ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Σχέδιο «ΑΘΗΝΑ»: Η δυσανεξία στη μεταρρύθμιση




του Λεωνίδα Καστανά

Το σχέδιο ΑΘΗΝΑ για τη χάραξη του νέου πανεπιστημιακού χάρτη δεν έχει να κάνει ούτε με επιστημονικά κριτήρια, ούτε με τον ενιαίο χώρο έρευνας και εκπαίδευσης, ούτε με μια νέα αναπτυξιακή στρατηγική. Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια. Όταν μια χρεοκοπημένη χώρα, χωρίς τραπεζικό σύστημα και με ανύπαρκτη παραγωγική βάση έχει 534 πανεπιστημιακά τμήματα σκορπισμένα σε όλη την επικράτειά της, είναι προφανές ότι πρέπει να τα μειώσει σημαντικά. Αν θέλει δηλαδή να μην τα δει όλα μαζί να καταρρέουν λόγω ελλείψεως πόρων. Αυτό το προφανές και απλούστατο πράγμα φαίνεται ότι είναι αδιανόητο σε πολλούς. Και αν αυτοί ανήκουν στην Αριστερά του «ό,τι νάναι» είναι απόλυτα φυσιολογικό. Αν όμως ανήκουν στην έλλογη Αριστερά, τότε φαίνεται πως η δυσανεξία στη μεταρρύθμιση είναι  καθολική στον αριστερό χώρο.

Όταν συζητούσαμε για το νέο Νόμο Πλαίσιο γράφαμε ότι οι σκληρές συγκρούσεις εκείνης της εποχής γύρω από το νέο καθεστώς διοίκησης των ΑΕΙ θα ωχριούσαν μπροστά στις μελλοντικές συγκρούσεις για τον πανεπιστημιακό «Καλλικράτη», δηλαδή γι αυτό που σήμερα ονομάζουμε σχέδιο «ΑΘΗΝΑ». Και το γράφαμε γιατί ξέραμε ότι η πελατειακή λογική είναι ίδιον όλων των πολιτικών δυνάμεων και όχι μόνο του φαύλου δικομματισμού.

Η παρούσα «ΑΘΗΝΑ» είναι μια κουτσή μεταρρύθμιση που βαδίζει όμως προς τη σωστή κατεύθυνση. Μειώνει τα Ιδρύματα  από 40 σε 34 και τα τμήματα από 534 σε 384. Συγχωνεύει συγγενή ως προς το γνωστικό αντικείμενο τμήματα, προσπαθεί να κάνει μια ορθολογικότερη κατανομή του διδακτικού προσωπικού, να αξιοποιήσει την υπάρχουσα κτιριακή και υλικοτεχνική υποδομή, να εφαρμόσει οικονομίες κλίμακας. Δημιούργησε μεγάλες σχολές, σύμφωνα  με τα διεθνή πρότυπα, στις οποίες υπήχθησαν όλα τα συναφή τμήματα είτε αυτούσια, είτε ως κατευθύνσεις. Έκανε και μια κάποια επικαιροποίηση των γνωστικών αντικειμένων, ιδιαίτερα των ΤΕΙ.

Το Υπουργείο Παιδείας ζήτησε και έλαβε τις γνώμες των συμβουλίων ή των συγκλήτων των Ιδρυμάτων και τις αξιοποίησε στο μέτρο   του δυνατού. Είναι γνωστό ότι με τα όργανα αυτά υπάρχει μια δυσκολία συνεννόησης λόγω των αντικρουόμενων λογικών και προτάσεων που καταθέτουν, στα πλαίσια πάντοτε των συντεχνιακών συμφερόντων. Οι συγχωνεύσεις που περιλαμβάνει το προεδρικό διάταγμα εγκρίθηκαν και από την ΑΔΙΠ.

Όλα αυτά βέβαια διανθίστηκαν με τραγικά λάθη (κυρίως στο πρώτο σχέδιο), με γερές δόσεις πελατειακής λογικής, με πίεση χρόνου λόγω της κατάρτισης των νέων μηχανογραφικών, με ανάθεση της τεχνικής μελέτης σε ιδιώτες χωρίς κανένα λόγο, με άστοχες αυξήσεις φοιτητών σε σχολές χωρίς την αντίστοιχη αύξηση προσωπικού και πόρων και χωρίς την αναγκαία επαναφορά της βάσης του 10 που θα απλοποιούσε τις διαδικασίες.  

