ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Προτεραιότητα η σωτηρία της Κύπρου


Μια ανοικτή επιστολή προς του Κυπρίους βουλευτές από μια ψύχραιμη φωνή την ώρα της εθνικής παλαβομάρας.

Μιχάλης Παπαπέτρου

Εδώ και μέρες γινόμαστε μάρτυρες του τελευταίου σταδίου της κατάρρευσης και της αλβανοποίησης της Κύπρου. Αντί σοβαρές φωνές, αντί μελετημένες και ριζοσπαστικές κινήσεις, παρατηρούμε ένα στρατό ανεύθυνων και αυτόκλητων «σωτήρων» να παρελαύνουν από τα κανάλια εκφέροντας κάθε είδους ανοησία και, παριστάνοντας τους ειδικούς, να σπρώχνουν την Κύπρο πιο γρήγορα στον κρεμμό. Άλλοι γιατί είναι θυμωμένοι γιατί δεν τοποθετήθηκαν σε κάποια θέση και άλλοι, μέσα από το χάος, για να «αγοράσουν» δημοσιότητα και ρόλο, που θα τον εξαργυρώσουν στο μέλλον. Φτάνει πια. Φτάνει πια με τους άσχετους που δεν σκέφτονται τίποτε παρά την προσωπική τους προβολή.


Η Βουλή προχθές, εν τη σοφία της, απέρριψε, χωρίς ούτε μια θετική ψήφο, το νομοσχέδιο για κούρεμα. Ακόμα και οι πιο έντονοι επικριτές αυτής της απόφασης, δεν θα μπορούσαν να διανοηθούν ότι η απόρριψη ήταν ένα άλμα στο κενό και ότι δεν υπήρχε ούτε υπόνοια για Σχέδιο Β στο μυαλό τους. Τώρα, 48 ώρες μετά, αντί κουρέματος 6,75% και 9,9%, όσοι έχουν λεφτά στην Λαϊκή πάνω από €100,000 τα χάνουν πλήρως. Όλα.

Αποδείχτηκε περίτρανα ότι οι φουστανέλλες και τα ηρωικά ΟΧΙ, μας οδήγησαν σε απείρως χειρότερα δεδομένα και μάλιστα μόλις σε δύο μέρες. Τώρα που οι ψευδαισθήσεις για τους αυτόκλητους «σωτήρες» έχουν κονιορτοποιηθεί, ένας είναι ο δρόμος, χωρίς κόμπλεξ και χωρίς ψευδοεγωισμούς. Να επιστρέψουμε αμέσως στο αρχικό κούρεμα που εκ των πραγμάτων αποτελεί την πιο ανώδυνη λύση και που μας παρέχει ανάσα για μερικούς μήνες να προβούμε σε διορθωτικές κινήσεις.

Τώρα πια τα ψέματα τέλειωσαν. Η ψήφος του κάθε βουλευτή ξεχωριστά σώζει ή καταστρέφει την Κύπρο. Άλλοθι δεν θα υπάρξει για κανένα. Όλοι τώρα ξέρουν. Και αν αποδειχθούν κατώτεροι των περιστάσεων η ετυμηγορία της ιστορίας και του λαού θα είναι αμείλικτη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου