ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

Μια τεχνική άποψη για τις Σκουριές από χρυσάφι



Για το θέμα που έχει προκύψει στις Σκουριές δεν έχω άποψη , γιατί δεν είναι μεταλλουργός, ούτε μηχανικός ορυκτών πόρων. Επειδή όμως είμαι Φυσικός και λατρεύω τον ορθολογισμό και την επιστημονική τεκμηρίωση περίμενα πως και πως την άποψη των ειδικών. Αλλά ήταν σπάνια και αποσπασματική. Άκουσα δημάρχους, πολιτευτές, αριστεριστές, και οικολόγους. Ξέρω ότι στη χώρα αυτή υπάρχει ισχυρό αντιεπενδυτικό δυναμικό, βαθύ μίσος προς την βιομηχανική ανάπτυξη. Ξέρω ότι οι οικολογικές ευαισθησίες είναι συνήθως πρόσχημα, όταν θάλασσες και δάση καταστρέφονται κάθε χρόνο από τη δράση των απλών πολιτών και του κράτους κυρίως και όχι των βιομηχανιών που σπανίζουν στη χώρα της φαιδρότητας. Διάβασα την άποψη ενός ειδικού και εργαζόμενου στην "Ελληνικός Χρυσός" και σας την παραθέτω. Έχω την εντύπωση ότι λέει λογικά πράγματα (Leo).

Γεώργιος Μπρόκος από το Protagon

Κύριοι, είμαι διπλωματούχος Μηχανικός Ορυκτών Πόρων, είμαι απόφοιτος του Πολυτεχνείου Κρήτης, έχω ειδικευτεί στα μεταλλευτικά και γεωτεχνικά έργα και έχω νόμιμη άδεια ασκήσεως επαγγέλματος από το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος. Υπηρετώ την επιστήμη μου με σεβασμό, ηθική και συνείδηση κι αυτό μου δίνει το δικαίωμα να μην επιτρέπω σε κανέναν να την εκμεταλλεύεται και να τη σφετερίζεται, με τον χειρότερο τρόπο, προς όφελος συμφερόντων, παρασύροντας μάζα απλών ανθρώπων.

Σκοπός μου είναι να παρουσιάσω τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική γωνία, όπως τα βλέπει ένας νέος, εργαζόμενος επιστήμονας (μηχανικός), που έχει στηρίξει τα όνειρά του σε αυτόν τον τόπο.
Μου έχει προκαλέσει αίσθηση ότι -ενώ η μεταλλεία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της περιοχής, εδώ και αρκετούς αιώνες- έχει συναχθεί «ειδική μελέτη για το περιβάλλον», από συγκεκριμένους επιστήμονες, που δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με το αντικείμενο, και μόνο για τη συγκεκριμένη περιοχή, σε πολύ γρήγορο χρονικό διάστημα, βγάζοντας τη βιαστικά αρνητική απόφαση που αντικρούει αρκετούς, διακεκριμένους ειδικευμένους καθηγητές του ΕΜΠ, πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, αλλά και αυστηρών ευρωπαϊκών φορέων. Και μόνο αυτό, μου φαίνεται ύποπτο.

Ισχυρίζονται, για το περιβάλλον, ότι χιλιάδες στρέμματα δάσους θα ξεριζωθούν και ο τόπος θα ρημάξει. Συγκεκριμένα, κάνοντας απλούς υπολογισμούς -και πάντα σύμφωνα με τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων- η περιοχή κάλυψης της υπαίθριας εκμετάλλευσης αντιστοιχεί στο 0,9 % της δασικής έκτασης της περιοχής του Δήμου Αριστοτέλη και χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι το 1/3 της περιοχής αυτής χαρακτηρίζεται από μακκία βλάστηση. Επίσης, όλη η υπαίθρια δραστηριότητα θα κρατήσει για 6 χρόνια, καθώς τα υπόλοιπα ¾ της δραστηριότητας εκτελούνται υπογείως. Αξίζει ακόμα να σημειωθεί πως, με βάση τους αυστηρούς κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην ΜΠΕ έχει δηλωθεί πως, για κάθε στρέμμα που κόβεται, ένα στρέμμα θα φυτεύεται κι αυτό δηλώνεται έμπρακτα με το φυτώριο που ήδη υπάρχει στην περιοχή της Ολυμπιάδας.


Βλέπω από ανθρώπους -χωρίς την παραμικρή ιδέα μεταλλουργίας- να εκφέρουν άποψη για τη μέθοδο που θα χρησιμοποιηθεί, με μόνο σκοπό να τρομοκρατήσουν και να παραποιήσουν την πραγματικότητα. Λένε ότι θα χρησιμοποιηθεί κυάνιο και το νερό θα γεμίσει αρσενικό. Η εφαρμοζόμενη τεχνική δεν χρησιμοποιεί κυάνιο, είναι μέθοδος που, από το 1932, λειτουργεί στη Φιλανδία και έχει αποδειχθεί αποδοτική και απόλυτα ασφαλής, σε πραγματικές συνθήκες. Συγκεκριμένα, έχει χαρακτηριστεί «State of the art» και είναι η καθαρότερη από όλες τις άλλες μεθόδους πυρομεταλλουργίας, καθώς οι συγκεντρώσεις αρσενικού, μέσω συγκεκριμένης διαδικασίας που περιγράφεται αναλυτικά στην ΜΠΕ, παίρνει τη μορφή του Σκοροδίτη (αδρανής μορφή αρσενικού που συναντάται στη φύση). Ενημερωτικά, οι συγκεντρώσεις των φυτοφαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην κατά τα άλλα «πράσινη ανάπτυξη» είναι πολύ πιο τοξικές από τα αντιδραστήρια που χρησιμοποιούνται στο εργοστάσιο εμπλουτισμού του Στρατωνίου.

Παίρνοντας για παράδειγμα τη Φιλανδία, που είναι στις πρώτες θέσεις των χωρών με περιβαλλοντική συνείδηση στην Ευρώπη, υπάρχουν τέσσερα εργοστάσια χρυσού και, μάλιστα, χρησιμοποιείται κυάνιο, αποδεικνύοντας πως τοξικές είναι οι συγκεντρώσεις και όχι τα στοιχεία, και πως με τον σωστό σχεδιασμό η επένδυση καθίσταται βιώσιμη και λειτουργική.

Όσον αφορά τη σκόνη, που συνεχώς προβάλλουν πως θα πνίξει την περιοχή, χρησιμοποιώντας το επιχείρημα της μεταφοράς σκόνης από τη Σαχάρα, το θεωρώ αστείο, διότι χρησιμοποιούνται τα ίδια εκρηκτικά που χρησιμοποιούνται σε ένα απλό λατομείο. Κρίνοντας από το μέγεθος, είναι σαν να λειτουργούν στην περιοχή για 6 χρόνια, 2 λατομεία μέσου μεγέθους. Αν δούμε  το παράδειγμα του μεταλλείου της Aitik στη Σουηδία, το οποίο είναι αρκετές φορές μεγαλύτερο από των Σκουριών, πράγμα που σημαίνει μεγαλύτερης κλίμακας εξορυκτική δραστηριότητα με εκρηκτικά, θα έπρεπε να είχε πνίξει όλη τη γύρω περιοχή και, όμως, μερικά χιλιόμετρα μακριά, βρίσκεται η πόλη Gällivare, χωρίς να υπάρχει κανένα πρόβλημα.

Αυτή η πλευρά, όμως, δεν ενδιαφέρει μάλλον. Κύριοι, γιατί; Δεν πουλάει σενάρια τρομοκρατίας, δεν αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη, τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας μας, δεν είναι πυροτέχνημα. Είναι η δύσκολη πλευρά και όλοι κάνουν πως δεν τη βλέπουν.
Γιατί βλέπω το 46% των ανέργων της περιοχής να έρχονται και να ζητάνε εργασία, την ώρα που κάποιοι δηλώνουν ότι δεν υπάρχει ανεργία και ότι η συγκεκριμένη επένδυση μόνο κακό θα κάνει;

Γιατί δαιμονοποιούν κάθε είδος σοβαρής επένδυσης; Το σενάριο αυτό μου φαίνεται τουλάχιστον ύποπτο, την ώρα που ο τόπος μας ψάχνει για λύτρωση μέσω σοβαρών επενδύσεων.

Όπως λένε στη γλώσσα των μηχανικών, για κάθε πρόβλημα υπάρχουν άπειρες λύσεις, η επιλογή της βέλτιστης γίνεται με βάση τις ανάγκες μας και δεν θεωρώ ότι αυτή είναι 1.200 άτομα στο δρόμο οι οποίοι, μαζί με τις οικογένειές τους, γίνονται ακόμα  περισσότεροι. Γι' αυτό ας αλλάξουμε την οπτική γωνία που βλέπουμε τα πράγματα κι ας βρούμε κοινές λύσεις. Υπάρχουν νέοι επιστήμονες που έχουν σπουδάσει και έχουν στηρίξει τα όνειρά τους εδώ, σ' αυτόν τον τόπο και δεν θέλουν φύγουν στο εξωτερικό.
Πρέπει να καταλάβουμε πως η συγκεκριμένη επένδυση, όπως και άλλες στη χώρα μας, αποτελούν πυλώνα βαριάς βιομηχανίας για μια οικονομία σταθερή, δυνατή και ανεπτυγμένη που θα προσφέρει θέσεις εργασίας, βγάζοντάς μας από την ύφεση με σίγουρα βήματα, ανοίγοντας νέους ορίζοντες και προοπτικές για το μέλλον του τόπου μας και των επόμενων γενιών.

 Γεώργιος Μπρόκος είναι διπλωματούχος μηχανικός ορυκτών πόρων -Πολυτεχνείο Κρήτης.

11 σχόλια:

  1. Πολλά από τα απολύτως σωστά στοιχεία που γράφει ο Γ.Μπρόκος στο άρθρο του, τα είχα αναφέρει στα σχόλια του ποστ μου ΜΕΡΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΣΧΟΛΙΑ πριν ένα μήνα περίπου.
    Τα είχα βρει μετά από μια απλή αναζήτηση στο ιντερνετ για να διαπιστώσω ποια είναι η αλήθεια σχετικά με το ορυχείο χρυσού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Τι κόλαφος; Απλά δεν ξέρουν τι τους γίνεται... Δεν λεν και κάτι σπουδαίο! Είναι άσχετοι με το θέμα. Μα οι Σκουριές δεν έχουν τοξικά μέταλλα.

      Διαγραφή
  3. ευχαριστώ πολύ για το link. Κάθε επιστημονική άποψη επί του θέματος είναι ευπρόσδεκτη. Θα διαβάσω τα σχετικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στον "κόλαφο" απλά παραθέτω παράγραφο του άρθρου που σχολιάζουμε επισημαίνοντας οτι στο εν λόγω πόρισμα πουθενά δεν αναφέρει οτι στην ευρύτερη περιοχή της ΒΑ Χαλκιδικής η δραστηριότητα που από αρχαιοτάτων χρόνων απαντάται είναι η μεταλλευτική....
    "Μου έχει προκαλέσει αίσθηση ότι -ενώ η μεταλλεία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της περιοχής, εδώ και αρκετούς αιώνες- έχει συναχθεί «ειδική μελέτη για το περιβάλλον», από συγκεκριμένους επιστήμονες, που δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με το αντικείμενο, και μόνο για τη συγκεκριμένη περιοχή, σε πολύ γρήγορο χρονικό διάστημα, βγάζοντας τη βιαστικά αρνητική απόφαση που αντικρούει αρκετούς, διακεκριμένους ειδικευμένους καθηγητές του ΕΜΠ, πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, αλλά και αυστηρών ευρωπαϊκών φορέων. Και μόνο αυτό, μου φαίνεται ύποπτο."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. προφανώς και δεν είναι μόνο μεταλλευτική.

      Διαγραφή
    2. Σίγουρα δεν είναι μόνο η μεταλλευτική! Αλλά πιστέψτε με στην ορεινή Β.Α Χαλκιδική η κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν η δουλειά στα μεταλλεία (μέχρι και ξένους εργάτες από άλλους νομούς κύρια της Θράκης είχε παλιά ο Μποδοσάκης γιατί οι ντόπιοι δεν ήταν αρκετοί και τους εγκαθιστούσε σε Ιδιόκτητο Βιομηχανικό οικισμό του στο Στρατώνι), η υλοτομία και η κτηνοτροφία.

      Διαγραφή
    3. ΚΑι βέβαια σας πιστεύω, είναι μάλλον προφανές ότι αυτές θα ήταν οι ασχολίες τους. Γιαυτό και στεκομαι δύσπιστος απένανατι σε όσους δαιμονοποιούν την μεταλλευτική. Μέση λύση άραγες δεν υπάρχει;

      Διαγραφή
  5. O συμπαθής μεταλλειολόγος (προσοχή! μιλάει τη γλώσσα του μηχανικού - βουλώστε το οι μη μηχανικοί) να μας πει για τη Φινλαδία, αφού μάθει να την γράφει σωστά, και συγκεκριμένα για το ατύχημα στα ορυχεία Talvivaara. Αρκετά με τους επιστημονικοφανείς παπαγάλους.

    Κώστας Πετρόπουλος, αρχιτέκτων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτο που αναφέρεις για το ατύχημα είναι σωστό και το ξέρω. Αυτό δεν είναι βέβαια και ο κανόνας. Είναι μια πιθανότητα όπως και σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα

      Διαγραφή