Η καινοτόμα πρόταση των κοινοπραξιών ( πρόταση της ΔΗΜΑΡ) συνάντησε νομικό εμπόδιο στο αυτοδιοίκητο των Ιδρυμάτων και θα πρέπει να επανεξεταστεί στο άμεσο μέλλον και να εφαρμοστεί πιλοτικά σε μια λογική δι - ιδρυματικού συντονισμού  και στρατηγικού σχεδιασμού με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Να προωθεί δηλαδή εθελούσιες οριζόντιες συνεργασίες μεταξύ τμημάτων, Ιδρυμάτων, Ερευνητικών Κέντρων αλλά, γιατί όχι και σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης.

Δυστυχώς, δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε και κάτι πολύ καλύτερο, κάτι πιο τεκμηριωμένο και κυρίως  πιο δραστικό. Αλλά είναι φανερό ότι η παρούσα ΑΘΗΝΑ δεν ήρθε για να μείνει για πάντα. Με δεδομένη την παράταση της οικονομικής ύφεσης, λόγω και των εξελίξεων στην Κύπρο, το μόνο σίγουρο είναι ότι το Υπουργείο σύντομα θα αναγκαστεί να περιορίσει τον αριθμό των τμημάτων κάτω από τα 300 ή και τα 250. Όταν ένα πτυχίο Ιατρικής κοστίζει στο κράτος 95.000 Ε, ένα πτυχίο Μεταλλειολόγου 69.000E και το ετήσιο κόστος ανά φοιτητή είναι στο ΕΜΠ 11.813 E, στην ΑΣΚΤ 12.994 E και στο Γεωπονικό 10.596E είναι περιττό να συζητάμε για άλλα κριτήρια πέραν του οικονομικού.

Και το «οικονομικό» δεν έχει να κάνει μόνο με τον περιορισμό των τρεχόντων εξόδων αλλά και τις μελλοντικές παραγωγικές και αναπτυξιακές ανάγκες της χώρας. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ούτε άλλους αρχιτέκτονες, ούτε άλλους γιατρούς. Είναι «αμαρτία» να τους σπουδάζει ματώνοντας για να μεταναστεύσουν και να προσφέρουν άλλού τις υπηρεσίες τους, να παράγουν αλλού υπεραξίες. Η χώρα έχει ανάγκη από τεχνική εκπαίδευση, από νέους και νέες μεσαίων προσόντων ( τεχνολόγους, τεχνικούς βοηθούς, επαγγελματίες γεωργούς, κλπ) που θα δραστηριοποιηθούν στην παραγωγή και θα δώσουν ώθηση στην οικονομία της. Χρειάζεται Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση ποιότητας και προς τα εκεί θα πρέπει να διαθέσει πόρους και επιστημονικό δυναμικό.

Όποια και όποιος ανήκει στο μεταρρυθμιστικό πολιτικό τόξο δεν έχει παρά να υποστηρίξει την προσπάθεια που γίνεται για τον περιορισμό του αριθμού των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Το να κρυβόμαστε πίσω από τις αδυναμίες του σχεδίου και να ζητάμε την απόσυρσή του σημαίνει ότι δεν θέλουμε να αλλάξει τίποτα, δεν θέλουμε να μπει μια τάξη σε αυτό το χάος, να περιοριστεί η σπατάλη που βαραίνει πρώτα και κύρια τον εργαζόμενο, τον αδύναμο πολίτη. Αλλά έτσι υπονομεύουμε το ρόλο  της Ανώτατης Εκπαίδευσης και διαιωνίζουμε τη χαμηλή ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. 

Καταλαβαίνω τη δυσκολία πολλών βουλευτών και πολιτευτών να αντιμετωπίσουν τους οργισμένους ψηφοφόρους τους, κυρίως στην επαρχία. Κάποια στιγμή, όμως, θα πρέπει να σπάσει το απόστημα της πελατειακής πολιτικής και να ειπωθούν οι αλήθειες που οι περισσότεροι γνωρίζουμε. Οι παλιές καλές και large εποχές παρήλθαν ανεπιστρεπτί. Αν παρόλα αυτά ένα μέρος της κοινωνίας μας θέλει να σπουδάζει τα παιδιά της όπως πριν, θα πρέπει να μπορεί να το κάνει αρκεί να πληρώσει. Ας αλλάξουμε το Σύνταγμα και ας επιτρέψουμε την ίδρυση Ιδιωτικών πανεπιστημίων. Ας μισθώσουμε δημόσια εκπαιδευτικά  ιδρύματα σε ιδιώτες.   Καλό θα μας κάνει. Σάμπως στέλνοντας τα παιδιά μας μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, δεν πληρώνουμε και μάλιστα πολλά περισσότερα, για πολύ χειρότερες υπηρεσίες;

17 σχόλια:

  1. Λεωνίδα οι βουλευτές της ΔΗΜΑΡ δεν ανήκουν στο μεταρρυθμιστικό τόξο? Και επιτέλους λύσε μου μια αορία. Τι το καινοτομικό έχει η πρόταση της ΔΗΜΑΡ για τις "κοινοπραξίες"?

