ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

Ποτέ την Κυριακή



Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές υπονομεύει την ανάπτυξη. Ή αν ο κόσμος είναι αντίθετος στην αλλαγή αυτή. Όποιος θέλει ανοίγει το μαγαζί ή το μαγαζάκι του τις Κυριακές και τις νύχτες και τα ξημερώματα και ανήμερα το ΠΑΣΧΑ και όποτε θέλει και προσφέρει τις υπηρεσίες του. Δουλειά να υπάρχει να δουλεύουν οι άνθρωποι και φυσικά να πληρώνονται τα νόμιμα. Όχι σαν τη Μανωλάδα την οποία το ανάλγητο κράτος των κολλητών προστάτευε με κάθε τρόπο εδώ και χρόνια. Σάμπως δεν υπάρχουν μαγαζιά ανοικτά στις λεγόμενες αργίες; Τι δημοσιοϋπαλληλική αντίληψη της επιχειρηματικότητας είναι αυτή;  Η κάθε επιχείρηση μπορεί να κάνει μια συμφωνία με τους εργαζόμενους σ’ αυτήν και να ρυθμιστούν τα θέματα. Σε όλο τον πλανήτη έτσι συμβαίνει.

Παραθέτω ένα μικρό σχόλιο της φίλης μου της Λέλας Παπαγιαννοπούλου επί του θέματος

«Βλέπω πολλά σχόλια σε μεγάλο βαθμό ειρωνικά, για το αν θα πρέπει τα μαγαζιά να ανοίγουν τις Κυριακές. Η εμπειρία μου: κάτω από το σπίτι μου πριν από 6 μήνες, μια Ουκρανή άνοιξε ένα μπακαλικάκι, το οποίο κρατά ανοιχτό 7 μέρες την εβδομάδα. Από μετρημένα πράγματα στην αρχή, τωρα έχει τα πάντα. Ε και δεν υπάρχει Κυριακή που να μη μου λείπει κάτι, παρά την λαϊκή και το σουπερμάρκετ του Σαββάτου. Και για να πω την αλήθεια, τον τελευταίο καιρό, κάτι οι καλές τιμές της, κάτι η έλλειψη χρόνου, η ευγένεια της και η παρατήρηση των καταναλωτικών συνηθειών των πελατών ώστε την επόμενη φορά να βρεις αυτό που ζήτησες και δεν είχε, πολύ πιο συχνά περνάω τη δική της πόρτα.
Για να ξαναγυρίσουμε στο αρχικό, τα μαγαζιά ούτε πρέπει να είναι ανοιχτά, ούτε πρέπει να είναι κλειστά. Ας αποφασίζουν οι ιδιοκτήτες και ας μην γενικεύουμε και νομοθετούμε με βάση το δικαίωμα στην τεμπελιά.»

1 σχόλιο:

  1. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας. Στην Ελλάδα όμως ο καθένας ασχολείται και με την κατσίκα του γείτονα, η οποία δεν πρέπει να παραμείνει ζωντανή, αφού ψόφησε η δικιά του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή