ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

Κείμενο που έγραψαν και υπέγραψαν φίλοι που ζουν στην Κύπρο



Η Κύπρος διέρχεται κρίσιμες ώρες. Οι άνθρωποι στο δρόμο, στα μαγαζιά, στις υπηρεσίες ανησυχούν για την έκβαση της κατάστασης. Όσοι έχουν κάποια χρήματα στις τράπεζες πηγαίνουν στα αυτόματα μηχανήματα για να πραγματοποιήσουν τη μέγιστη επιτρεπόμενη ανάληψη.

Στις συζητήσεις που γίνονται κυριαρχούν δυο γραμμές:

Σύμφωνα με την πρώτη, θα πρέπει να δεχτούμε τους όρους της Τρόικας, όπως αυτοί θα διαμορφωθούν ύστερα από τις τελευταίες διαπραγματεύσεις.

Σύμφωνα, με τη δεύτερη, προέχει η εθνική αξιοπρέπεια και να πρέπει να αρνηθούμε τη βοήθεια. Η λύση μπορεί να έρθει είτε από τη «σύμμαχο» Ρωσία, είτε από την ίδια την Τρόικα όταν αντιληφθεί το μέγεθος του συστημικού κινδύνου που προκαλεί η οικονομική πολιτική της.

Στον δημόσιο λόγο, την πρώτη γραμμή την υπερασπίζεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και κάποια μέλη της κυβέρνησης και του ΔΗ.ΣΥ.


Αντίθετα, τη δεύτερη γραμμή, την υπερασπίζονται, με αποχρώσεις, τα υπόλοιπα κοινοβουλευτικά κόμματα, η πλειονότητα των opinion leaders, η ακροδεξιά και η ακροαριστερά. Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας που προγραμματίζεται για σήμερα έξω από τη Βουλή αποτελεί χαρακτηριστική εκδήλωση αυτού του ετερόκλητου συνασπισμού δυνάμεων.

Αυτό που ενώνει τις δυνάμεις που ζητούν την καταψήφιση του νομοσχεδίου είναι η βαθιά ριζωμένη τους καχυποψία και απόρριψη της ευρωπαϊκής πορείας της Κύπρου. Η κάθε μία από αυτές τις δυνάμεις, πιστεύει, για τους δικούς της λόγους, ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα είναι καλύτερα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και ευρώ.

Το αδιανόητο είναι πως, για την επιτυχία των σκοπών τους, φαίνεται ότι δεν θα διστάσουν να σπρώξουν τις τράπεζες και στη συνέχεια το κράτος στην χρεοκοπία. Κανείς από τους υποστηρικτές της καταψήφισης του νομοσχεδίου δεν περιγράφει τα επακόλουθα μιας τέτοιας εξέλιξης σε μια χώρα που εισάγει σχεδόν τα πάντα, του σιταριού και του πετρελαίου μη εξαιρουμένων. Κανείς δεν περιγράφει τι θα συμβεί όταν θα σταματήσει η κάλυψη της ρευστότητας των τραπεζών από τους δανειστές μας, με τα ΑΤΜ κλειστά και τις πιστωτικές κάρτες να μη λειτουργούν.

Εμείς δεν πρόκειται να βγούμε στο δρόμο, ούτε να δημιουργήσουμε εμφυλιοπολεμικό κλίμα κατατάσσοντας τους πολιτικούς και τους πολίτες σε «πατριώτες» και «προδότες». Επιθυμούμε όμως να ακουστεί και η φωνή μας.

Γνωρίζουμε ότι στην περίπτωση που υπογραφτεί η δανειακή σύμβαση με την τρόικα, ο δρόμος μπροστά μας είναι δύσκολος, δίχως βέβαιη κατάληξη. Επιλέγουμε όμως αυτή την κατεύθυνση ως την ικανή να μας κρατήσει εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ευρώ, ως τη μόνη προϋπόθεση για μελλοντική ανάκαμψη. Από τη στιγμή μάλιστα, που, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, με το νέο νομοσχέδιο διασφαλίζονται οι μικροκαταθέτες, η περαιτέρω διαπραγμάτευση ενέχει περισσότερο ρίσκο παρά πιθανά οφέλη.