    "Οι παραπάνω προϋποθέσεις θεσμοθετήθηκαν με τον «νόμο Διαμαντοπούλου» και ψηφίστηκαν με συντριπτική πλειοψηφία από τη Βουλή. Αντί, όμως, να ολοκληρωθεί η εφαρμογή τους, ανατράπηκαν ή «πάγωσαν» ως «εμμονές των εκσυγχρονιστών» από τους δήθεν «ρεαλιστές». Και τώρα;"

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_29/03/2013_515573

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το σχέδιο "Αθηνά" είναι μία καλή απάντηση σε όσους ισχυρίζονται υποκριτικά ότι η αριστερά δεν κυβέρνησε ποτέ. Κυβέρνησε μιά χαρά με την άρνηση και την εναντίωση σε κάθε αλλαγή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε Ορέστη ας κοιτάξουμε μπροστά. Μην πιάσουμε πάλι την υπόθεση του 4009 ο γέγονε, γέγονε. Οι κοινοπραξίες επιτρέπουν τη συνεργασία μεταξύ ευρύτερων ομάδων σχολών ΑΕΙ, ΤΕΙ και ΕΚ, βοηθούν νομίζω στην παραγωγή καλύτερου εκπαιδευτικού και ερευνητικού αποτελέσματος. Μένει βέβαια να αποδειχθεί και στην πράξη.
    Όσο για τους βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, νομίζω ότι η στάση τους ήταν λανθασμένη. Στην κρίσιμη στιγμή δεν υποστήριξαν ένα νόμο γιατί έρχεται σε σύγκρουση με τοπικά συμφέροντα, αλλά ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση. Ορέστη μου εγώ δεν μασάω τα λόγια μου. Ήταν λάθος τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λέων, έχει ενα ενδιαφέρον άρθρο στα σημερινά ΝΕΑ ο καθηγητής φυσικής ΑΠΘ Λουκάς Βλάχος. Έχει μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση για το τι ποσοστό φοιτητών θα έπρεπε να περνάει απο έτος σε έτος. Εδώ βέβαια φοιτητής φυσικής σημαίνει (δυστυχώς) υποψήφιος καθηγητής δευτεροβάθμιας. Για να μην σου θυμίσω την ανοησία που επικρατεί (και δυστυχώς επικρατούσε και στις μέρες μας) για το δημοκρατικό 5. Να νοικιαστούν οι εγκαταστάσεις, συμφωνώ. Αρκεί να μην μπαίνει ρήτρα "περί διατήρησης του εκπαιδευτικού προσωπικού". Κρίνοντας απο κάποιους διδάσκοντες στο χωριό μου, άστα να πάνε.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπάμπη σύμφωνοι σε όλα. Το άρθρο του Λουκά δεν το πήρα χαμπάρι θα το βρω και θα το ανεβάσω. Ο Λ. Βλάχος είναι πάντοτε εύστοχος. Το θέμα των διδασκόντων είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία. Γιαυτό το πανεπιστήμιο πρέπει να ανοίξει στον ανταγωνισμό και την ουσιαστική αξιολόγηση που ήδη εφαρμόζεται.

      Διαγραφή
  5. Λεωνίδα, έξοδα μόνο επιχειρεί να μαζέψει η "Αθηνά". Καλό είναι αυτό, αλλά απέχει από το να είναι εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Για να στραφεί το εκπαιδευτικό μοντέλο προς την τεχνική & τεχνολογική εκπαίδευση προϋποθέτει ότι έχουν τεθεί οι αναπτυξιακοί στόχοι της χώρας κι έχουν καθοριστεί οι προτεραιότητες ανά τομέα παραγωγής σε βάθος χρόνου. 'Εργο δύσκολο, επίπονο, αλλά όχι ακατόρθωτο. Τρεις κυβερνάνε, χρόνο έχουν, αλλά δυστυχώς -όπως πάντα- τρέχει σαν το νερό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προφανώς και μαζεύει κυρίως έξοδα αφού δεν ε΄χουν τεθεί αναπτυξιακοί στόχοι. Σε λίγο καιρό θα δοθεί η ευκαιρία να δούμε τις προθέσεις της τρικομματικής πάνω στο θέμα της τεχνολογικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης. Εγώ την άποψή μου την κατέθεσα τεκμηριωμένη και θα την ανεβάσω αφού πρώτα τη διαμορφώσω ως άρθρο για τη Μαργαρίτα. Ο χρόνος φεύγει πράγματι αλλά δεν θάχουν δικαιολογία αν αφήσουν και αυτήν την ευκαιρία. Για την ανώτατη εκπαίδευση χρειάζεται μια σοβαρή και μετρημένη μελέτη που απουσιάζει με ευθύνη όχι μόνο των κομμάτων αλλά και των πανεπιστημίων. Τόσα χρόνια κάνουμε αλλαγές αλλά ένα ολοκληρωμένο μοντέλο δεν είδαμε. Μονάχα διευθετήσεις. Αλλά έτσι δεν γίνεται δουλειά.

      Διαγραφή
  6. Συγγνώμη, δεν καταλαβαίνω για ποιό νόμο μιλάτε; Η "Αθηνά" θα εφαρμοστεί με ΠΔ (πολλά ΠΔ). Για την δυνατότητα εφαρμογής της έπρεπε να διορθωθεί η "αβλεψία" της συγχώνευσης σχετικών (πχ Ξένες Γλώσσες ΕΚΠΑ) ή άσχετων (πχ. Διεθνών & Διοίκησης & Πολιτικής Επιστήμης Θράκης) Τμημάτων χωρίς νομοθετική βάση. Τα παιδιά μπήκαν σε ένα Τμήμα και θα βγουν από κάποιο άλλο χωρίς να ξέρουν τι δουλειά θα κάνουν (Οικονομολόγοι, Μανατζερ ή Πολιτικοί Επιστήμονες;). Αυτό "λύνεται" αυταρχικά και τσαπατσούλικα χωρίς να ρωτηθεί κανένα ακδημαικό όργανο όπως ΑΔΙΠ, ΣΑΠΕ, Σύγκλητος. Ε λοιπόν εγώ λέω μπράβο στους βουλευτές της ΔημΑρ που δεν το ψήφισαν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο νόμος 4009 καλύπτει το σχέδιο ΑΘΗΝΑ, δεν θα μπορούσε να γίνει καμιά αλλαγή χωρίς προεδρικά διατάγματα. Τα τραγικά λάθη σε παράλογες συγχωνεύσεις διορθώθηκαν και ορίστηκε μεταβατικό στάδιο έως το 2017. ¨Οποιος και όποια φοιτά σε μια σχολή σήμερα θα πάρει πτυχίο της σχολής αυτής, έστω και αν καταργηθεί μετά ή συγχωνευτεί. Κάνετε λάθος, το έγραψα και η ΑΔΙΠ και τα πανεπιστημιακά όργανα ρωτήθηκαν. Οι ξένες γλώσσες θα έπρεπε από καιρό να ήταν μια σχολή με επιμέρους τμήματα. Τι πιο λογικό. Δυστυχώς η χώρα χρεοκόπησε. Πως να το κάνουμε.

      Διαγραφή
  7. Νόμος Διαμαντοπούλου, αναθεώρηση του, σχέδιο Αθηνά, η αλήθεια είναι πως ακούμε διάφορα γενικόλογα, αλλά επί της ουσίας ελάχιστα..

    Το κείμενο σου προσπαθεί να ρίξει κάποιο φως και σε εμάς που λόγω έλλειψης χρόνου (όχι όμως ενδιαφέροντος) δεν καταλαβαίνουμε ακριβώς τι γίνεται στους μυστήριους καιρούς μας στο χώρο της παιδείας...

    Κάποια στιγμή όμως θα πρέπει να υπάρξει μια συνολική πρόταση για το εκπαιδευτικό μας σύστημα, που να καλύπτει όλη τη διάρκεια φοίτησης από το δημοτικό μέχρι το πανεπιστήμιο και όχι αποσπασματικές μεταρρυθμίσεις μόνο στα ΑΕΙ...

    Μια συνολική πρόταση που θα έπρεπε να συμφωνηθεί από σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο, συμπολιτευόμενο και αντιπολιτευόμενο και η οποία θα αποτελούσε την στρατηγική των επόμενων χρόνων ή και δεκαετίας...

    Αλλά ξάφνου μου ξανάρχεται στο νου η εικόνα του Αλέξη με τον Πάνο, και ξυπνάω από τα αφελώς αισιόδοξα όνειρα μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Πάνο
      ¨Οπως τα λες φίλε μου. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΑ. Στη χώρα μας δεν θα υπάρξει ποτέ μια συνολική πρόταση, μάλλον δεν την ενδιαφέρει. Δεν θα υπάρχει καμιά διακομματική συμφωνία για την Παιδεία. Αλλά και να υπάρχει σίγουρα θα διαφωνούν οι συνδικαλιστές, οι μαθητές, οι γονείς, κάποιοι... Από τη στιγμή που δεν υπάρχει παραγωγή να απαιτεί ειδικευμένους δεν υπάρχει και πίεση για ανάλογη εκπαίδευση, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Στην Ελλάδα δεν έχουμε ξεκαθαρίσει τι θέλουμε να κάνουμε στα επόμενα 20 χρόνια. Πως να χτίσουμε παιδεία χωρίς σχέδιο; Γιαυτό αν εμφανιστεί κάποιος υπουργός με διάθεση να αλλάξει κάτι διαλέγει μια βαθμίδα που τον βολεύει, πχ ανώτατη εκπαίδευση και προσπαθεί. Απέναντι στα αυτονόητα που πάει να αλλάξει έχει μυριάδες εσωτερικά, πολιτικά, κοινωνικά, συντεχνιακά εμπόδια να υπερβεί. Στο τέλος φεύγει ως αποτυχημένος. Δεν θέλουμε Πάνο. Δεν φταίει ούτε ο Αλέξης ούτε ο Πάνος ούτε κανένας. Ολοι αυτοί είμαστε εμείς.

      Διαγραφή
  8. Λεο,

    Συμφωνώ μαζί σου. Τα χαμηλόβαθμα ΤΕΙ πρέπει να αντικατασταθούν με καλά δημόσια ΙΕΚ - ίσως μπορούν να αξιοποιηθούν οι υποδομές από ΤΕΙ που κλείνουν. Οι σπουδαστές που δεν έπιασαν τη βάση του 10 συνήθως είναι από οικογένειες με πολύ λίγα μέσα που όμως κάνουν τα πάντα για να δώσουν κάποια εφόδια στα παιδιά τους. Δε μπορούν να πληρώσουν τα "ΙΕΚ Ξυνή", ούτε και τους αξίζει να ταλαιπωρούνται ~8 χρόνια σε τμήματα με πολύ "βαρύ" πρόγραμμα σπουδών για τις δυνατότητές τους.

    Η κυβέρνηση φέρθηκε όμως με τόσο άσχημο και αυταρχικό τρόπο στους σπουδαστές που δε νομίζω να έχει κάποιο σχεδιασμό "για το καλό τους", είναι καθαρά λογιστικό το θέμα. Η τροπολογία που τους επιτρέπει να πάρουν πτυχίο από το αρχικό τους τμήμα μου φαίνεται "παρηγοριά στον άρρωστο" όταν αλλάζει το πρόγραμμα σπουδών. Τι είδους πληροφορικάριος θα βγει π.χ. από μια σχολή διοίκησης επιχειρήσεων χωρίς εργαστήρια πληροφορικής; Δυστυχώς από την επόμενη χρονιά πολλοί σπουδαστές (που τους αλλάζουν το αντικείμενο) σκέφτονται να τα παρατήσουν, και αυτό είναι έγκλημα. Και μόνο γι' αυτό έπρεπε να καταψηφιστεί το σχέδιο Αθηνά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kώστα καλό μήνα:
      Αν έχω καταλάβει καλά τα προγράμματα σπουδών που ήδη τρέχουν σε μια σχολή θα διατηρηθούν μέχρι να πάρουν οι φοιτητές τους πτυχίο. Η πατάτα που αναφέρεις έχει ήδη διορθωθεί. Τα δημόσια ΙΕΚ είναι μια πολύ καλή λύση αλλά υπάρχει και το 4ο έτος στα ΕΠΑΛ που μπορεί να παίξει αυτόν το ρόλο και το οποίο υπάρχει στην παλιά πρόταση της Διαμαντοπούλου. Η δική μου πρόταση που θα ανέβει τις επόμενες μέρες προβλέπει αναβάθμιση των ΕΠΑΛ ( 3+1 έτη)με στόχο η επαγγελματική εκπαίδευση να ενισχυθεί. τα παιδιά που αναφέρεις δεν έχουν ανάγκη από ΤΕΙ αλλά από μια καλή τεχνική εκπαίδευση.

