ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2013

(Πολιτική) αιθαλομίχλη…

Λιγνιτική μονάδα στη ΒΔ Μακεδονία.
Τα παλιά σπίτια, που είναι συνήθως τα σπίτια των φτωχών, θα μπορούσαν πολύ εύκολα και με χαμηλό κόστος να μονωθούν ώστε να αντέχουν τόσο στο κρύο όσο και στη ζέστη. Υπάρχουν σήμερα υλικά υψηλής τεχνολογίας που κάνουν θαύματα. Αυτό θα σήμαινε οικονομία σε Ευρώ αλλά και σε ενέργεια και φυσικά λιγότερη ρύπανση. Αυτά γράφει ο ΔΙ και έχει δίκιο. Αλλά ποιος δίνει βάση; "Δώστε λεφτά" μονάχα φωνάζουν, "δώστε επιδόματα" για να πάρουν και όσοι δεν δικαιούνται. Αλλά και η αύξηση της τιμής του πετρελαίου με στόχο να παταχθεί η λαθρεμπορία είναι μια λύση τελείως σχιζοφρενική. Ένα βενζινά στην τύχη να ρωτήσεις θα σου πει πως και ποιοι κάνουν το λαθρεμπόριο. Μόνο το κράτος δεν μπορεί να τους βρει. Φαίνεται ότι υπάρχουν δύο τομείς που έχουν άβατο. Ο ένας είναι τα καύσιμα. Ο άλλος; Ε καλά πανευκολούρα. Τα διπλώματα οδήγησης. Παντός καιρού άβατα. Πως τα καταφέρνουν;

Δημήτρης Ιμπραήμ από το site oikolopaidia
Συναντήθηκαν επιτέλους στο ΥΠΕΚΑ όλοι οι αρμόδιοι για την καταπολέμηση της ρύπανσης από αιωρούμενα σωματίδια, δύο μήνες μετά την έξαρση του φαινομένου της αιθαλομίχλης.  Αν κρίνει κανείς από τη σχετική ανακοίνωση, δεν πρέπει να πήγε και πολύ καλά η συνάντηση. Και αυτό γιατί ο κάθε αρμόδιος πήγε στην συνάντηση χωρίς ιδέες και λύσεις, αλλά με μία κρυφή ευχή: να εμφανιστεί κάποιος με ένα γιγάντιο αποσμητικό χώρου που θα έκανε την αιθαλομίχλη άοσμη και αόρατη.
Γιατί αυτό είναι το βασικό πρόβλημα με την αιθαλομίχλη. Είναι σαν το Soupline: τη βλέπεις, τη μυρίζεις, την αισθάνεσαι, δεν μπορείς να την κρύψεις για να γλιτώσεις και να προχωρήσεις με την -κατά τα άλλα καταστροφική για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία- ατζέντα σου.
Δεν εξηγείται αλλιώς πώς οι ίδιοι άνθρωποι δεν έχουν κάνει ποτέ τίποτα για την καταπολέμηση του φωτοχημικού νέφους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. 

Αριθμός ημερών που οι συγκεντρώσεις όζοντος ξεπερνούν το όριο ενημέρωσης. Πηγή: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος
Ούτε κάτι για να προστατεύσουν τους πληθυσμούς στα μεγάλα λιγνιτικά κέντρα της χώρας, όπως στην Πτολεμαΐδα και τη Μεγαλόπολη, όπου οι εκπομπές μικροσωματιδίων επί δεκαετίες κυριολεκτικά σκοτώνουν κόσμο.
Ο κόσμος κρυώνει…
…πρώτον γιατί το σπίτι όπου ζει είναι τελείως ακατάλληλο από άποψη μόνωσης και δεύτερον γιατί δεν έχει λεφτά να ζεσταθεί λόγω κρίσης και υψηλής φορολόγησης των καυσίμων. Και θα κάνει οτιδήποτε για να ζεσταθεί. Από το να κάψει σκουπίδια και ελαστικά, μέχρι να ξυλεύσει το διπλανό του δάσος ή πάρκο (κάπως έτσι ‘ξυρίστηκε’ ο Υμηττός στην Κατοχή). Αυτό είναι το πρόβλημα.
Άρα τι κάνουμε με την αιθαλομίχλη;
Σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει σε κάθε ανεπτυγμένη χώρα του πλανήτη, η φορολόγηση των καυσίμων (όπως κάθε φορολόγηση) στην Ελλάδα δεν συνδέεται με αναπτυξιακές και κοινωνικές πολιτικές, αλλά στοχεύει στην μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος αφενός και δευτερευόντως στην πάταξη του λαθρεμπορίου .
Αν και δεν υπάρχουν ακόμα διαθέσιμα στοιχεία, είναι προφανές ότι η αύξηση της φορολόγησης του πετρελαίου θέρμανσης, απέτυχε να παράγει περισσότερα δημόσια έσοδα, αφού ήδη η κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης έχει μειωθεί κατά 70%.
Δυστυχώς όμως η συζήτηση έχει περιοριστεί στη μείωση της φορολόγησης του πετρελαίου θέρμανσης ή ακόμα και στην επαναφορά του στα πρότερα επίπεδα. Φτάσαμε δηλαδή στο παράδοξο, ένα μεγάλο  μέρος της Αριστεράς (όπως και πολλών άλλων) να υποστηρίζει ένα μέτρο που θα ευνοήσει το λόμπι του πετρελαίου, αλλά όχι τους πλέον αδύναμους ακόμα και αν το πετρέλαιο θέρμανσης μειωθεί σε επίπεδα χαμηλότερα από το 1 ευρώ ανά λίτρο, αφού ο κόσμος θα συνεχίσει να μην μπορεί να το αγοράσει. Αυτή η συζήτηση ενδείκνυται για λαϊκισμό και ψηφοθηρία, δεν υπηρετεί την κοινωνία.
Εδώ είναι η ευκαιρία.
Αντί να συζητούμε κάθε χειμώνα πώς θα ζεστάνουμε τον κόσμο (πχ επίδομα θέρμανσης, δηλαδή χρήματα σε μία μαύρη τρύπα), ίσως φέτος είναι η ώρα να συζητήσουμε πώς ο κόσμος δεν θα ξανακρυώσει ποτέ.
Η ερώτηση λοιπόν δεν είναι ‘πόση φορολόγηση χρειάζεται’, αλλά τι κάνουμε τα χρήματα από τη φορολόγηση αυτή. Ένα πρόγραμμα μαζικής ενεργειακής αναβάθμισης των κτιρίων ξεκινώντας τώρα από τους πλέον αδύναμους, με ειδικά προσωρινά επιδόματα για όσους ζουν στις περιοχές με το ψυχρότερο κλίμα:
  • Λύνει οριστικά το πρόβλημα θέρμανσης και κλιματισμού για  τα πιο ευάλωτα κοινωνικά στρώματα και ενισχύει τα εισοδήματά τους.
  • Δημιουργεί νέες επενδύσεις, εκ των πραγμάτων στην επικράτεια, σε ολόκληρη την περιφέρεια (όχι μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα).
  • Τονώνει τον κατασκευαστικό κλάδο που έχει καταρρεύσει (δεν χρειαζόμαστε περισσότερες οικοδομές, καλύτερες χρειαζόμαστε).
  • Δημιουργεί νέα κεφάλαια για την οικονομία από την φορολόγηση και την τόνωση της απασχόλησης.
  • Είναι κοινωνικά δίκαιη και περιβαλλοντικά ορθή.
Για να εφαρμοστεί όμως χρειάζεται πολιτικούς με ισχυρή πολιτική βούληση και όραμα. Που δεν σκέφτονται προβλήματα σε κάθε λύση, αλλά ευκαιρίες σε κάθε πρόκληση.
Και αν δεν εφαρμοστεί κάποια αποτελεσματική λύση αυτόν τον χειμώνα, όπου τον βρείτε, μαζέψτε ήλιο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου