ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Από το Nicolas Sevastakis: Αυτή η εξουσία δεν πιστεύει στον νόμο της πολιτείας (στο ρεπουμπλικανικό συμβόλαιο). Συνδιαχειρίζεται σχολική ύλη με την Εκκλησία ή δημόσιους χώρους και πλατείες με "πολιτικές ομάδες'' ή εθιμικές παραδόσεις ''ανυπακοής''. Είναι πλέον το σημείο συνάντησης του κρατισμού και ενός επιλεκτικά διακριτικού αντικρατισμού. Ασκείται καθημερινά στη νουθεσιακή ρητορική κατά του ιδιωτικού φανερώνοντας απίστευτη φοβία για ανάληψη πολιτικής ευθύνης. Για να μην κακοκαρδίσει τον έναν ή άλλον εξουσιαστικό παίκτη σε αυτό το αντισυστημικό θέατρο της ωμότητας που συγκινεί πολλές ομάδες ισχύος και θεατές στη χώρα.

Σάββατο, 23 Μαρτίου 2013

Η Εντολή



του Έζρα Πάουντ

Πηγαίνετε τραγούδια μου στον μοναχικό και τον ανικανοποίητο,
Πηγαίνετε επίσης στον νευροπαθή, πηγαίνετε στον σκλαβωμένο απ’ τη συμβατικότητα,
Χαρίστε τους την περιφρόνησή μου για τους καταπιεστές τους.
Πηγαίνετε, σαν ένα μεγάλο κύμα ψυχρού νερού,
Φέρτε την περιφρόνησή μου για τους καταπιεστές.
Μιλήστε ενάντια στην ασυνείδητη καταπίεση,
Μιλήστε ενάντια στην τυραννία εκείνου που δεν έχει φαντασία,
Μιλήστε ενάντια στους δεσμούς.
Πηγαίνετε στην αστή που πεθαίνει από την πλήξη της,
Πηγαίνετε στις γυναίκες των προαστίων, Πηγαίνετε στους κακοπαντρεμένους, Πηγαίνετε σε εκείνους που η αποτυχία τους είναι κρυμμένη,
Πηγαίνετε στα κακότυχα ζευγάρια,
Πηγαίνετε στη γυναίκα που αγοράστηκε,
Πηγαίνετε και σε κείνη με την προίκα.
Πηγαίνετε σ’ αυτούς που έχουν ντελικάτους πόθους,
Πηγαίνετε σ’ αυτούς που οι ντελικάτες τους επιθυμίες γκρεμίζονται,
Πηγαίνετε σαν φθορά στη νωθρότητα του κόσμου.
Πηγαίνετε με την κόψη σας εναντίον του,
Δυναμώστε τις λεπτές χορδές,
Φέρτε εμπιστοσύνη στα φύκια και στις κεραίες της ψυχής.
Πηγαίνετε με φιλικό τρόπο,
Πηγαίνετε με ανοιχτό λόγο.
Λαχταρήστε να βρείτε νέα δαιμόνια και νέα αγαθά,
Εναντιωθείτε σε κάθε μορφή καταπίεσης.
Πηγαίνετε σε κείνους που χόντρυναν μόλις γίναν μεσόκοποι,
Σε κείνους που έχασαν το ενδιαφέρον τους.
Πηγαίνετε στους εφήβους που καταπνίγονται από την οικογένεια,
Ω! Πόσο απαίσιο είναι Να βλέπεις τρεις γενιές σ’ ένα σπίτι να ‘ναι όλες μαζί!
Όπως ένα γέρικο δέντρο με βλαστάρια,
Και με μερικά κλαδιά σαπισμένα και πεσμένα.
Πηγαίνετε μακριά και προκαλέστε την κοινή γνώμη,
Πηγαίνετε ενάντια σ’ αυτή τη νερόβραστη δουλεία του αίματος,
Εναντιωθείτε σε κάθε είδους ιδιοκτησία.  

Μετάφραση Κλείτου Κύρου Πηγή: www.lifo.gr


2 σχόλια:

  1. Αγαπητε Λεωνιδα ο Παουντ εχει γραψει υψηλη ποιηση αλλα δεν πρεπει να ξεχναμε πως υπηρξε δεινος θαυμαστης του φασισμου και του ναζισμου.
    Βεβαια στην Ελλαδα εχουμε μεγαλους ποιητες λατρεις της κομμουνιστικης ιδεας τους οποιους λατρευουμε και τραγουδαμε τα τραγουδια τους γιατι η "αριστερα" δηλητηριασε ανεπανορθωτα τα παιδικα μας χρονια ενω εμεις πιστευαμε πως ηταν αυτος ο δρομος της δημοκρατιας και της προοδου.
    Μακαριοι οι πραεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητε μου Κώστα. Ακριβώς αυτήν την αντίφαση θέλω να αναδείξω. Πως μπορεί κάποιος θιασώτης του ναζισμού να γράφει ποίηση υψηλού επιπέδου; Και όμως γίνεται γιατί είναι άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Εσύ τα ξέρεις καλύτερα αυτά.

      Διαγραφή