      Διαγραφή
    2. Λεο, μακάρι να έχεις δίκιο αλλά για αντικειμενικούς λόγους (επάρκεια κτιριακών υποδομών) δεν ξέρω αν γίνεται να τρέχουν παράλληλα δύο προγράμματα σπουδών σε ένα (συγχωνευμένο) τμήμα. Εδώ τα εργαστήρια δε επαρκούν τώρα και κάθονται 2-3 άτομα / PC, πιστεύω ότι θα δούμε το απόλυτο μπάχαλο στη μεταβατική περίοδο. Όσον αφορά την αναβάθμιση των ΕΠΑΛ είναι μια λύση, αλλά η μεταλυκειακή εκπαίδευση είναι πολύ ψηλά στις προτεραιότητες της οικογένειας (το έχει τονίσει και ο Δοξιάδης). Ακόμα και καμία ουσία να μην έχει, ο Έλληνας γονιός δε θα νιώθει άνετα το παιδί του να έχει "ένα απλό απολυτήριο λυκείου".

      Διαγραφή
  9. Αν μειωνονται 10% ετησιως οι εισαγομενοι σε ΑΕΙ-ΤΕΙ,κατα την διαρκεια της επομενης δεκαετιας, το 2022 θα εισηγετο το 35% των εισαγομενων το 2013, ενω οι υπολοιποι θα καταευθυνονταν προς πιστοπΟιημενες επαγγελματικες σχολες που θα αντικαθιστουσαν ως τεχνιτες και τεχνικοι -κυριως- μεταναστες η ημεδαπους αμφιβολων προσοντων.
    Το ετησιο δημοσιο κοστος 12.000 ευρω ανα φοιτητη που δεν θα δαπαναται πλεον, μπορει να δοθουν λ.χ. σε δυο νεους ανεργους για επιδοτηση απασχολησης σε παραγωγικες -εξαγικες ει δυνατον- μοναδες και - κατα ενα πσοσοτο- σε κοινωνικη εργασια.

    Αφώτιστος Φιλέλλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστός ρε φίλε. Υπάρχουν τόσες ιδέες να αλλάξουν τα πράγματα στην εκπαίδευση αλλά δεν..... Η πιο αντιδραστική δύναμη φυσικά αυτό που αυτοαποκαλείται Αριστερά στη χώρα μας.

      Διαγραφή
  10. Leo,

    Βεβαιως,

    Αρκετα συχνα, μελος ΔΕΠ σημαινει πολυ κλα αμοιβομενος δημοσιος υπαλληλος, δηλ. Μεγαλο-υπαλληλος και οχι μονον.
    Συνδικαλιστης γενιας πολυτεχνειου, ιντριγκα, μεθοδευση προαγωγης με αρθρα που θυμιζουν ρωμαϊκα οργια (6 εως 10 συν-συγγραφεις) στημενα εκλεκτορικα με συμμαχιες, παρομοιες αυτων στο Ευρωπαικο Κοινοβουλιο των 12 : ψηφιζεις 2 + 1 δικους μας για να ψηφισουμε 3 δεξιους, διορισμος σε καλα αμοιβομενες επιτροπες και Δ.Σ. ΔΕΚΟ & ΝΠΔΔ (ετσι για αρχη), μετα ειδικοι και γενικοι γραμματεις υπουργειων, Διευθ. Συμβ. ΔΕΚΟ, υφυπουργοι, υπουργοι.

    Υπαρχει μεγαλη αντιστοιχια σημαντικου πληθους Πανεπιστημικων και των περισσοτερων Βουλευτων : ειναι δεσμιοι των συμφεροντων τους (οι βουλευτες και αλλων συμφεροντων), οποτε πως περιμενουμε να αλλαξει η Ανωτατη Εκπαιδευση ή η Ελληνικη κοινωνια;

    Το λεγανε απο μικροι "κομμουνιστες ειμαστε μ...κες δεν ειμαστε"

    Αλλα ειχα -φαινεται- τα προβληματα μου και δεν καταλαβαινα οτι το εννουσαν.


    Αφώτιστος Φιλέλλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή