ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

Αντίσταση στη βαρβαρότητα




Μιχάλης Σαμπατακάκης

Τα νεανικά μας χρόνια και η σχέση μας με την πολιτική και τον πολιτισμό τον καιρό της δικτατορίας και της Μεταπολίτευσης καθορίστηκαν βαθιά από την εμφάνιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη του ρεύματος της Ανανεωτικής Αριστεράς.
Ζώντας τότε αρκετοί από εμάς την πιο ακραία μορφή του καπιταλισμού και του ατλαντισμού, τη δικτατορία, και αγωνιζόμενοι εναντίον της, μάθαμε ταυτόχρονα να αγωνιζόμαστε κατά του σταλινισμού και του δογματισμού. Νιώσαμε βαθιά τη διάσπαση σε ανανεωτές και δογματικούς του ΚΚΕ, τον Γαλλικό Μάη, την Ανοιξη της Πράγας. Οργανωθήκαμε στον Ρήγα Φεραίο, τη Νεολαία του ΚΚΕ εσωτερικού. Αγαπάμε την πολιτική μας ιστορία.
Μάθαμε να διαβάζουμε έλληνες ποιητές. Μάθαμε, σχεδόν ανακαλύψαμε, να ταυτίζουμε την έννοια του σοσιαλισμού με την έννοια της δημοκρατίας, να σεβόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα, να είμαστε Ευρωπαίοι ενώ ήμασταν ταυτόχρονα αριστεροί. Ζήσαμε μια μικρή - όχι τη μόνη - πολιτιστική νησίδα στη χώρα μας, μια μικρή - όχι τη μόνη - αντίσταση στη βαρβαρότητα. Και νομίζουμε πως αφήσαμε ίχνη.

Ο Μιχάλης Σαμπατακάκης είναι γιατρός του ΕΣΥ, στέλεχος της ΔΗΜΑΡ. Υπήρξε στέλεχος του Ρήγα Φεραίου από την εποχή της δικτατορίας, έχει διατελέσει γραμματέας της οργάνωσης

2 σχόλια:

  1. Χαμενος στα αστρα18 Δεκεμβρίου 2012 - 5:51 μ.μ.

    Μιχαλη, τα ιχνη δεν φαινονται πια. Τα εχει ξεθωριασει ο χρονος και σκεπασει ο λαικισμος. Η νησιδα σου βουλιαξε, οι ποιητες στερευουν, ξεραιλα παντου. Και ο οριζοντας χαθηκε και αυτος. Χαθηκαν και αυτοι οι λιγοι που ξερανε να διαβαζουνε τις πυξιδες. Τα αστρα πανω μας φευγουν για αλλους γαλαξιες, δεν αντεχουν να κοιτανε κατω. Και ολα αυτα σε μια γενια. Πως τρεχει ο χρονος τελικα, γρηγορα η αργα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πράγματι τα ίχνη ξεθώριασαν φίλε χαμένε στα άστρα. Αλλά υπήρξαμε και μεις ωραίοι κάποτε. Δεν μου αρέσουν τα μνημόσυνα, αλλά ο ΡΦ ήταν κάτι διαφορετικό. Αντίσταση στην δεξιά και αριστερή βαρβαρότητα. Γιαυτό το μεγαλύτερο κακό που έκανε αυτός ο χώρος είναι που πήγε και συγχρωτίστηκε με τον εγχώριο σταλινισμό στο ΣΥΝ και μετά στο ΣΥΡΙΖΑ. Πολλά χαμένα χρόνια που πήγαν πίσω τις ιδέες του δημοκρατικού σοσιαλισμού και ανέδειξαν τη μπαχαλοειδή βία σε πολιτική αρετή. Κάπως αλλιώς έπρεπε να γίνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή