ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013

Μικρά και μεγάλα διαμάντια της έρευνας στην Ελλάδα



Αν κάτι περιμένει η χώρα από την έρευνα είναι την καινοτομία που θα μπει σε εφαρμογή, θα βγει στο εξωτερικό και θα φέρει πλούτο και θέσεις εργασίας. Από εφευρέσεις που βραβεύονται και ξεχνιούνται στα ντουλάπια έχουμε χορτάσει.

Του Απόστολου Λακασά από την Καθημερινή

Η Ελλάδα αριστεύει. Σε μία περίοδο που η χώρα διανύει μία μεταβατική περίοδο ευελπιστώντας σε ένα καλύτερο αύριο, οι ερευνητές προσφέρουν αισιοδοξία και επιβεβαίωση ότι η Ελλάδα μπορεί: 226 ερευνητικές δραστηριότητες πανεπιστημίων, ΤΕΙ και ερευνητικών κέντρων απέσπασαν βραβεία σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Πρόκειται για προγράμματα από τους κλάδους των Ανθρωπιστικών Επιστημών, των Βιοεπιστημών, της Ενέργειας και του Περιβάλλοντος, των Επιστημών Μηχανικού, των Κοινωνικών Επιστημών, των Μαθηματικών και της Πληροφορικής, των Φυσικών Επιστημών.
«Σήμερα απαιτείται περισσότερο από κάθε άλλη περίοδο στη σύγχρονη ιστορία της χώρας να εξηγούμε στους μαθητές ότι η αριστεία δεν είναι μια απλή επιβράβευση, είναι στόχος και φιλοσοφία ζωής, είναι επένδυση για το μέλλον της χώρας», αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνας και Τεχνολογίας κ. Σταμάτης Κριμιζής στο μήνυμά του προς την εκπαιδευτική κοινότητα αλλά και, ευρύτερα, την κοινωνία, δίνοντας το σήμα για ένταση της προσπάθειας.

«Τα μικρά και μεγαλύτερα διαμάντια δεν λείπουν από τον χώρο της διδασκαλίας, της έρευνας, της τεχνολογίας και της καινοτομίας και η ανάδειξή τους με οργανωμένο και συστηματικό τρόπο δίνει σαφή απάντηση ως προς τις πραγματικές δυνατότητες του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου» λέει ο καθηγητής Παύλος Σπυράκης, υπεύθυνος της δράσης για ανάδειξη των βραβευμένων δράσεων από ΑΕΙ, εμπνευστής της οποίας ήταν ο πρώην ειδικός γραμματέας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης κ. Βασίλης Παπάζογλου.

Συγκεκριμένα, δουλειές από ανθρώπους των ΑΕΙ που βραβεύτηκαν σε ευρωπαϊκούς διαγωνισμούς οργανωμένους από έγκριτες επιστημονικές οργανώσεις πήραν διακρίσεις από πανεπιστήμια όπως το Κέμπριτζ και η Οξφόρδη, κέρδισαν βραβεία από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έως και την Ακαδημία Αθηνών, αλλά και τον επιχειρηματικό κόσμο (π.χ. τον διαγωνισμό των ΣΕΒ - Eurobank EFG) περιλαμβάνονται στην πρόσφατη έκδοση «Δράσεις Αριστείας στην Ανώτατη Εκπαίδευση» στο πλαίσιο του «Ψηφιακού Αποθετηρίου Αριστείας», το οποίο έχει δημιουργήσει το υπουργείο Παιδείας (http://excellence.minedu.gov.gr) καλώντας τα ελληνικά ιδρύματα να προβάλουν τις δράσεις τους.
«Το ξεπέρασμα της κρίσης με χαρακτηριστικά υγείας και μονιμότητας πρέπει να βασιστεί στα ισχυρά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματά της πατρίδας μας. Και η αριστεία στην έρευνα και την καινοτομία αποτελεί βασικό μοχλό της γενικότερης αναπτυξιακής διεξόδου. Αλλιώς η Ελλάδα θα σημαδευτεί για πολλά χρόνια από την επιδημία της “αιμορραγίας των εγκεφάλων” προετοιμάζοντας γενιές μεταναστών, νέων με μεγάλες ικανότητες που θα πνίγονται μέσα στη θάλασσα της εγχώριας μετριότητας και της ανεργίας. Το παρήγορο είναι πως πληθαίνουν τα αισιόδοξα μηνύματα από τον χώρο της έρευνας στα ακαδημαϊκά ιδρύματα, τα ερευνητικά κέντρα και τις εξαγωγικές καινοτόμες επιχειρήσεις. Η παραδοσιακή αμοιβαία δυσπιστία μεταξύ ερευνητών του ευρύτερου δημόσιου τομέα και των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας ξεπερνιέται» τονίζει, μιλώντας στην «Κ», ο γενικός γραμματέας Ερευνας και Τεχνολογίας Βασίλης Μάγκλαρης.
«Σημαντική αξία έχει η δουλειά όσων έχουν διακριθεί. Εξίσου σημαντική όμως αξία έχει το μήνυμα αισιοδοξίας που βγαίνει από αυτή την προσπάθεια. Η Ελλάδα μπορεί να προχωρήσει μόνο εάν δει κατάματα την πραγματικότητα. Εχουμε σημαντικές επιδόσεις στο πεδίο της έρευνας. Πρέπει η επιχειρηματικότητα και η έρευνα να συνεργαστούν» λέει στην «Κ» ο επίκουρος καθηγητής του ΑΠΘ κ. Μανασσής Μήτρακας, εκπροσωπώντας το Εργαστήριο Αναλυτικής Χημείας του ΑΠΘ που κέρδισε -για ένα υλικό καθαρισμού του νερού από το αρσενικό- το 1ο Βραβείο Καινοτομίας στον διαγωνισμό εφαρμοσμένης έρευνας και καινοτομίας «Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΕΙ!» που διοργάνωσαν από κοινού ο ΣΕΒ και η Eurobank.
«Η προοπτική κατασκευής ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου στην Ελλάδα δεν είναι τόσο μακρινή. Το θέμα είναι να προωθήσουμε τη δική μας παραγωγή με ελληνική τεχνογνωσία», τονίζει από την πλευρά του στην «Κ» ο κ. Νίκος Τσουρβελούδης, καθηγητής Τεχνολογίας Παραγωγής του Πολυτεχνείου Κρήτης, που με την ομάδα του TUCer (Technical University of Crete Eco Racing) αναπτύσσει και εξελίσσει οχήματα πόλης χαμηλής κατανάλωσης.
Μάλιστα, το 2012 η ομάδα συμμετείχε με ένα εξ ολοκλήρου νέο όχημα (ER12) στον διαγωνισμό Shell Eco Marathon 2012 και κατετάγη τέταρτη στην κατηγορία των οχημάτων πόλης που κινούνται με υδρογόνο. «Το μεράκι των φοιτητών μας δίνει αυτά τα αποτελέσματα» λέει ο κ. Τσουρβελούδης. Και ο κ. Μήτρακας από την πλευρά του συμπληρώνει: «Η ανάδειξη αυτών των πρωτοβουλιών δίνει μία νέα δυναμική στην προσπάθεια. Χρειάζεται η πρωτοβουλία και η ανάδειξη ιδεών για να ξεκολλήσει η χώρα από το τέλμα».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου