ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Έκκληση διατήρησης του Νεοελληνικού Ινστιτούτου της Σορβόννης





L’Institut Néo-hellénique à la Sorbonne en danger

Nous signataires de ce texte, tenons à exprimer notre plus vive inquiétude sur l’état actuel et sur l’avenir des études néo-helléniques à l’Université Paris-Sorbonne suite à la disparition du Professeur Michel Lassithiotakis (juin 2012). L’absence de toute mesure par les autorités compétentes pour combler la vacance du poste de directeur et assurer le bon fonctionnement de l’Institut pour l’année en cours a entraîné un important dysfonctionnement dans l’ensemble des activités de l’Institut (enseignement, recherche, manifestations scientifiques) et aucune action pour la prochaine année académique tendant à pallier définitivement cet état des choses n’est mise en œuvre.
Face à ce qui semble être la disparition programmée de l’Institut, nous demandons instamment à la direction de l’Université Paris-Sorbonne ainsi qu’aux autorités ministérielles compétentes de reconsidérer leur position et de prendre toutes les mesures nécessaires garantissant la poursuite et la pérennité du fonctionnement de l’ensemble des missions de l’Institut.
Cette disparition serait une perte considérable pour les études néo-helléniques en France, et une rupture extrêmement brutale avec une tradition d’enseignement et de recherche sur la Grèce médiévale et moderne.
Το Νεοελληνικό Ινστιτούτο της Σορβόννης κινδυνεύει
Υπογράφοντας την έκκληση αυτή εκφράζουμε την εντονότατη ανησυχία μας για το μέλλον των νεοελληνικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του καθηγητή και διευθυντή του Νεοελληνικού Ινστιτούτου Μιχάλη Λασιθιωτάκη. Παρά τις συντονισμένες προσπάθειες για την εξασφάλιση της απρόσκοπτης λειτουργίας του Ινστιτούτου (όλοι οι κύκλοι σπουδών, έρευνα, επιστημονικές εκδηλώσεις), οι αρμόδιες αρχές του Πανεπιστημίου δεν έλαβαν καμία πρωτοβουλία για την κάλυψη του κενού που δημιουργήθηκε. Οι μέχρι τώρα εξελίξεις μας κάνουν να πιστεύουμε ότι η διατήρηση της θέσης του τακτικού Καθηγητή είναι αμφίβολη και ότι δεν αποκλείεται μάλιστα η κατάργησή της.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες ζητούμε από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και από το αρμόδιο Υπουργείο να αναθεωρήσουν άμεσα τη θέση τους και να λάβουν όλα τα απαιτούμενα μέτρα που θα διασφαλίσουν τη συνέχιση του διδακτικού και ερευνητικού έργου του Νεοελληνικού Ινστιτούτου ώστε να αποφευχθεί ένα σοβαρότατο πλήγμα στις Νεοελληνικές Σπουδές στη Γαλλία.


Για περισσότερα εδώ: www.eriande.elemedu.upatras.gr/?

Το Νεοελληνικό Ινστιτούτο της Σορβόνης κινδυνεύει να κλείσει. Εάν συμφωνείται με την επιβίωσή του, μπορείτε να υπογράψετε την παρακάτω έκκληση.

2 σχόλια:

  1. Εχω την εντυπωση πως γινεται ενας ειδος διωγμου. Ετσι τα βιβλια νεας ελληνικης λογοτεχνιας, σε ελληνικη γλωσσα, εξαφανιστηκαν απο τα ραφια της βιβλιοθηκης του κεντρου G.Pompidou. Η δικαιολογια του διευθυντου : επρεπε να κερδηθει χωρος, αλλωστε η αναγνωσιμοτητα ηταν πολυ χαμηλη.
    Ειναι πολυ λυπηρο.
    Μια λυση θα ηταν να ζητηθει βοηθεια απο τα ιδρυματα πλουσιων ελληνων οπως Νιαρχος κλπ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Διωγμός ή αδιαφορία της ελληνικής κυβέρνησης (πρεσβείας κλπ); Είναι όμως σημαντικό να διορθωθεί αυτή η κατάσταση φίλε. ϊσως εσείς εκεί πάνω να έπρεπε να επέμβετε.

      Διαγραφή