Με την άτακτη χρεοκοπία αυτά που θα χάσει η πλειονότητα των ανθρώπων που διαμένουν στην Κύπρο είναι ασύγκριτα περισσότερα από αυτά που θα χαθούν εντός μηχανισμού στήριξης. 
Ζητούμε από τους εκλεγμένους αντιπροσώπους του Κυπρίων πολιτών να υπερψηφίσουν το σημερινό νομοσχέδιο! Να υπερψηφίσουν την ευρύτερη δυνατή συνεννόηση και όχι το χάος! 
Τα μέλη της Πρωτοβουλίας:

Λοϊζος Αντωνίου, εκπαιδευτικός
Παναγιώτης Θανασάς, Επίκουρος Καθηγητής Φιλοσοφίας.
Γιάννος Κ. Ιωάννου Οικονομολόγος - Επιχειρηματίας
Γιώργος Κακούρης , δημοσιογράφος
Νάντια Καραγιάννη, μέλος ΜΚΟ
Ισμήνη Παφίτη - Αρχιτέκτονας
Γιώργος Στόγιας, εκπαιδευτικός, συγγραφέας
Τάσος Στυλιανού, συνιδιοκτήτης και καλλιτεχνικός διευθυντής Penindaplinena Gallery.
Ζήνων Σχίζας, εκπαιδευτικός.
Ρένα Χόπλαρου, εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος.

7 σχόλια:

  1. Μια βλακώδης και στην "τουρλα του Σαββάτου" απόφαση του Eurogroup που ήρθε να αντιμετωπίσει τον επί δύο χρόνια τουλάχιστον εφησυχασμό της Κυπριακής ηγεσίας.
    Μια απόφαση που εγκαθιστά ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΑ αβεβαιότητα στο θέμα των τραπεζικών συναλλαγών και που είτε γινόταν δεκτή είτε δεν γινόταν (όπως δεν έγινε) θα οδηγούσε σε φυγή καταθέσεων από την Κύπρο.
    Ενας πρόεδρος που στο διάγγελμα του παίρνει θέση υπέρ του "ναι" αλλά ακολούθως το κόμμα του ψηφίζει "παρών".
    Ενα ταξίδι στην Ρωσία για να δώσει χέρι βοήθειας ο ... Πούτιν. (Αυτή η "πολυδιάστατη" πολιτική της έμεινε της Κύπρου από την περίοδο του Μακαρίου και δεν κατάλαβε πόσο ακριβά την πλήρωσε).
    Κλειστές τράπεζες για 2-3-4 ( πόσες;;;;) μέρες.
    Μπορείτε να μου εξηγήσετε γιατί ένας Κύπριος, Ρώσος, Πορτογάλος, Ινδονήσιος... Εσκιμώος θα θελήσει να διατηρήσει ή να καταθέσει τα χρήματα του σε μια Κυπριακή τράπεζα;
    Μύλος ! Εχω την αίσθηση ότι όλοι κάνανε ό,τι χειρότερο μπορούσαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και γω φίλε την ίδια αίσθηση έχω. Αλλά κάοπου θα βρούν μια άκρη και θα συμφωνήσουν. Δεν υπάρχει plan B.(νομίζω)

      Διαγραφή
  2. Λεο,

    Με τα ίδια ακριβώς (ορθολογικά) επιχειρήματα οι φίλοι μας θα είχαν δεχτεί και τους αρχικούς όρους της Τρόικας. Με τα ίδια επιχειρήματα παρείχε και η ΔΗΜΑΡ απεριόριστη στήριξη στην κυβέρνηση στα σημαντικά θέματα. Η δική τους βουλή, σε αντίθεση με τη δική μας (που έχει καταντήσει διακοσμητική) λειτούργησε και έδωσε και μια καλή απάντηση στον ... εκεί Σαμαρά που ήθελε να κουρέψει τις καταθέσεις των 1000 ευρώ σε μια νύχτα. Θα πρότεινα λοιπόν στους φίλους μας να περιμένουν να δουν ποιο θα είναι το Plan B στο οποίο θα καταλήξουν οι διαπραγματεύσεις (που γίνονται υπό άλλες συνθήκες τώρα) και ας μην προδικάζουν ότι πρέπει να ψηφιστεί άνευ όρων, ένα λάθος που κάναμε εμείς. Ο ουρανός άλλωστε δεν έχει πέσει ακόμα στο κεφάλι τους, οι τράπεζες έχουν ακόμα τη στήριξη της ΕΚΤ, το πολύ πολύ να εφαρμοστούν κάποια περιοριστικά μέτρα για λίγο ακόμα καιρό μέχρι να αποφασιστεί κάποιο σχέδιο που να έχει ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Kώστα περιμένω να δω που θα κάτσει η μπίλια.
    Να προβλέψω; Μια συμφωνία με την ΕΕ με κάποιο άλλο μίγμα κουρέματος. Δεν υπάρχει plan B ούτε ο Μόσκοβος θα φέρει το σεφέρι. Οτιδήποτε άλλο συμβεί γιοα μένα θα είναι έκπληξη. Μακάρι νάναι προς το καλό των ανθρώπων.
    Τώρα επειδή αυτό ακούγεται συνεχώς για την ελληνική βουλή. Μη ξεχνάς ποια κυβέρνηση έκανε την πρώτη συμφωνία με την τρόικα. Κυβέρνηση κηπουρών. Είχα λυσάξει να γράφω για κυβέρνηση σοβαρών ανθρώπων με πολιτική στήριξη από πολλά κόμματα, ανθρώπων που ξέρουν τη δουλειά τους. Αν είχε γίνει αυτό τώρα η Ελλάδα θα ήταν διαφορετική. Όσοι σήμερα κόπτονται για μια άλλη διαπραγμάτευση ( και δεν εννοώ εσένα) ονειρεύονται την κοινωνία των δανεικών, σε πιο light 'εκδοση. Η δημοσιονομική προσαρμογή είναι απαραίτητη για τη χώρα με την τόσο στενή και αδύναμη παραγωγική βάση. Καταλαβαίνω την ανάγκη να συνεχιστεί το πάρτυ αλλά δυστυχώς για όλους μας τελείωσε για όλη την Ευρώπη. Η παραγωγή είναι αλλού. Η εκδίκηση του τρίτου κόσμου, φίλε μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λεο σωστά όλα αυτά, δεν προσπαθώ να βρω αναλογίες παρά μόνο στη λειτουργία της βουλής και των δύο κυβερνήσεων συνεργασίας. Στην Κύπρο η βουλή λειτούργησε (και έβαλε φρένο στον παραλογισμό της εκεί δεξιάς) στην Ελλάδα δε λειτουργεί (βλέπε προεδρικά διατάγματα) και η Δεξιά αλωνίζει.

      Διαγραφή
    2. Kώστα δεν ξέρω τι κάνει το Κυπριακό κοινοβούλιο. Το ελληνικό όμως ξέρω και ξέρουμε. Στοιχίζεταθι πίσω από τους αρχηγούς και τις ηγετικές ομάδες με τα μάτια στραμένα στους πελάτες του. Αυτή είναι η λεγόμενη ανάπηρη ή ελλειμματική δημοκρατία. Όποιος ή οποια ξεφεύγει είναι μόνο για να λαϊκίσει πιο ξεδιάντροπα, (βλέπε Παναγούλη κλπ). Η σύνθεση, η συνεργασία, η ανταλλαγή απόψεων και η διαβούλευση είναι πράξεις προδοτικές και ανήθικες. Ετσι που να πάμε. Ακόμα και αν υπήραχαν περιθώρια διαπραγμάτευσης ( που υπήρχαν και υπάρχουν) είναι αδύνατον η βουλή μας να τα αξιοποιήσει. Δεν ξέρει και δεν μπορεί. Το μόνο που ξέρει είναι να μοιράζει επιδόματα, να βολεύει ψηφοφόρους.

      Διαγραφή
  4. http://www.red-pep.blogspot.gr/2013/03/blog-post_20.html
    εδω μεχρι και μελη της δημαρ κανουν λογο για καταπτυστη ανακοινωση του κομνματος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή