκεκριμένες προτάσεις για την ανάπτυξη. Προχθές που ο Σαμαράς δεξιώθηκε ξένους επενδυτές για να τους πείσει μπας και ρίξουν κανένα Ευρώ στην εγχώρια αγορά, χίμηξε να τον φάει. Προσπάθησε δε να εκφοβίσει τους επιχειρηματίες  ώστε να μην τολμήσουν να κάνουν δουλειές στη χώρα μας.  Την ανάπτυξη θα την φέρουν αυτός με τα λόγια και οι δεινοί οικονομολόγοι του με τα μελίσσια στη Χαλκιδική.    

5 σχόλια:

  1. O A. Tsipras ke o SYRIZA ine san ta positronia. Pane piso sto xrono.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κουτσαμάνης Αλέξανδρος20 Δεκεμβρίου 2012 - 12:40 π.μ.

    Ταξίδι καθαρά για επικοινωνιακούς λόγους.Ολόκληρα χιλιομετρα για να βρούμε συμμάχους σε τι? στο πως θα βγούμε απο την κρίση? Το αποτέλεσμα ποιό είναι? Οτι λύσεις προτείνουν οι"μερκελιστές"στην Ελλάδα και οι"Ευρωπαίοι δανειστές κ΄κατακτητές" τις άκουσε δια στόματος Λούλα,όχι μόνο ο ιδιος αλλά και η αντιπροσωπία του ΣΥΡΙΖΑ και το συνεργείο της ΕΡΤ(ο σκηνοθέτης αλήθεια γιατί χρειαζόταν?) Τώρα για τις δηλώσεις τί να πώ? Είπε αυτά που θέλει να ακούσει ο ελληνικός λαός τα γνωστά.Το τραγικό όμως Λεωνίδα,είναι οτι τόσο στους φίλους του ΣΥΡΙΖΑ,οσο και στους Ελληνες πολίτες θα γίνει γνωστό,μόνο το τι δήλωσε ο Τσίπρας και τίποτα για το τί είπε ο Λούλα. Δυστυχώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ¨Οταν ανέβηκε ο Λούλα στη Βραζιλία υποσχέθηκε ότι θα αγωνιστεί για ένα πράγμα. Για νάχουν τρία γεύματα τη μέρα όλοι οι Βραζιλιάνοι. Πως θα το πετύχαινε αυτό; Με λόγια; και αντιφιλελέ κορώνες; Μόνο με επενδύσεις, δουλειά και γερά πατήματα στη βραζιλιάνικη γη. Αυτό που θα αναγκαστεί να κάνει και ο Τσιπρας αν έρθει ποτέ επάνω. Αλλά εδώ έχουμε ακόμα τα 300 δις και ξεκοκαλίζουμε. Έχουμε τόσα πολλά ακόμα για να πετάμε ώστε να συνοδεύουν 5 κρατικοί υπάλληλοι τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στις διακοπές του. Δυστυχώς το λογαριασμό θα τον πληρώσουν τα παιδιά των ασθενέστερων όπως πάντα. Τα παιδιά μας.

      Διαγραφή
  3. Πολύ ωραία και η "Αυγή" : " ΛΟΥΛΑ : ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΜΠΡΟΣΤΑ " Ούτε και αυτή έχει πάρει χαμπάρι ότι η Βραζιλία έχει καμμιά εκατοστή ιδιωτικά Πανεπιστήμια, ότι φτιάχνει αυτοκινητοδρόμους αναθέτοντας εκμετάλλευση και κατασκευή σε ιδιώτες, ότι το 40% της παραγωγής ενέργειας είναι στα χέρια ιδιωτών και ότι εκεί τρέχουν με "αριστερή" κυβέρνηση αποκρατικοποιήσεις μη έχοντας κανένα πρόβλημα να πουλήσουν αεροδρόμια.
    Κι αυτό το "Να μη γίνονται πολλά σχόλια για την κρίση, αλλά να συζητούν ποιες είναι οι λύσεις".... σπάει κόκκαλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή