ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013

Η ΔΗΜΑΡ θέλει ένα πολύ πιο δραστικό και ορθολογικό σχέδιο ΑΘΗΝΑ




Ο Τομέας Παιδείας & Έρευνας συνεδρίασε χθες 11-3-2013 με θέμα τις αναγκαίες αναδιαρθρώσεις στην Ανώτατη Εκπαίδευση και Έρευνα.

Ο Τομέας υπογράμμισε την αντίθεσή του στο συγκεκριμένο σχέδιο «Αθηνά» του Υπουργείου Παιδείας. Το κρίνει επιφανειακό και αναντίστοιχο με τα κριτήρια που έχουν τεθεί, χωρίς δημοσιονομικό όφελος, χωρίς να υπηρετεί την επιβίωση και την ανάπτυξη των ΑΕΙ. Επισήμανε επίσης το θεσμικό έλλειμμα στην εκπόνηση του σχεδίου. Κανένα θεσμικό όργανο δεν γνωμάτευσε μετά από τεκμηριωμένη πρόταση του υπουργού, όπως προβλέπει ο νόμος. Χαριστική βολή για τα Ιδρύματα είναι ο νέος αριθμός εισακτέων τον οποίο ερήμην των δυνατοτήτων των Ιδρυμάτων προτείνει το «Αθηνά».

Η ΔΗΜΑΡ δήλωσε εξαρχής ότι θα στηρίξει τον επανασχεδιασμό του ακαδημαϊκού χάρτη στο βαθμό που οι επιλογές που θα γίνουν είναι συναρτημένες με ακαδημαϊκά κριτήρια. Κατέθεσε, μάλιστα, μια ολοκληρωμένη πρόταση στηριγμένη σ’ αυτά τα κριτήρια. Πρότεινε τη διασφάλιση στοιχειωδών προϋποθέσεων με τη δημιουργία κοινοπραξιών ΑΕΙ και ΤΕΙ & Ερευνητικών Κέντρων ανά περιφέρεια, την επικαιροποίηση γνωστικών αντικειμένων με την δημιουργία μεγάλων σχολών, την ενίσχυση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και την σύνδεση της ανάπτυξης της Γ΄/θμια εκπαίδευσης με την έξοδο από την κρίση και την ανάπτυξη της χώρας. Η ΔΗΜΑΡ καλεί τον Υπουργό Παιδείας να μην επιμείνει στην υλοποίηση του συγκεκριμένου σχεδίου, να προχωρήσει σ’ έναν πρώτο εξορθολογισμό εφαρμόζοντας την βάση του 10 για τα τμήματα εκείνα που πάνω από το 50% των εισακτέων είναι κάτω από την βάση του 10. Να περάσει στην συνέχεια στην δημιουργία των Κοινοπραξιών που θα επιτρέψουν στα Ιδρύματα να προχωρήσουν στις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές χωροταξικού και επιστημονικού χαρακτήρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου