ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013

Και η άλλη μισή Κύπρος ;;;




του Μιχάλη Γ.Τριανταφυλλίδη

Παρακολουθώ προσεκτικά όλες αυτές τις μέρες , που ασχολούνται  άπαντες, με τα της Κύπρου, ο προβληματισμός μας δεν μπορεί να συλλάβει το γεγονός ότι η Κύπρος υπο πτώχευση ή όχι , από μηχανισμούς στήριξης Ευρωπαϊκούς ή μη, είναι κράτος –μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι μονάχη της.

Διότι εάν ενθυμούμεθα , το πολιτικό πρόβλημα δεν λύθηκε και αυτή την ώρα το μοναδικό που δεν σκέφτονται οι Γερμανοί και κανένας άλλος, αλλά ούτε κι εμείς, φυσικά, είναι πως για την επόμενη μέρα, λόγο θα έχει και η Κοινότητα της Βόρειας πλευράς και έχει ήδη, αρχίσει να δείχνει κάποιες πρώτες προθέσεις.

Διάφοροι αναλυτές, λανθασμένα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, πιστεύουν ότι ο Ερντογάν έχει κάνει στροφή προς Ανατολάς. Δεν τον ενδιαφέρει πλέον, λένε η Ευρωπαϊκή προοπτική και προσβλέπει πως θα ηγεμονεύσει σε περιβάλλον μουσουλμανικό.
Διαπράττουν σφάλμα μέγα εάν το πιστεύουν.
Το μυαλό του Ερντογάν βρίσκεται διαρκώς στην Ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, λόγω του ότι γνωρίζει πως το παιχνίδι προς άλλες κατευθύνσεις είναι χαμένο και εν πολλοίς σημαδεμένο. Γνωρίζει επίσης πολύ καλά, υπάρχουν μάλιστα και πρόσφατες αναλύσεις και μετρήσεις, που δείχνουν πως ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός, δεν αφορά μόνον τον κόσμο του επιχειρείν αλλά πολύ πιο διευρυμένα στρώματα.


Η Τουροκυπριακή κοινότητα απεύχεται, αλλά και γνωρίζει ότι θα ζημιωθεί με την όποια αρνητική εξέλιξη στο θέμα της Κύπρου.
Από την άλλη ο Ερογλου και ο Ερντογάν γνωρίζουν πως είναι μια ευκαιρία να ανατρέψουν, εν τοις πράγμασι, την άρνηση και τη φοβία της Μέρκελ και των Χριστανοδημοκρατών της , λόγω του ότι επί της ουσίας η όποια βοήθεια προς Κυπριακές Τράπεζες και την Κυπριακή Κυβέρνηση, τώρα πλέον ανοιχτά αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία η οποία είναι  ενιαία.
Δηλαδή θα διεκδικεί ρόλο και η τουρκοκυπριακή κοινότητα στην όποια νέα συνθήκη προδιαγράφεται, πολύ πιο ενεργά και πολύ πιο άμεσα.

Το ζήτημα είναι πολύ πιο περίπλοκο από  όσο προσπαθώ να το αναδείξω από τις γραμμές αυτές. Το γνωρίζω πολύ καλά.
Είναι όμως μια παράμετρος την οποία θα έλεγα πως οι Δημοκρατικές δυνάμεις δεν θα έπρεπε να παραβλέπουν την κρίσιμη αυτή στιγμή που όλα βρίσκονται σε ένα κλίμα αναπροσδιορισμού. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου